The White Sun of the Desert (Белое солнце пустыни)

Και κάτι ακόμα που πρέπει να σου πω, Αγαπημένη μου Κατερίνα Ματβέγιεβνα:

μου φαίνεσαι σαν τον αγνότερο κύκνο,

λες και κολυμπάς, οπουδήποτε επιθυμείς για τις ανάγκες σου...

μόνο που μου κόβει την ανάσα, τόσο ευτυχισμένος νιώθω,

λες και με εκτόξευσαν από κανόνι.

Ο ΛΕΥΚΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Σενάριο: V. YEZHOV R. IBRAGIMBEKOV

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ V. MOTYL

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ E. ROZOVSKY

ΜΟΥΣΙΚΗ I. SHVARTS

Ζούχοφ - A. KUZNETSOV Βερεσάγκιν - P. LUSPEKAYEV

Σαΐντ - S. MISHULIN Αμπντουλάχ - K. KAVSADZE

Ναστάζια - R. KURKINA, Πετρούχα N. GODOVIKOV - Γκιούλτσαταϊ - T. FEDOTOVA

Ραχίμοφ - M. DUDAYEV, Λέμπεντεφ - N. BADYEV, Σεμιόν - V. KADOCHNIKOV

Production Manager - Yu. KHOKHLOV

Πρέπει να ξέρεις, πολυαγαπημένη μου Κατερίνα Ματβέγιεβνα,

ότι τώρα πια, οι ταξικοί αγώνες έχουν ολοκληρωθεί,

και η ημέρα της παγκόσμιας απελευθέρωσης είναι κοντά.

Έφτασε λοιπόν η ώρα και για μένα να επιστρέψω σπίτι

και να χτίσω μια καινούρια ζωή

στη γη των πατέρων μου, αυτή που έχω στην καρδιά μου

Δύο η ώρα.

Είσαι ώρα εδώ;

Το ‘χει η τύχη μου!

Όταν ήμουν στο νοσοκομείο, ορκιζόμουν: Μόλις με αφήσουν,

Θα πάω κατευθείαν σπίτι, Και δεν θα ξαναμπλέξω.

Έχω ξεθάψει δυο σαν κι εσένα, και τίποτα δεν συνέβη...

Ο τρίτος όμως...

Τον έβγαλα, και μ’ έπιασε απ’ το λαιμό. Ήταν ληστής.

Έτσι αποδείχτηκε. Είχε θαφτεί Μόνος του. Μετά βίας τον έβαλα κάτω.

Τώρα θα σε ξεθάψω, Κα αντίο.

Ο ΗΛΙΟΣ ΕΠΕΦΤΕ

Κατεβάστε τα χέρια!

Πραγματικό κτήνος... Αυτός ο Μαύρος Αμπντουλάχ.

Δεν δείχνει έλεος σε κανένα.

Αν αργούσαμε λίγο ακόμα, θα τις είχε σκοτώσει όλες.

Γιατί το έκανε αυτό, Αρχηγέ;

Είναι ληστής!

Όταν τελικά φτάσαμε σ’ αυτά τα μέρη, ο Αμπντουλάχ αποφάσισε να φύγει

και να σκοτώσει το χαρέμι του... έτσι ώστε κανείς άντρας να μην τις αποκτήσει.

Όχι, με τις γυναίκες αποκλείεται να προλάβουμε τον Αμπντουλάχ.

Γι αυτό ήθελε να τις ξεκάνει, επειδή θα τον καθυστερούσαν.

Μα, κι εμείς, δεν μπορούμε να τις παρατήσουμε.

Ορίστε, πάρε λίγο ξερό ψωμί και κριθάρι για το ταξίδι σου.

Έχω αργήσει. Έχω απαλλαχθεί εδώ κι έξι. μήνες κι ακόμα βολοδέρνω σ’ αυτήν την άμμο.

Χρόνια λείπω απ’ το σπίτι μου.

Ορίστε. Θα σου φτάσει για λίγο.

Κάτι θα βρεις και στο Πετζάντ, εγώ όμως δεν μπορώ να σου δώσω άλλα, λυπάμαι.

Έχω κάνει μεγάλη παράκαμψη όπως ήρθαν τα πράγματα, τώρα όμως θα συνεχίσω κατευθείαν.

Μόλις φτάσω στο Βόλγα, η Σαμάρα θα απέχει μιαν ανάσα.

Δεν θα ηρεμήσω όσο ο Τζαβντέτ είναι ζωντανός. Γιατί με ξέθαψες;

Οπωσδήποτε, ένας νεκρός δεν χρειάζεται να ανησυχεί για τίποτα,

είναι όμως τόσο βαρετό.

Τι συμβαίνει ανάμεσα σ΄ εσένα και τον Τζαβντέτ;

Σκότωσε τον πατέρα μου...

...μ’ έθαψε,

μου πήρε τέσσερα πρόβατα,

που ήταν ό,τι είχα και δεν είχα.

