Lovers of the Red Sky (홍천기)

(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ผู้คน หรือเรื่องราวไม่เชื่อมโยงความจริง)

ถ้าไม่ว่าอะไร

ข้าอยากรู้ชื่อแม่หญิงน่ะ

ชื่อข้าหรือ

ฮงชอนกีเจ้าค่ะ

พ่อท่านเป็นใครหรือ

พ่อข้าหรือ

เป็นจิตรกรที่วาดรูป อยู่ในตลาดทุกวันเจ้าค่ะ

ใช่นางจริง ๆ หรือ

งั้นหรือ

สักวันข้าจะตอบแทนบุญคุณท่าน

ข้าจะจำชื่อแม่หญิงไว้

ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ

ท่านช่วยชีวิตข้าก่อน

ออกมาข้างนอกทำไมเจ้าคะ

น่าจะนอนพัก

เห็นไม่มีใครอยู่ ข้าเลยออกมาหาทางกลับ

ข้ารบกวนท่าน ทั้งที่เราเพิ่ง...

ไม่เลยเจ้าค่ะ

ตอนนี้เราเป็นคนรู้จักกันแล้วนะเจ้าคะ

ข้าเกรงว่าท่านจะเป็นหวัด

ไปรอข้างในจนกว่าหมอจะมาเถอะ

เดี๋ยวข้าช่วย

ได้

ไม่เป็นไรจริง ๆ ใช่ไหมเจ้าคะ

นั่นบัณฑิตฮาจากซอมุนกวาน ที่หายตัวไปมิใช่หรือ

อะไรนะเพคะ

ชายผู้นั้นน่ะหรือเพคะ

นั่นมันลูกชายฮาซองจิน

เด็กที่มีพลังพิเศษนี่

พญามารเข้าร่างเด็กนั่น ในวันพิธีขอฝนสินะ

องค์ชาย

รอดูท่าทีก่อนลงมือเถิดเพคะ

(องค์ชายจูฮยาง อีฮู พระโอรสองค์รองของพระเจ้าซองโจ)

ขอบคุณนะ

นั่งพักตรงนี้สักประเดี๋ยวนะเจ้าคะ

(องค์ชายยังมยอง อียุล พระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าซองโจ)

มีใครอยู่ไหม

ท่านเป็นใครเจ้าคะ

ข้าตามหาคนอยู่

เมื่อคืน...

เจ้าเห็นบุรุษสวมเครื่องแบบ ซอมุนกวานบ้างไหม

เครื่องแบบซอมุนกวานหรือเจ้าคะ

หรือนั่นจะเป็นเครื่องแบบซอมุนกวาน

ทำเป็นไม่รู้ก่อนแล้วกัน

ไม่เห็นเจ้าค่ะ

ขอดูให้แน่ใจหน่อย

เดี๋ยว จะบุกเข้ามา เพ่นพ่านในเรือนคนอื่นไม่ได้นะเจ้าคะ

ที่นี่มีคนป่วยเจ้าค่ะ

ห้ามเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต

เดี๋ยวเถอะ กล้าดีเยี่ยงไรมาห้ามข้า

บังอาจนัก

รู้ไหมว่าข้าเป็นใคร

เดี๋ยวเถอะ ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร

ไม่ได้การแล้ว

ข้าเกิดมาพร้อมรูปโฉมงามงด

วาดภาพ คัดลายมือ และแต่งกลอนเป็นเลิศ

มีแต่คนเรียกข้าว่าอัจฉริยะสามด้าน

ข้าเป็นองค์ชายแห่งแผ่นดินนี้

องค์ชายยังมยอง

ข้าก็อยากจะมีมารยาทนะ

ถ้าท่านคือองค์ชายยังมยอง

ข้าก็เป็น...

องค์หญิงพระชายาขององค์ชายยังมยองแล้ว

(พระชายาขององค์ชาย มีตำแหน่งเป็นขุนนางอาวุโสขั้นหนึ่ง)

เจ้านี่หน้าไม่อายจริง ๆ

ข้าอาจจะสวมอาภรณ์เหม็นเปรี้ยว...

"หน้าไม่อาย" หรือ

"หน้าไม่อาย"

ก็ได้เจ้าค่ะ

สมมติว่าท่านเป็นองค์ชาย

แต่จะบอกว่าสามัญชนคนธรรมดาเยี่ยงข้า

ไม่มีสิทธิ์ปกป้องบ้านเรือนตัวเอง จากองค์ชายงั้นหรือ

นี่มันกฎบ้านป่าเมืองเถื่อนที่ไหนกัน

ชื่อท่านเป็น ใบเบิกทางทุกหนแห่งเลยหรือ

ข้าคงเข้าใจ หากเคยได้ยินเช่นนี้ มาก่อนสักครั้งในชีวิต

แต่คำถามเจ้าช่างชวนฉงนนัก

ข้าเกิดและใช้ชีวิต เยี่ยงองค์ชายมาตลอด

เลยรู้แต่วิธีพูดเยี่ยงองค์ชาย

ถ้าใครมาได้ยิน คงคิดว่าท่านเป็นองค์ชายจริง ๆ

แต่ใช้กับข้าไม่ได้ผลหรอก

เข้าไปไม่ได้เจ้าค่ะ กลับไปได้แล้ว

ข้าเป็นองค์ชายจริง ๆ

- ขอข้าเข้าไปดู... - กลับไปเลยเจ้าค่ะ

- ไปเดี๋ยวนี้ - ขอข้า...

