Doom Patrol

"ความเดิมตอนที่แล้ว"

ของพวกนี้คืออะไร อัปเกรดเหรอ

คุณคิดยังไงถ้าได้ ประสาทสัมผัสกลับคืนมา

นี่หลอกกันหรือเปล่า

ไปให้พ้นจากรถคันนี้นะ

ผมผิดเอง และผมขอโทษ

ฉันไม่คิดว่าคุณจะอยู่ต่อหรอก หลังฉันให้ไฟล์พวกนั้นไป

แล้วที่ผมกลับมา มันพอชดเชยได้ไหม

เราจะเข้าเมืองกัน

"มีใครสนใจบ้างไหมว่า ชีฟคิดว่าเรายังไม่พร้อมน่ะ"

- ผู้กองเทรเนอร์ - เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

ผมจะส่งพ่อกลับไป ที่ที่พ่อควรอยู่

- เบบี้ดอลล์ - พ่อเธอเป็นคนไม่ดี

- เบบี้ดอลล์ ปล่อยฉันออกไป - ไม่

หยุด...

มันมาแล้ว อย่าให้มันจับฉันนะ

ให้ตายเถอะ

- พวกเขาตายแล้ว - ไม่

ไม่

คุณพระช่วย

ไม่นะ

ไม่

โดโรธี ตื่นได้แล้วลูก

โดโรธี

โดโรธี

ชีฟ เราได้นิ้วสด ๆ แล้ว

เพิ่งหลุดออกจากข้อเลย

คิดบ้าอะไรของคุณเนี่ย

คิดว่านิ้วที่สมบูรณ์แบบนี่

คือตั๋วที่ผมจะได้ ประสาทสัมผัสคืนมาไง

เราตกลงกันแล้ว ว่าจะไม่ใช้ความรุนแรง

ก็ใช่ไง แต่นิ้วนี้

มันลอยมาหาผมเองเลยนะ

คือผมกำลังรอวิค ทำใจกล้าไปง้อเพื่อนสาว

แล้วจู่ ๆ ผู้ร้ายสองคนก็โผล่มา

ผมเลยคิดว่า "คนดีเขาจะทำยังไงนะ"

หยุดผู้ร้ายไง

ผมก็เลยทำตามนั้น

ก่อนผมจะเล่าเรื่องประตูรถ

คุณต้องเข้าใจก่อนว่า ผมเป็นฮีโร่

ผมไม่สน คลิฟฟ์

โดโรธีหายตัวไป

เอานิ้วไปเก็บ แล้วมาช่วยกันตามหาเธอ

รออยู่นี่นะ เจ้าตัวเล็ก

แน่ใจนะว่าไม่มีใครตามมา

ก็ไม่เชิง

ทุกวันนี้สำนักงานปกติวิสัย ดูเหมือนจะอยู่ทุกหนแห่ง

ผมขอโทษ ที่ลูกชายผมหักหลังเรา

คุณจะขอโทษทำไม

คุณแค่พยายามจะชดเชย

แต่ดูเหมือนว่าถ้าผมตายไป มันจะดีกับพวกเขามากกว่า

ก็อาจใช่

แต่ฉันจะถูกพราก จากคนที่ฉันรักนะ

คุณไม่กลับบ้านเหรอ

พอดีฉันมีธุระในเมืองน่ะ

- เหรอ - ใช่

ฉันต้องซื้อเสื้อผ้าธรรมดา

สำหรับใส่ซ้อม

เรื่อง "เมืองของเรา"

