iZombie

นี่คือชีวิตก่อนตายของฉัน

ชายอายุ 17

เล่นบาสมาเมื่อ 20 นาทีก่อน

จับชีพจรไม่ได้เลย เขากำลังขาดออกซิเจน

แล้วหัวหน้าแพทย์ฝึกหัด ไปไหนล่ะเนี่ย

มีใครเพจเรียก หมอเจฟฟรีย์หรือยัง

ต้องเอ็กซ์เรย์ ตรวจชีพจร ให้ออกซิเจนทางเส้นเลือดเดี๋ยวนี้

เอาเข็มเบอร์ใหญ่สุด เท่าที่หาได้ มาพร้อมกับหลอดฉีดยา

เราจะลงมือเดี๋ยวนี้

เราควรรอหมอเจฟฟรีย์ก่อน

หรือไม่ต้อง

บอกหมอเจฟฟรี่ย์ ว่าเราช่วยเขาได้แล้ว

ลิฟ

ก็พิลึกดีนะ

ที่เธอทำให้ มันดูวุ่นวายไปหมด

แต่ฉันก็ชอบเธอจริงๆ

คืนนี้ จะไปปาร์ตี้กันมั้ย

โอ้ ฉันเป็นคน ไม่ค่อยชอบปาร์ตี้

ไม่เอาน่า แสดงให้ทุกคนเห็น

ว่าเธอไม่ใช่เด็กท็อป ที่หลงตัวเอง

- มันจัดขึ้นบนเรือ - ขอบใจที่ชวน แต่ฉันมีแผนแล้ว

ครั้งหน้าก็แล้วกัน

แสดงว่า ปกติแล้วชีวิตของเธอ

ก็เหมือนกับในเรื่อง "ซิกซ์ทีนแคนเดิ้ล" เลยสินะ

คนพวกนั้นตกใจไหม ที่รู้ว่าคุณเป็นหมอของพวกเขา

จริงๆ นะ ถ้าเราไม่ได้หมั้นกัน

ผมจะยอมเข้าห้องผ่าตัด ทุกวันเพื่อคุณ

แหม อีกแค่ 3 เดือน ฉันก็เป็นของคุณแล้ว

พอจะมีทางลัด แบบ ขอเป็นตอนนี้เลยได้มั้ย

หนีตามกันไปก็ได้

เพราะว่าผมอยาก ล็อคสถานะนี้ไว้ตลอดไป

อ้อ คุณต้องไม่เชื่อแน่ๆ

สาวคนนั้น มาร์ซี่ ที่ฉันบอกว่าอยากฆ่าฉัน

เธอชวนฉันไปงานปาร์ตี้

ว้าว เธอคงยอมรับ ความเป็นนักอุดมคติของคุณ

แทนที่จะทำลายคุณ

เล่นได้ดีนี่ มาร์ซี่ยอดคู่แข่ง

- มันจัดบนเรือ ประมาณนั้น - คืนนี้เหรอ คุณน่าจะไป

จริงๆ คุณจะต้อง

ใช้ชีวิตกับผมไปอีกนาน

ไปเถอะ หาความสนุก

มันจะแย่แค่ไหนกันเชียว

มันจะแย่แค่ไหนเชียว งั้นหรือ

เอาเป็นว่า ซอมบี้อาละวาด อย่างหาสาเหตุไม่ได้

ตามด้วยความรู้สึก อยากกินสมองกระทันหันเป็นไง

ฉันรู้ ว่าปาร์ตี้ มันจะต้องพังไม่ท่า

แต่มองอีกมุม คนเราจะเปลี่ยน ไปได้บ่อยแค่ไหนกันเชียว

เปลี่ยนไปจริงๆ หลังปาร์ตี้แบบนี้น่ะ

เฮ้ รูมมี่ ฉันรู้ว่าเธอ อาจไม่ปลื้มเรื่องนี้เท่าไร...

