Inside Out

Përktheu & Përshtati: Andi Dhimitri

Kur shikon dikë, ndonjëherë pyet veten...

"Cfarë po ndodh brenda kokës së tij?"

Unë e di. Epo, unë njoh kokën e Rajlit.

Dhe ja tek ishte...

Përshëndetje.

Rajli.

Pa shiko. A nuk dukesh ti si një kukull plot lumturi?

Sa e lumtur që dukesh?

Sa bukur që ishte. Vetëm unë dhe Rajli. Përgjithmonë.

Për 33 sekonda.

Unë jam Trishtimi.

C'kemi. Unë... Jam Lumturia. Pra...

A mund... Nëse mundesh... Më lër ta ndreq unë. Faleminderit.

Ky ishte vetëm fillimi.

Zyra u mbush plot e përplot që prej asaj dite.

Shume mirë. Deri tani po ecën për bukuri. Shumë mirë.

Ke një kthesë të fortë! Jo! Bëj kujdes! Jo!

Kjo është Frika. Eshtë mjaft i zoti kur vjen puna për sigurinë e Rajlit.

Avash, avash. Mirë. Mirë.

- Punë e paqme. - Faleminderit. Shumë faleminderit.

Le të vrapojmë përsëri!

Ja pra. Hape gojën.

- Ushqimi duket i mirë. - A mendon se është i sigurt?

E cfarë është kjo?

Beni kujdes. Njerëz, kjo aromë më duket e rrezikshme.

Prit pak. E c'është ajo?

Kjo është Neveria.

Në parim, ajo nuk lejon që Rajli të helmohet.

Fizikisht dhe emocionalisht.

Nuk qenka me ngjyrë të celët apo në formë dinosauri.

Prisni pak, djema.

Qenka brokoli!

Sa keq!

Sapo iu shpëtova jetën. Faleminderit.

Rajli, nëse nuk ha drekën, nuk ke për të ngrënë as ëmbëlsirë.

Prisni. Mos tha gjë që s'mund të hamë ëmbëlsirën?

Ky ështrë Zemërimi.

Ai kujdeset shumë që të vendosë drejtësi.

Pra kjo është lëvizja jote, plakush? S'ka ëmbëlsira?

Sigurisht që do e hamë drekën! Sapo ti të kesh ngrënë këtë!

Rajli, Rajli, po vjen një aeroplan!

Aeroplan. Po vjen aeroplani.

Aeroplani.

Besoj se e keni takuar Trishtimin. Ajo... Epo, ajo...

Nuk e di mirë se cfarë bën ajo.

Dhe mesa jam interesuar, s'ka asnjë vend tjetër ku të shkojë, pra...

Kur ajo është mirë, ne jemi mirë. Për bukuri!

Gjithsesi, këto janë kujtimet e Rajlit.

Përgjithësisht jane kujtime të lumtura, do e vini re edhe vetë. Për të mos u mburrur.

Por më të rëndësishmet ndodhen këtu.

S'dua ta ndërlikoj shujmë, por ato quhen Kujtimet Thelbësore.

Secili prej tyre është formuar nga një ngjarje tepër e rëndësishme në jetën e Rajlit.

Për shembull, kur shënoi golin e parë. Ishte e mrekullueshme!

Hej! A e pe atë? Shumë bukur!

- Një talent i ri ka lindur! - Punë e mirë.

Dhe cdo Kujtim Thelbësor

ndërton një tipar të vecantë në personalitetin e Rajlit.

Si Ishulli i Hokeit.

Ishulli i Gallatave është i preferuari im.

Kthehu këtu, ti majmune e vogël!

Sa budallaqe që je.

Po, Gallatat janë më të mirat.

Ishulli i Miqësisë është mjaft interesant.

E adhuroj Ishullin e Ndershmërisë. Kjo është e vërteta!

Sigurisht, Ishulli i Familjes është mahnitës.

E kam fjalën që, janë Ishujt e Personalitetit ata që e bëjnë Rajlin... Rajli!

Bëj kujdes, sirenë!

Llavë!

Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, me Bing Bongun!

- Hej! Shumë bukur! - Ku e ke mësuar atë?

Ngricë truri!

Po!

- Natën e mirë, vogëlushe. - Natën, babi.

Dhe... pushim!

Për këtë e kam fjalën! Një tjetër ditë perfekte!

Keni bërë një punë të mirë!

Le ti ruajmë këto kujtime poshtë në Kujtesën Afatgjatë.

Epo, sot nuk vdiqëm! Ky është sukses i dukshëm.

Kjo është e gjitha. E duam këtë vajzë.

Ajo ka shokë të shkëlqyer dhe një shtëpi mjaft të madhe.

S'ka ku vete më mirë.

Rajli është 11 vjec tani. E c'mund të ndodhë?

Cfarë...

E pranoj, s'më ka vajtur në mendje kjo gjë.

Shikoni! Ura e Portës së Artë! A nuk është madhështore?

S'qenka prej floriri sic menduam ne,

që deri diku na zhgënjeu pak, por ende...

Jam i lumtur që më thatë se tërmetet janë vecse një mit, Lumturi.

Përndryshe do isha tmerruar fare!

Po...

- Po talleni? Largohuni nga rruga! - Levizni pra, dreqi e mori!

Këta njerëz më ngjajnë mua.

Bëni durim edhe pak. Pothuajse arritëm në shtëpinë tonë të re!

Mjaft më këto, Babi!

