La ligne de démarcation

Η ΓΡΑΜΜΗ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ Υπότιτλοι από BuStEl, 2026

13 αληθινές ιστορίες αφηγημένες από τον Rémy.

Στον τόπο μας λέγαμε τον «περίεργο πόλεμο». Ο πραγματικός, σε

όλη του τη φρίκη, ξεκίνησε για τη Γαλλία στις 10 Μαΐου 1940.

Εκείνη την ημέρα ο Χίτλερ εξαπολύει τη γενική επίθεση στο

δυτικό μέτωπο. Η Ολλανδία και το Βέλγιο εισβάλλονται.

Στις 13 ήρθε η σειρά μας. Σπρώχνοντας μπροστά τους ένα τεράστιο ρεύμα

προσφύγων, τα γερμανικά άρματα κινούνται προς τον νότο.

Στις 7 Ιουνίου οι μεραρχίες Πάντσερ πλησιάζουν τη Ρουέν. Στις 12,

Ελμπέφ, Μεντ, Σανλίς και Ρενς πέφτουν στα χέρια του εχθρού.

Στις 14 η Βέρμαχτ μπαίνει στο Παρίσι. Στις 16,

φτάνει σε Ανζέ, Τουρ, Ορλεάνη, Νεβέρ.

Στις 17, από την προηγούμενη μέρα επικεφαλής της κυβέρνησης, ο

στρατάρχης Πεταίν ανακοινώνει στους Γάλλους ότι πρέπει να σταματήσει ο αγώνας.

Στις 22 Ιουνίου 1940, στις 19:15, σε αυτό το ίδιο ξέφωτο της.

Ροτόντ και στο ίδιο βαγόνι όπου, 22 χρόνια πριν, στις

11 Νοεμβρίου 1918 είχε επισφραγιστεί η ήττα της Γερμανίας

αυτοκρατορίας, υπογράφεται η σύμβαση ανακωχής.

Ένα από τα άρθρα αυτής της σύμβασης ορίζει ότι τα τρία πέμπτα

της γαλλικής επικράτειας θα καταληφθούν από τον γερμανικό στρατό.

Ένα σύνορο θα κόψει τη Γαλλία στα δύο, τη γραμμή οριοθέτησης.

Ξεκινώντας από τα ισπανικά σύνορα, περνά ανατολικά του.

Saint-Jean-Pied-de-Port μέσω Horthaise, Mont-de-Marsan και Langon.

Κάνει μια μικρή καμπή ανατολικά των Bibourne, Angoulême και Poitiers.

Διασχίζει τον Cher στο Blairey κοντά στο Tours, έπειτα.

Vierzon, φτάνει στο Moulins, διασχίζει τον Λίγηρα, ανεβαίνει

προς το Jura και καμπυλώνει κάτω από το Dol για να

κατεβεί ξανά κοντά στο Gex μέχρι τα ελβετικά σύνορα.

Η γραμμή έχει επίσημα σημεία διέλευσης, αυστηρά ελεγχόμενα,

όπου οι προνομιούχοι που έχουν λάβει από τις αρχές κατοχής άδεια

να περνούν από την κατεχόμενη στη ελεύθερη ζώνη ή αντίστροφα παρουσιάζουν το Hausweis τους.

Φυσικά, αυτό το Hausweis ή πάσο,

αποκτάται μόνο μετά από πολλαπλές διαδικασίες και

ατελείωτες αναμονές, και μόνο σε περιπτώσεις

κατεπείγοντος χαρακτήρα.

Γι’ αυτό όσοι δεν διέθεταν ένα.

Hausweis, δηλαδή δραπέτες κρατούμενοι,

για παράδειγμα οι Εβραίοι που καταδιώκονταν από την.

Γκεστάπο, οι σύντροφοί μου από τα δίκτυα αντίστασης,

οι οικογένειες που ωθήθηκαν από την έξοδο προς τον νότο και που

ήθελαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, κατέφυγαν στους κατοίκους

των γύρω περιοχών της γραμμής, που γνώριζαν καλά την περιοχή,

και μπορούσαν να τους τη βοηθήσουν να διασχίσουν παράνομα.

Υπήρξαν άνθρωποι που εκμεταλλεύτηκαν τις συνθήκες για να κάνουν αυτό εμπόριο

κερδοφόρο, φτάνοντας μερικές φορές μέχρι κλοπή ή ακόμη και δολοφονία.

Αυτοί δεν έχουν δικαίωμα στον τίτλο των διακινητών.

Οι διακινητές που γνώρισα ήταν όλοι αφοσιωμένοι,

γενναίοι, με αυταπάρνηση και υποδειγματική γενναιοδωρία.

