The Handmaid's Tale

‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...

‫فرمانده می‌خواد آشتی کنه،

‫ولی نمی‌دونه چجوری، واسه همین... ‫یه پیشنهادی مطرح کردم.

‫ممکنه که نقش مهم و تأثیرگذاری به سرینا بدین؟ ‫به دور از چشم بقیه.

‫- اگه این کار، اوضاع رو درست کنه... ‫- ارزش بحث داره.

‫لباس کارتو بپوش. سر نخ‌ها رو دستت بگیر.

‫رفتارش با شما محترمانه بوده؟

ما ‫قبلاً باهاش مشکلاتی داشتیم.

‫محترمانه بوده.

‫دیگه می‌خوام برم.

‫باشه، عزیزم.

‫دختربچه‌ای به سنِ هانا، احتمالاً ‫وارد آموزشکده‌ای مخصوصِ مهارت‌های خانه‌داری میشه.

‫اونی که از همه بهش نزدیک‌تره، ‫توی محلۀ بروکلینه، کنار دریاچۀ پشت سد.

‫ممنون، سِ‍...

‫این مرد رو می‌شناسی؟

‫اسمش لوکاس بانکوله؟

‫دوسِت دارم.

‫بله.

‫چقدر بزرگ شده.

‫ - قسمت ۵، تماس ناشناس قصۀ ندیمه

‫خارج از گیلیاده.

‫جاش امنه.

‫پیش لوکه.

‫به امید آنکه خداوندِ نیکوسرشت، ‫ما را غرق معجزاتش کند،

‫چرا که ما دلمرده و سست‌ایمانیم.

‫شاید نشه گفت معجزه.

‫معجزه، فراتر از توانایی‌های انسانه.

‫من بودم که این کارو کردم؛

‫ما بودیم.

‫آرزو و رؤیاست.

‫یگانه‌رؤیای هر ندیمۀ ساکن گیلیاد.

‫«بچه‌م آزاده.»

‫شکر خدا.

‫می‌تونستن ازم متنفر باشن.

‫بهشون خرده نمی‌گرفتم.

‫ندیمه‌ها جای نفرت، محبت نثارم می‌کنن.

‫موفقیت یکی، به منزلۀ موفقیت همه‌ست.

‫خیلی دلم می‌خواد اینجا پیشم باشه.

‫دلم می‌خواد بغلم کنه...

‫و اسممو بهم بگه.

‫میگن درد دوری، «دل» رو مشتاق‌تر می‌کنه.

‫شاید درست میگن.

‫ولی تکلیف بقیۀ اعضا چیه؟

‫اون شبی که نطفۀ هانا رو بستیم،

‫اگه به ذهنم خطور می‌کرد که دیگه بدنش رو لمس نمی‌کنم،

‫دیگه باهاش نمی‌خوابم،

‫درجا می‌مردم.

‫ولی هیچکس از فقدان رابطۀ جنسی نمی‌میره،

‫از فقدان عشقه که ما می‌میریم.

‫واسه شوهرت دعا می‌کنم.

‫لطفتو می‌رسونه، آف‌متیو.

‫دعا می‌کنم که نیکول‌کوچولو رو ‫پیش خانوادۀ اصلیش برگردونه.

‫خانوادۀ اصلیش، مامان‌باباشن.

‫شکرِ خدا.

‫مطمئنم کار درست رو انجام میده.

‫بعیده با مردی ازدواج کرده باشی که ‫از پس بچه‌ربایی بر بیاد.

‫حس قضاوتت خیلی بهتر از این حرف‌هاست.

‫در پناه خدا.

‫بیا بخورش.

‫سیه‌نا؟

‫سیه‌نا؟!

‫دیگه نمی‌خواد.

‫چیزی رو...

‫تغییر دادی؟

‫موهاتو...

‫یه ذره.

‫خوشگل شده.

‫مثل همیشه.

‫ممنون.

‫صبح بخیر عزیزم.

‫صبح بخیر، خانوم لارنس.

‫روزتون به خیر، فرمانده.

‫در جوابت باید بگم نه.

‫چیزی ازم می‌خوای. مشخصه.

‫فقط می‌خوام بدونم شوهرم در خطره یا نه.

‫نمی‌دونم. سوار ماشین، کمربند می‌بنده؟ مراقب فشار خونِش هست؟

‫- این آخریه بی‌خبر آدمو می‌کشه. ‫- جای شوهرمو فهمیدن.

‫می‌دونن دخترم پیششه.

‫مگه از اول همینو نمی‌خواستی؟

‫به نظرت اون‌ها کاری باهاش می‌کنن؟

‫اون‌ها؟!

‫به نظرت جونش در خطره؟

‫جون همه‌مون در خطره.

‫چه توفیقیه...

‫دیدنش.

‫این که بفهمی حالش خوبه.

‫نیکول پیش یه غریبه‌ست.

‫واسه شما غریبه‌ست.

‫بله.

‫واسه من غریبه‌ست.

‫به همین زودی تموم شد. چی گفتن؟

‫نه، تازه جلسه رو شروع کردن.

‫ازت می‌خوام بهمون ملحق بشی.

‫تو هم حق نظر داری.

‫شکایت اولیه‌مون رو تسلیم کانادا کردیم و ‫متقاضی بازگشت نیکول شدیم.

