Mousehunt (Mouse Hunt)

Mouse Hunt (1997) 23.976 fps runtime 01:35:23

- ยกสูงๆ หน่อยสิ - ก็สูงแล้วนี่

- แกชอบกินแรง - ไม่ต้องมายุ่งเรื่องฉัน

- นั่นสูทสีถ่านชาร์โคลใช่ไหม - เปล่า

ฉันว่าสีเทาชาร์โคล เส้นใยออกสีเทาๆ นะ

ขนาดงานศพของพ่อ แกยังไม่มีปัญญา หาสูทสีดำ

- นี่ล่ะ สีดำ - ฉันว่ามันสีเทาชัด ๆ

- สีดำ ๆ - สีเทา ๆ

เออ ดำก็ดำ

ดำปนเทาน่ะสิ

สีอะไร ก็ไม่เห็นจะสำคัญตรงไหน

ผมขอโทษครับพ่อ ผมขอโทษ

- เร็ว เอาศพพ่อขึ้นมา - ป่านนี้ คงเกือบถึงท่าเรือแล้วล่ะ

ไม่ใช่แค่ เหลือโรงงานตัวอย่างไว้ให้

แต่เป็นอะไรที่ สูงส่งกว่ามาก

มันคือ อนาคตของเชือก นั่นเอง

ดังนั้น เจตนารมณ์ก่อนตาย

คือให้ลูกชายทั้ง 2 บริหาร โรงงานสมันทซ์ สตริง ร่วมกัน

ดี ติดประกาศขาย ไว้หน้าโรงงานดู ว่าจะได้เงิน สักเท่าไหร่

เออร์นี่ เราไม่ควรขาย ต้องดูแลกิจการ ถึงจะถูก

พูดก็พูดเถอะนะ โรงงานสัปรังเคแบบนี้ มันจะได้ สักกี่แดงกัน

บางอย่างก็ สำคัญกว่าเงินนะเออร์นี่

พวกยาจกนะสิ ถึงชอบอ้างอย่างนั้น

ขอร้อง ๆ

พร้อมนี้ พ่อขอยก ของรักของหวง ให้แก่ลูก

อันได้แก่ ไข่เซรามิก

ซิการ์คิวบา ครึ่งกล่อง

โอ ใช่ ๆ ๆ ๆ

ชุดช้อนสะสม ของพ่อ

โอพระช่วย สุดยอดขุมทรัพย์

ช้อนเงิน ช้อนทอง มีช้อนไว้เล่น ไม่หวาดไม่ไหว

และก็ เราจะอยู่ได้ไง ถ้าไม่มี

เปลือกไข่เซรามิก

ขอพี่ได้ไหม ยกให้พี่นะ

- ไม่ล่ะ พี่ยกให้แกแล้วกัน - ได้ ฉันเอาไว้เอง

ถ้ามีบ้าน หรือที่ดิน ก็บอกมานะ

ดูเหมือนจะมีบ้านด้วย

- บ้านเหรอ - ใช่ 5120 นอร์ตั้นเดล

พ่อคุณได้มันไว้ หลายปีก่อน ได้มาจากการหักหนี้

เขาไม่เคยไปอยู่ที่นั่นหรอก แต่ ผมว่า.. มันก็น่าสนใจ

ข่าวว่าเจ้าของเก่า ถูกขังในหีบ ที่ห้องใต้หลังคา

ไหนดูซิ มันจะมีค่าบ้างไหม

เขาเคยเอาไปจำนอง ได้ 50,000 เหรียญ

งั้นเหรอ ตอนนี้ราคาเท่าไรแล้ว

ก็ 50,000 เท่าเดิมแหละ

เยี่ยม บ้านผุ ๆ กับโรงงานผลิตเชือกพัง ๆ

เอาเถอะ ถึงไงวันนี้ ก็ไม่ถึงกับเสียเปล่านะ

ขอบคุณที่เหลือซิการ์ไว้ นะป๋า

