Peace on Earth

ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ

Αυτό είναι, παιδιά μου. Επί γης ειρήνη.

Καλά Χριστούγεννα!

Θεέ μου! Είναι ένας υπέροχος, ωραίος κόσμος!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

# Επί γης ειρήνη κι εν ανθρώποις ευδοκία!

Παππού, παππού! Καλά Χριστούγεννα, παππού!

-Καλά Χριστούγεννα! -Καλά Χριστούγεννα!

Πολύ καλά Χριστούγεννα!

Επί γης ειρήνη κι εν ανθρώποις ευδοκία.

Έτσι ακριβώς! Επί γης ειρήνη.

Κι εν ανθρώποις ευδοκία. Χριστέ μου!

Εν ανθρώποις ευδοκία!

Ναι, εν ανθρώποις ευδοκία. Εν ανθρώποις ευδοκία.

- Τι είναι οι άνθρωποι, παππού; - Ναι παππού, τι είναι οι άνθρωποι;

Ορίστε; Ναι, οι άνθρωποι. Λοιπόν.

Κοιτάξτε, δεν υπάρχουν πλέον άνθρωποι στον κόσμο, παιδιά μου.

Όχι, τέρμα πλέον οι άνθρωποι.

Αλλά όπως τα θυμάμαι αυτά τα πλάσματα, ήταν...

Ήταν σαν τέρατα.

Φορούσαν μεγάλα, τεράστια σιδερένια τσουκάλια στα κεφάλια τους.

Περπατούσαν στις φτέρνες και είχαν κάτι σίδερα που πυροβολούσαν.

Με μαχαίρια στην άκρη τους.

Και τα μάτια τους άστραφταν!

Και είχαν αυτές τις τρομερές μεγάλες μύτες!

Κάπως έτσι, που κουλουριάζονταν προς τα κάτω και έμπαιναν στο στομάχι τους.

Πω πω!

Παππού! Πόσο χαίρομαι που δεν υπάρχουν άνθρωποι εδώ πέρα!

Μανούλα μου, κι εγώ!

Ποτέ δε μπόρεσα να τους καταλάβω.

Ήταν η πιο κακότροπη, ενοχλητική,

ανάποδη ράτσα αποβρασμάτων που έχω δει ποτέ.

Μα πάντα τσακώνονταν και πολεμούσαν και πυροβολούσαν ο ένας τον άλλον!

Δεν πρόφταιναν να λύσουν μια διαφορά τους...

κι έβρισκαν κάτι άλλο για να ξεκινήσουν σαματά.

Κι αν δεν τους έκανε το ένα ρημάδι, έβρισκαν άλλο.

Όταν δεν μπορούσαν να σκεφτούν τίποτα άλλο για να τσακωθούν,