- โอเค - แต่เราคิดว่า เราจะจัด มื้อเย็นวันอังคารประจำ

- "เรา" งั้นหรือ - เราจะได้อยู่ด้วยกัน

ทุกวันอังคาร เหมือนสมัยก่อน ใช่มั้ยล่ะ

เพราะว่า เราทุกคน รักเธอม้ากมาก

และอยากแน่ใจว่า เธอก็รู้เรื่องนั้น

เพราะ เอ่อ

เราเป็นห่วงหน่อยๆ

เรื่องพฤติกรรมของลูกน่ะจ้ะ

ซึ่งเรารู้ว่า มันไม่ใช่ลูก 100%

นี่แม่พูดแทนน้องชายลูก และตัวแม่เอง

เปล่า ผมไม่เกี่ยว

สิ่งที่แม่จะบอก ออกมาจากความรัก

ลูกก็รู้ ใช่ไหม

นั่นขึ้นอยู่กับว่า แม่จะพูดอะไร

ลูกทิ้งชีวิต

ทิ้งอาชีพแพทย์ที่ดีเยี่ยม ในโรงพยาบาล

เพื่อไปทำงานที่ห้องเก็บศพ

และแม่ไม่อยากก้าวก่าย ชีวิตส่วนตัวของลูก

แต่ลูกจะต้องเสียใจ ที่ยกเลิกการหมั้น

กับเมเจอร์ไปโดยไม่มีกำหนด

มาจากความรัก

รู้ไหมว่า มีสาวๆ กี่คน

ยอมตายเพื่อผู้ชายแบบนี้

ที่จริงก็ 4 คน ใช่ ผมเจอมาแล้ว

ผู้หญิงเพียบพร้อม

ใช่ ผมไม่รู้ว่าพวกเธอ

อยากจะฆ่ากันทำไม หรือคิดว่าผมชอบแบบนั้น

แต่พวกเธอฮ็อตสุดๆ และพร้อมฆ่ากัน

ผมได้ยินว่า เอ่อ

เราจะไม่พูดถึงงานหมั้น ในวันนี้

แค่อยากให้คุณรู้

เห็นๆ อยู่ว่า มันเป็นเรื่องของจิตใจ

ผมยังได้ยินอีกว่า เราจะไม่ด่วนตัดสินคุณ

เฮ้ เธอไม่ได้ถูกตัดสินนะ

มันก็แค่ เธอเปลี่ยนไป

อย่างฉับพลัน ตั้งแต่คืนนั้นที่ทะเลสาป

6 ปีที่เราอยู่ด้วยกัน เธอเป็นคนบ้าพลัง

หยุดยั้งไม่ได้ มีสมาธิแบบสุดๆ

ตอนนี้ เธอได้แต่นั่งดูทีวี ตลอดทั้งวันบนโซฟา

เหมือนคนใกล้จะตาย

นี่เป็นครั้งแรก ที่ลูกไม่อาสาสมัคร

ร่วมงานบ้านผีสิง ของเด็กๆ ในโรงพยาบาล

และรู้ก็รู้ว่า มันสำคัญกับแม่แค่ไหน

โอเค หนูว่านี่มันไม่ใช่ วันอังคารรวมญาติ

มันคือการสอบสวน

บอกแล้ว เธอต้องรู้

โอเค ฉัน...ฉันจะพูดก็ได้

เราคิดว่าเธอ สะเทือนจิตใจแล้วซึมเศร้า

เธอไปร่วมปาร์ตี้บนเรือ และ

ขี้เมาขโยงหนึ่งอาละวาด และเริ่มฆ่ากันเอง

แล้วก็ไฟลุกท่วม...

ฉันนึกไม่ออกเลยว่า เธอต้องเจออะไรมาบ้าง

เราคิดว่าเธอควรปรึกษา กับมืออาชีพ

ฉันไม่ต้องการ

แต่ฉันจะพยายามหาเวลา ไปช่วยงานที่บ้านผีสิง

ฉันต้องไปทำงานแล้ว

พวกเขาอยากช่วย ฉันเข้าใจ

แต่ภาระของฉัน เป็นอะไรที่ต้องรับไว้คนเดียว

สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดคือ พวกเขาดันพูดถูก

แต่ฉันไม่ได้สะเทือนจิตใจ แล้วซึมเศร้า

ฉันสะเทือนจิตใจ แล้วขาดความตื่นเต้น

สะเทือนจิตใจ แล้วสิ้นหวัง

สะเทือน.. ประเด็นอยู่ไหนเนี่ย

เธอต้องได้เห็น รอยช้ำตามลำตัวนี่

มันเหมือนพระแม่มารี ถือกีตาร์เอาไว้เลย

สงสัยจะผิด

ถ้าฉันเอาลงอินสตาแกรม

ใช่ ผิดชัวร์

งั้น ใน 5 เดือนที่เธออยู่ที่นี่

อะไรที่เธอ เห็นว่าแปลกที่สุด

เห็นคุณนั่งกิน ซีเรียลใส่นมข้างๆ ศพ

ฉันชอบที่เธอพูดไม่เกิน 15 พยางค์

มันทำให้เราเข้ากันได้

กับแพทย์ฝึกหัดคนก่อนของฉัน

เหมือนเตรียมตัว ออกรายการนิวลี่เกม

"อ้อ คุณชอบสีอะไร"

"คุณอายุเท่าไร ตอนได้จับนมสาวครั้งแรก"

