The first 200 lines.
The Son of Bigfoot (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:32:15
"บิ๊กฟุต ภารกิจเซฟพ่อ"
ด็อกเตอร์แฮร์ริสัน หยุดเถอะ
คุณหนีไม่พ้นแล้ว
หมดทางหนีแล้ว ด็อกเตอร์ มากับเราเถอะ
ไม่ต้องใช้ปืนสลบ เราล้อมเขาได้แล้ว
ไม่ เกือบได้ตัวแล้ว
คุณพ่อ
"12 ปีผ่านไป"
อดัม แฮร์ริสัน
เอ่อ ครับครู
ห้ามหลับช่วงกักบริเวณ ใช้เวลานี้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์
อะไรน่ะ
ข้างหลังมีอะไรกัน
สกปรกที่สุด
อดัม มีปัญหาอะไร
เหมือนมีใครบางคนแปะหมากฝรั่ง 6 อันใส่หัวผม
ผมไม่เห็นอะไรนะ
โทนี่ ออกไปห้อง ผ.อ.
อีกแล้วเหรอ
ตายแน่ไอ้ขี้ฟ้อง
ให้ตายเถอะ นี่อะไรกันเนี่ย
ดูรองเท้าเขาสิ
อะไรนะ
ระวังกันหน่อยนะ เขาเรียนประวัติศเาสตร์ ห้องเดียวกัน ฉันเลยเปลี่ยนวิชาน่ะ
เขาไม่มีเพื่อนเลยล่ะ
ไง อดัม นายโอเคไหม ไม่ต้องหนี ฉันไม่กัด
นี่ ดูสินั่นใคร
ว่าไงไอ้ขี้ฟ้อง
อย่ายุ่งกับฉัน
ว่าไงไม้ถู ทำอะไรอยู่
กำลังจะไปตู้เก็บของภารโรงเหรอ เพราะแกเหมือนไม้ถูเลย
ใช้ได้
จริงเหรอ นั่นนับว่าใช้ได้เหรอ ไร้สาระ
ใช้ได้
ใช้ได้เลยล่ะ
ไปให้พ้น
อะไร แกจะไปฟ้องครูอีกแล้วเหรอ
ก็ไม่แน่ แล้วแต่สถานการณ์นะ
ตอบผิดไอ้ขี้ฟ้อง
หยุดนะ
โอเค แกโดนเยอะแล้ว มาให้ฉันช่วยนะ
ดูรองเท้ามันสิ บ้าบอจริง
นี่ แกลืมกระเป๋าน่ะ
กริ๊งๆ 2 แต้ม
พวกบ้า
เด็กๆ พวกนั้นอีกแล้วสินะ
ไม่ฮะ บอกแล้วไง ผมไปเล่นซอคเกอร์กับเพื่อนแล้วบอลอัด
จริงเหรอ เพื่อนลูกคนไหนเล่นซอคเกอร์
พวกคนอังกฤษน่ะ เพื่อนผม แต่พวกนั้นเรียกซอคเกอร์ว่าฟุตบอล
จริงเหรอ แล้วนี่ไปโดนอะไรมา
ซอคเกอร์ก็เป็นกีฬาอันตรายได้ฮะ
อดัม เลิกอ้อมค้อมได้แล้ว เราจะทำยังไงกับผมนี่ดี
จะตัดออกหรือจะเคี้ยวก็ได้ ผมขอเคี้ยว
ตัดดีกว่า
หันหน้าไป
ผมลูกยาวและสวยจัง
อย่างน้อยพวกนั้นก็ล้อผมฉันไม่ได้แล้ว
ให้ตายเถอะ
อดัม เดี๋ยวก็สายหรอก
เดี๋ยวผมลงไปฮะ
อดัม
แบบนี้ไม่ดีแน่
ทำอะไรนานจัง ไหวไหมลูก
ไหวฮะ แต่มีทโลฟแม่ทำผมแย่น่ะ
นึกว่าลูกรักมีทโลฟแม่ซะอีก
รักก็มากไป แค่ชอบฮะ
ไม่สิ ชอบก็มากไป นี่ ผมเกลียดมีทโลฟแม่
อะไรนะ
ฟังนะ มีทโลฟแม่น่ะ โอ้... อดัม
อะไรฮะ
หมวกนั่น...
