The first 200 lines.
ความเดิมตอนที่แล้ว
- เขาทำได้ไง - ถ้ามาริสซ่ารู้เข้า
ไม่ เธอจะรู้ไม่ได้
วันนี้นายมีเซ็กซ์กับจูลี่หรือเปล่า
- เรามีสานสัมพันธ์ - มันต้องจบ
พระเจ้า นั่นเฮลีย์ ถ้าแม่รู้เรื่องคงได้สติแตก
ก็อย่าบอกสิ เธอไม่สนใจหรอก
เธอสนแน่ถ้ารู้ว่าคุณทำอะไร
พวกเขาเจอเฮลีย์ เป็นนักเต้นเปลื้องผ้าที่ปาร์ตี้
- อยากกลับบ้านไหม - ค่ะ
นายตายแน่ อย่ากลับมาอีก นายตายแน่ ได้ยินไหม
- มันไปไม่รอดแน่ - นายจะเลิกกับฉันเหรอ
ฉันเลิกมีเซ็กซ์กับจูลี่ คูเปอร์แล้ว
- มาริสซ่า - ฉันต้องไปแล้ว
คิดสิ เธออยู่ไหนได้อีก
ไม่รู้สิ เพื่อน
เราไปมาทั่วเมืองแล้วนะ สองรอบด้วย
ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอะไรแล้วตอนนี้
เราจะไม่ยอมแพ้ เราต้องหาทางออกให้ได้
เธออารมณ์เสียตอนออกไป
งั้นเธอน่าจะไป ที่ที่เธอจะรู้สึกปลอดภัยใช่ไหม
ใช่ ที่ที่ไม่มีใครจะคิดตามหาเธอ
รวมถึงพวกเราด้วย
เธออาจโทรมา โคเฮนอยู่ไหน
เธออาจโทรมาและเขาก็ออกไปตาม
หรือเขาอาจหลับ
เฮ้ โคเฮน ตื่นได้แล้ว
ของรักของข้า แกเอาไปไม่ได้
- เฮ้ เกิดอะไรขึ้น - หลับเฉยเลย
- ฉันแค่เอนตัวเฉยๆ - มาริสซ่าโทรหรือเปล่า
ไม่ ฉันต้องได้ยินเสียงโทรศัพท์สิ ถึงจะหลับไปก็เถอะ ซึ่งฉันเปล่า
ฉันแค่เอนตัวเฉยๆ
แต่มีสายที่ไม่ได้รับซึ่งก็แปลก...
ระหว่างที่ฉันกับไรอันขับรถหากัน เหมือนคนบ้าทั้งคืน
เอาจริงเหรอ เรื่องพวกนี้คงไม่เกิดขึ้น
- ถ้าไม่ใช่เพราะนาย... - หุบปาก โคเฮน
มันเป็นเรื่องบังเอิญ
ขอโทษนะ นายบังเอิญหลับนอนกับแม่ของมาริสซ่า
หรือนายบังเอิญบอกมาริสซ่าเรื่องนี้ล่ะ
- อารมณ์ไม่ดีอยู่ - ดี
คราวหน้าก็อย่าใจเร็วด่วนได้
นั่นเธอแหละ
- เธอว่ายังไง - ไม่มาก
แค่เธอโอเคและอย่าพยายามตามหาเธอ
เธออยู่ไหน
- เธอไม่อยู่นี่ครับ - ทำไมฉันต้องเชื่อนายด้วย
ลุคเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
มาริสซ่าออกไปเมื่อคืน ตอนที่เรากลับจากแอลเอ
- เธอหนีไป - ทำไมล่ะ นายทำอะไรกับเธอ
- ผมไม่ได้ทำ คุณต่างหาก - นายพูดเรื่องอะไร
- พวกเขารู้ - เงียบไปเลย ลุค
พวกเขาเห็นเราหน้าห้องที่โมเต็ล
มาริสซ่าก็รู้
ขอเวลาส่วนตัวหน่อยได้ไหม หนุ่มๆ ฉันกับไรอันต้องคุยกัน
- ไม่ว่านายคิดยังไงกับฉัน... - ผมไม่สนคุณหรอก
แค่อยากให้เธอกลับมาอย่างปลอดภัย
นายไม่รู้ว่าเธออยู่ไหนจริงๆ เหรอ
ผมรู้ว่าเธอโอเค
เธอทิ้งข้อความไว้ว่าไม่ให้ตามหาเธอ
แล้วฉันควรทำยังไง
ครั้งล่าสุดที่เธอหนีไป เธอเกือบตายนะ
- ฉันจะโทรหาตำรวจ - เหรอครับ
คุณจะบอกพวกเขายังไง ตอนโดนถามว่าทำไมเธอหนีไป
อย่างน้อยฉันต้องโทรหาหมอของเธอ
ทำไม คุณจะได้กักตัวเธออีกรอบเหรอ
ใช่ ถ้ามันจำเป็น
ฉันจะไม่ให้เธอทำร้ายตัวเองอีกแล้ว
คุณควรคิดแบบนั้น ก่อนจะไปมีอะไรกับแฟนเก่าเธอ
ฉันก็อยากอยู่คุยกับนายนะ ไรอัน
แต่ฉันต้องตามหาลูกสาว
ไม่มีทางถ้าผมเจอก่อน
แล้ว "ผ.ก." "ร.อ." คืออะไร
ฉันไม่เข้าใจที่นายพูด
แผนการ ไรอัน แอตวู้ด
- ใช้แค่ตัวย่อแล้วเหรอ - ใช่ ประหยัดเวลา
ไม่ ถ้านายต้องแปลมัน
- "พ.ถ." - พอเถอะเหรอ
พูดถูก แล้วนายจะทำอะไร
ขี่จักรยานรอบนิวพอร์ท
เพื่อหารถของมาริสซ่า ระหว่างฉันไปคุยกับซัมเมอร์เหรอ
- มีความคิดดีกว่านี้ไหม - ยัง
แต่อาจมีหลังจากที่ได้...