Πολλοί πλήρωσαν τη δράση τους με τη ζωή τους.

Οι περιπέτειες που θα εξελιχθούν μπροστά στα μάτια σας έχουν βιωθεί.

Τις κατέγραψα όπως μου αφηγήθηκαν

από τους μάρτυρές τους και μερικές φορές ακόμη και από τους ίδιους τους ήρωες.

Σήμερα η ιστορία του Raymond.

Είναι από τις όχθες του Cher που θα ξεκινήσουμε.

Πάνω από 30.000 άνθρωποι παρουσιάστηκαν στο μικρό χωριό Téniaux για

να αποφύγουν τον έλεγχο του γερμανικού σταθμού στο Vierzans.

Η περιοχή διασχιζόταν συνεχώς από περιπολίες τελωνειακών, συχνά έφιππων.

Αλτ!

Έγγραφα;

Α, ορίστε.

Τι δουλειά κάνεις; - Φούρναρης.

Ψωμί. Brote.

Τι έχει μέσα; - Ψωμί. Brote.

Δείξ’ το μας.

Εντάξει.

Ευχαριστώ.

Πού πάτε έτσι, παιδιά;

Ε, κάνουμε μια βόλτα.

Κάνετε βόλτα; - Ναι.

Δεν μοιάζετε και πολύ με δραπέτες.

Γιατί το λες; - Νομίζεις ότι δεν φαίνεται;

Α, φαίνεται τόσο πολύ; - Όπως η μύτη στη μέση του προσώπου.

Θέλετε να περάσετε απέναντι; - Ναι, θα θέλαμε.

Ξέρετε πώς να το κάνετε; - Ε, δηλαδή…

Έχουμε μια διεύθυνση; - Εντάξει.

Καλή τύχη, παιδιά. Αλλά προσοχή. Μην σας πιάσει η περίπολος.

- Μόλις τη συνάντησα, δεν είναι μακριά. - Περίπολος, πού; Από εδώ;

Εκεί. Αν ακούσετε άλογα,

κρυφτείτε σε χαντάκι ή στους θάμνους.

- Είναι ενοχλητικό γιατί… - Τι;

Έχουμε ακριβώς δύο φίλους μας μπροστά.

- Δεν τους είδα. - Μπορείτε να πάτε να δείτε;

Εντάξει, κρυφτείτε. Θα προσπαθήσω να τους προειδοποιήσω.

Α, εντάξει.

Γαμώτο.

Ε, κύριε.

Ναι;

Καλημέρα. Θα ήθελα να μιλήσω με τον κύριο Toupet, που δουλεύει στον σταθμό Téniault.

Εγώ είμαι.

Δεν χρειάζεται να τα εξηγούμε, ε;

Από πού έρχεστε; - Stalag 12, κοντά στην Κόμπλεντς.

Ποιος σας έδωσε τη διεύθυνσή μου;

Ένας φίλος μου που δραπέτευσε από το Stalag πριν τρεις μήνες. Και πέρασε τη γραμμή εδώ.

Τον λένε Lagnot. Σας λέει κάτι;

Το σκέφτεσαι πολύ.

Μου είχε πει ότι αν τα καταφέρει, θα μου γράψει για

να μου δώσει συμβουλές, και να προσπαθήσω κι εγώ το ίδιο.

Το είχε καμουφλάρει καλά, ε;

Σαν οικογενειακά νέα. Οι Γερμανοί δεν κατάλαβαν τίποτα.

Στην επιστολή μου έλεγε ότι ο ξάδελφος Toupet

εργάζεται στον σταθμό του Téniault, κοντά στο Vierzon.

Λοιπόν, αυτό σήμαινε ότι μπορούσαμε να βασιστούμε σε εσάς.

Δεν θα μας αφήσετε να πέσουμε.

Θα μας βοηθήσετε, ο φίλος μου κι εγώ.

Είναι ο αδελφός μου που θα σας περάσει απόψε.

Εν τω μεταξύ, ελάτε.

Θα σας κρύψω στο μηχανοστάσιο.

Λίγο ακόμα, παιδιά; - Ναι.

Ευχαριστώ, ευχαριστώ.

Κι εσύ; - Ναι.

- Πάρε. - Ευχαριστώ.

Μην ανησυχείτε, είναι ο φούρναρης.

Τι έκανες; - Ε, χθες δεν ήπια, μάλλον.

Έλα, μπες.

Μπεν, έρχεσαι την κατάλληλη στιγμή. Χθες ήμασταν 14. Έμεινε μόνο ένα μαχαίρι.