เดี๋ยว ยังไปไม่ได้นะเออร์นี่ เราต้องตรวจทาน เอกสารพวกนี้ก่อน

คงต้องขอตัวก่อนล่ะ

ฉันมีนัด กับนายกเทศมนตรี

นายกฯ ๆ ทางนี้ค่ะ ท่านนายกฯ คะ

การผ่าตัดหัวใจของท่าน กระทบการหาเสียง บ้างไหมคะ

เดี๋ยว เลสลี่ นี่ผมมาทานอาหารนะ

อา ท่านนายกเทศมนตรี คุณนาย

เชฟ เออร์นี่ขอต้อนรับ

เป็นเกียริตจริง ๆ ที่ท่าน มาร้านอาหาร อันต่ำต้อยของผม

เชิญทางนี้ครับ อ้อ.. พาคุณหนูมาด้วยรึ แม่จอมโจรตัวน้อย

โต๊ะนี้ ดีที่สุดในร้านครับ

ท่านผอมลงไปหน่อย หรือเปล่าครับ

ผมว่าอย่างงั้นนะครับ

- ฟังเข้าใจไหมครับ - แหม.. คุณเออร์นี่

ขอตัวนะครับ แล้วเจอกันนะ เด็ก ๆ

ใครนะ ที่ว่า "ยิ่งสูงยิ่งหนาว"

พ่อก็มาตาย ก่อนฉันจะดังเสียอีก

จำไว้นะ ทุกคน เราต้องให้ ความสำคัญ ในทุกรายละเอียด

จะอร่อยหรือไม่ ต้องให้ดูสวยไว้ก่อน

ไม่ ๆ ๆ ๆ ชุดนี้ฉัน ต้องยกไปเสิร์ฟเอง

และสำหรับ ท่านนายกฯ อาหารจานเด็ด ลา เมซอง

ทานให้อร่อยนะครับ

- สวัสดีครับ - เชฟเออร์นี่ รู้สึกอย่างไรบ้าง

ที่ได้รับรองท่านนายกฯ ในการฉลองตำแหน่งรอบ 2

- เออ.. ผมเรียกคุณ เลสลี่ได้ไหม - ได้ค่ะ

มันดีจัง ฉันชอบถั่วอัลมอนด์

เลสลี่ เสน่ห์ปลายจวัก นะ มันสอนกันยาก

อี๊ย์ ดูสิ

มีแมลงสาป

เหลือแค่ครึ่งตัวเอง

พ่อคะ พ่อกินหัวมันเข้าไปแล้ว

โอ ที่รักคะ คุณเป็นอะไรไหม

ไม่แล้วนะ

มันเป็นอุบัติเหตุ หรือฆาตกรรมคะ..

เคลียร์

ฉันทำเอง ได้ดีกว่านั้น

สมันท์ซ สตริง คือโรงงานเก่า เหมือนเต่าล้านปี

สมัยนี้ไม่มีใครเขา ผลิตเชือก แบบฝั้นเกลียว กันอีกแล้ว

ไม่มีแล้ว เราจะทำง่ายๆ เป็นเส้นเดียว ด้วยไนล่อน

แต่นั่น.. ไม่ใช่เชือก เขาเรียกว่าสายรัด

- ใช่แล้ว - เชือกฝั้นน่ะเชยแล้ว ต้องสายรัดนี่สิ

เซ็บโก้สนใจโรงงานของคุณ มาหลายปีแล้ว แต่พ่อของคุณ ไม่ยอมขายให้เรา

เราหวังว่า คุณคงฉลาดกว่านะ

เซ็บโก้ยินดีซื้อโรงงาน

และเปลี่ยนพิพิธภัณฑ์นี้ ให้เป็นโรงงานทันสมัยแห่งยุค

เราจะเก็บคุณไว้ เป็นที่ปรึกษา ด้วยเงินเดือนงาม และบำนาญก้อนโต

ฟังดูแล้ว..

