Viy (Вий)

ΜΟΣΦΙΛΜ

Καλλιτεχνική Ένωση "Luch"

«Ο Βι είναι μια κολοσσιαία δημιουργία της φαντασίας του απλού λαού.

Η ιστορία είναι ένας πολύ δημοφιλής μύθος

και τον παραθέτω χωρίς αλλαγή,

σε όλη την απλότητά του, όπως ακριβώς τον άκουσα»

Γκόγκολ.

ΒΙ

Σενάριο: Α. PTUSHKO, Κ. YERSHOV, Γ. KROPACHYOV

Βασισμένο σε διήγημα του N.V. Gogol

Καλλιτεχνικός διευθυντής

και σχεδιαστής ειδικών εφέ Alexander PTUSHKO

Σκηνοθετημένο από τους πτυχιούχους της Ανώτατης Σχολής Σκηνοθετών

Κ. YERSHOV G. KROPACHYOV

Φωτογραφία: Φ. PROVOROV, V.PISHCHALNIKOV

Παραγωγή: Ν. MARKIN

Μουσική: Κ. KHACHATURYAN Διεύθυνση: Ε. KHACHATURYAN

Ήχος: Ε. KASHKEVICH, Ι. STULOVA

Αγγλικοί υπότιτλοι: Τ. Kameneva

Παίζουν

Leonid KURAVLYOV: Κομά

Ν. VARLEY: νέα γυναίκα Α. GLAZYRIN: Σότνικ

Ν. KUTUZOV: Μάγισσα

Ν. ZAKHARCHENKO: Καλιάβα Ηγούμενος

Γκορομπέτς

Δ. KAPKA Οβέρκο P. VESKLYAROV Ντορός

Γιαφτούκ

Γ. SOCHEVKO Στεπάν Ν. YAKOVCHENKO Σπιρίντ

Ν. PANASIEV: Παρηγορητής

Διάβασε, Ηγούμενε!

Ο Ηγούμενος!

Τώρα που γυρίζετε σπίτι, φροντίστε να μείνετε μακριά από βρωμοδουλιές!

Στις προηγούμενες διακοπές, δύο σπουδαστές,

μεταμφιεσμένοι ως διάβολοι, πιάστηκαν να κλέβουν κοτόπουλα.

Ζοζούλια και Λέμες, εσάς εννοώ!

Οι άλλοι τρεις μέθυσαν έναν διάκονο,

και τον ώθησαν να τραγουδά άσεμνα, πρόστυχα τραγούδια!

Ντροπή!

Και τώρα, προσευχηθείτε μαζί μου.

Κύριε, άσε το Φως της φρόνησής Σου να λάμψει επάνω σε μας

Και τοποθέτησε στις καρδιές μας το τρυφερό σου έλεος.

Φύλαγέ μας από κάθε κακό.

Και ο ουρανός και η γη θα αντηχούν με λαμπρά δοξαστικά τραγούδια.

Αμήν.

Φροντίστε να επιστρέψετε εγκαίρως για την εορτή της Ασπίλου Σύλληψης!

Θα έπρεπε να έχουμε βρει ένα αγρόκτημα από ώρα.

Ακόμα κι ο διάβολος θα έχανε τον δρόμο του, σε τέτοιο σκοτάδι.

- Πού πήγε ο δρόμος; - Δεν υπάρχει δρόμος.

Λοιπόν, Καλιάβα, εσύ πήγαινε από κει. Και εγώ πηγαίνω από εδώ.

Και ο Γκορομπέτς...

Ε, Γκορομπέτς!

Διάβολε, πήρα ένα σάπιο ξύλο για το κεφάλι σου.

- Τι βρήκες; - Αλεποφωλιές μόνο..

- Τώρα, τι κάνουμε; - Ας τραγουδήσουμε όσο πιο δυνατά μπορούμε.

Ησυχία! Ξέρω... Ας κοιμηθούμε κάτω από τα αστέρια.

Όχι, Καλιάβα, αυτό δεν πιάνει.

Πρέπει να συνεχίσουμε. Κάποιος μπορεί να μας δώσει ένα ποτήρι βότκα.

