Words on Bathroom Walls

Fyrst héldu þau að eitthvað væri að augunum í mér.

Einn eða tveir? -Einn.

Ég vildi að ég hefði verið með gláku.

Við erum búnir.

Því skömmu síðar...

fór ég að heyra raddirnar.

Þessa leið. -Adam.

Farðu ekki þessa leið.

Hlustaðu. -Svona. Þú getur það.

Adam.

Þú hefur heyrt um eldamennskuna.

Kallaðu það hvað sem þú vilt. Afþreyingu, lyfjanotkun...

Það var það eina sem þaggaði niður í þeim.

Er allt í lagi?

Kenndu mömmu ekki um að hafa ekki áttað sig fyrr.

Það var margt að gerast hjá henni síðustu ár.

Þegar pabbi ákvað

að föðurhlutverkið dræpi niður sköpunargáfu hans...

urðum við að sætta okkur við skítasamlokuna og gera hana æta.

Því eldaði ég.

Og eldaði.

Máltíðirnar urðu mitt framlag til neðanmálssögu okkar.

Þetta er gómsætt.

Ég varð líka mjög flinkur í því.

Alveg rétt magn af kúmen.

Svo flutti Paul inn.

Áhugavert.

Þetta er mjög gott. Mér finnst það.

Heimilið eins og ég þekkt það var í fortíðinni.

Ég fór því mikið út.

Að komast í kokkaskóla næsta haust var sem vin

í ruslaeldinum sem heilinn í mér var að verða.

Ég þurfti bara að horfa til verðlaunanna og bíða færis.

Hversu erfitt gæti verið að leyna aukinni geðveiki

fyrir hinu óvægna vistkerfi sem er miðskóli?

Okkur var loks boðið í teiti hjá Söruh.

Við megum ekki sleppa því. Kemurðu ekki?

Á ég að sækja þig í kvöld?

Hver er þetta?

Sarah? Ást lífs míns?

Um tíma voru það bara raddir.

Já, auðvitað. Sarah.

Foreldrar mínir eru aftur að prófa aðskilnað.

Ég fæ samt bílinn.

Hvað segirðu, fyrir teitið?

Ég held að í kvöld sé...

Adam.

Adam.

Hérna.

Hvað? -Varlega. Þetta er eins og hraun.

Fyrirgefðu. -Hvað ertu að gera?

Hérna, Adam.

Todd.

Adam.

Við þurfum að fara.

Rólegur, stjóri. Við reddum þessu. -Gerðu eitthvað.

Þetta er sárt.

Strákur.

Viltu að við verndum þig eða hvað? Burt.

Adam, farðu.

Rólegur, vinur. Rólegur.

Vertu bara rólegur. Bara rólegur. Allt í lagi.

Bara rólegur, vinur. Rólegur.

Slepptu mér. -Andaðu.

Róaðu þig niður.

Slakaðu á. Andaðu bara.

Þetta var kallað fyrsta geðrof mitt.

Halló. -Og þá vissum við hvað ég var með.

Geðklofa, króníska geðröskun

þar sem manneskja missir veruleikatengsl

svo að menn fá sjón- og heyrnarofskynjanir,

vænisýki, ranghugmyndir.

Þess vegna var sýningin í efnafræðitímanum.

Nægtahorn rugls, í rauninni.

Það fer aldrei, aldrei eðlilegur.

Endir.

Fyrst var ég rekinn úr skólanum.

Ætlarðu samt í teitið hjá Söruh um helgina?

Todd hafði brennst illa og þurfti að græða húð af rassinum.

Hvar er spennitreyjan, viðundur?

Hann hatar mig.

Svona, farið í tíma. -Viðundur.

Þau gera það öll.

Svo faldi Paul alla hnífana.

Ég segi það bara.

Kannski við sendum hann á stað sem kann að sinna honum.

Faglega.

Hvenær á ég að fara að brjóta hausa?

Andaðu djúpt, Adam. Þau vilja vel.

Mömmurnar í hverfinu eru að æfa fyrir 10 km.

Viltu kanna það?

Þegar þau mættu fóru þau aldrei.

Eins og óumflýjanlegir herbergisfélagar.

Það er Rebecca.

Hún er mitt á milli Dalai Lama og Coachella.

Alltaf zen.

Mér er eiginlega sama um hana.

Svo er Lífvörðurinn, sem skýrir sig sjálft.

Hann er skapstór en tryggur.

Þú þarft alltaf að gæta þín.

Og síðast er það Joaquin.

Hann er graði besti vinurinn í unglingamynd

sem eltir mann um allt og tjáir allar hugsanir manns.

Ég veit.

Það er mikið.