มีอะไรฮะ
หมวกนั่นของพ่อลูก
อ่อ โทษฮะ
ขอโทษทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ เขาตายแล้ว ไม่ได้ตั้งใจทำแม่เศร้า
เขาเป็นคนดีมาก
ผมอยากเจอพ่อฮะ
ไม่นะ แม่ตัดผมให้ไม่ค่อยดีเลย
แม่คงเหนื่อยกว่าที่แม่คิดไว้
นี่ใส่กลับไปดีกว่า
ใส่แล้เวดูดีนะ
เร็วๆ เข้า เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายหรอก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกไม่ชอบมีทโลฟแม่
ผมจะบอกให้นะแม่ ไม่มีใครชอบมีทโลฟแม่
โอเค งั้นกินให้อร่อยนะ
นี่มีทโลฟใช่ไหมฮะ
ใช่แล้วจ้ะ
ชายผู้ยิ่งใหญ่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน ทรงผมสวย
วิกผมแฮร์โคได้รับการสวมใส่อย่างลับๆ โดยเหล่าชายผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์
แต่พวกคุณไม่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของอดีต
พวกคุณมาเป็นส่วนหนึ่งของอนาคต
อย่าเข้าใจผิดท่านสุภาพบุรุษ เส้นผมเป็นธุรกิจการเติบโต
เกรงว่าผมต้องขอ กล้องถ่ายรูปพวกคุณด้วย
คุณโคบายาชิ ผมพูดจริงครับ
นี่คือที่ที่เวทมนตร์กำเนิด
อนาคตไม่ใช่วิกผม ไม่ ไม่ อนาคตอยู่ที่การปลูกผมของจริง
เราไม่ได้พูดถึงการฝังเส้นผมน่าเกลียด
การนวดหนังศีรษะที่ไร้ประโยชน์ หรือแชมพูหวือหวา
เรากำลังพูดถึงพันธุวิศวกรรม การดัดแปลงดีเอ็นเอขั้นสูง
เราใกล้ถึงความสำเร็จยิ่งใหญ่ ที่จะเปลี่ยนชีวิตของคนนับแสนนับล้าน
และสร้างฐานะให้เราไปด้วย
ด็อกเตอร์บิลลิงสลีย์ เป็นหัวหน้างานวิจัยและพัฒนาของเรา
หนึ่งในเด็กฝึกงาน ผู้มุ่งมั่นมาถึงแล้ว
ด็อกเตอร์บิลลิงสลีย์ ผมจะได้หน่วยกิตจากงานนี้ใช่ไหมฮะ
แน่นอน
โอเค ผมแค่อยากให้เซ็นตารางประสบการณ์ทำงานให้
ยืนบนกากบาท
เดี๋ยวนะ คุณคงไม่คิดยิงผมด้วย...
เอาล่ะ นายจะรู้สึกแสบร้อนหน่อย แต่ไม่ต้องกังวล
ช่วยด้วย ช่วยผมด้วย ร้อนๆ
อย่างที่คุณเห็น เรากำลังพัฒนาสูตรให้สมบูรณ์
เมื่อทำได้ผู้คนจะจ่ายทุกอย่างเพื่อซื้อมัน เงินที่แท้อยู่ในทรงผมที่ดี
อืม ลดกรดฟลูออโรติโมนิกลง 5 เปอร์เซ็นต์
เรามีนโยบาย ห้ามทะเลาะวิวาทในห้องเรียน
ห้ามเด็ดขาด ถ้าทะเลาะกันก็จะถูกพักการเรียน
พักการเรียนได้ยินไหม พักการเรียน
นายนี่ตลกจัง
ระวังตัวไว้ก็ดีไอ้ขี้ฟ้อง
อดัม แฮร์ริสัน
ครูว่านี่กระเป๋าของเธอ มีป้ายชื่อเธออยู่ด้านใน
ขอบคุณฮะ
ไม่ต้องเอาไปโยนใส่ห่วงบาสเกตบอลแล้วนะ
ผมจะโยนกระเป๋าตัวเอง ใส่ห่วงบาสเกตบอลทำไมล่ะฮะ
ใครจะรู้ว่า พวกเธอทำอะไรไปทำไม
อดัม เธอคือเด็กที่เรียกว่า... มิลเดรด
สมัยนี้เราเรียกพวกงั่ง ว่าอะไรนะ
สมองพิการปกติค่ะ
แล้วเรียกขี้แพ้ไม่มีเพื่อนว่าอะไร
โรคขาดแคลนมิตรสหายในระดับกลาง
อดัม เธอเป็นโรคขาดแคลนมิตรสหายในระดับกลาง
โรคนี้มียารักษาหรือยัง
ยังค่ะ
เห็นแล้วว่าเราช่วยอะไรเธอไม่ได้
เรื่องแบบนี้ต้องยุติ
แต่ว่า...
