Master of None

‫"استاد هیچی" تقدیم می کند :

‫لحظه های عاشقی

‫قسمت پنجم

‫خیلی‌خب عزیزم

‫مامانی هم تو رو دوست داره

‫واسه مامان‌بزرگ بچه‌ی خوبی باش. خدافظ

‫خدافظ

‫حالا اِریکا فکر میکنه داری کجا میری؟

‫اون فکر میکنه من دارم میرم ‫ توی تنهایی و انزوا واسه نوشتن

‫رجینا فکر میکنه تو کجا داری میری؟

‫بهش گفتم که آخر هفته رو ‫ نیاز دارم که تنها باشم

‫خوبه

‫-هنوزم زیادی میری شمال نیویورک؟ ‫-راستش، نه

‫آخه اریکا خیلی به بیرون رفتن علاقه‌ای نداره

‫میترسه یه کَنه نیشش ‫بزنه و بیماری لایم بگیره

‫حالا واقعا کجا داریم میریم؟ ‫داریم میریم یه جای باحال؟

‫زیادی سوال میپرسی

‫باید اجازه بدی من کارمو بکنم ‫سوپرایزه

‫باشه. باشه. میدونی که من سوپرایز خوشم میاد

‫آره که میدونم ‫به خاطر همینه که دارم این‌کارو واست میکنم

‫خوبه

‫چشماتو باز نکن. باشه؟

‫رسیدیم؟

‫میتونم چشمامو باز کنم؟

‫آره، الآن دیگه میتونی

‫باشه

‫چـی؟

‫چــی؟ یه لحظه صبرکن ‫یه لحظه صبر کن

‫وایسا، من گیج شدم

‫الآن همینجوری سرزده ‫بریم تو سلام کنیم یا چی؟

‫نه قراره اینجا بمونیم

‫این خراب‌شده رو توی "Airbnb" گذاشته بودن. ‫*یک بازار آنلاین برای اجاره خانه در تعطیلات و..

‫البته بهت گفته باشم

‫دکوراسیون خونه دیگه مثل ‫ قبلا طبق سلیقه سیاهپوستا نیست

‫-واقعا؟ ‫-ولی بازم خوش میگذره

‫هی پسر

راستش این کارمون یه‌خرده عجیبه، میدونی؟

‫عجیب که هست

‫وای. باغچه جلوی خونه رو نگاه

‫تغییری نکرده

‫خیلی‌خب

‫به گذشته خوش اومدی

‫واو

این قالیچه عجیب رو نگاه کن

‫وای! نه!

‫وای! نه!

‫-این دیگه چیه؟ مستعمره‌اش کردن ‫-وای! نه!

‫این روفرشی رو نگاه ‫عزیزم، این روفرشی رو نگاه کن

‫-این دیگه چه کوفتیه؟ ‫-اون چیه؟

‫چرا یه گربه‌ی مرده گذاشتن ‫ روی میز قهوه‌خوری

‫-وای خدایا. آشپزخونه‌ام ‫-من سر اون قهوه نمیخورم

‫-چکار کردن؟ ‫-خدا لعنتش کنه

‫چرا این میزه اینقدر کوچیکه؟

‫چرا زیربشقابی‌ها رو قهوه‌ای کردن؟

‫باورنکردنیه

‫این کوفتی رو نگاه کن

‫عکس یه سگ مسخره رو گذاشتن ‫ روی دیوار، ماسک هم پوشیده

‫آره. از اونجا هم خوشت نخواهد اومد

‫شدیدا بی سلیقه

‫اما این هیچی نیست ‫اینجا، پشت این در...

‫-خب؟ ‫-اوج سفیدپوست بازیه

‫بفرما

‫نه. نه

‫مثل یه قسمت از سریال "نظم و ‫قانون: واحد قربانیان ویژه" هستش ‫ *سریال جنایی پلیسی

‫کی اینجا میخوابه؟

‫لعنت، امیدوارم یه بچه‌کوچولو باشه

‫اینا زنده میشن و میان، ‫ ما رو تو خواب میکشن

‫مثلا این یکی با چاقو میاد و اینجوری...

