Our Beloved Summer (그 해 우리는)

Συγχρονισμός για την έκδοση NEXT: Catherine Lee

για το Korean Beauty's Victims

Κάθε ζωή είναι ένα έργο τέχνης.

Και ολοκληρώνεται όταν ενώνονται όλα τα κομμάτια.

Γιατί σηκώθηκες; Πήγαινε για ύπνο.

Μαμά.

Ξέρεις κάτι; Έκανα έναν νέο φίλο σήμερα,

κι έχει το ίδιο όνομα.

Είμαι κουρασμένη.

Σου είπα να κοιμηθείς, μιας και θ' αργούσα.

Η ζωή μου δεν ήταν ολοκληρωμένη

επειδή ένα κομμάτι δεν το είχα ποτέ.

Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί.

Άκου τον δάσκαλό σου, εντάξει;

Πάμε!

Γεια!

Μαμά, ο φίλος μου ο Τζι-ουνγκ.

-Κατάλαβα. -Γεια.

Γεια, είσαι ο Τζι-ουνγκ;

Εγώ είμαι η μαμά του Ουνγκ.

-Ένα κομμάτι που το έχουν όλοι… -Χαίρω πολύ, κυρία.

Φαίνεσαι πανέξυπνος.

Σ' ευχαριστώ που είσαι φίλος με τον Ουνγκ.

-…και εύκολα το αποκτά κανείς. -Πιαστείτε χέρι χέρι.

Δεν ξέρω γιατί ήμουν ο μόνος που δεν το είχε.

Ορίστε.

Εντάξει.

Για να δούμε.

Ορίστε.

Πάλι τρως μόνος σου;

Ορίστε. Άσε το μπολ έξω όταν τελειώσεις.

Οι αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία…

είναι ότι ήμουν μόνος…

ή ότι ήμουν με έναν φίλο που ήταν μόνος.

Ήταν κι αυτή εκεί μερικές φορές.

Αυτό ήταν.

Κι όταν πέρασαν τα χρόνια…

και μεγάλωσα αρκετά για να τα θυμάμαι όλα,

δεν με άγγιζαν πολλά πράγματα.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει

ότι συνήθισα τα πάντα.

Και κάπου τότε…

Ούτε εσύ έχεις μπαμπά;

Όχι. Ούτε εσύ;

Δηλαδή μένεις με τη μαμά σου;

Ναι.

Πρέπει να πέρασες δύσκολα.

Εγώ; Η μαμά μου υπέφερε.

Είχε πυρετό χθες βράδυ

και της είπα να μην πάει στη δουλειά.

Αλλά δεν με ακούει ποτέ.

Όποτε αρρωσταίνω, όμως, το κάνει θέμα.

Πρέπει να έχετε στενή σχέση.

Πώς να μην έχουμε; Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.

Τέλος πάντων, είπα στον δάσκαλό μας ότι θα φύγω νωρίτερα,

οπότε πες το και στους υπόλοιπους.

Έχουμε εξετάσεις αύριο.

Η μαμά μου θα μου φώναζε αν μάθαινε ότι πήγα σπίτι γιατί είναι άρρωστη,

αλλά στα κρυφά θα χαρεί.

Δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εμένα.

-Φεύγω, λοιπόν. -Εντάξει.

Είχα περιέργεια.

Ήθελα να μάθω γιατί δεν μπορούσα

να έχω αυτό το κομμάτι.

Μαμά, μπορείς να…

Μπορείς να ζήσεις χωρίς εμένα;

Γιατί ζούμε έτσι;

Γιατί πρέπει να κάνουμε ότι μισούμε…

Χωρίς εσένα…

δεν θα ζούσα έτσι.

Χωρίς εσένα…

δεν θα έκανα…

τόσο θλιβερή ζωή.

Τότε κατάλαβα…

ότι ήμουν ένα άχρηστο κομμάτι στη ζωή της.

Αυτό που ήθελα τόσο απεγνωσμένα

ήταν κόλαση γι' αυτήν.

Έτσι, αποφάσισα να μην το πάρω ποτέ.

Η ζωή μου δεν ήταν έργο τέχνης.

Ήταν μόνο ένα επεισόδιο

μιας βαρετής σειράς ντοκιμαντέρ.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 15 ΤΡΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ

Ναι, πήγα στην γκαλερί να δω κάτι.

Επιστρέφω τώρα.

Πήγαινε να ξεκουραστείς.

Θα έρθω σπίτι σύντομα. Κάνει κρύο.

Εντάξει.

Ας μην ανταλλάξουμε δώρα.

Τα δώρα στις επετείους

είναι σπατάλη χρημάτων.

Τα αισθήματα μετράνε.

Το να ξοδεύεις λεφτά σε δώρα δεν έχει νόημα.

Τότε, όμως,

το είπα αυτό, για να μη σου τρώω τον χρόνο.

