Lord of the Flies

ทฤษฏีของ เมเนลาอุส กล่าวว่า ถ้ากำหนดจุดสามจุดในสองด้านของรูปสามเหลี่ยม...

พื้นที่ของด้านที่สาม... พื้นที่ของทั้งสามด้านรวมกัน

ดังนั้น พื้นที่ของแต่ละด้านของสามเหลี่ยม...

ไฮ โอ๊ย

รอฉันด้วย

ฉันขยับตัวแทบจะไม่ได้ พอใส่อุปกรณ์พวกนี้

พวกเด็กคนอื่น ๆ คงต้องกระจัดกระจายกันไปในความมืด

เราควรไปตามหาพวกเขา

ป้าของฉันบอกว่า ฉันไม่ควรจะวิ่ง เพราะว่าเป็นโรคหอบหืด

- โรคหอบหืดเหรอ - ใช่แล้ว

ฉันเป็นเด็กเพียงคนเดียว ในโรงเรียนที่เป็นโรคหอบหืด

และฉันก็ใส่แว่นมา ตั้งแต่อายุสามขวบ

- เครื่องบินหายไปไหน - พายุคงจะลากมันออกทะเลไปแล้ว

ยังต้องมีเด็กบางคน ที่ยังติดอยู่ในนั้น

แล้วพวกผู้ใหญ่ล่ะ

- คงไม่มีหรอก - นายชื่ออะไร

ราล์ฟ

ฉันไม่สนใจที่พวกเขาเรียกฉันหรอก

ถ้าพวกเขาไม่ได้เรียกฉัน อย่างที่เรียกกันที่โรงเรียน

เรียกอะไร

พิกกี้เหรอ

ถ้านายไม่ไปบอกคนอื่น ๆ

พ่อฉันเป็นนายพลในกองทัพเรือ

สักวัน ถ้าพ่อลางานได้ พ่อจะมาช่วยเรา

- นายไม่ลงมาในน้ำเหรอ - อูย มันร้อน

ไม่หรอก ป้าของฉันคงไม่ยอม เพราะว่าฉันเป็นหอบหืด

ช่างหอบหืดของนายเถอะ

นายว่ายน้ำไม่เก่งเท่าไหร่เลย

- ดูนี่สิ - เปลือกหอยนี่

ฉันเคยเห็นแบบนี้มาก่อน ที่ผนังบ้านของใครสักคน

เขาเรียกมันว่า หอยสังข์ พอเขาเป่ามัน แม่ของเขาก็จะมา

เขาเป่าจากตรงนี้

นายทำได้แล้ว

เฮ้ มีใครอยู่ที่นั่นมั้ย

เฮ้ เฮ้

ฉันคิดว่าเราน่าจะไปสำรวจกันสักหน่อย

- นายชื่ออะไร - เพอร์ซิวาล วิลเลียมส์ แมดิสัน

วิคาร์เรจ ฮาร์ทคอร์ท, เซนต์แอนโทนี่ โทรศัพท์: 241 ฮาร์ทคอร์ท

- แล้วนายชื่ออะไร - จอร์จ

- นายชื่ออะไร - แซมกับเอริค

แซมและเอริค

แซมกับเอริค

คณะนักร้องประสานเสียง หยุด

- ไหน คนที่มีทรัมเปต - ไม่มีหรอก คนที่มีทรัมเปต มีแต่ฉัน

- ไม่มีผู้ใหญ่ที่นี่เหรอ - ไม่มี

งั้น พวกเราก็ต้องดูแลตัวเอง

เรากำลังจะมีประชุมกัน มาร่วมกับพวกเราสิ

เขาเป็นอะไรมากรึเปล่า

เอาเขามาให้พ้นแดด ให้เขาอยู่ในที่ร่ม เร็วเข้า

- เอาล่ะ ให้เขาอยู่คนเดียวไปก่อน - แต่...เมอริดิว

เขาไม่เป็นไรมากหรอก ไซมอนมักจะเป็นลมบ่อย ๆ

ตอนนี้มาตัดสินใจกันดีกว่า ว่าเราจะทำยังไงกันดี

นั่นแหละที่ราล์ฟเรียกประชุม เพื่อที่เราจะได้ตัดสินใจว่าจะทำยังไง

เราได้ชื่อมาเกือบทุกคนแล้ว

สองคนนั่นเป็นฝาแฝด แซมกับเอริค

- ฉันแซม - ฉันเอริค

ฉันราล์ฟ

- แล้วนายล่ะ - ดักลาส

- นายล่ะ - ชาร์ลส์

แล้วชื่อพวกนายทุกคนล่ะ

เฮนรี่

มอริซ

โรเบิร์ต

รูเพิร์ต

แฮโรลด์

บิล

โรเจอร์

- ไซมอน - ฉันแจ็ค

- ส่วนเด็กคนนั้น เขา... - นายพูดมากเกิน

