Miracle Workers - Fourth Season

Άντε, Σκραψ. Θα αργήσουμε για τον διαγωνισμό «Ντύσε το Κατοικίδιό σου».

Τι μαλακία.

Όλοι οι φίλοι μου θα είναι εκεί. Η Τίνκερ και ο Τζάτζα θα με περάσουν για βλάκα.

Είσαι αξιολάτρευτος.

Τώρα κούνα το κεντρί σου για τη μαμά.

Κοίτα, βαρέθηκα…

να ντροπιάζομαι για την προσωπική σου διασκέδαση.

-Είμαι άντρας, γαμώτη μου. -Γίνεσαι λίγο ανυπάκουος, μικρέ.

-Κάτσε. -Όχι, σοβαρολογώ.

-Δεν θέλω. -Κάτσε.

Τώρα κάνε χειραψία.

Κοίταξέ με.

Να το καλό μου αγόρι. Να το καλό μου αγόρι.

Ξέρεις τι θα ήταν τόσο χαριτωμένο; Ένα βαζάκι με μέλι.

-Επιστρέφω αμέσως, μελισσούλα μου. -Μαμά! Έλα τώρα…

Δεν είναι δίκαιο.

Είναι υπερβολή να ζητάω λίγη αξιοπρέπεια και σεβασμό;

Βάλτε τον μέσα!

Πάμε, πάμε, πάμε!

Season 4 - Episode 7 | Roland Proudheart |

Σκραψ!

Σκραψ;

Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |

Tolenia - johnakis - Tina majuni - Aquamarine

Επιμέλεια Διαλόγων | Tina |

Άσχημα νέα, παιδιά.

Ο Λένι από το λογιστήριο πέθανε.

Μας λείπει ένας για την ομάδα κίκμπολ…

και θα χάσουμε το παιχνίδι του σαββατοκύριακου.

Το ξέρω, είναι τραγικό. Το κομμάτι του παιχνιδιού εννοώ.

Καλημέρα. Συγγνώμη που άργησα.

Η Φρέγια πήρε το αυτοκίνητο. Πήρα το λεωφορείο, το οποίο καθυστέρησε.

Και όταν έφτασε, πέσαμε σε ενέδρα από παιδιά στρατιώτες.

Όπα, Σιντ. Δεν μπορείς να έρχεσαι εδώ ιδρωμένος σαν γουρούνι της ερήμου.

Έχουμε μια εικόνα να διατηρήσουμε στο γραφείο.

Για παράδειγμα, όταν με κοιτάς, τι βλέπεις;

Ένα παράξενο ανθρωπάκι με καπέλο;

-Θα έλεγα «επιτυχία». -«Επιτυχία»; Ναι.

Ενώ, όταν οι άνθρωποι σε κοιτάζουν βλέπουν «λεωφορείο».

Επικό κραξίδι από το μεγάλο αφεντικό.

Ευχαριστώ, Ντέβον. Σήμερα σε συμπαθώ. Εσύ πήγαινε να σουλουπωθείς.

-Και βγάλε τα μαχαίρια από την πλάτη σου. -Τι πράμα;

Ηλίθια παιδιά στρατιώτες.

Σίγουρα μπορούμε να κάνουμε μια συμφωνία.

Αφήστε με και σε αντάλλαγμα…

θα σας καταγγείλω και θα σας στείλω στη φυλακή!

Ρόλαντ.

Ήρθες στο σπίτι.

Συγγνώμη, κυρά μου, αλλά λάθος άνθρωπο πας να καυλώσεις.

Κοίτα, δεν είμαι ο Ρόλαντ. Το όνομά μου είναι Σκραψ.

Καημενούλη, σου έκαναν πλύση εγκεφάλου.

Είσαι ο Ρόλαντ Λεοντόκαρδος.

Έσωσες το χωριό μας από τη μοχθηρή πολέμαρχο Φρέγια Εξαλτάντα.

