Annie Hall

มีโจ๊กเก่าๆ เรื่องหนึ่ง

หญิงชรา 2 คนไปพักรีสอร์ทบนภูเขา

คนหนึ่งบอกว่า "อาหารที่นี่แย่มาก"

อีกคนบอก "ใช่ แถมยังได้น้อยอีกด้วย"

ครับ นั่นล่ะ ความรู้สึกผมเกี่ยวกับชีวิต

เต็มไปด้วยความเหงา ทรมาน ขมขื่น และไร้ความสุข

และมันจู่โจมผมราวสายฟ้าแลบ

ส่วนโจ๊กสำคัญอีกเรื่องของผม

คือเรื่องที่ว่ากันว่า เป็นของ กรอชโช มาร์กซ์

แต่ฟรอยด์พูดไว้เกี่ยวกับปัญญา และความสัมพันธ์ที่มีต่อจิตใต้สำนึก

เขาว่าอย่างนี้ ผมจะถอดความให้ฟัง

ผมไม่อยากเป็นสมาชิกของคลับ ที่รับคนอย่างผมเป็นสมาชิก

เป็นโจ๊กสำคัญในชีวิตหนุ่มของผม ในการเลือกคบกับผู้หญิง

คุณรู้มั้ย พักหลังๆ นี้ ผมคิดอะไรพิลึกๆ เพราะว่า

ผม 40 แล้ว คงจะกำลังเข้าสู่ช่วงวัยทอง

ผมไม่ได้กลัวแก่หรอกนะ ผมไม่ใช่คนแบบนั้น

แต่หัวผมก็เริ่มจะล้านแล้ว นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแย่หรอก

ผมคิดว่ายิ่งแก่ ผมยิ่งดูดีขึ้นด้วยซ้ำ

ผมว่าผมจะเป็นพวกหัวล้านที่ดูแมนๆ

ไม่เหมือนกับพวกผมขาวหมดหัว

และถึงผมจะไม่ใช่ทั้ง 2 แบบ

อย่างน้อยผมก็ไม่เป็นเหมือน พวกแก่ๆ น้ำลายไหลยืด

ผู้ซึ่งแกร่วอยู่บาร์ ถือถุงช็อปปิ้ง ก่นด่าพวกสังคมนิยม

แอนนี่กับผมเลิกกัน และผมยังลืมเธอไม่ได้

รู้มั้ย ผมยังคงคิดถึง เศษเสี้ยวความสัมพันธ์

แล้วก็วิเคราะห์ชีวิตผมและพยายาม หาสาเหตุว่ามันพังเพราะอะไร

เมื่อปีก่อนเรายังรักกันอยู่เลย

แล้วผมก็ไม่ใช่คนอารมณ์ร้ายนะ ผมไม่ใช่พวกซึมเศร้าด้วย

ผมเป็นเด็กที่มีความสุขประสาเด็ก

ผมเติบโตมาในบรูคลิน ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

เขาซึมเศร้ามากค่ะ

- อยู่ดีๆ เขาก็ไม่ยอมทำอะไร - ทำไมถึงซึมเศร้าล่ะ แอลวี่

บอกหมอไปสิ เป็นเพราะหนังสือที่เขาอ่านค่ะ

หนังสือว่ายังไงล่ะ

- จักรวาลกำลังขยายตัว - จักรวาลขยายตัวเหรอ

จักรวาลคือทุกสิ่ง ถ้ามันขยายตัว

ซักวันมันจะแตก และเมื่อนั้นทุกสิ่งจะถึงกาลอวสาน

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับลูก เขาเลิกทำการบ้านด้วยค่ะหมอ