Αυτός... πώς τον είπες... ο Τζαβντέτ,

Είναι με τον Μαύρο Αμπντουλάχ;

Μισιούνται... Ο Τζαβντέτ είναι ένας δειλός.

Ο Αμπντουλάχ είναι πολεμιστής.

Λοιπόν, Σαΐντ... Καλή αντάμωση!

Κοιτάξτε, Αρχηγέ.

Στο παλιό φρούριο, θα τον είχατε πιάσει στην καπνοδόχο.

στην καπνοδόχο;

Ζούχοφ, βάλε ένα χεράκι. Μ’ εσένα, θα τον τελειώσουμε στο άψε-σβήσε.

Μόνος σου αξίζεις ολόκληρη διμοιρία, αν όχι λόχο.

Η Ανατολή είναι λεπτό θέμα.

- Πώς από δω; - Άκουσα πυροβολισμούς.

Άκου, τουλάχιστον πάρε τις γυναίκες.

Φαντάσου, έχω φάει τρεις ημέρες δίπλα στο παλιό φρούριο, άυπνος.

Περίμενα τον Αμπντουλάχ να γυρίσει για το χαρέμι του. Με έχουν δεμένο χειροπόδαρα!

Ραχίμοφ!

- Γυρίζω σπίτι μου. - Πάρ’ τες, κι εμείς θα πιάσουμε τον Αμπντουλάχ.

Είναι στην «Ξηρά Άνοιξη» τώρα.

Απλώς πήγαινέ τες μέχρι το Πετζάντ, θα είναι ασφαλείς εκεί.

Θα σου αφήσω ένα άνδρα, Ένα άλογο, λίγα δημητριακά...

Τι λες, Ζούχοφ;

Ζούχοφ...

Λοιπόν, φαντάζομαι ότι δεν υπάρχουν δικοί μας άντρες 300 βέρστια από δω, τώρα.

- Αυτό είναι αλήθεια. - Σύμφωνοι λοιπόν.

Φρουρά!

Συντρόφισσες γυναίκες! Μη φοβάστε!

Θ’ αποτελειώσουμε τον άθλιο σύζυγό σας,

για την ώρα όμως, τίθεστε υπό τις διαταγές του συντρόφου Ζούχοφ.

Θα σας φροντίζει και θα σας προστατεύει... Εϊναι καλός άνθρωπος.

Για μισό λεπτό!

Περίμενε!

Σταμάτα!

Γαμώτο!

Θα περιπλανιέμαι σ’ αυτήν την έρημο μέχρι να πεθάνω;

Σηκωθείτε!

Μην πας στο Πετζάντ.

Ο Αμπντουλάχ θα έρθει εκεί.

Βλέποντας και κάνοντας.

Δώσε του το άλογο.

Αυτή είναι η λίστα, σύντροφε Ζούχοφ.

Ζαρινά,

Τζεμιλέ,

Γκιουζέλ,

Σαϊντά,

Χαφιζά,

Ζουχρά,

Λεϊλά,

Ζουλφιά,

Γκιούλτσαταϊ.

Γκιούλτσαταϊ!

Επί δεξιά...

Ακολουθείστε με, νεαρές κυρίες.

Η καρδιά μου σε ποθεί, λατρεμένη μου Κατερίνα Ματβέγιεβνα,

όπως ο γερανός ποθεί τον ουρανό.

Όμως, βρήκα ένα εμπόδιο.

Νομίζω πως θα με καθυστερήσει για τρεις μέρες, όχι παραπάνω.

Για την ακρίβεια, μου ανατέθηκε, ως στρατιώτης με ταξική συνείδηση,

να συνοδεύσω μια ομάδα συντρόφων από την αδελφική μας Ανατολή.

Πρέπει να παραδεχθώ ότι πρόκειται για ευχάριστους ανθρώπους,

Θα μπορούσα να τους χαρακτηρίσω θερμούς, γεμάτους ζωντάνια.

Κι έτσι τα πόδια μου τώρα διατρέχουν ζεστή άμμο προς την αντίθετη κατεύθυνση,

καθώς είμαι δεσμευμένος από το επαναστατικό μου καθήκον.

ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ

Θα ήθελα επίσης να σε ενημερώσω ότι προχωρούμε ομαλά,

σε ένα περιβάλλον αδελφικής ενότητας και αρμονίας.

Απλώς περπατούμε στην άμμο, χωρίς να νοιαζόμαστε για τίποτα,

εκτός από σένα, μοναδική μου και αξέχαστη Κατερίνα Ματβέγιεβνα.

Έτσι, μην πικραίνεσαι κι εσύ.

Δεν κάνει καλό.

Σας ικετεύω! Όχι στο μουσείο! Έχουμε τόσα ακριβά αντικείμενα εκεί.

Μισό λεπτό.

- Ποιος είσαι εσύ; - Είμαι ο έφορος αρχαιοτήτων.

- Με λένε Λέμπεντεφ. - Μάλιστα.