Οπωσδήποτε, είναι καλύτερο από τον ύπνο κάτω από τα αστέρια.

Εκεί είναι ένα αγροτόσπιτο! Ελάτε!

Είναι η τελευταία ευκαιρία μας, αδελφοί, για να βρούμε κάπου να μείνουμε.

- Ανοίξτε! - Ποιος;

- Ποιος είναι αυτός; - Καλιάβα, ο θεολόγος.

- Μπρούτους, ο φιλόσοφος. - Γκορομπέτς, ο ρήτορας.

Όχι, το σπίτι είναι γεμάτο ανθρώπους. Πού να σας βάλω;

Δείξτε μας έλεος, καλή γυναίκα!

Είναι ασυγχώρητο να αφήσετε Χριστιανούς να χαθούν στη νύχτα.

- Μόνο κάπου να κοιμηθούμε... - Κι αν κάνουμε κάτι κακό...

Καλά, αλλά καθένας σας πρέπει να κοιμηθεί σε χωριστό μέρος.

Όπως επιθυμείτε.

- Ακούστε, καλή γυναίκα... - Είμαστε πεθαμένοι στην πείνα...

Πάει πολύς καιρός που δεν έχουμε φάει.

Δεν υπάρχει τίποτα φαγώσιμο στο σπίτι. Δεν έχω ανάψει το φούρνο όλη μέρα.

Αύριο θα δείτε, θα σας ανταμείψουμε γενναιόδωρα.

Δεν μπορούμε να πάρουμε ούτε ψίχουλο από τη γριά τσιγκούνα. Στο διάολο!

- Αγόρι, εσύ έλα εδώ. - Ποιος; Εγώ;

Μπορείς να κοιμηθείς στο σπίτι.

Και εσύ, ο ψηλός, επάνω στο πατάρι.

- Εγώ, πού πάω; - Έλα μαζί μου.

Τι θέλεις, γιαγιά;

Όχι, έχουμε σαρακοστή.

Ούτε με όλο το χρυσάφι του κόσμου δεν θα με βάλεις σε πειρασμό.

Δεν είσαι και στο άνθος της ηλικίας σου, ξέρεις.

Τι συμβαίνει με σένα, γιαγιά; Για τ’ όνομα του Θεού.

Μεγαλοδύναμε, είναι μια μάγισσα!

Ξεδιάντροπη μάγισσα! Κατέβασέ με! Άσε με!

Στο όνομα του Θεού Ιησού Χριστού, κατέβασέ με! Άσε με!

Αφού σου έκοψα το πέταγμα, πρέπει να είναι ο Χριστός,

και ο απόστολός του, ο Θωμάς!

Ωχ, με σκοτώνεις!

Κομά!

Δίνε του!

- Χρειαζόμαστε πίσσα. - Το ξέρω.

Ε, Κομά, ο Ηγούμενος με έστειλε να σε φωνάξω. Κάποιος ήρθε για σένα.

Α εσύ, αδελφέ Κομά.

Η κόρη ενός από τους πιο πλούσιους Σότνικ μας, πεθαίνει.

Είναι κύριος του κτήματος, ακριβώς 20 μίλια έξω από το Κίεβο.

Χθες, το κορίτσι γύρισε σπίτι, κτυπημένο σχεδόν μέχρι θανάτου.

Εξέφρασε την επιθυμία, στην τελευταία αγωνία της,

οι τελευταίες ευχές για τη σωτηρία της να ειπωθούν από σένα, Κομά Μπρούτους.

Γιατί εγώ; Δεν ξέρω καν πώς να το κάνω αυτό.

Μην μου αντιμιλάς. Θα φύγεις αμέσως.

Ο διάσημος Σότνικ ήταν τόσο καλός που έστειλε άντρες του κι ένα κάρο.

Θα πρέπει να στείλετε κάποιον άλλο να πάει, γιατί εγώ δεν φεύγω.

Κανένας δεν σε ρώτησε αν θες να πας ή όχι.

Ευχαρίστησε τον καλό κύριό σου για τη δωρεά του μελιού και των αυγών.

Και πες του πως θα στείλω τα βιβλία μόλις ετοιμαστούν.