ฉันดีใจที่รู้ว่า ฉันแยกส่วนม้าม หญิงนิรนามคนนี้ได้

โดยไม่รู้สึกผูกมัด

นี่แหละ งานในฝัน

เธอไม่มีชื่อ งั้นหรือ

เธอถูกพบ บนท้ายรถขนขยะ

คนขับไม่รู้ว่า ไปรับเธอมาตอนไหน

ไม่มีบัตรประชาชน ไม่มีรอยนิ้วมือที่ตรงกัน

รถขยะนั่น ใช้ระบบบีบอัดขยะ

ทำให้หาสาเหตุการตาย ได้ยากขึ้น

งานเข้า

ฆ่าตัวตาย

หรืออาชญากรรมกันแน่

เย็บเธอกลับเข้าที่ ใส่ถุง และเก็บเข้าชั้น

มันอาจจะผิดที่ทุกครั้ง เวลาฉันเห็นศพ ฉันคิดไปว่า

นี่ฉันทำบ้าอะไร กับชีวิตของตัวเองอยู่

ฉันไม่เคยฝันจะใช้ชีวิต แบบนี้ไปอีก 10 ปี

นี่มันไม่ใช่เส้นทางชีวิต ที่ฉันฝันไว้

ฉันเคยมีความใฝ่ฝัน

ฉันเคยมีความหลงไหล แรงบันดาลใจ

ชีวิตชีวา

ตอนนี้ ส่วนใหญ่ฉันได้แต่หิว

อ้อ ในฐานะซอมบี้ นั่นแหละสาเหตุ

ฉันมีคำถามเพียบ

ข้อแรก ทำไม่ต้องซอสเผ็ด ซอมบี้เค้ากินกันแบบนี้เหรอ

ทุกคนรู้เรื่องปาร์ตี้ฆ่ากันตาย ที่ทะเลสาปวอชิงตัน

มั่วสุม เสพยา ใช้ความรุนแรง

คนที่รอดมาได้ คือคนที่ฉลาดพอ

ที่จะกระโดดจากเรือ ก่อนไฟจะเริ่มไหม้

แต่คืนนั้น ฉันเข้างาน

อ้าปาก

อา รู้มั้ย เหยื่อหลายคน

สมองส่วนใหญ่หายไป

เพื่อนร่วมงานของฉันสรุปว่า เป็นเพราะปลาในทะเลสาป

เพราะเรารู้ดีว่าปลาเทราท์ ชอบแทะกระโหลก

ปลาเนี่ยนะ มันอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆ

ไวรัสไง เหมือนพิษสุนัขบ้า แต่ไม่ใช่

เป็นอะไรที่เลวร้ายกว่า

ขอโทษที ฉันงง

นี่ฉันโดนไล่ออก หรือตรวจร่างกาย

ไล่ออกงั้นหรือ ฉันมีคำถามให้เธอเป็นล้าน

ฉันกำลังคิดจะให้เธอ ย้ายมาอยู่ที่นี่เลย

คุณสงสัยเรื่องนี้ มานานแค่ไหนแล้ว

ตั้งแต่ศพของ ราอูล คอร์เทซ นั่น

โจร ที่ถูกยิงไง

เธอเย็บศพเขาให้ฉัน

แหม นักสืบที่ตามคดีอยู่ อยากให้ฉันเปิดศพเขาอีกครั้ง

เดาซิว่า อะไรที่หายไป

- หนุ่มนายแบบร่างกายกำยำ - และสมองอีกครึ่งปอนด์

รู้มั้ย หลังจากที่ฉันแน่ใจ ว่าเธอรอดจากการฆ่าหมู่นั่น

แบบว่า ฉันก็เริ่ม

ผ่าเปิดศพทั้งหมด ที่เธอปิดให้ฉันใหม่

ชีพจรไปพักหรือไง 10 ครั้งต่อนาที

นี่คุณทำเหมือนเป็นปกติ กับฉันได้ยังไง

แล้วจะให้ฉันทำไง

สติแตก ยกโขยงชาวบ้าน ไปเผาอพาร์ทเมนท์ฉัน

ฉันกลัวแทบแย่

มานานหลายเดือน ว่าจะมีคนรู้เรื่องของฉัน

แต่คุณทำเหมือน ฉันเป็นไข้หัด ธรรมดางั้นแหละ

- งั้น ไม่มีใครอื่นรู้เหรอ - พระเจ้า ไม่มี

หมายถึง มันจะต้องลำบาก

นึกออกมั้ย ที่ต้องจัดการ เรื่องทั้งหมดเอง

เธอรู้หรือเปล่า ฉันเคยทำงาน ที่กรมควบคุมโรคติดต่อ

เคยถูกขังด้วย อยากรู้มั้ย ว่าทำไม

เพราะคุณเชื่อเรื่องซอมบี้

พวกเขาเบื่อฟัง คำเตือนของฉัน

สงครามนิวเคลียร์ หรืออุกกาบาตพุ่งชน ว่าแย่แล้ว

แต่ปัญหาเร่งด่วนที่สุด ที่มนุษยชาติต้องเผชิญ

คือโรคระบาด สงครามชีวภาพ

เห็นมั้ย คืนนั้นที่ทะเลสาป

ผู้คนกำลังเห่อยาออกใหม่ ที่เรียกว่า "ยูโทเพียม"

- เธอใช้มันบ้างหรือเปล่า - เปล่า!

ที่จริง ฉันไม่ไปงานปาร์ตี้ ยาธรรมดาด้วยซ้ำไป

ลืมไปเถอะยาออกใหม่อะไรเนี่ย

เฮ้! อยากสนุกใช่ไหมล่ะ