Përse nuk jetojmë në këtë makinë që qelbet erë?

Duket sikur kemi një përjetësi në të.

Në fakt, kjo ishte gjë e mirë

sepse na dha mjaft kohë, për të menduar se si

do të jëtë shtëpia jonë e re!

Cfarë! Këtu kemi pesë më të mirat.

- Duket mjaft e sigurt! - Dhe kjo është e këndshme.

Sa mirë do ishte kjo për Rajlin! Jo, jo, jo kjo!

Lumturi, po të them për herë të fundit, që ajo s'mund të jetojë në një biskotë.

Kjo po! Qenka dhe një dragua aty.

Tani po i afrohemi, mund ta ndiej.

Ja ku është shtëpia jonë e re. Dhe...

Ndoshta brenda është e bukur.

- Ne duhet të jetojmë këtu? - Ka ndonjë mundësi tjetër?

Po iu them që këtu qelbet erë.

A ka vdekur njeri nga ndërrimi i shtëpive?

Djema, mos e përjetoni kaq keq. Nuk do vdesë njeri...

Një mi i ngordhur!

- Sa mire. Ah, sa mirë. - Më duket se po sëmurem.

Duket si shtëpi të vdekurish! Do të tërbohemi fare!

Mu hiq qafë!

Hej. Mjaft me këto.

Babi na tha që dhoma jonë do jetë super.

Le ta shohim!

- Shkojmë! - Ka për të qënë madhështore!

Po, po, po.

Jo, jo, jo, jo.

Po filloj ta kem zili miun e ngordhur.

Boll me këto. Duket sikur jemi burgosur në këtë vend.

Rajli s'mund të jetojë këtu.

- Ka të drejtë. - Qenka vërtet keq.

- Shumë keq. - Më i keqi.

Ky është vendi më i keq që kam jetuar ndonjëherë.

Hej, nuk ka asgjë në botë që perdja jonë imagjinare nuk mund ta rregullojë.

Kam lexuar diku që një dhomë bosh është një mundësi e re.

Dhe ku e ke lexuar këtë?

S'ka rëndësi. E kam lexuar dhe tingëllon bindëse.

Krevatin do e vendosim atje. Dhe tavolinën atje.

- Llampën e vendosim këtu. - Karrigen atje.

- Koleksionin e trofeve atje. - Yje! Kjo më pëlqen!

Tani po që ja vlen! Le të marrim gjërat tona nga furgoni!

Mirupafshim.

Gjeje cfarë ndodhi? Furgoni nuk vjen dot deri të enjten.

Po tallesh.

Ka humbur gjë? Sa ditë e keqe!

S'do mend. Furgoni ka humbur rrugën.

Duhet të ishte këtu që dje!

E di këtë gjë. Edhe mua kështu më thanë!

Mami me babin janë mërzitur shumë!

- Qenkan mërzitur? - Po ne cfarë do të bëjmë?

Më erdhi një ide e përsosur!

A e lexove kontratën?

Andersen bën lëvizjen e saj. Ajo po afrohet!

Hej!

Jo, ti s'do mundesh!

Ajo po bëhet gati për të gjuajtur!

Po vij pas teje.

- Kujdes! Kujdes! - Ajo gjuan dhe shënon!

Jepi, gjyshe!

"Gjyshe"?

Ajo mblodhi flokët, le të bëhemi gati!

Hej, më ul poshtë!

Me fal. Prit pak. Prit pak.

Përshëndetje?

Prit. Cf...

Po tallesh.

Mirë. Më prisni edhe mua. Do të vij menjëherë.

Investitorët duhej të vinin të Enjten, jo sot!

- Më duhet të iki. - S'ka gjë. Mos ki merak.

Je më e mira.Faleminderit, zemër.

Shihemi, e dashur.

Babi na la vetëm.

Nuk na do më. Sa e mërzitshme. Duhet ta marr unë drejtimin, apo jo?

Lumturi? Cfarë po bën?

Prisni një sekondë.

E dini se cfarë më erdhi në mendje? Rajli nuk ka ngrënë drekë! Iu kujtohet?

Hej, pashë një piceri përgjatë rrugës.

Le të shkojmë atje.

Pica më duket zgjedhje e mirë.

- Picë? Shumë mirë. - Po! Picë!

- Cfarë dreqin është ajo? - Kush hedh brokoli në picë?

Mjaft më. S'duroj dot.

Urime, San Francisko, mi shpife picat!

Në fillim Haiti dhe tani ti!

C'është kjo piceri që shërben vetëm një lloj pice?

Do ketë lidhje me San Franciskon.

Gjithsesi, s'mund të jetë aq e keqe sa ajo supa që hëngrëm në Nebraska.

Po. Luga as që lëviste fare nga supa!

Sa gjë e shpifur.

Sa mirë. "Familja" po funksionon.

Babi ka stomak celiku.

Udhëtimi ishte gallatë, apo jo? Cfarë të pëlqeu më tepër?

Kur pështymë nga dritarja!

Të paktën jo, kur babi po këndonte.

Kur vendosëm rripin e sigurimit!

Po fotot me dinsosurin?

- Kjo po. - Pa dyshim!

Buzëqeshni!

- Babi! Babi! - Zëmer!

- Mos lëvizni. - Makina!

Ndal! Jo, jo, jo!

E bukur kjo, Lumturi.

Kaluam bukur me dinosaurin. Ishte gallatë fare.

Prisni. Cfarë? C'ndodhi?

Ajo ngacmoi kujtesën.