Πάντα είχα ελπίδες ότι θα ξαναγυρνούσες μια μέρα.

Γιατί με κοιτούν όλοι με συμπόνια και θαυμασμό;

Επειδή σε σέβονται.

Είσαι ο γενναίος ηγέτης μας, ο αγαπητός μου σύζυγος…

κι ένας υπέροχος πατέρας.

Είμαι πατέρας;

Παιδιά, ελάτε να χαιρετήσετε τον μπαμπά.

Πατέρα!

Πόσο μας έλειψες.

Παιδιά μου!

Ελάτε στον μπαμπάκα.

Τι λες γι' αυτό εδώ;

Καλό είναι. Θέλει προφανώς λίγο σενιάρισμα.

-Πλάκα κάνεις; Ούτε ρόδες δεν έχει. -Δεν πειράζει.

Θα το σηκώσω στην πλάτη και θα τρέχω κάπως έτσι.

Όχι. Θα βρούμε κάτι καλύτερο.

Εντάξει.

Αυτό εδώ;

-Μα έχει πιάσει φωτιά. -Μπορεί να πέσει η τιμή του.

Σιντ, δεν γίνεται να οδηγείς μια σακαράκα.

Χρειάζεσαι κάτι με στιλ. Με πιάνεις; Σαν…

Σαν αυτό εδώ.

Πανέμορφο.

Αυτό είναι αμάξι.

Είναι, όντως, αμάξι;

Είναι ένα Μπίφι.

Κάνει αρκετά χιλιόμετρα, δεν καίει ορυκτό καύσιμο…

και το πιο σημαντικό, είναι απίστευτα γαμάτο.

Ναι, είναι σίγουρα ωραίο.

Δυνατοί μηροί.

Γεροδεμένο.

Αλλά δεν ξέρω, φίλε.

Δεν είμαι τέτοιος τύπος, δεν μπορώ.

Σιντ, χρειάζεσαι περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Ανέβα, απλώς. Δες πώς το αισθάνεσαι.

Πώς…

Μάλιστα.

Εντάξει.

Είναι…

Ναι, είναι πολύ ωραία.

Νιώθω ισχυρός και το κάθισμα είναι ζεστό.

Ωραίο, έτσι; Να ρωτήσω για πλάνο δόσεων;

Όχι, δεν χρειάζεται.

Θα πληρώσω με ράμφη.

Άκου πώς μουγκρίζει.

Είμαι η μοχθηρή μάγισσα, Φρέγια.

Θα κάψω το χωριό σας ολοσχερώς.

Όχι, όσο περνάει απ' το χέρι μου.

Όχι! Όχι ο Ρόλαντ!

Τι απίστευτος που είμαι.

Ρόλαντ, γιατί κάθεσαι στο χώμα;

Εσύ κάθεσαι στην κεφαλή του τραπεζιού.

Ναι, σωστά.

Γιατί στα μάτια σας είμαι άντρας και όχι ένα υποδεέστερο ζώο.

Τι θα ήθελες να φας;

-Συγγνώμη, μπορώ να φάω ό,τι θέλω; -Ναι.

Μπορώ να φάω παγωτό;

Ορίστε το παγωτό σου, πατέρα.

Σούπερ ντούπερ.

Κάποιος θα ξεράσει απόψε.

Μήπως να αφήσεις και λίγη όρεξη για το κρεβάτι;

Σε πιάνω, πιστεύω.

Θα κοιμηθώ στο κρεβάτι.

Ρόλαντ! Έχεις ακόμη αυτήν την ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ.

Θα βράσω τα κόκαλά σου για τον ζωμό μου.

Εγώ είμαι αυτή;

Δεν ακούγομαι έτσι.

Φρέγια.

-Πώς με βρήκες; -Αφού φοράς τσιπ.

Έλα, πρέπει να πάρεις το χάπι για ψύλλους.