- ทำไปเพื่ออะไร - แล้วจักรวาลมาเกี่ยวอะไร

ลูกอยู่ในบรูคลินนี่ บรูคลินไม่ได้จะขยายตัว

อีกล้าน ล้าน ปีมันก็ไม่ขยายตัวแอลวี่

เราต้องหาเรื่องสนุกๆ ทำสิ ระหว่างที่เราอยู่ที่นี่น่ะ จริงมั้ย

จิตแพทย์บอกว่าผมตีตนไปก่อนไข้

แต่สาบานได้ ผมถูกเลี้ยงดูใต้รถไฟเหาะ

ในบ้านที่ถอดประกอบได้ บนเกาะโคนี่ บรูคลิน

เลยอาจส่งผลต่อบุคลิกผม ซึ่งขี้กังวลนิดหน่อย

รู้มั้ย ผมมีจินตนาการที่โลดโผน ใจผมไม่ค่อยจะอยู่สุขเท่าไหร่

ผมเลยสับสนระหว่าง ความฝันกับความจริง

พ่อผมเป็นคนคุมสนามรถบั๊มพ์

เขาอยู่นั่นไง ผมก็อยู่ด้วย

ผมระบายความก้าวร้าว ใส่รถพวกนั้นบ่อยๆ

ผมจำพวกครูในโรงเรียนรัฐบาลได้

เรามักพูดกันว่า คนที่ทำอย่างอื่นไม่เป็นจะมาสอน

และครูที่สอนไม่เป็นก็จะไปสอนพละ

ผมคิดว่าครูที่ถูกส่งมาอยู่โรงเรียนเรา ก็ทำอะไรไม่เป็นเลย

พูดได้ว่า เพื่อนที่ ร.ร. ของผมซื่อบื้อทั้งนั้น

เมลวิน กรีนกลาส หมอนี่หน้าอ้วนฉุเลยล่ะ

เฮนเรียตต้า ฟาร์เรล คิดว่าตัวเองเก่งซะเต็มประดา

และไอวาน แอคเกอร์แมน ตอบมั่วเป็นประจำ ทั้งปี

3 บวก 7 เท่ากับ 9

ผมเลยรู้ว่ามีแต่พวกบื้อๆ ทั้งนั้น

ปี 1942 ผมปิ๊งสาวเป็นครั้งแรก

เขาจูบหนู แหวะ

2 ครั้งแล้วนะ ออกมานี่

- ผมทำอะไรผิดฮะ - ครูบอกให้ออกมานี่

- ผมทำอะไรผิด - เธอน่าจะละอายใจบ้างนะ

ทำไมล่ะ แค่แสดงความ อยากรู้อยากเห็นเรื่องเพศ

เด็กแค่ 6 ขวบน่ะ เขายังไม่คิดเรื่องผู้หญิงกันหรอก

แต่ผมคิดนี่

ให้ตายสิ แอลวี่ แม้แต่ฟรอยด์ ยังบอกเลยว่าเด็กผู้ชายโตช้า

ก็ฉันดันโตเร็วเองนี่ ช่วยไม่ได้นี่นา

ทำไมไม่หัดเอาอย่างโดนัลด์

นี่สินักเรียนตัวอย่าง

บอกเพื่อนซิว่านายทำอะไรอยู่

ฉันมีกิจการขายเสื่อผ้าที่กำลังรุ่ง

บางครั้ง ผมก็อยากรูุ้ ว่าเดี๋ยวนี้เพื่อนๆ เป็นไงกันมั่ง

ฉันเป็นประธานบริษัทท่อประปา

ฉันขายผ้าของสงฆ์

ฉันเคยเป็นสิงห์เฮโรอีน ตอนนี้ติดยาแก้ผงขาวแทน

ฉันค้าขายเครื่องหนัง

ผมขาดการติดต่อกับเพื่อนเก่าๆ แต่ว่าผมกลายเป็นดาวตลกไป

กองทัพไม่ยอมรับผม

คือผมถูกจัดอยู่ประเภท 4

แต่ตอนเขาซ้อมรบกัน ผมเป็นตัวประกัน

ลูกน่ะชอบมองคนในแง่ร้าย

เข้ากับเพื่อนที่โรงเรียนก็ไม่ค่อยได้

ลูกชอบเพ้อฝันไปนอกโลก

ขนาดลูกมีชื่อเสียงแล้ว ก็ยังไม่ไว้ใจโลกอยู่ดี

ฉันได้ยินชัดเลย เขาพูดงึมงำว่า "ยิว"

- นายจะบ้าเหรอ - ฉันเปล่านะ

เรากำลังเดินออกจากคอร์ทเทนนิส เขา ฉันและก็เมียเขา

เขามองเมียเขา แล้วเขาก็หันมามองฉันทั้งคู่

และเขาก็งึมงำว่า "ยิว"

แอลวี่ นายประสาทไปเองรึเปล่า

ประสาทอะไร เรื่องพวกนี้ฉันรับไวจะตาย

ฉันเคยไปกินมื้อเที่ยงกับพวกเอ็นบีซี ฉันถามว่า "กินอะไรรึยัง"

ทอม คริสตี้ บอก "ยัง ยิวล่ะ" ไม่ได้พูด "ยูล่ะ"

หรือ "ยูกินรึยัง" แต่เขาพูด "ยิวกินรึยัง" "ยิวล่ะ" เข้าใจมั้ย

- แม็กซ์ นาย - อย่าเรียกฉันว่าแม็กซ์

ทำไมล่ะ เหมาะกับนายดี นายระแวงไปซะทุกอย่างเลย

ฉันเปล่า ตอนฉันอยู่ในร้านแผ่นเสียง ฟังเพลงอยู่

มีผู้ชายสูง ผมบลอนด์ ตัดผมทรงกลาสี มองฉันอย่างขำๆ แล้วก็ยิ้ม

เขาพูดว่า "อาทิตย์นี้มีเพลงของว้ากเนอร์ขายนะ"