Κι όσο για σένα, συνιστώ να μάθεις να κρατάς τη γλώσσα σου.

Διαφορετικά, θα σε μαστιγώσω ενώπιον ολόκληρης της σχολής,

τόσο, που δεν θα μπορείς να να καθίσεις για μια εβδομάδα.

Ο Κύριος μαζί σας. και με τον καλό κύριό σας.

Γιαφτούκ, φρόντισε οι φίλοι μας να πιουν λίγη βότκα προτού φύγουν.

Λοιπόν, τι κάθεσαι;. Τσακίσου πήγαινε!

Κι αν θες το καλό σου, κοίτα να διορθώσεις τους τρόπους σου!

Καλύτερα να δέσεις τον φιλόσοφο, για να μην μπει στον πειρασμό να το σκάσει.

- Καλημέρα, αδελφοί μου. - Καλημέρα, αδελφέ φιλόσοφε.

Μου παράγγειλαν να ταξιδέψω με την παρέα σας.

- Θαυμάσιο όχημα! - Ναι, ευρύχωρο!

Θα μπορούσαμε να πάρουμε μουσικούς και να χορέψουμε, με τόσο χώρο που έχει!

Αναρωτιέμαι, εάν το γέμιζαν με ένα βαρύ φορτίο,

ας πούμε ότι φορτώνατε το βαγόνι με αλάτι ή ράβδους μετάλλων,

μπορείτε να μου πείτε πόσα άλογα θα χρειαζόταν;

Θα χρειαζόταν πολλά άλογα, Αν πρόκειται για πολύ αλάτι.

Μπορείτε να μου πείτε τι είδος ασθένειας βασανίζει το κορίτσι,

που απαιτούνται τέτοιες σοβαρές προσευχές για να σωθεί η ψυχή της;

Κάθισε, αδελφέ φιλόσοφε. Δεν φτάσαμε, ακόμα.

- Στάση! - Ένα πανδοχείο! Στοπ!

Όπα, κορίτσι μου, όπα! Εδώ είμαστε.

Ας περάσουμε, αδελφέ φιλόσοφε.

Σπιρίντ, μην ξεχάσεις να ποτίσεις τα άλογα.

Καλώς ήλθατε, φίλοι μου. Παρακαλώ περάστε μέσα.

- Έχετε βότκα; - Ναι, περάστε.

Φίλοι μου, ας κάνουμε μια πρόποση για την υγεία του Ηγούμενου. .

Στην υγεία του Ηγούμενου.

Πιείτε, καλοί μου φίλοι.

Ω, ο Κοζάκος πίνει με τα λεφτά κάποιου άλλου...

Άλλη μια γύρα!

Άλλη μια γύρα! Φέρτε άλλη μια γύρα!

Ήθελα να μάθω ένα πράγμα. Τι ακριβώς διδάσκεστε εσείς οι σπουδαστές;

Ό,τι λέει ο διάκονος όταν είναι στην εκκλησία, ή άλλα πράγματα;

- Τι σπουδαίος μελετητής. - Θέλω να γίνω κι εγώ σπουδαστής.

Νομίζεις ότι δεν είμαι αρκετά έξυπνος; Μπορώ να μάθω τα πάντα!

Μεγαλοδύναμε! Ο Θεός να μας ελεήσει!

Ο Κοζάκος πίνει με τα λεφτά...

- Θέλω μόνο να ξέρω ένα πράγμα... - Θα με αφήσεις ήσυχο, ζιζάνιο;

Μην τον ρωτάς. Μόνο ο Θεός τα ξέρει όλα.

Θέλω μόνο να μάθω, τι γράφουν εκείνα τα βιβλία.

- Μπορεί να υπάρχουν άλλα πράγματα σ’ αυτά - Πώς μπορείς να μιλάς έτσι;

- Άσε με να φύγω. - Γιατί να μην τον αφήσουμε να φύγει;

Φιλόσοφε.

Μην φοβάσαι, έλα εδώ. Ο κύριος δεν θα το μάθει ποτέ.