Πώς τολμάς να έρχεσαι εδώ ενώ τον είχες φυλακισμένο στο μπουντρούμι σου;

Πρώτον, δεν συμφωνώ με τη λέξη «μπουντρούμι», δεν είναι σωστό.

Ο Σκραψ δεν είναι φυλακισμένος, είναι το κατοικίδιό μου και του αρέσει.

-Πες τους, αγόρι μου. -Τι είναι αυτά που λέει, γλυκέ μου;

Δεν έχω ιδέα.

Η μάγισσα πρέπει να λέει πάλι ψέματα.

Και δεν με λένε Σκραψ.

Είναι Γκόλαντ.

-Ρόλαντ. -Ρόλαντ.

Πιάστε τη!

Όπα, εντάξει.

Τι μαλάκας.

Τι λέει, παιδιά; Σας αρέσει το όχημά μου;

Ναι, είναι το νέο Μπίφι. Σιγά το πράγμα.

Γεια σου, Μπουμόπολη. Έχω για αμάξι έναν άνθρωπο.

Γεια σας, μωράκλες. Απολαμβάνετε τη θέα;

Κοίτα αυτόν τον τύπο. Σίγουρα κάνει πολύ σεξ.

Για κάτσε. Σιντ;

Γεια χαρά, παιδιά. Σας αρέσει το νέο όχημα;

Ναι, σε μαύρο το ήθελα.

Και, δείτε αυτό, αναγνωρίζει τη φωνή μου.

Μπίφι, πάρκαρε.

Ενεργοποίηση παρκαρίσματος.

Σιντ, με εντυπωσίασες.

-Δεν ήξερα ότι το 'χες μέσα σου. -Δεν έχω δει «λεωφορείο» να οδηγεί αμάξι.

Θυμάσαι αφεντικό; Δεν είναι «λεωφορείο»;

Σκάσε, Ντέβον.

Ο Σιντ είναι καλύτερος από 'σένα τώρα.

Έλα, Σιντ. Κερνάω φαγητό.

Ντέβον, αυτοκτόνα ή φάε σκατά τέλος πάντων.

Το πρωινό σου, ομορφάντρα μου.

Παγωτό, ξανά;

-Μπελίντα, πόσο καλά με ξέρεις. -Η χθεσινή νύχτα ήταν υπέροχη.

Το πόδι μου πονάει ακόμη τόσες ώρες που το πηδούσες.

Τι τρέχει, κυρία Μάφετ; Δεν τρως τις κροκέτες σου.

Τι αστείο. Το 'πιασα.

Μου φέρεσαι σαν να είμαι κατοικίδιο, ώστε να δω πώς είναι από τη μεριά σου.

Ρε φίλε, δεν το σκέφτηκα καν.

Αλλά ναι. Το κάνει πολύ καλύτερο.

Καλώς, έσπασες πλάκα.

Τώρα λύσε με, ώστε να κάψω το μέρος ολοσχερώς και να γυρίσουμε σπίτι.

Εδώ είναι το σπίτι μου.

Εδώ μού φέρονται με την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό που μου αξίζει.

-Συγγνώμη, αέρια από το παγωτό. -Έλεος, φίλε, μες στη μούρη μου.

Τέλος με το πρωινό. Ώρα για υπνάκο μέχρι το μεσημεριανό.

Γλυκέ μου, σε περιμένουν στα χωράφια.

Πρέπει να δουλέψω; Θα σάπιζα όλη μέρα και δεν θα έκανα τίποτα.

Είναι το χαρακτηριστικό μου.

Αυτό το χιούμορ σου πάλι.

Δεν θα ήσουν ο πιο αξιοσέβαστος του χωριού, αν δεν ήσουν ο πιο εργατικός.

Έλα, πατέρα. Πάμε να οργώσουμε μέχρι να ματώσουν τα χέρια μας.

-Ζήτω! -Γιατί δεν σκας, μικρό γλειφτρόνι;

Θέλω να πω…

Σ' αγαπώ, γιε μου.

Πάμε να δουλέψουμε.