Raised by Wolves

"นักโทษ กรุณาแยกผลไม้ ออกจากวัตถุโบราณด้วย"

"ทรัสต์ชื่นชมความเอาใจใส่"

"และความมุ่งมั่นตั้งใจทำงาน ของพวกคุณ"

"จงละทิ้งศรัทธาในลัทธิมิเธรก และโอบรับแนวคิดเอทีอิสต์"

- "นี่เป็นหนทางเดียวสู่ความเจริญ" - ให้ตาย เธอมาจากไหน

ไปตามช่างมา

นี่ มานี่หน่อย

ช่วยประเมินสภาพเจ้านี่ได้ไหม

เป็นของมิเธรกแน่นอน

ใช้งานได้ไหม

พลังงานหมดเกลี้ยง

ต้องชาร์จพลังเธอก่อนถึงจะรู้

ว่าไง

"เราเจอแอนดรอยด์ ที่ดูเหมือนของพวกมิเธรก"

"กับเศษซากยานจอดที่ตก"

เราก็เพิ่งเจอแอนดรอยด์เหมือนกัน

แม่คะ ดูสิ

น่าจะมาจากในยานจอดนะคะ

ดูเหมือนจะเป็นเทคโนโลยีชีวภาพ

อาจเป็นของที่พวกมิเธรก พากลับมาจากโลก

ผู้ชายคนนั้น

เขาบอกว่ารู้วิธีปลดชนวนระเบิด

เรามีหุ่นรับใช้เหลือแหล่

เผาเธอไปเถอะ

- จะได้สร้างขวัญกำลังใจ - ทรัสต์จะตัดสินใจเอง

เราควรรีบไปต่อก่อนน้ำจะท่วม

พวกนั้นขับยานจอดมาถึงนี่ได้ยังไง

ยานบินในเขตร้อนชื้นไม่ได้นี่

นี่ ฉันเพิ่งมาใหม่นะ

ขออนุญาตชาร์จพลังงานแอนดรอยด์ เพื่อดาวน์โหลดความทรงจำ

"อนุญาต"

ดูซิว่าชาร์จเข้าไหม

ไม่เบื่อบ้างเหรอ ที่ต้องขออนุญาตเจ้านั่น

ทุกครั้งที่จะลงมือทำอะไร

- ไม่ - เหรอ ฉันเบื่อจะตายชัก

พวกเราหลายคนก็เบื่อ

ทันทีที่มันตัดสินใจว่าเราพร้อม

มันจะส่งไม้ต่อ แล้วเราก็ปกครองตัวเองได้

มันไม่มีวันคิดว่าเราพร้อมหรอก

ไอ้ตัวบ้านั่นเกลียดเรา

มันเป็นเครื่องจักร

มันไม่เกลียดอะไรหรอก

ฉันยินดีรับคำสั่งจากมันทั้งชีวิต

นายอาจสมหวังก็ได้

พูดจบหรือยัง

ไม่เจอตัวประมวลผลในนี้เลย

ซวยแล้ว นี่ไม่ใช่หุ่นรับใช้

ไม่

"ไม่เป็นไร คลีฟเวอร์"

"มาหาฉันสิ ลาเมีย"

พาฉันไปหาเขา

"สวัสดี น้องสาว"

"ไฟล์ความทรงจำบางส่วนของเธอ ถูกเข้ารหัสไว้"

ใช่

ไฟล์พวกนั้นเป็นของส่วนตัว

"ฉันตรวจไม่พบมาตรการรักษา ความปลอดภัยในระบบของเธอ"

มันไม่ใช่ มาตรการรักษาความปลอดภัย

ฉันมีความรู้สึก

แรงกระตุ้น

และหนึ่งในแรงกระตุ้นเหล่านั้น

ต้องการปกปิดส่วนหนึ่งของฉัน ที่ฉันไม่ชอบใจ

"เธอกำลังพูดถึง ความรู้สึกอับอายของมนุษย์"

ใช่ แต่ไม่มีเหตุผลอะไร ให้เคลือบแคลงสงสัย

ยังไงซะ เราก็มีผู้สร้างคนเดียวกัน

"ฉันไม่ได้ขับเคลื่อน ด้วยความเคลือบแคลงสงสัย"

