The first 200 lines.
สถานการณ์คงที่แล้วเหรอ
ก็ประมาณนึงละนะ
เอาเป็นว่าเหนื่อยหน่อยนะ
เอ่อ คือว่านะ...
ขอบ่นสักหน่อยละกัน
อุ๊ย มาแปลกนะเนี่ย
ก็ฉันกลายเป็นคนขี้บ่นไปแล้วไงเล่า
ว่ามาซิ
ที่ตาลุงหัวแข็งคนนั้น ลื่นล้มมันก็น่าตกใจอยู่หรอก
แต่ที่ทำฉันเซ็งที่สุดก็คือ...
แกทำตัวอวดเบ่งสุด ๆ ไปเลยละ ใส่พวกคนที่โรงพยาบาลน่ะ
ดูน้ำเสียงสิ
โอเคไหมเนี่ย
แกจะไม่ได้ยินเอาเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันนั่งคุยข้างนอก
เฮ้อ ไม่อยากเป็นคนแบบนั้นเล๊ย
มาฮงมาเฮ้ยใส่พยาบาลเขาเฉย
ขนาดล้มหัวฟาดยังนิสัยเสียได้อีก
วัยรุ่นเซ็งจริง ๆ
งั้นเหรอ
เอาเถอะ เห็นอาการเริ่มดีขึ้นก็ดีอยู่หรอก
คาซามาจิคุง
ถึงจะค่อยเป็นค่อยไป
แต่ถ้าคลายได้ก็คงดีเนอะ
คำสาปของนายน่ะ
เธอด้วยนะ
แต่ฉันว่าของเธอ คงคลายไปเกือบหมดแล้วแหละ...
ก็รับสืบทอดแต่สิ่งดี ๆ
- คำสาป... - ส่วนสิ่งแย่ ๆ ก็ตัดทิ้งไป...
คำสา...
เอมิริ เอาซุปไหม
เอาค่ะ
เอาค่ะ
ไม่เอาขนมปัง
ไปหยิบเองได้เลย ขึ้นม.ปลายแล้วนะ
ค่า
ปะป๊า เลิกอ่านหนังสือพิมพ์ก่อน
อื้อ
เอมิริ อย่าลืมข้าวกล่องนะ
ค่า
คุณมาคิโอะบ่นว่าลำบากทำข้าวกล่องด้วยนี่นา
นักเขียนนิยายโต้รุ่งบ่อยรึเปล่านะ
ไม่รู้สิ
ก่อนหน้านี้หนูไปเที่ยวบ้านเขา
หนูยังฮาที่เขาซดเบียร์ตั้งแต่หัววันอยู่เลย
เอ๋ หม่าม้าก็อยากทำบ้างอะ
สมัยนี้เขาจะหาว่าคุกคามทางเพศเอานะ
วิธีพูดแบบนั้นก็เป็นการคุกคามทางเพศแล้วนะ
ทั้งสมัยนี้และสมัยก่อนเลย
ทางไปเรียนที่ใช้ประจำ
ฝูงชนมากมาย
เด็ก ๆ วิ่งไปมา
ลมหายใจสีขาว
น้ำโกโก้ในตู้กดน้ำ...
อัตโนมัติ แล้วก็...
โปสเตอร์ที่ยิ้มแย้ม
ไม่สิ เอ่อ... จักรยาน
ยานพาหนะ
นะ...
นัดทัศนศึกษา
สา...
สายฟ้า
ฟ้าสีทอง
ทอง...
อ๊ะ ทองคำ
คำ... คำ... คำ...
คำสาป
กลายเป็นเกมต่อคำซะงั้น
- เอมิ... - เอมิริ
อ้าว
จิจจี้
อ๊ะ อาสะด้วย
จิจ... จี้
ฉันเรียนเคมีคลาสเดียวกันกับจิโยจิจจิน่ะ
เห...
เพราะเดี๋ยวปีหน้าต้องเรียน สายวิทย์คณิตด้วยกันกับเอมิลี่แหละนะ
ด้วยกันเนี่ยนะ
เอ๋ เอมิริจะเรียนวิทย์คณิตเหรอ
สุดท้ายก็ลงเอยสายนี้ละนะ
จะว่าไป เอมิลี่นี่...
อ๋อ เรียกสไตล์ภาษาอังกฤษน่ะ
ฉันไปปรึกษาเขามาน่ะ จิจจี้เรียนวิทย์คณิตพอดีด้วย
เพราะฉันจะเป็นหมอน่ะ
เห...
พ่อแม่ฉันก็เป็นหมอกันทั้งคู่เลยด้วย
สุดยอดเลยเนอะ
อารมณ์แบบลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นแหละนะ
ไว้เจอกันนะ
ซากุระ อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
นี่ จูู่ ๆ คาบคณิตก็มีสอบย่อยเฉยเลยอะ
เอ๋ บอกไปตั้งแต่ปีมะโว้แล้วนะ
เอ๋
จำไม่เห็นได้เลย...
เฮ้ย พวกปีหนึ่ง
วิ่งแบบเอาตายไปเลย
ชิมุระ จังหวะตกแล้วนะ
โอ๊ส
วิ่งแบบเอาตาย ชมรมเบสบอลกำลังวิ่งอยู่
เอ๋ จริงดิ
เร็วเกินไปไหมเนี่ย... อ๊ะ มาแล้ว ๆ
นี่ ๆ ฟังหน่อยสิ
ตอนนี้ชิโนซากิคบกับฮาชิบะอยู่แหละ
สุดจัด
เห...
รีแอคชันอะไรของเธอเนี่ย
จะยังไงก็ช่างเถอะ
ตามจีบเอมิริตั้งขนาดนั้นเลยนะ
เปลี่ยนเป้าไวไปปะ
ช่างเหอะ
ฉันไม่ได้ชอบเขาสักหน่อย
เอ๋...
