Stuck Together (8 Rue de l'Humanité)

NETFLIX SUNAR

Savaştayız.

Toplum sağlığı savaşı.

Ne bir orduya ne de bir millete karşı savaşıyoruz.

Ama bu görünmez ve baş edilemez düşman burada, ilerliyor.

Demek oluyor ki buna karşı birlik olmalıyız.

Savaştayız.

Herkese sesleniyorum.

Siyasi, ekonomik, sosyal ve kâr amacı gütmeyen çevrelere,

her Fransız vatandaşına,

ülkemizin geçmişteki krizleri aşmasını sağlayan

millî beraberlik ruhuna katılmaları için çağrı yapıyorum.

Savaştayız.

Bu bir savaş ama askerler yok. Anlamıyorum.

Herkes alkışlıyor ama sokaklar boş.

KARANTİNA EŞİTLİK DAYANIŞMASI

Başta garipsedim.

Sonra ablam, hastaneleri uzaktan alkışladığımızı söyledi.

Böylece hastalanırsak bizi tedavi edeceklermiş.

Annem burada değil.

Kızgın ama geri gelecek. Kulağıma öyle söyledi.

Babam çokbilmiş olduğu için annem ona kızgın.

Anlamıyorum.

Her şeyi bilmek iyi değil midir?

Ama babam dedi ki "Basile, kadınları anlamaya çalışma.

Onlar fazla kuruntuludur. Bu kadar korkak olmaları acayip."

Babam onlardan hoşlanmıyor, ben de.

Kızları dışında.

Maskenin altında güzel olduğu gözlerinden belli.

Önceden önünden geçer, onu görmezdim.

Şimdi ona baksam da yüzünü göremiyorum. Hayat çok saçma.

Onu tanımıyorum.

Onu da.

Onları da, şu kırsala kaçanları da.

Babam korkaklar, diyor.

Onu tanımıyorum.

Onu tanıyorum.

Sağlık laboratuvarında çalışan biyolog.

Babam, COVID'in donuna kadar işlediğini söylüyor.

İyi ki bana olmadı.

Onu çamaşırında taşımak canını acıtır, değil mi?

Aşağıdaki restoranın sahibi.

Zavallıcık kapatmak zorunda kaldı.

Babam iflas etmesini veya virüsten ölmesini istiyor.

Orayı ucuza alıp bir tane elektronik sigara dükkânı daha açabilir.

Bir sürü dükkânı var.

Size bir sır vereyim.

Babam hastaneleri alkışlamıyor. COVID'i alkışlıyor.

Bize masraf çıkaran işe yaramaz yaşlıları öldürdüğünü söylüyor.

Babam hiç korkmuyor, ben de öyle.

En çok biz alkışlıyoruz çünkü biz ev sahibiyiz.

Diğerleri kiracı.

Babam kiracılar için hep şunu der,

"Durmadan şikâyet eder ve hepsi tembeldir." Haklı.

Bravo!

Yavaş.

Üstümüzü çıkaralım, makineye atacağım.

Martin, gerek yok. Balkon bizim.

Virüs havayla geçiyor.

Öyle mi? Kim dedi?

Aile hekimimize de bulaşmış.

Herhâlde. Hastalarla temas hâlinde.

Doktorum ölürse bunu atlatamam.

İyileşebilir de.

Ölüm oranı yüzde bir.

Amma ruhsuz söyledin.

Öyle.

Annenlerle dağa gitmeliydik.

Ne tren ne de uçak var.

Seninkilere arabayla iki saat.

Onları mı öldürelim?

Ya benimkiler ne olacak?

Onların astımı yok.

Seninkilerin astımı yok.

Seninkilerin de.

Hayır! Basile!

İğrenç!

Yapma!

Köpek çıldırdı. Dışarı çıkması gerek.

Hayır, artık çıkamaz.

Köpekler de mi içeride kalıyor?

Kendi hatası. Her şeyi kokluyor.

Evet, o bir köpek.

Hayvanlara bulaşmıyor.

Öyle mi? Şuna bak.

Yarın çıkıyor. Bir kedi pozitifmiş, doğrulanan ilk vaka.

Beni geriyorsun.

Pandemi bu Claire.

Anne?

-COVID'den ölmek istemiyorum. -Ölmeyeceksin tatlım.

Buradaki kimse ölmeyecek. Baban abartıyor, biliyorsun.

Doğru değil.