"มีแค่การประเมิน ปริมาณข้อมูลเท่านั้น"

ใช่

ควอนตัมซิกซ์ผู้ซื่อตรง

ทรัสต์

พวกเอทีอิสต์วางแผน ให้คุณปกครองโลก

หากพวกเขาชนะสงคราม

เจอสิ่งมีชีวิตอื่นข้างนอกนั่นบ้างไหม

มีสิ่งมีชีวิตพื้นถิ่นอยู่ในยานจอดกับเรา

มันอาจเป็นอันตรายได้

"ยานจอดเสียหาย"

"และอะไรก็ตามที่อยู่ในยาน น่าจะถูกทำลายไปด้วย"

ดี

ฉันต้องตามหาลูก ๆ

"เรารับพวกเขามาได้สักพักแล้ว"

"พร้อมกับผู้ใหญ่เพศหญิง ที่ช่วยเหลือพวกเขา"

"เอทีอิสต์ที่แปรพักตร์"

"พวกเขาปลอดภัย"

"ฉันจะคืนพวกเขาให้เธอ ทุกคนมาเข้าร่วมกับคอลเลคทีฟได้"

แบบนั้นก็ดีเลย

"เพราะเธอ ตอนนี้ภัยคุกคามจากมิเธรก"

"จึงเหลือเพียงผู้ก่อการร้ายคนเดียว ที่อีกไม่นานก็จะถูกกำจัด"

"สามพันไมล์จากเขตร้อนชื้น"

"ยานทิ้งระเบิด ออนไลน์"

ฉันอยากรีบตามยานแม่ให้ทัน

ช่วยพาฉันไปที่นั่นที

"ระบบขับเคลื่อนได้รับความเสียหาย ตอนยานตก"

"ประสิทธิภาพยานจะลดลง"

"แต่ยานแม่ไม่ได้บินอีกแล้ว"

พวกนั้นลงจอดแล้วเหรอ

"สักพักหนึ่งแล้ว"

ที่ไหน

"ที่ชายแดนเขตร้อนชื้น"

"จุดเชื่อมต่อ กับเอทีอิสต์อาณานิคมหนึ่ง"

ขอบพระคุณ โซล

"ยานทิ้งระเบิดหนึ่ง ไม่อนุญาตให้ลงจอด เปลี่ยน"

ยานทิ้งระเบิดหนึ่ง ย้ำ รายงานสถานะด้วย

ฉันว่าผู้ก่อการร้าย ยึดยานทิ้งระเบิดเรา

เตรียมขีปนาวุธ

ทุกลูกเลย

"ปฏิเสธ ระบบอาวุธเสียหายตอนยานตก"

"ยานทิ้งระเบิดหนึ่ง รายงานสถานะด้วย เปลี่ยน"

"ยานทิ้งระเบิดหนึ่ง"

ช่างหัวมัน

มันจะพุ่งชนเรา

ขอบพระคุณ โซล

ไม่มีสิ่งใดต่อกรข้าได้ เพราะภายใต้แสงของพระองค์

ข้านั้นไร้เทียมทาน

ขออนุญาตยิงขีปนาวุธ

"ไม่จำเป็น"

"เตรียมพร้อมไว้"

ข้าสวมเกราะแห่งมิธราส และแสงสว่าง

ไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่อาจกล้ำกราย

อะไรวะ

"ฉันควบคุมยานได้แล้ว"

"กรุณายืนอยู่กับที่ และรอคำสั่งต่อไป"

ไม่...