‫مشکلی نیست. من مسلحم

‫دیگه نمیتونم. باید از اینجا بزنم بیرون

‫نه نرو، منو اینجا تنها نذار

‫میدونی که ننه‌جون فوت کرد؟

‫-چی؟ ‫-آره

‫-واقعا؟ ‫-آره

‫خیلی دوستش داشتم. مثل ننه‌‌جون خودم بود

‫میدونم ‫اونم تو رو خیلی دوست داشت

‫آره

‫احوالت رو میپرسید

‫آره. راستش حدود یک ماه پیش بود ‫همین اواخر

‫لعنت. متاسفم

‫حس عجیبی داشت ‫چون وقتی بهم زنگ زدن، گفتن که

‫"دیگه زمان زیادی براش نمونده"

‫یا چیزی تو این مایه‌ها...

‫با فِیس‌تایم بهش زنگ زدم. قاعدتا

‫و میدونی اینجوری بهش میگفتم ‫"سلام ننه‌جون، حالت چطوره؟"

‫و میدونی جوریه که اونا کنارت هستن ‫ولی فکر و روحشون جای دیگه‌اس

‫انگار دارن میرن سمت برزخ، نمیدونم...

‫و یه هفته بعدش فوت کرد

‫خیلی عجیب بود

‫یه جورایی...

‫-میدونم، حس عجیبیه ‫-حس پوچی داشت

‫و سخته چون تو خیلی ازشون دوری

‫و نمیتونی مثل بقیه عزاداری کنی

‫نمیدونم

‫اما...آره

‫و چیزی که خیلی عجیبه...

‫راستش دوست‌داشتنیه ‫فک میکنم واقعا دوست داشتنیه

‫اینه که، یادته... ‫ننه‌جون جور خاصی میخندید؟

‫-اون خنده‌ی بلــندش ‫-آره

‫وقتی "لولا" میخنده

‫وقتی از ته دلش میخنده، ‫خنده‌اش شبیه اونه

‫-خیلی قشنگه چون... ‫-خنده‌اش رو به ارث گذاشته

‫درسته؟ چون فکر میکنم ‫که خیلی‌خب اون مُرده،

‫ولی میدونی، هنوز برای من همینجاست. ‫ از طریق خنده‌ی بچه‌ام، میدونی؟

‫آره. هنوز کنارمونه

‫خدا رو شکر

‫آره

‫میدونم

‫اون، چقد خوب با گوشت بز ‫ و کاری(ادویه) غذا میپخت، پسر

‫چه‌جورم. هنوز اون بزه رو یادم مونده

‫-اون گوشت بز کاری چقدر نرم و لذیذ بود ‫-لعنتی

‫-از استخون جدا میشد. عالی بود ‫-ازش یادگرفتی طرز پختش رو؟

‫-نه، یادنگرفتم ‫-مشکل همینه، لعنتی

‫میدونم، اشتباه بزرگی کردم

‫حالا، هوس کردم

‫ننه‌جون!

‫-اون همینجاست ‫-آره

‫شغل جدیدت چطور پیش میره؟

‫شغل جدیدم، بدجوری افتضاحه

‫اینجوریه که... نمیدونم

‫متنفرم ازش. ‫متنفرم از این که باید جواب مردم رو بدم.

‫متنفرم از اینکه باید...