ว้ากเนอร์ เพื่อน ฉันรู้มันพยายามจะบอกอะไร

ฟังเพลงว้ากเนอร์สิ ว้ากเนอร์ก็เป็นยิว

เอาน่า แม็กซ์ไปแคลิฟอร์เนียกัน

- ไปจากเมืองบ้าๆ นี้กัน - อย่าพูดเลย

ไปอยู่แอลเอเมืองฟ้าใส ธุรกิจบันเทิงทุกแขนงอยู่ที่นัน

ฉันไปไม่ได้ พูดเรื่องนี้อีกเเล้ว ฉันไม่อยากอยู่ในเมืองที่

มีวัฒนธรรมแปลกๆ อย่างเลี้ยวขวาได้ตอนไฟแดง

ช่างเหอะ ลืมมันซะ นี่นายจะไม่ไปตามนัดแอนนี่สายเหรอ

ฉันนัดเจอเธอหน้าโรงหนัง ว่างสัก 2-3 นาทีมั้ย

คุณเคยออกทีวีใช่มั้ย

ก็เคย นานๆ ออกที

คุณชื่ออะไร

คุณไม่รู้จักหรอก มันไม่สำคัญ

คุณเคยออกรายการ จอห์นนี่ คาร์สันใช่มั้ย

นานมาแล้ว ทำนองนั้นล่ะ

คุณชื่ออะไร

- โรเบิร์ต เรดฟอร์ด - ตลกน่า

แอลวี่ ซิงเกอร์ คุณน่ารักมาก ขอบคุณที่จำได้

- เฮ้ย นี่แอลวี่ ซิงเกอร์ไง - โธ่ ขอร้อง

เขาเคยออกทีวีด้วย แอลวี ซิงเกอร์ใช่มั้ย ผมพูดถูกมั้ย

- อย่าเสียงดังไปสิโธ่เอ๊ย - หมอนี่เคยออกทีวี

ฉันอยากได้ไม้หน้าสามสักอัน

- ใครออกโทรทัศน์นะ - คนนี้ไง รายการจอห์นนี่ คาร์สัน

- นี่พวกสิบล้อนัดพบกันรึไง - รายการอะไรนะ

- ขอลายเซ็นหน่อยสิ - คุณไม่อยากได้หรอกน่า

อยากสิ ผมจะเอาไปให้แฟน

เขียนว่า แด่ราล์ฟนะ

- แฟนคุณชื้อราล์ฟเหรอ - เปล่า น้องชายผม

- แอลวี ซิงเกอร์ - คุณเคยออกทีวีจริงๆ เหรอ

- แอลวี ซิงเกอร์อยู่ตรงนี้ - พอแล้วน่าเพื่อน

ให้ตายสิ คุณว่ายน้ำข้ามคลองมารึไง

- ฉันอารมณ์ไม่ดีอยู่นะ - ผมต้องติดแหงกกับ 2 มาเฟียนี่

- คุณต้องหัดทำใจหน่อย - ผมก็ทำใจกับ 2 คนนี้แล้วไง

โอเค ขอที ฉันปวดหัวอยู่

อารมณ์ไม่ดียังงี้ เมนส์มาใช่มั้ยล่ะ

ฉันไม่ได้กำลังมีเมนส์ พระเจ้า

ทุกครั้งที่มีอะไรผิดปกติ คุณก็จะหาว่าฉันมีเมนส์

พูดดังอีกหน่อยสิ เดี๋ยวคนอื่นไม่ได้ยิน

- หนังเริ่มรึยัง - เพิ่งฉาย 2 นาทีค่ะ

พอเลย ไม่ต้องดูแล้ว ผมไม่เข้าไปดูหรอก

- 2 นาทีเอง - โทษที ผมทำไม่ได้ หนังฉายไปแล้ว

ผมเข้าไปตอนกลางเรื่องไม่ได้

กลางเรื่องเหรอ แค่อดดูไตเติ้ลนะ ภาษาสวีเดนด้วย

ไปนั่งดื่มกาแฟกันซัก 2 ชั่วโมงมั้ย

- 2 ช.ม. เหรอ ไม่ล่ะ ฉันจะดูหนัง - ตามใจ ลาก่อน

มัวแต่ยืนพูด ไม่งั้นก็เข้าไปตั้งนานแล้ว

อย่ายืนเถียงกันต่อหน้าคนอื่นได้มั้ย ผมอายนะ

- ก็ได้ แล้วคุณุจะเอายังไง - ไม่รู้สิไปดูเรี่องอื่นกันมั้ย

- ดู "เดอะซอร์โรว์แอนด์เดอะพิตี้" มั้ย - โธ่เอ๊ย เราเคยดูแล้ว

ฉันไม่มีอารมณ์ดูสารคดีนาซี ตั้ง 4 ช.ม. หรอกนะ

ขอโทษที แต่ผมบอกแล้ว

ว่าผมต้องดูหนังตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะผมมันไอ้ตูด