แสดงโดยคณะละครโคลเวอร์ตัน

คณะละครชุมชนสินะ

เอาสิ พูดมาเลย

ฉันมันหลงตัวเอง เห็นแก่ตัว

เห็นชื่อเสียงดีกว่า การให้กำลังใจคุณ

ในเวลาที่คุณต้องการ

ข้อแรก ผมไม่ได้อยู่ในช่วงเวลานั้น

ผมอยู่ในช่วงเวลาเสียใจ และเกลียดตัวเอง

ข้อสอง คุณคงไม่ได้ ต้องการชื่อเสียง

ด้วยการร่วมแสดงกับ คณะละครโคลเวอร์ตันหรอก

โคลเวอร์ตันบิวเกิลเขียน วิจารณ์พวกเขาไว้ดีมากเลยนะ

ขอให้โชคดีนะ

ผมหวังว่าคุณจะเจอ สิ่งที่คุณตามหา

เอาล่ะ

ผมกำลังจะบอกให้คุณ กลับมาบนเตียงพอดี

รู้ใจผมจริงนะ

เอาเปรียบคนพิการ

รู้งานนะเนี่ย

วันนี้เราอยู่บ้านกันเถอะ

โทษที วิค แต่ฉันอยู่ในโลกความจริง

คนธรรมดาอย่างเราที่ไม่มี บัตรเครดิตสตาร์แล็บส์

ต้องหาเงินจ่ายค่าเช่า

ซื้อข้าวกิน

และจ่ายหนี้ค่ารักษาพยาบาล มานานหลายปี

ผมเข้าใจ ค่ารักษาอะไรบ้างเหรอ

กายภาพบำบัด จากการผ่าตัดแก้ไขชุ่ย ๆ

ยาแก้ปวด ยาพีทีเอสดี ยาแก้วิตกกังวล

ซึ่งดูเหมือนว่า มันจะต่างกับยาพีทีเอสดี

ท่าทางแพงน่าดู

ทำงานกับพวกปฏิบัติการลับ ก็ต้องชดใช้แบบนี้แหละ

แต่ไม่ต้องห่วง

ฉันตายก่อนใช้หนี้หมดแน่

นี่

ขอดูภายในของคุณหน่อยสิ

- แหวะ - หมายถึงดูว่ามีอะไรพังไหม

แหวะเป็นร้อยเท่า

ต้องมีวิธีขอที่ดีกว่านี้สิ

ฟังนะ

ที่คุณอาการแย่แบบนี้

เพราะพวกเขายึดเทคโนโลยี จากตัวคุณไปใช่ไหม

- ใช่ - พอดีผมรู้เรื่อง

เกี่ยวกับเทคโนโลยี ที่อยู่บนตัวคน

ถ้าผมสแกนเชิงลึกได้

ผมก็หาวิธีช่วยให้คุณ คลายความเจ็บปวดได้

ฉันจะให้คุณดูของฉัน ถ้าคุณให้ฉันดูของคุณ

ต้องมีวิธีพูดที่ดีกว่านั้นแน่ ๆ

คุณสแกนภายในฉันได้ถ้า...

คุณเล่าเรื่องพีทีเอสดี ของคุณให้ฉันฟัง

รายละเอียดเลวร้ายทั้งหมด ที่คุณไม่กล้าเล่าในกลุ่ม

คุณน่าจะกลับไปทำงานนะ

นิสัยไม่ดีนะเรา

ก็ได้ ตกลง

- แน่นะ - แน่

คุณจะบอกเจ้านายฉัน ว่าฉันเป็นไข้ไหม

คุณจะจ่ายค่าแรงทั้งวันไหม

แล้วคุณจะทำแบบนั้นไหม

- ชอบแบบนั้นใช่ไหม - ชอบแบบนั้นเลย

บ้าอะไรน่ะ

"ยู้ฮู"