- Πού είναι οι κάτοικοι; - Κρύβονται. Να φέρνεις εδώ ένα χαρέμι!

Κοίταξε να δεις, σύντροφε έφορε,

αυτές οι εννέα απελευθερωμένες γυναίκες της Ανατολής έχουν επίσης πολύ μεγάλη αξία...

Και ας μην μαλώσουμε γι αυτό. Καμιά ερώτηση;

Καμία ερώτηση. Ακολουθήστε με!

Ωραία, θα ξεκουραστείτε εδώ για μια μέρα.

Τζεμιλέ, Ζαρινά, Γκιουζέλ,

Σαϊντά, Χαφιζά, Ζουχρά,

Λεϊλά, Ζουλφιά, Γκιούλτσαταϊ.

Γκιούλτσαταϊ!

"Μουσείο της Κόκκινης Ανατολής"

Αντίο, νεαρές κυρίες!

Σύντροφε Ζούχοφ!

- Μήπως να έμενες για μια μέρα ακόμα; - Πολύ κακό για το τίποτα.

- Ζούχοφ! - Μην φοβάσαι!

Αύριο θα φτάσει ο Ραχίμοφ, και θα σας αναλάβει αυτός.

Σαΐντ, καλή τύχη!

Θα ρίξω μια βουτιά στη θάλασσα, και θα φύγω!

Πρόσεξε να μην ξαναθαφτείς.

Τέρατα! Βάρβαροι!

Πώς είσαι;

Ψηλά τα χέρια!

Στον στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού, Ζούχοφ.

Προσωπικά.

Από τον Διοικητή Ταξιαρχίας M.N. Kοβάν.

Ο Αμπντουλάχ είχε έντεκα συζύγους. Τι απέγιναν οι άλλες δύο;

Περίμενε, κι ο Αμπντουλάχ θα έρθει και θα σου κόψει τη γλώσσα.

- Γιατί δεν λες κάτι; - Φυλάω τη γλώσσα μου.

Να σε ξεμπερδέψω τώρα ή προτιμάς πρώτα να βασανιστείς;

Προτιμώ να βασανιστώ.

Σεμιόν! Τρέξε στον Αμπντουλάχ!

Μη! Έλα, κουνήσου!

Πώς από δω;;

Άκουσα πυροβολισμούς.

Ο Αμπντουλάχ έχει πολλούς άνδρες.

Αυτό είναι αλήθεια.

Σου γράφω για άλλη μια φορά, πολυαγαπημένη μου Κατερίνα Ματβέγιεβνα,

τώρα, που έχω λίγο ελεύθερο χρόνο.

Ο ζεστός ήλιος με κάνει να γουργουρίζω,

σαν το γατούλη μας το Βάσκα όταν λιάζεται, σκαρφαλωμένος στο φράκτη.

Τώρα καθόμαστε στην άμμο δίπλα στην καταγάλανη θάλασσα,

χωρίς να μας ενοχλεί τίποτα.

Ο ήλιος εδώ είναι τόσο λαμπερός που σε κάνει να τα βλέπεις όλα λευκά.

Σύντροφε Ζούχοφ!

Κι αν ο Ραχίμοφ αργήσει; Τι θ’ απογίνουμε;

Ο Αμπντουλάχ θα μας σκοτώσει εξαιτίας τους.

Σας χαιρετώ, πατέρες!

ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ

Με συγχωρείτε.

Πού το βρήκατε;

Καθόμαστε εδώ, εδώ και καιρό

Πετρούχα!

- Πάρε το κιβώτιο. Μπορεί να μας χρειαστεί - Εντάξει.

Και πες στα κορίτσια ότι ο Αμπντουλάχ δεν πρόκειται να ‘ρθει, κατάλαβες;

Κατάλαβα!

- Τι συμβαίνει; - Φύγετε! Ο Αμπντουλάχ θα είναι εδώ αύριο.

Μα δεν μπορώ να φύγω τώρα. Βλέπεις πώς ήρθαν τα πράγματα. Μείνε, Σαΐντ.

Ο Τζαβντέτ δεν είναι εδώ.

Λοιπόν…, αντίο.

"ΚΟΙΤΩΝΑΣ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ"

- Πήραν τα πολυτιμότερα εκθέματα. - Τι εννοείς, εκθέματα;

- Τους είπα να πάρουν μόνο χρησιμοποιημένες βελέντζες. - Μα είναι του 11ου αιώνα!

Προσοχή!

Μη φοβάστε. Είναι ο αφέντης μας.

Αφέντη! Κανείς δεν πρέπει να δει τα πρόσωπά μας. Μόνο εσύ.

Είσαι ο καινούριος μας σύζυγος. Πες στο στρατιώτη σου να μην έρχεται εδώ.

Συντρόφισσες γυναίκες!

Η Επανάσταση σας έχει απελευθερώσει.

Δεν ανήκετε σε κανέναν πια. Δεν υπάρχει αφέντης.