อาหารเช้าดีๆ แบบเบิ้มๆ
- ไง หนุ่มๆ - ไงครับ
เรามีไข่ วาฟเฟิล
แพนเค้กสามแบบ
เฮลีย์ เนื่องในโอกาสอะไรเหรอ
เมื่อคืนสภาพฉันไม่ไหว
และฉันไม่มีโอกาสขอบใจพวกเธอ ที่โน้มน้าวให้ฉันกลับบ้าน
หิวไหม
- ครับ - คุณพระ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
แม่ครับ เฮลีย์ทำแพนเค้กสามแบบกับวาฟเฟิล
พวกมันอร่อยเหาะ
ลองบลูเบอร์รี่สิครับ อร่อยดี
กาแฟไหม นั่งก่อนสิ
ฉันเอาของพวกนี้ออกให้นะ
ให้ตายสิ เฮลีย์
ดูโฆษณาจ้างงานแล้วเหรอ
ใช่ ส่วนใหญ่เป็นงานในร้านอาหาร
ฉันก็ไม่ได้มีทักษะอย่างอื่น
ผมรู้จักว่าที่ไหนรับเด็กเสิร์ฟ
ร้านเหล้าที่ผมเรียกว่า เดอะบัลโบอาไลท์เฮาส์
ความคิดดีนะ ยกเว้นเธอต้องรอ
ขอแซนดี้ตอนที่เขาอารมณ์ดี
เราต้องเอาขนมปังออกไปจากบ้านให้หมด
อย่าเพิ่งคุยตอนนี้
เฮลีย์ทำแพนเค้กสามแบบล่ะ
รีบเพลิดเพลินกับมันซะ เพราะเรามีเวลาแค่สองชั่วโมง
เพื่อทำให้ห้องครัวปลอดยีสต์
หมายความว่ายังไงครับ
เครื่องแม่ฉันจะลงตอนเที่ยง
ถ้าท่านเดินเข้ามาวันแรกของปัสกา
และเห็นเรากินแพนเค้ก ท่านฉุนแน่
ผมชอบเวลาที่ย่ามา และอยู่ๆ พ่อก็นับถือยิวอีกครั้ง
- ผมอยากช่วยนะ แต่ผมต้องไปแล้ว - ใช่ ผมด้วย
ฉันก็ควรไปแต่งตัวแล้ว
ที่รัก เรามีเนื้อเสือร้องไห้บ้างไหม
แซนดี้ ครอบครัวแอกเคอร์แมน ดูแลอาหารสำหรับปัสกา
- เราเอาแค่ไวน์ไป - ถูก
ยกเว้นเราไม่ได้ไปหาแอคเคอร์แมนปีนี้
- ตั้งแต่เมื่อไหร่ - ผมบอกแม่ว่าเราจะจัดงานที่นี่คืนนี้
- คุณว่าไงนะ - ซึ่ง...
ถ้าแม่ถามมันก็แค่สิ่งที่เราทำกันทุกปี
ผมบอกไปด้วยว่าคุณเปลี่ยนศาสนาแล้ว
ผมล้อเล่น เรื่องเปลี่ยนศาสนา
- แซนดี้ - ที่รัก คุณไม่ต้องทำอะไรเลย
ผมจะไปซื้อของ แม่จะทำอาหาร เด็กๆ จะคอยช่วย
เฮลี่กับจิมมี่จะมา
ไรอันจะชวนมาริสซ่า เซธจะชวนซัมเมอร์
แล้วฉันจะทำอะไร นั่งเฉยๆ
และปล่อยให้แม่ของคุณ คุมบ้านหลังนี้เหรอ
ยังไงแม่ก็ทำอยู่ดี อย่างน้อยแบบนี้ เรามีอาหารอร่อยๆ จาก...
