It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫اینو بیشتر از همه دوست دارم

‫اینو بیشتر از همه دوست دارم ‫ قسمت صد و سوم

‫خانم چویی بهتون توضیح دادن، نه؟

‫با این پروژه همکاری با برند ایتالیایی،

‫ما سعی داریم سبک اروپایی رو ‫به سبک منحصر به فرد کره ای...

‫تغییر بدیم

‫اوهوم، ایده خوبیه

‫این روزا مصرف کننده ها ‫خیلی از مد آگاهن

‫نمیخوان کورکورانه مدهای اروپایی رو ‫دنبال کنن

‫پس تیم یک و دو...

‫برای خانومای 40 تا 50 ساله ‫سیگنورا طراحی میکنن

‫و برای خانومای 20 تا 30 ساله ‫سیگنورینا لاین طراحی میکنن

‫اول، هان سونگ جو ‫در مورد کانسپت طراحی ـمون، بهمون توضیح بده

‫باشه. برای سیگنورینا لاین که ‫برای خانومای 20 تا 30 ساله ـس،

‫از پارچه های با کیفیت بالای ‫ایتالیایی استفاده میکنیم...

‫و روی آخرین مدهایی که ‫بین خانوم های جوون رایجه تمرکز می کنیم

‫برای رنگ ها عُمدتا از سایه های خنثی ‫استفاده میکنیم

‫طراحی هوشمندانه و ادغام طراحی یکپارچه...

‫با عناصر جدید و مدرن... ‫خانم چویی

‫حالت خوبه؟

‫از اینجا ببرینش بیرون

‫کی رو؟

‫هر وقت این دختر رو می بینم ‫احساس میکنم میخوام بمیرم

‫خواهش میکنم از اینجا ببرینش بیرون

‫خواهش میکنم برو بیرون

‫خانم چویی

‫چرا باهام این کارو میکنین؟

‫این کارو میکنین که من و نام جین رو ‫از هم جدا کنین؟

‫سونگ جو

‫خیلی بی رحمین

‫دفعه قبل بهم گفتین برم ایتالیا

‫از این به بعد هر وقت منو ببینین ‫همینقدر عصبانی میشین؟

‫واقعا... واقعا میخواین همیشه این کارو کنین؟

‫بس کن، هان سونگ جو

‫خانم چویی حالش خوب نیس

‫چطور میتونی با یه آدم مریض ‫اینطوری رفتار کنی؟

‫آیگو، عجب اوضاعیه. آیگو

‫خواهش میکنم! خواهش میکنم برو بیرون!

‫خانم چویی ‫سونگ جو

‫لطفا مواظب خانم چویی باشین

‫سونگ جو. سونگ جو

‫بیا با هم حرف بزنیم

‫بعدا

‫الان، نمیخوام در مورد چیزی حرف بزنم

‫اگه اینطوری بری بهم حس بدی دست میده

‫من بیشتر احساس ناراحتی میکنم و معذبم

‫سونگ جو

‫بله، آقای جانگ؟

‫باشه. تو اتاق کارکنان می بینمتون

‫بخاطر اتفاقی که افتاد معذرت میخوام، مدیر آن

‫نباید از من معذرت خواهی کنید

‫نه. معذرت میخوام که جلوی تو...

‫صدامو روی یکی از اعضای تیمت بالا بردم

‫لطفا به مهربونی خودت ببخش

‫من به اندازه کافی با کفایت نبودم ‫که جلوی همچین اتفاقی رو بگیرم

‫نباید بذارم خانم چویی و سونگ جو ‫همدیگه رو ببینن

‫تا کِی میتونی این کارو کنی؟

‫حتی بعد از ازدواج هم این کارو میکنی؟

‫میدونی چرا خانم چویی هر وقت ‫سونگ جو رو می بینه ناراحت میشه؟

‫چون میترسه شاید تو طبق خواسته سونگ جو...

‫تا آخر عمرت دیگه نخوای ببینیش

‫و از هم فاصله بگیرین

‫داشت با خودش حرف میزد و میگفت

‫براش مهم نیست که تو و مدیر چویی...