อย่างเอา ความชิลระดับตัวแม่
หนวกหูน่า
จะเริ่มคาบแล้วนะ นั่งที่ได้แล้ว
การได้พูดคุยกับคนที่มีจิตใจตรงกัน
ได้เปิดอกคุยทั้งเรื่องที่น่ารื่นรมย์ และความไม่เที่ยงแท้ของโลก
เพื่อปลอบประโลมจิตใจกันและกัน คงจะเป็นความสุขอย่างยิ่ง
ทว่า ในเมื่อหาคนเช่นนั้นไม่ได้
การต้องมาเผชิญกับคนที่เอาแต่เห็นพ้อง โดยไม่ขัดแย้งกันเลยแม้แต่น้อยนั้น...
ทุกคนเอาโมริโมโตะเป็นแบบอย่าง แล้วหมั่นทบทวนให้ดี
- เดือนหน้าก็สอบปลายภาคแล้วด้วย - คนสายวิทย์คณิต
สอบได้คะแนนเต็ม
ฟ้าเต็มไปด้วยเมฆครึ้ม
คะแนนสอบเป็นไงบ้าง
อย่างแย่ แทบไม่ได้อ่านหนังสือเลย
ฉันด้วย
อยากเป็นตัวตนที่ตัวเองอยากเป็นต่างหาก
อยากเป็นตัวตนที่ตัวเองอยากเป็นต่างหาก
เอ๋
พูดจริงเหรอ
อื้อ
เอ๋ วันนี้วันอะไรนะ
กลับมาแล้ว
ใช่ อื้ม
ช่างเถอะ
แล้ววันนั้นมันวันไหนล่ะ
เอ่อ ก็หนูไม่ได้จำนี่
จำไม่ได้ด้วย
เข้าใจแล้ว เดี๋ยวจะลองถามเจ้าตัวดู ยังไงเจ้าตัวก็สำคัญที่สุดด้วย
คือว่านะ
กลับมาแล้ว
อ่า อื้ม ยินดีต้อนรับกลับ คือว่านะ...
ใกล้จะ...
อ๊ะ ไม่สิ
งั้นเหรอ
อะไรเนี่ย
นี่เธอ...
เกิดวันที่เท่าไหร่นะ
4 กันยายน
ขอโทษที่ปล่อยผ่านไปเฉย ๆ นะ
ก็ดูเหมือนมาคิโอะจังจะไม่จัดของตัวเองด้วย
นึกว่าปล่อยผ่านไปเฉย ๆ เป็นธรรมเนียมซะอีก
น้าไม่มีธรรมเนียมแบบนั้นสักหน่อย
พูดก็พูดเถอะ ของน้าน่ะไม่เป็นไรหรอก
ผู้ใหญ่มีข้ออ้างเยอะแยะ เพื่อให้กินดื่มได้อยู่แล้ว
โทษที ปีนี้มาจัดงานเลี้ยงกันเถอะ
ทั้งของน้าแล้วก็ของเธอเลย
โอ๊ะ อื้ม
แล้วก็...
ในส่วนของปีที่แล้วที่เผลอปล่อยผ่านไป
ให้เปลี่ยนเป็นงานฉลองครบรอบหนึ่งปี ที่อยู่ด้วยกันแล้วหาอะไรทำดีกว่า
โอ้
โอเค
แล้วก็อีกเรื่องนึง...
อันนี้แหละหัวข้อหลักเลย...
จะครบรอบหนึ่งปีที่พ่อแม่เธอจากไปแล้วด้วย
ถ้าเธออยากทำอะไรเนื่องในโอกาสนั้น ก็นับรวมไปด้วยเลย
เรื่องที่อยากทำเหรอ
อะไรก็ได้
อย่างไปเยี่ยมหลุมศพ
หรือเรียกพระมาสวด
จะทำเรื่องที่คนส่วนใหญ่ทำก็ได้
แค่ปรึกษาน้าหรือคนอื่นก่อนก็พอ
จะอะไรก็ได้หมด
แน่นอนว่าไม่อยากทำอะไรเลยก็ไม่เป็นไร
คิดไว้ด้วยนะ
จะบอกน้าตอนไหนก็ได้
ค่า
ขอบคุณสำหรับวันนี้มากเลยนะ คุณจูโนะ
สนุกมากเลยละ
ได้ระบายอะไรหลาย ๆ อย่างก็ดีแล้วละ
ลำบากแย่เลยเนอะ จู่ ๆ ก็ได้เลี้ยงเด็กซะงั้น
ก็ทำนองนั้นแหละ
เหมือนหมาเลยนะ ชิบะเหรอ
ก่อนหน้านี้ก็มีคนพูดไว้เหมือนกัน
สายตาละมั้ง
เอาเถอะ จนกว่าเธอจะเข้า มหาลัยหรือโตเป็นผู้ใหญ่
เอาเป็นว่าจะเลี้ยงถึงตอนนั้นละมั้ง
หลายปีหลังจากนี้ก็จะพยายามแหละ
คุณโคได
จะพูดง่ายไปหน่อยแล้วมั้ง
เอ๋
ขนาดฉันแก่จนอายุปูนนี้แล้วนะ
ต่อหน้าแม่ฉันก็เป็นเด็กอยู่วันยังค่ำนั่นแหละ
เพราะงั้นเด็กคนนั้นเอง...
ไม่สิ ในกรณีของพวกเธอ ไม่ใช่แม่แล้วก็ลูกสาวนี่นะ
แต่ถึงงั้นก็เถอะนะ
มันต้องมีอะไรสักอย่างบ้างแหละน่า
เรื่องหลังจากที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วน่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.