- กินเสร็จหรือยัง - ไม่ แซนดี้ อย่า
เราไม่รู้เธออยู่ไหน แต่เธอโทรมาบอกว่าเธอโอเค
ฉันรู้ เธอโทรหาฉันเหมือนกัน
อะไรนะ ซัมเมอร์ ทำไมไม่บอกฉันล่ะ
- เพราะเธอไม่ให้ฉันบอก - ซัมเมอร์ ถ้ารู้ว่าเธออยู่ไหน...
ฉันไม่รู้ สาบานเลย
เธอจะไม่เป็นไร แค่ต้องใช้เวลาน่ะ
แต่ฉันกับไรอันมีเวลาไม่ค่อยมาก
อีกชั่วโมงย่าฉันจะมา
เดี๋ยวก่อน ย่าของนายเหรอ น่ารักจังเลย
- ฉันอยากเจอคุณย่าบ้าง - อย่าเลย เชื่อฉันเถอะ
ฉันชอบคนแก่นะ พวกเขาน่ารักมาก
แต่ย่าไม่ค่อยน่ารักเท่าไหร่
- ท่านน่าเกลียดเหรอ - ไม่ แค่น่ากลัว
ฉันก็น่ากลัวได้นะ ฉันว่าฉันรับไหว
แต่ฉันไม่น่าทำได้ ย่าช่างติมาก
หัวการเมืองและดื้อดึง
ใช่ ส่วนฉันก็งี่เง่าซื่อบื้อ และไม่มีความคิดของตัวเอง
- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น - แต่คิด
เธอไม่อยากให้ฉันเจอคุณย่า เพราะเธออาย
นั่นไม่จริงเลย โอเคไหม
ฉันไม่อายเกี่ยวกับเธอ ซัมเมอร์ ฉันแค่ปกป้อง
เธอจะขอบใจฉันแน่ ฉันสัญญา
- ต้องไปแล้วล่ะ - ไปไหนเหรอ
ฉันต้องซื้อของสำหรับปัสกาน่ะ
- ปัสอะไรนะ - พิธีปัสกา
เธออย่าเจอย่าเลย
แซนดี้ คุณทำอะไรน่ะ
- โรซ่าเพิ่งปูใหม่เองนะ - ผมรู้
แต่ผมคิดว่า ปลอกผ้าพวกนี้หรูหราไปหน่อย
หรูหราสิ พวกมันคือ ปลอกผ้าปราเตซีด้าย 700 เส้นนะ
- ผมไม่อยากให้แม่รู้ว่าเรานอนบนนี้ - จะไปรู้ได้ไง
- ท่านอาจตรวจดู - ท่านจะสนใจทำไม
ท่านเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่บรองซ์
และเป็นมา 40 ปีแล้ว
พอรวบรวมเงินได้หน่อย
แม่ก็จะเอาไปให้เอซีแอลยู
หรือแฟรงคลิน อาร์โมรี่ วีเมนส์เชลเตอร์
ท่านไม่ซื้อปลอกผ้าหรูหราแน่
อันที่จริง ฉันเป็นคนซื้อนะ
เยี่ยม คุณกับปลอกผ้า ส่วนผมออกจากสำนักทนายความสาธารณะ
เพื่อมาทำบริษัทเอกชน และทำเงินมหาศาล
แล้วเปิดร้านอาหารของตัวเอง
ฉันคิดว่ามันคือความสำเร็จนะ
ไม่ใช่ในแบบของโซฟี โคเฮน
บางครั้งรวมถึงแซนดี้ โคเฮน ด้วย
คุณรู้ว่าท่านมาทำไม ใช่ไหม
ไม่ได้มาเยี่ยม ไม่ใช่วันหยุด
ท่านกำลังมายุ่มย่าม
เพื่อจับผมกลับไป บนเส้นทางแห่งความถูกต้อง
หรือถูกต้องในแบบของแม่ผม
- ฉันว่าไม่จริงหรอก - ไม่เหรอ
แม่คุณแค่อยากให้คุณมีความสุข
ไม่ ท่านไม่เชื่อในความสุข
ถ้าคุณมีความสุข แสดงว่าทำงานหนักไม่พอ
ฉันรู้ว่าโรซ่าเก็บปลอกผ้า ที่ไม่หรูหราไว้ไหน
- เฮ้ - เฮ้
ฉันกำลังไปร้านอาหาร แล้วคิดว่าจะแวะมาดูเธอสักหน่อย
หลังการผจญภัยของเราเมื่อคืน เธอโอเคไหม
โอเค แค่น่าอายน่ะ
น่าอายเหรอ ทำไมล่ะ ไม่เอาน่า
คุณเจอฉันที่คลับเปลื้องผ้านะ
ไม่มีอะไรผิด...
เกี่ยวกับคลับเปลื้องผ้า
ฉันไม่รู้อะไรหรอกนะ เพราะแบบว่า...
- ฉันคงไม่รู้หรอก - ใช่ ไม่รู้หรอก
No comments yet. Be the first to leave one.