สุภาพไปหน่อยมั้ง

เราดูหนังของเฟลลินี่เมื่ออังคารที่แล้ว ไม่ใช่หนังที่ดีที่สุดของเขา

บทมันไม่ค่อยปะติดปะต่อเท่าไหร่

เหมือนเขาไม่แน่ใจว่า ต้องการจะสื่ออะไร

ผมคิดมาตลอดว่าเขาเป็นพวก สร้างหนังแบบมีเทคนิค

อย่าง "แกรนทิด ลา สตราดา" ก็เป็นหนังดีนะ

เด่นในด้านการจินตนาการถึงด้านมืด แต่เนื้อหาก็ธรรมดาไปหน่อย

- ผมเส้นเลือดในสมองแตกแน่ - ก็อย่าฟังเขาสิ

ก็เขาพูดกรอกหูผมอยู่

ไม่เหมือนจูเลียตออฟเดอะสปิริต หรือว่าซาเทียราค่อน

ผมว่ามันผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ

เขาเป็นผู้กำกับ ที่ผ่อนคลายมากที่สุดคนนึงเลยนะ

คีย์เวิร์ดคือ "ความผ่อนคลาย" โดยไม่

- คุณอารมณ์เสียเรื่องอะไร - ฉันหลับเพลินเลยไม่ได้ไปหาจิตแพทย์

คุณหลับเพลินได้ยังไงกัน

นาฬิกาปลุกเสีย

ผมมองว่ามันเป็นสัญญาณ ของความเป็นปฎิปักษ์

ฉันรู้ เพราะปัญหาเรื่องเซ็กซ์ใช่มั้ย

ทุกคนในนิวยอร์ค ต้องรู้เรื่องบนเตียงของเราด้วยเหรอ

อย่างแซมมวล เบ็คเก็ต

ผมชื่นชมเทคนิคของเขา แต่ก็ยังไม่โดนใจผมเท่าไหร่

- ผมอยากอัดให้โดนใจมันจริงๆ - ไม่เอาน่า แอลวี่

- มันพูดน้ำลายรดหัวผมนี่ - แรงจูงใจเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

รู้อะไรอีกอย่างมั้ย คุณน่ะหลงตัวเองที่สุด

ฉันผิดนัดจิตแพทย์ แต่คุณกลับสนใจแต่เรื่องตัวเอง

สงสัยเพิ่งออกเดทครั้งแรก

สงสัยติดต่อกันผ่านลุงหนวด ในน น.ส.พ.ไทยรัฐแน่เลย

หนุ่มมีการศึกษาอายุ 30 อยากรู้จักหญิงสาว

ที่ชอบโมสาร์ท อ่าน เจมส์ จอยซ์และไฟแรงสูง

คุณว่าเรามีปัญหาบนเตียงเหรอ

ผมก็ปกติเหมือนผู้ชายบรูคลินทั่วๆ ไป

ฉันขอโทษ ฉันมีปัญหาเอง พอใจมั้ย ฉันมีปัญหาทางเพศ

เรื่องนั้นไม่เคยอ่าน เฮนรี่ เจมส์เขียนใช่มั้ย ภาคต่อจาก รีเทิร์นออฟเดอะสกรูใช่มั้ย

มันมีอิทธิพลมาจากโทรทัศน์

มาร์แชล แมคลูแฮนพูดถึงเรื่องนี้ ในแง่ของความรุนแรงที่เพิ่มขึ้น

คุณเข้าใจมั้ย สื่อมวลชนมีส่วน

ผมอยากเอาขี้เถ้ายัดปากมันจริงๆ

คุณจะทำไงถ้าคุณยืนต่อแถว แล้วเจอคนแบบนี้จ้ออยู่ข้างหลัง

เดี๋ยวก่อนสิ วิจารณ์ไม่ได้รึไง นี่ประเทศเสรีนะ

ได้สิ แต่เบาๆ หน่อยไม่ได้รึไง

ไม่อายเหรอที่ทำอวดรู้แบบนั้นน่ะ

ที่ตลกก็คือ คุณไม่รู้เรื่องมาร์แชล แมคลูแฮนเลย

เผอิญผมสอนวิชาทีวี สื่อมวลชนและวัฒนธรรม

ผมว่าผมเข้าใจเขา เขาเป็นคนมีเหตุผลมาก

เหรอ ดีเลย เพราะเขาอยู่ตรงนี้พอดี