‫باهاش مثل یه حشره رفتار کنین

‫فقط میخواد شما دوتا رو با هم ببینه

‫گفت بجز این هیچی نمیخواد

‫تو بودی

‫تو به پسر ساده ـم گفتی که ‫منو از این خونه بندازه بیرون

‫از اینجا ببرینش بیرون

‫هر وقت این دختر رو می بینم ‫احساس میکنم میخوام بمیرم

‫خواهش میکنم از اینجا ببرینش بیرون

‫میخوام از همه استعداد و منابعم استفاده کنم ‫که پیشرفت کنه

‫فکر میکنی به نفع نام جینه ‫که جلوم رو بگیری اینکارو نکنم؟

‫ بابا

‫بله، بابا؟

‫تو الان کجایی؟

‫کجا میتونم باشم؟ سر کارم

‫دختره ی لوس، بهم دروغ نگو

‫همین الان با کو جه سون تلفنی حرف زدم

‫گفت بدون اینکه حرفی بزنی رفتی

‫اتفاقی افتاده؟

‫اتفاقی نیفتاده. فقط...

‫احساس خفگی میکردم ‫بخاطر همین کارو پیچوندم و اومدم بیرون

‫دختره ی لوس ‫نباید سر کار اینطوری رفتار کنی

‫پیچوندن کارت و نادیده گرفتن مسئولیت هات...

‫مدیر آن رو تو شرایط سختی قرار میده

‫فقط برای امروز

‫فقط برای یه روز

‫دیگه این اتفاق نمیفته

‫کجاس؟

‫گفت احساس خفگی میکرده ‫و کارش رو پیچونده رفته بیرون

‫اما صداش خیلی ناراحت به نظر میومد

‫فکر نمیکنی رفته باشه ‫دور و بر پُلِ رودخونه هان؟

‫آیگو. همچین حرفی نزن

‫وقتی شنیدم با خانم چویی جلسه داره،

‫یه حس بدی بهم دست داد که انگار...

‫یه چیزی محکم خورد تو سرم

‫آخه مدیر آن داشته چیکار میکرده؟

‫میدونسته که بین سونگ جو و خانم چویی ‫چه اتفاقی افتاده

‫باید قبل از اینکه این اتفاق میفتاد ‫جلوشو میگرفت

‫دقیقا. بعد از همه اون کارایی که باهامون کرد،

‫چطور میتونه عین مادر شوهر ‫باهاش رفتار کنه؟

‫خب... اون مثل مادر شوهرش رفتار نمیکنه

‫بخاطر اتفاقای اخیر، خیلی شوکه شده...

‫و فراموشیش بدتر شده...

‫و دچار اختلال هراس شده ‫واسه همین اینطوری رفتار میکنه

‫آقای لی، شما طرف کی هستین؟

‫شما طرف خانم چویی هستین ‫یا طرف سونگ جو؟

‫من؟ من طرف نام جینم

‫این مشکل بزرگیه

‫خانم چویی هر وقت هان سونگ جو رو می بینه...

‫قشقرق به پا میکنه

‫ظاهرا براشون سخته که با همدیگه کار کنن

‫فکر کنم برای لی جونگ جو ‫سخت باشه که تنهایی کار کنه

‫نظرت چیه یه طراح دیگه استخدام کنی؟

‫خودمم به این موضوع فکر کردم

‫اما مطمئن نیستم که یه طراح جدید ‫بتونه با لی جونگ جو خوب کار کنه

‫از اونجایی که این یه وضعیت اضطراریه،

‫میترسم بین ـشون درگیری به وجود بیاد

‫مگه تو خونه ـتون یه طراح لایق نیس...