ยัยตัวแสบผมแกละ อยู่ข้างล่างนี่ไหม

เจนเหรอ

แย่แล้ว

ตายแล้ว ตาย

บ้าเอ๊ย

ยุ่งแล้ว

ชีฟ

เจนเป็นอะไรก็ไม่รู้

- เจอเธอที่ไหน - ชั้นใต้ดิน

- โดโรธีอยู่ด้วยไหม - ไม่ ช่างหัวโดโรธี

เจนอยู่ชั้นใต้ดิน

มีไอ้นี่เคลือบเต็มตัวไปหมด จะช่วยไหมเนี่ย

ยังหายใจอยู่

เกิดบ้าอะไรขึ้น

เธออยู่กับโดโรธี

นั่นไม่ใช่คำตอบ

ฝีมือโดโรธี แต่ทำไมล่ะ

ลูกสาวคุณเป็นคนทำ แต่คุณพูดได้แค่นี้เหรอ

แล้วขี้ผึ้งนี่มันอะไร

คุณเอาแต่พูดว่า ลูกสาวงี่เง่าของคุณ

จะทำให้โลกพบจุดจบ แต่คุณไม่รู้ว่า

เจนอยู่ในสภาพร่อแร่ แบบนี้ได้ไงเนี่ยนะ

เกิดอะไรขึ้น

- โดโรธีทำเจนโคม่า - เห็นเธอบ้างไหม

ไม่เห็น

แต่มีอย่างอื่น ที่พวกคุณควรไปดู

โดโรธีเอาผิวหนังริต้า ไปเล่นแต่งตัวเหรอ

ไม่ใช่ มียานอวกาศ

อยู่ข้างนอก

- บอกพวกเขาว่าผมไม่อยู่ - อะไรนะ

นี่ คุณจะไปไหนน่ะ

ผมต้องตามหาโดโรธี

เดี๋ยว ไนลส์ ช้าก่อน

คุณรู้จักพวกเขาเหรอ

ปี 1955 สำนักงานให้ทุนผม สำหรับปฏิบัติการอิมมอร์ทัส

ซึ่งรวมถึง การส่งทีมวิจัยไปในอวกาศ

- ไปทำอะไร - วิจัย

ผมขาดการติดต่อกับพวกเขา ช่วงต้นยุค 60

และคิดว่าพวกเขาตายแล้ว แต่เห็นแล้วว่ายังไม่ตาย

โผล่มาผิดเวลาจริง ๆ

- จะให้ผมไล่กลับไปเหรอ - เปล่า

ให้พวกเขาอยู่ที่นี่

อย่ามาถาม ฉันไม่รู้โว้ย

ไง

ขอต้อนรับกลับสู่โลก

ผมแลร์รี่ เทรเนอร์

คุณคือ...

เราน่ะเหรอ

เราคือ...

นักสำรวจดินแดนพิศวง

ผู้หลักแหลม และเก่งที่สุดของโลก

รวมทีมโดยอัจฉริยะผู้ใจบุญ ไนลส์ โคลเดอร์

เพื่อขับยานอวกาศอิคารัส

ในปฏิบัติการสามชั่วอายุคน

สู่ห้วงลึกอวกาศ ที่ไม่มีใครรู้จัก

นักสำรวจ รายงานตัว

ผมชื่อซิป นักบินสุดเจ๋ง ผู้ไม่เกรงกลัวอะไร

- นอกจากการแต่งงาน - ผมชื่อสเปคส์

มันสมองของปฏิบัติการนี้ แถมเป็นจอมหักอกสาวด้วย

ส่วนฉันชื่อมอสโก

สาวรัสเซีย

และพวกเราคือ

- นักสำรวจ... - ดินแดนพิศวง รู้แล้ว

ซิป คัลลาแฮน ว้าว

มีรูปคุณอยู่ด้านหลัง กล่องซีเรียลของลูกผมด้วย

ผมสงสัยมาตลอด ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ

เรื่องมันยาวน่ะ

แล้วอัจฉริยะใจบุญ ไนลส์ โคลเดอร์ อยู่ไหนล่ะ

เขากำลังยุ่งอยู่น่ะ

นี่

พวกเขาทำอะไรน่ะ

เราโหวตกันแล้ว

คิดว่าขบวนแห่งานศพ เป็นสิ่งที่เหมาะสม

แต่เราไม่รู้ว่า พวกเขาตายจริงไหม

เธอก็เห็นว่าเจ้าตัวนั้น ทำอะไรพวกเขา

เซเครตทารี่ ฉันอยากให้เธอ

มีสติมากขึ้นสักสิบเปอร์เซ็นต์

นี่คือสิ่งที่จิตใจสร้างขึ้น

เธอถูกสร้างขึ้น ด้วยหรือเปล่าล่ะ เจน

เธอควรละอายใจบ้างนะ

ความตายของที่นี่คืออะไร

บุคลิกหายไป