The first 200 lines.
The Irishman (2019) OCR 24 fps runtime 03:29:26
ตอนยังเด็ก ผมนึกว่าคำว่า "ช่างทาสีบ้าน" คือคนที่ทาสีบ้านจริงๆ
ผมจะไปรู้อะไร
ผมเป็นคนทำงาน
เป็นคนส่งของจากสหภาพคนขับรถบรรทุก เขต 107 ชานเมืองทางใต้ของฟิลาเดลเฟีย
แค่หนึ่งในคนงานธรรมดานับพัน...
จนไม่ได้เป็นต่อ
หลังจากนั้น...
ผมก็เริ่มทาสีบ้าน...
ด้วยตัวเอง
(นายและนางวิลเลียม บัฟฟาลิโน ขอเชิญร่วมเป็นเกียรติใน)
(งานมงคลสมรสของบุตรี เกรซ แอนน์ บัฟฟาลิโนและโรเบิร์ต ริตเตอร์)
พูดถึงเฉพาะเหตุครั้งนี้ เรื่องทั้งหมดวางเอาไว้กับงานแต่งงาน
ลูกสาวของบิล บัฟฟาลิโนจะแต่งงานที่ดีทรอยต์
บิลเป็นทนายของสหภาพ แต่ที่สำคัญกว่านั้น
เขาเป็นญาติของรัสเซล บัฟฟาลิโน
รัสเซลไม่อยากขึ้นเครื่องบิน
ผมจึงต้องเป็นคนขับรถพาเขาไปงานแต่ง
เขาอยากเก็บงานไประหว่างทาง
ซึ่งในกรณีของรัสเซลก็มีความหมายแค่อย่างเดียว
เงิน ไปเก็บเงิน
เราจึงจะขับรถไป
เขากับแคร์รี่ เมียเขา พร้อมกับผม และไอรีน เมียผม
ผมเรียกเธอว่ารีนนี่
ผมคิดว่าเราจะใช้ถนนสาย 476 ออกจากฟิลาเดลเฟีย
ขึ้นไปถึงพิตส์ตัน
รับรัสมา ซึ่งเราก็ทำอย่างนั้น
แล้วใช้ทางด่วนข้ามรัฐเส้น 80 ไปทางตะวันตก
ขับผ่านฟิลาเดลเฟีย ข้ามรัฐโอไฮโอไปโทเลโด
แล้วจะเลี้ยวเข้าสาย 75 ขึ้นเหนือไปดีทรอยต์
คงต้องใช้เวลาประมาณ 3 วัน รวมการหยุดเก็บงาน และแวะสูบบุหรี่
รัสเซลไม่ยอมให้ใคร สูบบุหรี่ในรถทั้งนั้น
เขาบอกว่าจิมมี่ตาฟ้า กับไมเยอร์ แลนสกี้
โน้มน้าวให้เขาเลิกสูบบุหรี่ ตอนที่โดนไล่ออกมา
จากกาสิโนที่คิวบา และโดนคาสโตรไล่ยิงไปด้วย
ไม่รู้สิ อาจจะคิดว่า
"พระเจ้า ถ้าลูกเอาชีวิตรอดจากเรื่องนี้ไปได้
ลูกจะไม่สูบบุหรี่อีกเลย"
แต่ผมรู้ว่า
ตั้งแต่หนีคาสโตรมา รัสไม่ยอมให้คนสูบบุหรี่ในรถ แม้แต่แคร์รี่เมียเขา
(ฉัน ได้ข่าวว่า)
(รับทาสี บ้าน)
ใกล้จะได้แวะรึยัง
เพิ่งขึ้นรถมา 2 นาทีเองนะ ที่รัก
ยังไม่ใกล้ทางด่วนเลยด้วยซ้ำ
ฉันรู้ แต่คุณไม่ชอบให้แวะบนทางด่วน
ไม่ใช่อย่างนั้น เขาไม่อนุญาตให้เรา หยุดรถบนทางด่วน
โอเค งั้นเราก็จะสูบในรถนี่แหละ
ไม่สนที่ผมเป็นต้อกระจกเหรอ
ฉันจะเปิดหน้าต่าง
แคร์รี่
ผมสาบานไว้ ลืมแล้วเหรอ
ลืมเหรอว่าผมสาบานเอาไว้ แคร์รี่
กลายเป็นว่าฉันเองก็สูบบุหรี่ไม่ได้
ก็ได้ ฉันก็สูบบุหรี่ไม่ได้ไปด้วย
สังเกตไหมว่าเราอยู่ตรงไหนกัน