- หุบปากเลย ไอ้อ้วน - เขาไม่ได้ชื่อไอ้อ้วน

- ที่จริงเขาชื่อ พิกกี้ - พิกกี้

เราต้องตัดสินใจเรื่อง การได้รับการช่วยชีวิต

ฉันคิดว่าเราควรมีหัวหน้า เพื่อตัดสินใจเรื่องต่าง ๆ

ใช่ ต้องมีใครสักคนคอยสั่งการ

- ฉันควรจะเป็นหัวหน้า - เอาคนที่มีเปลือกหอย

- เขาเป็นคนรวบรวมพวกเรามาอยู่ด้วยกัน - ฉันหัวหน้านักร้องประสานเสียงและหัวหน้าเด็ก

ลงคะแนนกันดีกว่า

ก็ดี เราจะลงคะแนนเสียงกัน

ใครต้องการแจ็คเป็นหัวหน้าบ้าง

- ใครอยากให้ฉันเป็น - ฉัน

- ฉัน - ฉัน

ฉัน ฉัน

งั้นฉันเป็นหัวหน้าแล้วกัน

แจ็คดูแลคณะนักร้องประสานเสียง นายอยากให้พวกเขาทำอะไร

เป็นนักล่า

คณะนักร้องประสานเสียง ถอดชุดคลุมของพวกนายออก

เฮ้ พวกนายใส่ชุดตลก ๆ นั่นทำไม

มันเป็นเครื่องแบบของเรา

ฟังนะทุกคน ถ้าตรงนี้ไม่ได้เป็นเกาะ

เราอาจได้รับการช่วยเหลือ ในทันที

เราจึงต้องรู้ให้ได้ว่า ใช่หรือเปล่า

เราสามคนจะออกเดินทางไปดู

ฉันจะไป แล้วก็แจ็ค

- แล้วก็ - เอาฉันไปด้วยเถอะนะ

นายไป นายไม่เป็นไรแล้วนะ

- ฉันจะไปด้วย - เราไม่ต้องการนาย สามคนพอแล้ว

ฉันอยู่กับเขา ตอนเขาเจอหอยสังข์

ฉันอยู่กับเขา ก่อนคนอื่นเลย

- นายมาด้วยไม่ได้ - นายบอกพวกเขา หลังจากที่ฉันบอกนายแล้ว

หลังจากที่ฉันบอกว่า ฉันไม่ต้องการแบบนั้น

นายกำลังพูดเรื่องอะไร

เรื่องถูกเรียกว่าพิกกี้

ฉันบอกว่าฉันไม่สนใจ ถ้าพวกเขาไม่เรียกฉันว่า พิกกี้

และฉันพูดว่า อย่าบอกใคร

แล้วนายก็บอกว่า

พิกกี้ ดีกว่า ไอ้อ้วน

ยังไงซะ ฉันก็ขอโทษ ถ้านายรู้สึกแบบนั้น

กลับไปก่อนนะ พิกกี้ และรวบรวมรายชื่อ นั่นเป็นงานของนาย แล้วเจอกัน

เฮ้ ดูสิ

หนึ่ง สอง สาม

ผลัก

ดันเลย

เราอยู่บนเกาะ ที่ห่างไกลผู้คน

เราจะต้องดูแลตัวเอง

แต่มันก็ยังเป็นเกาะที่ดี มีผลไม้ มีน้ำมากพอ

และฉันค่อนข้างมั่นใจว่า ไม่มีสัตว์ที่เป็นอันตราย

ดังนั้น ก็ไม่ได้เลวร้ายจนเกินไป

พวกเราไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ

และไม่มีอันตราย

และเราสามารถสร้างเพิงพัก และมีความสะดวกสบายพอควร

ดังนั้นถ้าเรามีเหตุผล ถ้าเราทำสิ่งที่ถูกต้อง

ถ้าเราไม่หัวเสียไปซะก่อน ก็จะไม่มีใครเป็นอะไร

- แต่เราจะนอนกันที่ไหน - เราจะสร้างเพิงพัก

เราจะสนุกกันสุด ๆ

แล้วอีกอย่าง เราคงไม่สามารถให้ทุกคนพูดพร้อมกันได้

เราจะต้องยกมือขึ้น อย่างที่อยู่ที่โรงเรียน

แล้วฉันจะให้หอยสังข์กับคนนั้น

ฉันเห็นด้วยกับราล์ฟ

เราจะต้องมีกฎระเบียบ และปฏิบัติตาม

และอีกอย่าง เราไม่ใช่คนป่า เราเป็นคนอังกฤษ

และคนอังกฤษ ดีที่สุดในทุกเรื่อง

และเราจะมีกฎหลายข้อ และถ้ามีใครแหกกฏ...