- Μην στέκεσαι έτσι. Έλα εδώ. - Αφήστε με να γυρίσω, καλοί μου αδελφοί..

Αφήστε με να πάω σπίτι μου!

Η νεαρή γυναίκα είναι νεκρή.

Το κορίτσι πέθανε.

Ησυχία! Η νεαρή γυναίκα είναι νεκρή.

- Το κορίτσι πέθανε; - Νεκρή; Κιόλας;

Ησυχία, Σέρκο! Η νεαρή γυναίκα είναι νεκρή!

Να αφήσουμε τον Κομά να φύγει τώρα;

- Φυσικά θα τον αφήσουμε να φύγει. - Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.

Αφήστε τον ήσυχο...

Η νεαρή γυναίκα είναι νεκρή.

Έλα λοιπόν, χαζό γουρούνι!

Αδελφέ φιλόσοφε, γελιέσαι αν νομίζεις ότι μπορείς να φύγεις από δω.

Δεν είναι τόπος απ’ όπου μπορείς να ξεφύγεις.

Καλύτερα να πας στον κύριο. Σε περιμένει.

Γιατί όχι; Ανυπομονώ να τον γνωρίσω.

Δεν είναι τόσο ο πόνος του χαμού σου, αγαπημένη μου κόρη,

στο άνθος της νιότης σου, που κάνει την απώλειά σου μεγαλύτερη

απ’ όσο ένας πατέρας μπορεί να αντέξει,

όσο ο πόνος που με βασανίζει

που δεν ξέρω τι τέρας ήταν αυτό που προκάλεσε το θάνατό σου.

Ποιος είσαι; Ποια είναι η ιδιότητά σου, και από πού έρχεσαι;

Από τη σχολή. Το όνομά μου είναι Κομά Μπρούτους.

- Και ποιος ήταν ο πατέρας σου; - Δεν ξέρω.

- Η μητέρα σου, τότε; - Δεν την γνώρισα ποτέ, επίσης.

Φυσικά, πρέπει να είχα μία όπως οποιοδήποτε άλλος,

αλλά ποια ήταν, ή πώς ήταν, δεν έμαθα ποτέ.

Πώς γνωρίστηκες με την κόρη μου;

Δεν γνωρίστηκα ποτέ με την κόρη σας, κύριε.

Δεν ξέρω τίποτα από κορίτσια. Ορκίζομαι ότι ποτέ δεν γνώρισα καμία.

Γιατί ονόμασε εσένα, τότε;

Μόνο ο Θεός ξέρει γιατί.

Οι πλούσιοι φαντάζονται πράγματα που αδυνατούν να κατανοήσουν και οι σπουδαστές..

Όπως λέει και η παροιμία: Όταν τσακώνονται τα αφεντικά, οι υποτακτικοί τους τρώνε τις σφαλιάρες.

Δεν λες ψέματα, έτσι, φιλόσοφε;

Να πέσει φωτιά και να με κάψει, αν λέω ψέματα.

Εάν είχε ζήσει ένα λεπτό παραπάνω, θα τα είχα μάθει όλα.

«Μην αφήσεις κανένα να προσευχηθεί για μένα, πατέρα,

μόνο στείλε αμέσως άντρες στη Σχολή του Κίεβου

και πες τους να φέρουν εδώ τον σπουδαστή Κομά Μπρούτους.

Και άφησέ τον να προσευχηθεί τρεις νύχτες για τη σωτηρία της ψυχής μου.

Ξέρει.»

Και τι ξέρει, εκείνο δεν πρόλαβα να το ακούσω.

Είστε γνωστός για την σεμνή ζωή σας;

Θα μπορούσε να ακούσει για σας από κάποιον;

Εγώ; Σεμνή ζωή; Για τη χάρη του ουρανού, Κύριε!

Εδώ επισκέφτηκα τη σύζυγο ενός φούρναρη τη Μεγάλη Πέμπτη!

Εν τούτοις, σε ονόμασε, κι αυτό είναι που μετράει.

Όσο γι απόψε, θα αρχίσεις να διαβάζεις τις προσευχές για την ψυχή της.

Ναι, αλλά σίγουρα θα θέλετε να γίνει το καλύτερο...