นั่นมัน
บังเอิญอะไรขนาดนี้
รถเป็นอะไร ไอ้หนุ่ม
ผม... ผมไม่รู้ มันส่งเสียงประหลาดๆ ดับไป แล้วพอติดขึ้นมาก็เร่งไม่ขึ้น
ไหนดูซิว่าช่วยได้ไหม
ดูหัวเทียนก่อน
หัวเทียนปกติ
ฝาจานจ่ายก็ปกติ
งั้นเป็นที่ไอ้สายนี้ละ
โซ่ราวลิ้น
ไอ้เส้นนี้แหละ มันมีขั้วหัวเกลียวอยู่
ขั้วหลวม มันไม่ควรจะหลวม
เท่ากับโซ่เลยเสื่อมไปด้วย
ลองใหม่ ฉันบิดให้แน่นแล้ว
ได้นะ
ผมขับรถเป็นอย่างเดียว ซ่อมไม่เป็นเลย
ไปต่อได้แล้ว ไอ้หนุ่ม
ผมเป็นหนี้อะไรคุณรึเปล่า
ไม่ แกไม่เป็นหนี้อะไรฉันทั้งนั้น ไม่เป็นไร
- ผมแฟรงค์ - แฟรงค์ ยินดีที่รู้จัก
คุณชื่ออะไรครับ
แกมาจากไหน
- ฟิลาเดลเฟีย - อ้อ มาจากฟิลาเดลเฟีย
แล้วกินเหล้าแถวไหน
ร้านคัลลาแฮน
บอชชีคลับ เป็นผับน่ะ ไม่ใช่คลับบอชชีจริงๆ
อ้อ แปลว่าเล่นบอชชีเป็นเหรอ
ไม่เป็น
โอเค แฟรงกี้ เอารถไปซ่อมซะ
- เดี๋ยวมันจะพังอีกแน่ - ขอบคุณครับ
- จะเอาไปซ่อม ขอบคุณอีกครั้ง - โชคดีนะพวก
ตอนนั้นผมคิดว่าเขาอาจจะเป็นเจ้าของ
ปั๊มน้ำมัน
ต้องเป็นเจ้าของอะไรสักอย่าง เราดูออก
ปรากฏว่าเขาเป็นเจ้าของถนนทั้งสาย
ตัวนี้นะ
ดื่มไปเลย พวก
พระเจ้าคุ้มครอง
เร็วเข้า ไปหาเงินกัน
นี่เป็นบาร์นะ
ฝากหวัดดีเมียแกด้วย
ฉันเจอทางที่เราจะเอาเนื้อขาหลังไปขายได้
มีคนในนี้ที่พร้อมจะจ่ายอย่างงาม
กระดกให้หมดก่อน
คนที่นั่งท้ายบาร์ มองตรงไปเลย
คนที่หัวเริ่มเถิกแล้วน่ะ
คบเขาไว้แกจะได้เงินเป็นกอบเป็นกำ
สกินนี่ จอมปาด เจ้าของที่นี่
จอมปาด
เขาปล่อยกู้ดอกสูงกับรับแทงพนันที่นี่
เส้นสายเยอะเลยล่ะ
ชื่อจอมปาดเหรอ
เมื่อก่อนทำงานที่โรงเชือด
ผมพาไอ้ไอริชแฟรงค์มาแล้ว คนที่เคยเล่าให้ฟัง
- ที่ขับรถบรรทุก - ใช่ เนื้อขาหลัง
แฟรงค์ เชียรัน
ชอบสเต๊กเหรอ
ชอบ
ผมส่งเนื้อสเต๊ก
งั้นเหรอ
เนื้อสเต๊กดีๆ
ผมส่งเนื้อสเต๊กดีๆ ให้คุณได้
- ได้เหรอ - ได้สิ
ราคางามๆ ด้วย ของดีที่สุด
- เอาไว้คุยกัน - โอเค
ขอบคุณ สกินนี่
ข้างนอกหนาวเป็นบ้า
ผมไม่ถือ
ฉันโคตรเกลียดเลย
ช่วยหน่อย ออกไปแล้ว...
ติดซีลล็อกให้ด้วย
- ได้ ยังไงก็ต้องออกไปอยู่แล้ว - ขอบใจที่ช่วย
เอ้า แฟรงค์
- แล้วเจอกัน - ขอบใจ โทนี่
อร่อยขึ้นเยอะเลย แฟรงค์
ไมเฉียดไปชอยส์หรอก รับแต่ของไพรม์เท่านั้น
อังคารหน้าส่งมาอีกได้ไหม
จะเอากี่ชิ้น
อย่างน้อย 5
5 ก็ได้
อะไรกันวะเนี่ย
โทนี่ ผมไม่...