- พิกกี้ พิกกี้ พิกกี้ - เงียบ

นายยังไม่ได้ให้ราล์ฟ พูดสิ่งที่สำคัญที่สุด

มีใครบ้างรู้ว่าเราอยู่ที่นี่

ไม่มีใคร รู้ว่าเราอยู่ที่นี่

บางทีพวกเขาอาจรู้ว่า เรากำลังจะไปไหน

หรืออาจจะไม่รู้

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าตอนนี้เราอยู่ไหน เพราะว่าเราไปไม่ถึง

เราอาจต้องอยู่ที่นี่ จนกระทั่งเราตาย

เขาอยากจะรู้ว่า นายจะทำยังไงเรื่องงู

บอกพวกเราเรื่องงูซิ

ตอนนี้เขาบอกว่า มันเป็นอสูร

อสูรเหรอ

- งูตัวนั้น ตัวใหญ่มาก เขาเห็นมัน - เมื่อไหร่

ตอนเขาหลบอยู่ในป่า ตอนยังมืด

เขาบอกว่า ตอนฝนหยุดตก

มันกลายเป็นเหมือนเชือก ที่ต้นไม้

และห้อยอยู่ตามกิ่งไม้

เขาพูดว่า " มันจะกลับมาคืนนี้รึเปล่า"

แต่ไม่มีอสูรหรอก

ฉันบอกพวกนายแล้ว ว่าไม่มีสัตว์ร้าย

ราล์ฟพูดถูก แน่นอน

ไม่มีงูหรอก แต่ถ้ามี เราจะตามล่าและฆ่ามัน

มีอีกเรื่องนึง หากมีเรือเข้ามาใกล้

พวกเขาอาจไม่สังเกตเห็นเรา

เราจะต้องทำให้ มีควันด้านบนภูเขา เราจะต้องก่อไฟ

เอาเลย ตามฉันมา

- ใช่ - ไปกันเลย

เหมือนเด็ก ๆ เลย เหมือนเด็กฝูงเบ้อเริ่ม

ฉันว่าเลยเวลาน้ำชาไปแล้ว

ใครมีไม้ขีดบ้าง

พวกเราได้ฟืนกองใหญ่จริง ๆ

แว่นตาของพิกกี้

อย่าบังแสง

โรเจอร์ เฮ้ โรเจอร์ มาที่นี่

แว่นตาของฉัน

ราล์ฟฉันจะแบ่งคณะนักร้องของฉัน...นักล่าของฉัน

และเราจะคอยดูแล กองไฟให้ลุกอยู่ตลอด

เราจะทำให้มีไฟกองใหญ่ตอนนี้ และมันจะอยู่ไปตลอดทั้งคืน

มา พวกเรามาช่วยกัน

ระวังตรง

มาแล้วอีกหนึ่งอัน

ใช้ได้เลยทีเดียว

อีกเดี๋ยวนะ ระวังด้วย

ไป

อย่า

นายจะชกฉันเหรอ ไม่ ไอ้นี่ต่างหาก

เอาเลย เอาเลย

ฆ่า ฆ่าเลย

อย่าขว้างทรายใส่กัน

ราล์ฟ มาทางนี้ มีเครื่องบิน

มีเครื่องบิน มีเครื่องบิน

นายไม่ได้ยินเหรอ ราล์ฟ มันจะไปแล้ว ราล์ฟ

ฉันไม่เห็นควันเลย มันอยู่ที่ไหน

ควัน

แว่นตาพิกกี้ ถ้าไฟดับแล้ว เราจะต้องใช้มัน

หยุด กลับมาก่อน กลับมา

กลับมา กลับมา

พวกเขาปล่อยให้ไฟดับ

ต้องฆ่าหมู ปาดคอมันซะ ตีมันให้ตาย

เฮ้ ราล์ฟ

ปาดคอมันซะ ตีมันให้ตาย

ตีมันให้ตาย ต้องฆ่าหมู ปาดคอมันซะ

ดู เราฆ่าหมูได้ เราล้อมมัน และฆ่ามันได้

นายปล่อยให้ไฟดับ

เราจุดไฟขึ้นใหม่ได้

นายน่าจะมากับเรา ราล์ฟ

เลือดไหลตั้งเยอะ นายน่าจะได้เห็น

มีเครื่องบินมา มีเครื่องบินมา