‫پیگیر مسئله می‌مونیم.

‫یکی از بچه‌های گیلیاد دزدیده شده.

‫اون‌وقت داری پیشنهاد میدی ‫یه اخطاریۀ تند دیگه براشون بفرستیم؟

‫نه فرمانده، حرف من اینه که...

‫بدون معاهدۀ استرداد اُسَرا، ‫دست‌هامون بسته‌ست.

‫آقایون...

‫لطفاً منو ببخشید.

‫سرینا...

‫می‌خوام دربارۀ مردی که سرپرست نیکوله، بیشتر بدونم.

‫توی ادارۀ راه و شهرسازیِ منطقۀ سافِک کار می‌کرده.

‫- قبلاً. ‫- الان چی؟

‫کارگر ساختمانی پاره‌وقت ‫و توی کارهای رفاه‌شهریه.

‫مساعدۀ پناهندگی دریافت می‌کنه.

‫- مرد معتقدیه؟ ‫- معلومه که نه.

‫می‌دونیم بچۀ اولش رو غسل تعمید داده.

‫ولی طبق اطلاعات ما، ‫فعالیت‌های مذهبیش در همین حد می‌مونه.

‫اخیراً تونستیم به یک سری از ‫سوابق پزشکی نیکول دسترسی پیدا کنیم.

‫واکسن‌هاش رو مرتب زده.

‫توی نمودار رشد، قدش روی صدکِ شصت ‫و وزنش روی پنجاه و پنجه.

‫در ضمن...

‫نوشته که دندون در اورده.

‫به هر قیمتی شده، نیکول رو برمی‌گردونیم پیشتون.

‫خیال می‌کردم همینو می‌خواستی.

‫دخترمون توی کانادا...

‫جاش امنه.

‫شکرگزارم.

‫ولی؟

‫کمک کن سر در بیارم.

‫چی می‌خوای؟

‫می‌خوام نیکول کنارم باشه، ‫ولی غیرممکنه.

‫دیگه تحملشو ندارم، همین.

‫با تو کار دارن. توی اتاق پذیرایی.

‫آف‌جوزف...

‫برکت به میوۀ دل.

‫خداوند به بار نشاند.

‫اومدن باهات یه گپ کوچیکی بزنن.

‫بشین.

‫علاقه‌مندیم ملاقاتی رو...

‫با نیکول برنامه‌ریزی کنیم.

‫مطابق انتظار،

‫دیدن دوبارۀ دخترمون توی اون فیلم، ‫احساسات خانوم واترفورد رو جریحه‌دار کرده.

‫فقط همین یه باره، واسه خداحافظی.

‫به شوهرت صدمه‌ای نمی‌رسه.

‫شوهرم؟!

‫به هیچکس صدمه‌ای نمی‌رسه.

‫بهت قول میدم.

‫منم همینطور.

‫قول میدین؟!

‫من باید چی کار کنم؟

‫تلفنی با شوهرت صحبت کن.

‫نه.

‫میشه یه لحظه تنهامون بذاری؟

‫البته.

‫نه.

‫می‌دونم که... نمی‌تونم کنارش باشم.

‫- ولی می‌خوام توی دلش جایی داشته باشم. ‫- دردی رو دوا نمی‌کنه.

‫فهمیدی؟

‫- اونجور که خیال می‌کنی، نمیشه. ‫- تو رو خدا...

‫تو رو خدا، دارم بهت التماس می‌کنم.

‫جون!

‫(سرینا، از نام واقعی آف‌فرد استفاده می‌کند)

‫فکر می‌کنی من نمی‌خوام ببینمش؟!

‫اگه این کارو بکنم،

‫چی گیر من میاد؟

‫تو می‌تونی ببینیش.

‫ولی...

‫به من چی می‌رسه؟

‫چی می‌خوای؟

‫می‌خوام مدیونم باشی.

‫در پناه خدا.

‫دو دیقه وقت داری.

‫۴۷ دلار و ۵۶ سِنت میشه.

‫به زور تا یه هفته می‌زنه.

‫- بقیه چجوری پول پوشک میدن؟! ‫- اکثراً لازمشون نمیشه.

‫خب...

‫حله، فعلاً.

‫الو؟

‫الو؟!

‫کیه؟

‫لوک...

‫منم.

‫قطع نکن.

‫اوه خدا...

‫تویی جون؟

‫اوه...

‫سلام.

‫جون، من...

‫جون...

‫من خوبم لوک. هانا هم خوبه.

‫حالش خوبه.

‫ک‍... کجایی؟

‫هنوز اینجام، توی گیلیاد.

‫جون، من...

‫دوس‍... دوسِت دارم.

‫خیلی دوسِت دارم.

‫منم دوستت دارم.

‫- از ته دلم دوستت دارم. ‫- دوسِت دارم.

‫عزیزم، دلم برات تنگ شده. ‫هر روز بهت فکر می‌کنم.

‫- منو ببخش. منو ببخش... ‫- نمی‌خواد.

‫معذرت نخواه‫.

‫نه، باید بیشتر دنبالت می‌گشتم.

‫دنبال تو و هانا.

‫زیاد وقت نداریم.

‫باشه. حالِت... حالت خوبه؟ ‫کاری باهات نکردن؟

‫نه.