เรามีนโยบายห้ามทะเลาะวิวาทในห้องเรียน ห้ามเด็ดขาด ถ้าทะเลาะกันจะถูกพักการเรียน
โดนกระทืบนี่คือทะเลาะวิวาทเหรอครับ
กำปั้นต่อยไม่ได้ ถ้าไม่มีหน้าไปรับมัน ห้ามทะเลาะคือห้ามทะเลาะ
แล้วก็ อดัม
ครับ ผ.อ.
เราไม่อนุญาตให้ใส่หมวก ห้ามใส่หมวกในโรงเรียน
และไปตัดผมมาด้วย
นี่ แฮร์ริสัน แกทำฉันโดนพักการเรียน
ก็ดีแล้วนี่ นายไม่ชอบโรงเรียน
พ่อฉันจะฆ่าฉัน
เขายอมฉันได้ 10 ครั้ง นี่ครั้งที่ 10 แล้ว
ไม่เอาน่า ผ.อ. โจนส์บอกแล้ว เขาบอกห้ามทะเลาะกัน
เขาบอกห้ามทะเลาะวิวาท ในพื้นที่โรงเรียน
ฉันดูดีไหม
ดูเหมือนอดัมงี่เง่าเลย
หมวกนี่ห่วยมาก
หยุดนะ
พอที แกตายแน่ เร็วเข้า จับมัน
เร็วเข้าจับมัน อย่าให้มันหนีไปได้
โอเคพวก พอเถอะ สนุกกันพอแล้ว
แกไม่รู้เหรอว่าต้องจบยังไง
ได้ตัวมันแล้ว
ได้เวลาสนุกแล้ว
ไปให้พ้น
อะไรน่ะ
มาเร็ว
ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
ไม่นะ
ยังไงแกก็ต้องออกมา
ใช่ พอแกออกมา เราก็รออยู่
เฮ้อนี่วันศุกร์ มันอาจอยู่ในนั้นถึงวันจันทร์
เราจะรอมันตั้ง 3 วันเลยเหรอ
ไม่ล่ะ ช่างมันเถอะ ไปแหย่แพะที่สวนเลี้ยงสัตว์ดีกว่า
แม่เคยคิดจะบอกผมไหม
โอ้ อดัม ตกใจหมดเลย
แม่บอกว่าพ่อตายแล้ว
อดัม...
ถ้าเขาตายแล้ว ทำไมเขาเขียนจดหมายถึงแม่ล่ะ
อันนี้จาก 2 อาทิตย์ที่แล้ว
"เชลลีที่รัก ผมเสียใจที่รู้ว่า อดัมต้องลำบากที่โรงเรียน" จริงเหรอ
ไม่ใช่อย่างที่ลูกคิดนะ
แม่ไม่คิดเหรอว่าผมก็อยากเจอพ่อ แม่จะเก็บพ่อเอาไว้คนเดียวเหรอ
อดัม พ่อของลูกยังอยู่ แม่บอกได้แค่นี้
ล้อกันเล่นรึเปล่าเนี่ย
แม่รู้ว่ายาก แต่ลูกต้องเชื่อแม่นะ
เชื่อเหรอ แม่โกหก
แม่เอาแต่โกหกผมทุกวัน มาตลอดชีวิต
อดัม ขอล่ะ
ผมนึกว่าแม่เป็นคนที่ผมไว้ใจได้
แต่แม่ก็เหมือนทุกคนนั่นแหละ
ผมเกลียดแม่
อดัม ไม่ ขอล่ะ
เด็กน้อย โอเคไหม
แค่จะกลับบ้านฮะ
นายไม่เด็กเกินกว่า จะมาโบกรถหรอกเหรอ
ผมยังเด็กเกินกว่าจะถูกทิ้งข้างถนน แล้วป่วยเป็นหวัดกลางฝนฮะ
ใช่ ก็คงงั้น แล้วจะไปไกลแค่ไหน
สาย 89 ฮะ
พูดจริงเหรอ นั่นห่างไปเป็นร้อยไมล์เลยนะ
งั้นไปส่งผมได้ไหม
ข้างนอกนี่เริ่มหนาวเป็นบ้า
ไม่รู้นะ
ขอบคุณฮะ ผมซาบซึ้งมาก
No comments yet. Be the first to leave one.