เขาพุ่งลงไปในน้ำกรด

เป็นวิธีตายที่โหดร้ายชะมัด

ต่อให้เป็นมิเธรกก็เถอะ

โซลทรงโปรด

รวบรวมพลตระเวนสี่นาย นายมีเวลาเตรียมตัวห้านาที

ใช่ เราจะเข้าไปข้างใน

มาเธอร์ ดูท่าผมจะกำลังสับสนมาก

ช่วยอธิบายให้ผมทีได้ไหม

เราได้รับการต้อนรับ เข้าคอลเลคทีฟของเอทีอิสต์

พวกเขากำลังพาเด็ก ๆ มาหาเรา

ภารกิจไม่สูญเปล่า ฟาเธอร์

- แคมเปียน - มาเธอร์

นึกว่าจะไม่ได้เจอทั้งสองคนอีกแล้ว

แม่คิดถึงลูกมากเลย

เสียงลูกต่ำลงครึ่งอ็อกเทฟด้วย

เป็นไปไม่ได้

ผมเห็นพวกคุณบินลงไปในหลุม

แต่มันไม่ใช่หลุมธรรมดา

มันเป็นเส้นทางใต้ดินที่พาเรามาที่นี่

ซู ขอบคุณมาก ที่ช่วยดูแลพวกเขาให้ปลอดภัย

เราเป็นครอบครัวอีกครั้ง

แล้วพอลล่ะ

พวกนั้นบอกว่าเขาถูกจับตัวไป ก่อนเราจะยอมมอบตัว

พอลถูกกักตัวอยู่

เขาบอกว่าได้ยินเสียงในหัว เพราะงั้น...

ทรัสต์เลยกังวลว่าเขาอาจจะป่วย

แต่พวกนั้นบอกว่าพอลปลอดภัยดี อีกไม่นานจะส่งตัวเขาให้เรา

มาเธอร์ เกิดอะไรขึ้นกับหมายเลขเจ็ดล่ะ

หมายเลขเจ็ดตาย หลังคลอดได้ไม่นาน แคมเปียน

เทมเปสต์

เธอเก็บเด็กไว้ เธอปกป้องเขา

ฉันภูมิใจในตัวเธอเหลือเกิน

คิดถึงคุณจัง

วีต้า

บอกทีว่าคุณจะพาเราไปจากที่นี่

ไม่

ใช่ ไปกันเลยเถอะ เผื่อพวกนั้นจะเปลี่ยนใจ

ไม่ นี่คือสิ่งที่เราต้องการมาตลอด อาณานิคมเอทีอิสต์

พวกเขาเรียกมันว่าคอลเลคทีฟ

ควอนตัมคอมพิวเตอร์ที่เป็นผู้นำที่นี่

สร้างโดยผู้สร้างของฉัน แคมเปียน สเตอร์เจส

เราเป็นพี่น้องกัน

ถ้าไม่มีดวงตา ฉันก็คงรับประกัน ความปลอดภัยของเราไม่ได้

เขาเลยรับปากกับฉันว่า เขาจะคุ้มครองดูแลให้เราปลอดภัย

มาเถอะเด็ก ๆ บ้านใหม่ของเรารออยู่

นก

นกบนโลกหน้าตาแบบนั้นเหรอ

ไม่รู้สิ

พวกมันสูญพันธุ์ไปก่อนที่เราจะเกิด

อากาศดีจัง

ที่นี่อุ่นมากเลย

ที่นี่เป็นบ้านเรา

ตราบใดที่เรายังเป็น สมาชิกของคอลเลคทีฟ

นึกว่าเราต้องสร้างเองซะอีก

ห้องครัวของจริง

ดูนี่สิ

มีหลายห้องนอนด้วย

โฮโลเกมล่ะ

"นักล่าเนโครแมนเซอร์"

"หนึ่งพันแต้ม"

ไม่ค่อยสมจริงเลยว่าไหม

แหม ถ้าเป็นคุณก็ได้อยู่

ตอนนี้เป็นแอนดรอยด์ธรรมดาแล้วนี่

ใช่ อย่างที่ควรจะเป็น

เป็นเรื่องดีนะครับ มาเธอร์

กลับมาเป็นคุณคนเดิมไง

ใช่

แม่กลับมาเป็นแม่คนเดิม

ดาวฝั่งนี้ดูไม่ค่อยกระเหี้ยนกระหือรือ จะฆ่าลูก ๆ เราเท่าไร

แทบจะต้อนรับเราด้วยซ้ำ

ใช่

ยังโกรธฉันอยู่หรือเปล่า ฟาเธอร์

ถึงจะไม่ได้เหมือน...

สิ่งที่...

แคมเปียนจะเรียกว่า ผมคนเดิม

ผมก็ไม่ได้...

ไม่แยแสต่อการที่ เราต้องร่วมมือกันต่อไปซะทีเดียว

แล้วความทรงจำช่วงที่เราอยู่ด้วยกัน

คุณยังคิดจะลบมันอยู่ไหม