‫متنفرم از اینکه باید مثل یه گوسفند باشم

‫واقعا مثل گوسفند میمونی وقتی اون ‫کارهای پشت‌میز نشینی رو انجام میدی

‫مثلا رئیست بهت میگه:

‫"هی، میتونی دوشنبه ‫یکم زودتر بیای سرکار؟"

‫میگی: آرههههههه

‫"میتونی آخر این هفته هم کار کنی؟"

‫نهههههه

‫حقیقته، پسر

‫مثلا غذایی که باید به اینا بدیم،

‫مثل حقوق ما میمونه

‫این حقوقته. بفرما

‫ما هم میگیم: "یالا دیگه، ‫منم باید یه چیزی بخورم"

‫آره، یه جورایی... حس عجیبیه وقتی ‫که اون‌طرف قضیه رو تجربه کردی

‫موفق بودن مثل تو بهشت بودنه

‫و وقتی موفقیتت تموم میشه،

‫مثل اینه که یه نفر از پشت‌سرت بهت نزدیک میشه ‫رو شونه‌ات میزنه و میگه"

‫"باید یه مدتی بری تو جهنم"

‫اینجوریه که، جهنم اونقدری بد نمیشد ‫ اگه نمیدونستم بهشت چه شکلیه

‫درسته

‫پس، من فعلا تو جهنمم، سر اون کار

‫ولی، میدونی، بیمه دارم

‫خرجیم رو میده

‫قضیه نویسندگی چی؟ ‫فکر شروع کردنش هستی؟

‫والا، نمیدونم

‫بعد از اون کتابِ دوم که لِه شد

‫و مردم گفتن هیچ گُهی نبود...

‫نمیدونم. فکر کنم..

کم‌کم به این فکر افتادم که ‫اصلا خودم هیچ گُهی نبودم

‫نمیتونی حرفای خوبی که، مردم ‫ درباره‌ات میگن رو باور کنی

‫ولی حرفای بدشون رو نه

‫کاری باهام کرد که دیگه ‫دلم نخواد کتابی بدم بیرون

‫پس... پس آره...

‫همین کار گوسفندی رو واسه مدتی انجام میدم

‫راستش، دلم واسه چیزای عجیبی تنگ شده

‫چی مثلا؟

‫مثلا...

‫پوست آبنبات جمع کنم حوله‌ها رو بردارم

‫اتفاقا الآن کلی از اونا روی کف اتاقم ریخته

‫اگه میخوای یه سر بیای و بهمون کمک کنی،

‫ممنونت میشیم

‫زندگی خودت چطوره؟

‫اریـــکــا چطوره؟

‫چرا همیشه اسمشو اینجوری... عجیب میگی؟

‫-نمیدونم ‫-مسخره‌اس

‫باید اینجوری بگم. وظیفه‌مه

‫-اون خوبه، اون خوبه ‫-واقعا؟

‫آره

‫رِجــیــنا چطوره؟

‫میدونی؟ اون خوبه

‫خوبه

‫نمیدونم

‫چرا آدمایی که مقدر شده باهاشون ‫باشیم، باید اینقدر خسته‌کننده باشن

‫اینجوریه که آدم، کلی رابطه داره

‫و با یکی آشنا میشه

‫رابطه‌شون به جایی نمیرسه

‫بعدش با یکی دیگه آشنا میشه

‫و اون آدم‌های جدید، مشکلات قبلی‌ها رو ندارن

‫پس با خودت میگی: "این رابطه جواب میده"

‫ولی همچین اتفاقی رخ نمیده

‫کم‌کم با خودت میگی: "وایسا ببینم، ریدم توش"

‫"نکنه مشکل از منه؟ ‫اگه مشکل، خودم باشم چی؟"

‫قطعا تو نیستی

‫مشکل از تو نیست

‫تو رابطه‌ها، مشکلاتی هست

‫فقط باید همینجوری بگردی ‫تا یکی رو پیدا کنی که،

‫-حاضر باشه، مشکلاتت رو تحمل کنه ‫-اهمم

‫مشکل تو در چه حاله؟

‫اریکا خوبه

‫اون... نمیدونم... اون..

‫خسته کننده‌اس

‫نه. خسته‌کننده نیست

‫فقط اون، تو نیست

‫خدایا، ما آدمای بدی هستیم؟

‫وای خدایا، شروع نکن

‫-میدونم، فقط میگم که... ‫-حرف نزن. بس کن

‫خیلی‌خب. ما در این مورد صحبت کردیم

‫چی گفتیم؟

‫نباید در مورد این موضوع بینمون حرفی بزنیم