‫که آماده ـس فورا شروع به کار کنه؟

‫یه طراح لایق که آماده ـس ‫فورا شروع به کار کنه؟

‫منظورتون جین آهه؟

‫آره

‫اما اون بارداره. براش مشکلی پیش نمیاد؟

‫فعلا بیا ازش بخوایم که فقط برای ‫پروژه همکاری با برند ایتالیایی به تیم ملحق بشه

‫و بعد از زایمان میتونه رسما برگرده سر کار

‫همچنین تو و اون ‫توی یه خونه زندگی میکنین

‫پس به راحتی میتونین با هم ارتباط داشته باشین

‫واقعا که شما نور هدایتِ منین

‫اما، نگران هان سونگ جو ـَم

‫بله

‫شاید شجاع به نظر برسه، ‫اما خیلی دل نازکه

‫حس میکنم بخاطر من داره سختی میکشه

‫این قلبمو به درد میاره

‫ببین

‫تا قبل از اینکه تو رو ببینم ‫این باور رو داشتم

‫که یه جایی از این دنیا،

‫باید یه مرد جوونِ مهربون، درستکار،

‫و خوش بین وجود داشته باشه

‫و باور داشتم همچین آدمی...

‫دنیامون رو تبدیل به یه جای خیلی خوب ‫برای زندگی کردن میکنه

‫وقتی دیدمت،

‫فهمیدم که باورم درست بوده

‫ای بابا

‫خودتُ سرزنش نکن

‫به لطف تو، همه کسایی که اطرافتن ‫دارن تغییر میکنن

‫خوش اومدین...

‫اوه. جین آه

‫حالت خوبه؟

‫خیلی عالی به نظر میرسی، دشیک

‫آیگو. خیلی هیجان زده شدی ‫انقدر خوشحالی که جین آه رو می بینی؟

‫نه

‫تو تنها کسی هستی که دارم، یونجی

‫بهمون چایی بده

‫نه صبر کن. به جین آه آبمیوه بده

‫باشه

‫میخواستی بهم چی بگی، یونجی؟

‫قضیه اینه که، به کمکت نیاز دارم

‫به کمک من؟

‫راستشو بخوای، من به لطف تو تونستم...

‫عضو تیم یک بشم

‫یعنی چی به لطف من تونستی؟ ‫بخاطر اینکه لایق بودی استخدام شدی

‫گزارش رو تو برام نوشتی

‫آقای جانگ بخاطر اون گزارش منو معرفی کرد

‫واقعا؟

‫حالا که حرفش شد، این دفعه...

‫تیم ـمون برای همکاری با برند ایتالیایی ‫داره روی سیگنورا لاین کار میکنه

‫آقای جانگ ازم خواسته برای کانسپت طراحی ‫یه گزارش بنویسم

‫ولی من حتی نمیدونم باید از کجا شروع کنم

‫"سیگنورا لاین"؟

‫جین آه بهم کمک کن

‫این دفعه حتما اسمتُ تو گزارش می نویسم

‫یا اگه بخوای کاملا به اسم خودت ثبتش میکنم

‫میدونم که میخوای برگردی سرکار

‫نظرت چیه با من روی این پروژه کار کنی؟

‫باید اول از شی وو بپرسم

‫باشه. برای گزارش یه پیش نویس مینویسم

‫بعدا یه نگاه بهش بنداز ‫و اگه لازم بود اصلاحش کن

‫خوبه که برگردی سرکار

‫اما وقتی کار رو شروع کنی،

‫شب و روز کار میکنی. من نگران اینم

‫خیلی احتیاط میکنم

‫تا دیروقت کار نمیکنم ‫و حتما به موقع غذا میخورم

‫قول میدی؟

‫اگه تا دیروقت کار کردی ‫یا خیلی از خودت کار کشیدی،

‫باید کار رو ول کنی، باشه؟

‫باشه

‫مادر

‫جین آه، میخوای برگردی سر کار؟

‫بله مادر

‫این کارو نکن ‫صبر کن تا بچه ـت به دنیا بیاد

‫تو ضعیفی ‫الان چطور میخوای برگردی سر کارت؟

‫من بهش گفتم میتونه بیاد

‫همچنین، اینکه جین آه برگرده سر کار یا نه...

‫به تو ربطی نداره

‫چی شده اومدی اینجا؟

‫تو میخوای جلوی منو بگیری...