คุณจะว่าไง

- ลูกพ่อ.. - เออร์นี่

- เออร์นี่ - เดี๋ยว รอแป๊บนึง

พ่ออยากให้ ของบางอย่าง กับพวกแก

สมบัติล้ำค่า ที่สุดของพ่อ

นี่มันก็แค่ เศษเชือก

ไม่ใช่เศษเชือกธรรมดานะ เป็นเชือกนำโชค

พ่อพบมัน ตั้งแต่วันแรก ที่เหยียบอเมริกา

- มันพิเศษตรงไหนเหรอ - มันอยู่กับฉันมา 60 ปีแล้ว

เอ้านี่ ให้แกไปแบ่งกัน

บางทีมันอาจช่วย กระชับสัมพันธ์พี่น้อง

- พักหลังมานี่ พวกแกไม่ค่อยได้คุยกัน - ใช่

- นั่นแก กำลังจะทำอะไร - ตัดแบ่งกันไงล่ะ

ไม่ได้ พ่ออยากให้พวกแกครองร่วมกัน

- ตลอดไป - ได้สิครับ ป๋า

นายเก็บไว้ก่อน 50 ปีแรกนะ จากนั้นฉันจะรับไว้เอง

เพิ่มมอร์ฟีน ขึ้นอีกหน่อยสิ

ฉันได้ยินนะ

สัญญานะ ว่าแกจะไม่ยอมขาย..

สมันท์ซ สตริง..

ให้กับพวก บริษัทยักษ์ใหญ่

เก็บไว้ให้ พวกเรา

พี่น้อง เครือญาติ

- รับปากมาสิ - ผมรับปากครับ ป๋า

- ผมสัญญา - แล้ว.. คุณจะว่าไง

ผมไม่ขายหรอก

อะไรนะ

โลกที่ปราศจากเชือก มันยุ่งเหยิง

เคยมีสักครั้งไหม ที่ชื่อสมันท์ซ จะมีค่าอะไรบ้าง

อย่านะ อย่า

คุณ.. คุณเคยชอบเชือกนี่นา

นั่นมันเมื่อก่อน ตอนที่ฉันพบรัก กับลูกชายเศรษฐี โรงงานผลิตเชือก

ไม่ใช่ตอนนี้ ที่ฉันแต่งงาน กับเจ้าของโรงงานซังกะบ๊วย

ผมนึกว่าคุณมีความสุข ที่ทุกวันนี้ ผมยืนหยัดอยู่ได้ ด้วยตัวของผมเอง

เอพริ้ล ผมมีไอเดียใหม่ ๆ

รู้ไหม ผมมีแผนการใหญ่

ไม่รู้เลยรึไง คุณมันก็ดีแต่ เป็นจอมวางแผน

แต่ชีวิตฉัน มันร่วงโรยลงทุกวัน ฉันอยากได้ อยากมี

เป็นชนชั้นกลางน่ะ มันอึดอัด ฉันหายใจไม่ออก

ขอร้องเถอะ เอพริ้ล อย่าไปเลย

ไม่ใช่ฉันหรอก ที่ต้องไป

ในเวลาชั่วพริบตา ความรื่นเริงในวันหยุด ได้สูญสลาย

และโลกเปลี่ยนไป สำหรับหลายๆ คน

นายกเทศมนตรี เสียชีวิตแล้ว เวลา บ่าย 4 โมงครึ่ง

แพทย์ระบุ สาเหตุการตาย เนื่องจากหัวใจล้มเหลว

จากพิษของอาหารมหาภัย ที่เขาได้รับไป

ร้านอาหารถูกสั่งปิด และพ่อครัวเออร์นี่ ถูกตัดสิน และกำหนดการลงโทษ

ขอโทษนะ ผมไม่ได้สั่ง ชีสแซนวิดช์ ใส่เคเปอร์นี่

เสียใจด้วย

ผู้ร้ายในโศกนาตกรรมครั้งนี้ คือ เออร์นี่ สมัท์ซ พ่อครัวตัวร้าย..