Άρα, ήθελες να έρθω να σε πάρω.

Ναι.

Μπορώ να σας βοηθήσω;

Ναι.

Θα πάρετε δώρο στην κοπέλα σας;

Ναι.

Τι στιλ έχει;

Είναι πολύ όμορφη.

Εννοούσα…

Τι ρούχα ή αξεσουάρ φοράει;

Κατάλαβα…

Απλά και πρακτικά;

Κατάλαβα. Απλά και πρακτικά.

Τι κάνεις;

Βάζω κουδουνάκι σε μια γάτα.

Το κατάστημα είχε καλές εκπτώσεις.

Μου είπαν να πάρω ένα.

Αλλά σκέφτηκα ότι θα έδειχνε καλύτερα σ' εσένα παρά σ' εμένα.

Είναι όμορφο.

Τι;

Ευχαριστώ.

Πλήρωσα την κανονική τιμή και μου πήρε μία ώρα να διαλέξω.

Και σκουλαρίκια.

Δοκίμασέ τα.

-Σ' αρέσουν; -Ναι.

Μήπως

να αράζαμε στο σπίτι όλη μέρα, αντί να βγούμε έξω;

Ναι.

Ξέρεις ότι αυτό μ' αρέσει.

ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ

Τελείωσες κιόλας τη σελίδα;

Γιατί έκανες τόσο πολύ;

Ναι. Μου βγήκε παραπάνω απ' όσο νόμιζα.

Πώς θα το φάμε όλο;

Θα τα καταφέρουμε.

Ωραίο δεν φαίνεται;

Νόστιμο φαίνεται.

Έσκασα.

Κι εγώ έσκασα.

Κοίτα.

Κοίτα το στομάχι μου.

-Είσαι καλά; -Ναι.

Ποιος θα πλύνει τα πιάτα;

-Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί. -Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί.

Δεν τελείωσα ακόμα.

Τελείωσες;

Εντάξει.

Ένα, δύο, τρία.

Γιατί γελάς;

Ο Τζόνγκτζονγκ είναι κακάσχημος!

Όχι, είναι αξιολάτρευτος!

Να σου πω!

Έλα!

Τα παρατάω.

Είναι ακριβά αυτά!

Να πάρει.

Ας μη δούμε ντοκιμαντέρ.

Γιατί; Ήθελα να το δω αυτό.

Δεν τα έχεις βαρεθεί;

-Τι θες να δούμε; -Για να δούμε τι έχει.

Εκείνο!

ΨΩΝΙΣΤΕ ΕΙΔΗ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ

Η ΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ

Κάνει κρύο τώρα.

Θα πάρω ένα κασκόλ.

Αυτό.

ΑΓΟΡΑ, ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

-Τι κάνεις; -Τι;

Τίποτα.

Τώρα που το σκέφτομαι, έκανες ντους εδώ και τις προάλλες.

Είναι ακόμα εργένικο σπίτι.

Και λοιπόν; Σπίτι σου είναι.

Δεν τα είχαμε καν τότε.

Με πολύ ενθουσιασμό με υποδέχεσαι.

Όταν είπαμε ότι θα είμαστε φίλοι;

Δεν τα κάνεις αυτά σε όλα τα σπίτια των φίλων σου, έτσι;

Γιατί δεν απαντάς;

Το έκανα για να σε αποπλανήσω.

Είσαι μια παμπόνηρη αλεπού εσύ.

"Πονηρή αλεπού" έπρεπε να πεις.

Αυτό ακούγεται χειρότερο.

Άλλαξες, Γέον-σου.

-Στέγνωσε τα μαλλιά μου. -Τι;

Στέγνωσε τα μαλλιά μου.

Δεν μπορείς να τα στεγνώσεις μόνη σου; Πώς μπόρεσες…

Έλεος.

Έτοιμα, κυρία.

Ευχαριστώ. Το δεξί μου αυτί καίει.

Αλλά τα μαλλιά σου είναι στεγνά.

Δεν θα μου ζητάς συνέχεια να σου στεγνώνω τα μαλλιά, έτσι;

Θέλω να μου τα στεγνώνεις.

Θεέ μου. Πώς θα ζήσεις χωρίς εμένα;

Θεέ μου.

Πάλι φέρεσαι παράξενα.

Τι προσπαθείς να κάνεις τώρα;

Είναι τόσο ήρεμα.

Βλέπεις; Είναι ωραία να μη μαλώνουμε.

Τι σκέφτεσαι όταν είμαστε έτσι;

Κοίτα…

Όχι πολλά.

Απλώς "Είναι ωραία". Τέτοια πράγματα.

Όποτε νιώθω τόσο χαρούμενη,

έχω άγχος.

Γιατί;

Φοβάμαι μην τα καταστρέψω όλα ξανά.

Δεν πρόκειται. Μην ανησυχείς.