Μπεν, αυτό είναι ό,τι έχει μείνει.

Μπεν, ακριβώς, Μαρελάν, ήθελα να πω ότι είμαι σε δύσκολη θέση.

Έχω έλεγχο του οικονομικού συμβολαίου.

Χωρίς να ελέγξουν το απόθεμα αλευριού μου, διαπίστωσαν ότι παρέδιδα συνδικαλισμένο ψωμί.

- Γαμώτο. - Ναι.

Αναρωτιέμαι αν θα μπορέσω να συνεχίσω για πολύ ακόμα.

Μπεν, τι... Κάνουμε ό,τι μπορούμε. Όλοι στο ίδιο καζάνι είμαστε. Έλα μέσα.

Μπεν, ιδού τα δύο παλικάρια μου.

Ήξερα καλά ότι θα σας ξανάβρισκα εδώ.

- Αλλά οι καημένοι φίλοι σας... - Ναι, το ξέρω, τους είδαμε να περνούν.

Είναι η μοίρα.

Γεια σου, Ρεϊμόν, τι κάνεις; - Καλά.

Και το παιδί σου; - Είναι ακόμα στη γιαγιά του.

Ναι, αλλά είναι καλά, έτσι; - Ναι, ναι.

Μαζί του είστε σε καλά χέρια. Είναι ο βασιλιάς των διακινητών.

Τι είναι αυτό; - Δεν μας ακολουθήσατε;

Δεν είδα κανέναν.

Ρεϊμόν, βάλε τους γρήγορα στον αχυρώνα πίσω.

Γρήγορα, γρήγορα, γρήγορα. Πάμε.

Κάθισε. Κάνε πως τρως.

Καλησπέρα σας, κύριε. Συγγνώμη για την ενόχληση.

Είναι ο κύριος Μπουρντέν που μας στέλνει.

Τα παιδιά μας είναι έξω να παίζουν. Θα θέλαμε να τα ξαναδούμε.

Μόνο που δεν μπορέσαμε να πάρουμε άδεια διέλευσης.

Τότε είπαμε, ας το ρισκάρουμε. Πήραμε το τρένο.

Ήρθαμε στο Birzan.

Και εκεί, σε ένα καφέ, ένας άντρας μας είπε,

εγώ μπορώ να σας περάσω τη γραμμή.

Είναι 2.000 φράγκα το άτομο.

Είχαμε όμως μόνο 3.000.

Εκείνος δέχτηκε.

Χθες το βράδυ μας πήγε μέχρι την όχθη του Cher.

Εκεί μας είπε: Περιμένετέ με.

Μετά χαθήκαμε.

Έτσι θα τους ρίξουμε εκεί, έτσι, αγάπη μου;

Στο πανδοχείο μας έδειξαν το σπίτι σας.

Καλά έκαναν.

Πόσο θα μας χρεώσετε;

Ξέρετε, εδώ ο καθένας δίνει ό,τι μπορεί.

Όποιος δεν έχει τίποτα, δεν δίνει τίποτα.

Πριν τον πόλεμο, ο Ρεϊμόν Τουπέ ήταν κλειδαράς στο Birzan.

Αποστρατευμένος στο Bourges, δέχτηκε αμέσως

να βοηθά ανθρώπους να περνούν στη ζώνη ελευθερίας.

Συνελήφθη μια φορά, καταδικάστηκε,

θεώρησε καλύτερο, μετά την αποφυλάκισή του,

να εγκατασταθεί με τον αδελφό του, τον Αθενιόν.

Και από τότε αφοσιώθηκε πλήρως στο έργο του διακινητή.

- Είναι εδώ. - Δεν υπάρχει βάρκα;

Νομίζεις ότι θα την άφηνα στο νερό μπλοκάροντας το πέρασμα;

Θα πνιγείτε σε αυτό το βαθούλωμα. Θα με βοηθήσετε να την τραβήξουμε.

Πάμε.

Πάμε.

Όχι θόρυβος, παιδιά, μπορεί να σας ακούσουν από την άλλη πλευρά. Εγώ επιστρέφω.

Λοιπόν, βλέπετε τη φάρμα με το μεγάλο σωρό από άχυρο;

- Ναι. - Σας περιμένουν εκεί.

Μπορείτε να ξεκουραστείτε πριν συνεχίσετε. Πάμε.

Ευχαριστώ.

Δεν ξέρει τίποτα, αλλά χαράζει, πρέπει να φύγω.

- Αντίο. - Αντίο.

- Κυρία. - Ναι.

- Πάρτε. - Τι είναι αυτό;