คุณออกทีวีอีกแล้ว

อะไรนะ อ๋อ

รู้ไหมเรื่องเป็นไง จะบอกให้นะ

- กล่าวหากัน ชัด ๆ เลย - ไม่เอาเคเปอร์

นี่มันกริลล์ชีสนะ ทำไมล่ะ

ก็ไปกินข้าวหมูสิ

ไอ้ปากจืดหน้าไหน ที่คืนแซนด์วิชกลับมา หา..

หวัดดี เออร์นี่

ลาร์ส

ตอนอยู่ในครัว ฉันก็ปรุงอาหาร

จะไปควบคุมทุก ๆ สิ่ง ได้ยังไง

รู้ไหม ไม่ยุติธรรมเลยนะ ที่ใครๆ ต่างก็โทษพี่

- พี่ไม่ได้ทำอะไรผิด - ใช่ แต่สังคมชอบหาคนผิด

เป็นแพะรับบาป มารับบาปแทน เหมือนที่กาลิเลโอ เคยโดน

จริงเหรอ เหลือเชื่อเลยนะ

เจอแมลงสาป แบบนี้เหรอ

เปล่า ฉันทุมเททุกอย่าง ให้ภัตราคารนั่น

เป็นทั้งที่ทำงาน เป็นทั้งบ้าน

แค่ 1 งับมรณะ นี่เท่านั้น ฉันก็หมดเนื้อหมดตัว

ถ้าเราขายโรงงานได้ ก็คงดี

ฉันคงให้พี่ ไปอยู่กับฉันได้นะ แต่เอพริ้ล ไล่ฉันออกจากบ้านเหมือนกัน

- แย่จริงนะ - ใช่ แต่ไม่ต้องห่วงฉันหรอก

เอพริ้ลเขา ก็เป็นงี้ล่ะ ตั้งแต่เป็นสาวแล้วล่ะ

- เด๋ยวเธอก็หายเอง - นายดูนั่นสิ

นอนข้างถนน น่าทุเรศ

ถ้ามีบ้าน ข้าจะมานอนตรงนี้รึ

- จำได้ไหมสมัยเด็ก เราสนิทกันแค่ไหน - จำไม่ได้

เฮ้ สุขสันต์วันคริสต์มาส

นี่ฉันก็เคยรวย เหมือนกันนะ

มีทางเดียวเท่านั้น ที่จะตกจากสวรรค์ คือดวงมันซวยไงล่ะ

เออร์นี่

เออร์นี่ นี่เหรียญสลึงนะ

สลึงนึงรึ แกนี่คิดอะไรจิ๊บจ๊อย

หัดมองภาพรวมบ้างสิ แกไม่มีบ้าน ไม่มีเมีย ไม่มีเงิน

ไร้ซึ่งความสามารถ แกมองข้าม ไปได้ยังไง

เออร์นี่ นี่มันคริสต์มาสนะ

แทนที่จะรียกร้อง ในสิ่งที่ไม่มี เราควรดีใจ ในสิ่งที่มีอยู่นะ

โทรมอะไรอย่างนี้

ว้าว ไม่อยากจะเชื่อว่าป๋า ไม่เคยบอกเรา เรื่องบ้านนี้

หลังเบ้อเริ่ม

ฉันนึกอยู่แล้ว ว่าพ่อ จะต้องมีบ้านแบบนี้

มันเหมือนตัวเขาเลย เย็นชา น่าขนลุก

- ว้าว พี่รู้สึกรึเปล่า - อะไร

ฉันรู้สึกหนาว พี่ไม่น่า พูดถึงพ่อแบบนั้นเลย

งั้นเหรอ ลองแบบนี้เป็นไง

ขอบใจนะ ที่ไม่ทิ้งอะไรให้เราเลย ตาแกบ้าเชือก

พี่เขาไม่ได้ตั้งใจนะ พ่อ

เออร์นี่ ๆ

มีแค่เตียงเดียว โยนหัวโยนก้อย ก็แล้วกัน

หัว

เออร์นี่

เออร์นี่ ๆ

- หลับแล้วเหรอ - หลับแล้ว

หลับได้ไง เสียงดังขนาดนี้

- อะไร ไม่เห็นได้ยินอะไร - ซีๆ ๆ... นั่นไง