Önce soğuk algınlığı olarak başlıyor, sonra ciğerlere iniyor

ve nefes alamıyorsun.

-Sonra da… -Martin, sus!

Nefes al.

Martin, dışarıda sosyal mesafeyi koruyoruz.

Kurallara uyuyoruz.

Ama karantinada, içeride…

Sakin ol.

Ne? Kimseyi beklemiyorduk!

-Bakayım. -Hayır!

Hayır! Dur!

Açma.

COVID bu!

Bay ve Bayan Becquart?

Ben Diego, kapıcı Paola'nın kocası.

Merhaba Diego.

Affedersiniz.

-Sirkeye bastım. -Sorun değil.

Hayır!

-37,5. -Martin!

-Hastasın sen. -Öyle mi?

Ver şunu.

Amazon mu? Yukarıdaki salağa.

Doğru. Tony Boghassian mı?

Kargoyu neden sen getiriyorsun?

Eşin nerede?

Eşin nerede?

-Hastanede. -Geri çekil!

Martin, sakin ol.

Başka bir sürü hastalık var.

Evet, doğru.

Nesi var?

-COVID. -Geri çekil çabuk!

Ben iyiyim, hasta değilim.

Asemptomatiksin demek.

Hayır, Katolik'im. Din her şey değildir.

Hayır Diego. "Asemptomatik" hastalık belirtisi göstermeyen demek.

Biliyorum. Şaka yaptım.

Komikmiş. Sağ ol, görüşürüz.

Martin, kes. Yeter artık.

Risk altında ama hasta olmak zorunda değil.

Apartmandayken

maskeni çıkarma.

Hiçbir yerde kalmamış.

Test yaptır. Yakın temasta bulunmuşsun.

Aşağıdaki laba git.

Tüm binanın yaptırması gerek.

O adam da maske dağıtsın ki tüm bina güvende olsun.

-Bunu söyler misin? -Evet…

Al. Şimdilik bunu kullan.

Teşekkürler.

Biz de stoğumuzu mu bitirelim?

Ona daha çok lazım.

Hayatta kalmak önemli. İnsan kalmak daha da önemli.

Basile!

-Ne? -Evet, köpeği çıkaracağım.

Diego.

Yeni gelen kadın hiç alkışlamıyor. Onu tanıyor musun?

Hayır.

Burada kalmasına izin veren Sandrine'in arkadaşı olabilir.

Veya evi işgal etmiş olabilir.

Karantinayı uygulamıyor. Bizden kaçıyor, şüpheli biri.

Gözün üstünde olsun…

Yeter. Çocukları ver.

Biraz bekle.

Sen de sinirlendin.

Herhâlde! Çocukların önünde bana "aptal sürtük" dedin!

Çocuklar okula gitmiyor. 7/24 evdeler.

Kendine hâkim ol.

Ne kadar saldırgan konuştuğunun farkında mısın?

Çocuklara böyle mi örnek oluyorsun? Kendimi küçük düşürtmem.

20 sene önce âşık olduğum adam nerede?

Tam burada aşkım.

Evde, seni bekliyor.

Tek kelimenle

hemen gelirim. Arabaya atlayıp seni kucaklarım.

Baba.

-Telefonumu ver. Hadi. -Biraz bekle.

Victoire ile konuşayım.

Drone!

Ne? Saçma bir alet daha mı?

Drone mu var?

Evet, meşgul olsunlar diye.

Öyle olmaz Tony. Yapabileceğin en kötü şey.

-Baba! -Bırak!

Victoire!

Versene.

Sana ne oluyor?

Hep ona. Bu sikik durumdan bıktım!

Bu da ayrı bir konu!

Victoire!

Konuşmana dikkat et!

Ben hâlâ babanım!

"Sadece" göz kulak olmak ne kadar kolay değil mi?

Isa, eve dönmen gerek. Her şey berbat hâlde.

Ödevler, yemek… Çalışanlarım da izne çıktı.

Binayı bok götürüyor.

Kapıcı ortada yok. O sürtük kim bilir ne yapıyor?

Ben Diego, Paola'nın kocası.

Kapıcı.

Biliyorum.

Tony, orada mısın?

Öylesine soruyorum. Kapıcının evli olduğunu biliyor muydun?

Evet, biliyordum.

Merhaba Diego.

Merhaba Madam Isabelle.

Eşimin kusuruna bakma. Biraz kabadır.

Zararsızdır ama.