- นี่มันห่าอะไรกัน แฟรงค์ - ผมไม่รู้
ผมไม่ใช่คนขนของขึ้นรถ
คนยกของควรจะเป็นคนขนมา พวกนั้นไม่ได้ทำงานของตัวรึเปล่า
แกไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าขับรถเปล่ามาตลอดทาง
ก็ไม่รู้สึก
ไม่เอาน่า แฟรงค์ อย่ามา
พูดตรงๆ นะ ผม...
สาบานจริงเลย ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น อาจมีคน...
- มันไม่มีของ - ผมรู้ว่าไม่มี
รู้ว่าไม่มี
ดูอะไรกัน กลับไปทำงานซะ
ไปให้หมด!
จะให้บอกเจ้านายว่าไง
อย่ามาโทษผมละกัน เพราะผม...
แล้วจะโทษใครวะ
เรื่องนี้ฉันไม่ยอมเป็นแพะนะ แฟรงค์
ผมก็แค่ขับรถมา
แฟรงค์ เชียรัน ผมออกเสียงนามสกุลถูกไหม
ตามสัญญาจ้าง โดยฝีมือของจิมมี่ ฮอฟฟา
การจะไล่คนขับรถออกได้ ต้องเป็นไปตามข้อหาเฉพาะเจาะจง
- คุณเคยไปสายไหม - ไม่เคย
- เคยทำผิดกฎการจราจรรึเปล่า - ไม่เคย
- ดื่มระหว่างปฏิบัติงานรึเปล่า - ไม่
เคยชกใครรึเปล่า
ระหว่างงานเหรอ
แล้วการขโมยล่ะ เป็นเหตุให้ออกรึเปล่า
เขาพิสูจน์ได้ไหมล่ะ
ผมว่าไม่ได้
งั้นก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
ถ้าพวกนั้นพิสูจน์ได้
พวกเขาก็จะอยากได้ชื่อ คนที่สมรู้ร่วมคิด
ถ้าคุณยอมบอกชื่อ คุณจะได้กลับบ้าน
ได้ทำงานต่อ
ว่าไงล่ะ
คุณจะบอกชื่อใครไหม
ไม่บอกชื่อ
ผมไม่สนว่าคุณทำผิดจริงรึเปล่า สำหรับผมมันไม่ต่างกัน
หน้าที่ผมคือว่าความให้คุณ เข้าใจนะ
แสดงว่าอยากรู้ว่าผมทำจริงไหม
ไม่ว่ายังไงผมก็ว่าความให้คุณอยู่ดี
ผมตั้งใจทำงานให้พวกเขาตอนที่... ไม่ได้ขโมยของจากพวกเขา
ศาลที่เคารพ ถ้านี่เป็นเรื่องของ
ความถูกผิด บริษัทคงให้คุณเชียรันออกจากงานไปแล้ว
แต่เขาไม่ได้ทำแบบนั้น
พวกเขาใส่ร้ายคุณเชียรัน เพราะหวังว่าเขาจะซัดทอดผู้สมรู้ร่วมคิด
ซึ่งเขาซัดทอดไม่ได้ เพราะคนพวกนั้นไม่มีตัวตน
ไม่มีตัวตน เพราะเขาไม่ได้ขโมยอะไรเลย
เขาไม่ได้ขโมยอะไรเลย เพราะเขาเป็นลูกจ้างตัวอย่าง
ซึ่งตลอดเวลา 8 ปีที่ทำงานมา ไม่เคยลาป่วยเลยแม้แต่วันเดียว
กฎข้อเดียวที่เคยทำผิด คือผิดกฎของสหภาพของเขา
ด้วยการไปช่วยผู้อื่นขนเนื้อลงจากรถ
เข้าไปในห้องเย็นช่วงกลางฤดูหนาว
กรุณาลุกขึ้นยืน
ศาลเริ่มการพิจารณาแล้ว
ศาลจะยกฟ้องถือว่าเป็นการตักเตือน
ครับ ศาลที่เคารพ
ไม่ ไม่ใช่คุณ คุณเชียรัน
ถ้าคุณเอาคนงานมาขึ้นศาลนี้
แล้วมีแต่คำขู่แทนที่จะมีหลักฐาน เชื่อได้เลย คุณจะต้องเสียใจ
ถ้าศาลมีหุ้นอยู่ในบริษัทนี้ ศาลจะรีบขายเสีย
ผมไม่รู้นะว่าเขาทำได้ยังไง
แล้วผมก็ไม่ถามหรอก ผมรู้แค่ว่า
No comments yet. Be the first to leave one.