Þar kemur þú til, fyrst mamma er í vonlausri leit að lækningu.

Eins og allar óraunsæjar mömmur sem við höfum hitt

sem sitja á biðstofunum og leggja traust sitt á læknana

og biðja hljóðlega um það sama:

„Læknaðu barnið.“

Abilify. Risperdal.

Clozapine. Stelazine.

Nefndu lyfjakokteil og ég hef reynt hann.

Einhver breyting?

Nei.

Samt hefur mamma ekki gefið upp vonina.

Hún er ein um það. Býst ég við.

GREINDUR MEÐ GEÐKLOFA?

NÝ MEÐFERÐ VIÐ GEÐKLOFA ER LOKS HÉR...

Þar hefurðu það.

Alla dapurlegu söguna.

Taktu því eða láttu vera.

Eða bara láttu vera.

Satt að segja erum við aðeins hér

því þrákelkni mömmu er óumflýjanleg.

Ég er ekki að reyna að drulla yfir lífsstarf þitt

en ég er í elítuklúbbi sem hafnar meðferð.

Þess vegna verður ekkert „það er ekki þér að kenna“ andartak

úr Good Will Hunting.

Hafnaðu mér bara með hægð úr lyfjaprófuninni

og hlífðu okkur við vonbrigðum.

Samþykkt?

FULLT NAFN SJÚKLINGS:

STAÐA UMSÓKNAR: SAMÞYKKT

Jæja, vinur, nú förum við.

Ég sagðist ekki ætla að vera tilraunadýr.

Við vitum ekki hvaða áhrif þetta hefur. -Þér gæti liðið betur.

Þú gætir farið að verja meiri tíma á fótum.

Það gæti gerst. -Hvað ef ég missi hárið?

Hvað ef ég verð blindur? Hvað ef það er eitur?

Hver vildi eitra fyrir þér?

Við erum tilbúin. -Við erum að koma niður.

Komdu. Ég hef góða tilfinningu fyrir þessu.

Vertu ekki skíthæll við okkur.

Má ég taka það seinna? -Þá það.

Klæddu þig.

Við verðum að fara til Brasilíu.

Þetta gæti verið gott.

KAÞÓLSKUR SKÓLI

Ég er ekki einu sinni kaþólskur. -Þeim finnst bara mikilvægast að mæta.

Gott að hitta þig loks, hr. Petrazelli.

Sömuleiðis.

Taktu hana af þér.

Það er gott að þið gátuð öll komið.

Sá eini sem ekki getur hafnað þér er Jesús, ekki satt?

Hann á við að við erum

mjög þakklát fyrir að þið viljið taka Adam á miðju skólaári.

Drottinn tekur öllum börnum vel, jafnvel með áskoranir.

Við gerum okkur far um...

Svona, strákur. Láttu mig um hana.

Þetta verða bara vandræði. -Við viljum færa þeim tólin til að...

Þú um það.

Er eitthvað að? -Nei.

Bara vá.

Þetta er glæsilegt.

Já, St. Agatha er heimili þeirra bestu og snjöllustu.

Ekki aðeins í skólaumdæminu heldur allri sýslunni.

Það er ekki allt.

Siðferðisleg og andleg heilindi eru líka afar mikilvæg.

Eins og þið vitið yrði aðgangur Adams í svo virta skólamenningu

með ákveðnum skilyrðum.

Þessar væntingar ná til hans burtséð frá sjúkdómi hans.

Það verður ekki vandamál.

Er það nokkuð, Adam? -Nei, alls ekki.

Ég ætla að skara fram úr alls staðar.

Hér stendur...

að Adam hafi nýlega hafið lyfjaprófun til að meðhöndla sjúkdóminn.

Já, hann var að byrja.

Og hvernig líður þér?

Ég loga allur.

Jæja...

við getum tekið Adam.

Með því skilyrði að hann haldi 3,5 GPA

og nái 90 % á árlegu stöðluðu prófi.

Síðast þurfum við mánaðarlega skýrslu um meðferð hans við geðsjúkdómnum.

Það verður ekki vandamál. -Þakka þér kærlega fyrir.

Þið gætið þagmælsku, ekki satt?

Við lentum í einelti í síðasta skóla hans.

Kannski það væri best. Óþarfi að hræða fólk.

Þakka þér fyrir. Adam.

Adam?

Ég þarf að fara á snyrtinguna.

Augnablik.

Heyrðu.

Hvað er að?

Sérðu hann ekki dæma mig?

Hvern? Paul? -Já.

Honum er annt um þig. Hann tjáir sig bara ekki eins og við.

Ekki? Kallarðu þetta tjáskipti?

Þér líður betur þegar þú ferð að taka lyfin.