แม่หญิง

มีเรื่องอะไรหรือ มีใครมาหรือ

บัณฑิตฮา

ท่าน

เจ้ายังไม่ตายสินะ เจ้ายังไม่ตาย

องค์ชายยังมยองหรือพ่ะย่ะค่ะ

ใช่ ข้าเอง ไม่เป็นอะไรใช่ไหม

บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

ไม่พ่ะย่ะค่ะ ไม่ได้เจ็บหนักอะไร

ค่อยโล่งใจหน่อย

รู้ไหมว่าข้าเป็นห่วงเพียงใด

ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย

องค์ชายยังมยอง

องค์ชายยังมยอง

ท่านบัณฑิต

องค์ชาย

ใช่แล้ว มันซู

ไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ ไม่เป็นไรจริง ๆ ใช่ไหมขอรับ

ข้าไม่เป็นไร

เจ้าเดินทั้งคืนจนมาถึงนี่เลยหรือ

เมื่อคืนระหว่างทาง ไปหอสังเกตการณ์บนเขาอินวัง

กระหม่อมหมดสติไปในเกี้ยว

หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้เลย

ฟื้นมาอีกทีก็อยู่ที่นี่แล้ว

ฟังดูเหมือนเรื่องผีซะเหลือเกิน

แต่ก็ดีแล้วที่เจ้าปลอดภัย

ลุกเถอะ

- ไปกันเถอะ - พ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย

- ลงไปกันเถอะ - ตามมา

- พ่ะย่ะค่ะ - พ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย

เดี๋ยวก่อน

โกพิล เด็กสาวหน้าไม่อาย ที่อยู่ตรงนี้ไปไหนแล้ว

เด็กสาวหรือ กระหม่อมไม่เห็นนะพ่ะย่ะค่ะ

นางสูงประมาณนี้

นุ่งผ้าแดง ๆ น่ะ

มิทราบพ่ะย่ะค่ะ

องค์ชาย มีแม่หญิงนางหนึ่ง คอยดูแลกระหม่อมทั้งคืน

ตามหานางอยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ

หรือนางพยายามปกป้องบัณฑิตฮา

นางไปไหนแล้วพ่ะย่ะค่ะ

ไม่รู้สิ

คงซ่อนตัวเหมือนแมวขโมยอยู่

หาไม่เจอเลยแฮะ

เอาล่ะ เราจะออกเดินทางกับบัณฑิตฮา ไปกันเถอะ

- พ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย - พ่ะย่ะค่ะ

เดี๋ยวพ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย

เสร็จหรือยัง

พ่ะย่ะค่ะ

อืม งั้นก็ไปเถอะ

ไปกัน

ตามมา

บัณฑิตฮากับยังมยอง

เป็นแค่สหายกันจริงหรือ

หรือว่า...

บัณฑิตฮาดูน่าสงสัยนะเพคะ องค์ชาย

ตลอดหลายปีมานี้ เขาไม่เคยแสดงท่าทีใดเลยได้เยี่ยงไร

คงต้องสืบดูถึงจะทราบเพคะ

โอ๊ย หายใจไม่ทัน

ชอนกี เขาอยู่ไหนล่ะ

ไร้ซึ่งชีวิตชีวา

มันคือร่องรอยพญามารเพคะ

ตัวประหลาดพ่ะย่ะค่ะ

ถ้ามิใช่ตัวประหลาด

ก็อธิบายไม่ได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ

กระหม่อมหมดสติไปในเกี้ยว

จำอะไรไม่ได้เลย

บัณฑิตฮาดูน่าสงสัยนะเพคะ องค์ชาย

บาดแผลเช่นนี้มิอาจรักษาให้หายได้

องค์ชายต้องเชื่อมต่อกับวิญญาณ

ที่สร้างมันขึ้นมาอีกครั้งเพคะ

พญามารน่ะ

วิญญาณที่เข้าสิงร่างข้า และทิ้งบาดแผลที่มิอาจรักษาไว้

คือพญามาร

ข้าต้องตามหาเขาให้เจอ

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

ว่าอย่างไรนะ

พลทหารเหล่านั้น ไม่ได้ถูกมนุษย์ฆ่าตายหรือ

พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อม ไม่เคยเห็นศพเช่นนั้นมาก่อน

สิ่งที่ดูคล้ายรอยคมดาบ

แปรเปลี่ยนเป็นสีดำราวกับถูกเผา

อีกทั้งศพยังดูไร้ชีวิตชีวา

งั้นหรือ

ยุล

แล้วงานประลองวาดภาพแมจุกฮอน ที่เจ้ากำลังจัดเป็นเยี่ยงไรบ้าง

การเตรียมงานเป็นไปตามกำหนดพ่ะย่ะค่ะ

ข้ามีเรื่องสำคัญอยากไหว้วานเจ้า

เกี่ยวกับงานนี้

รับสั่งมาเถิดพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ

ฝ่าบาท บัณฑิตฮาแห่งซอมุนกวาน มาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ

รู้หรือไม่ว่าเจ้าทำผิดอะไร

พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

เจ้าไม่ดูแลรักษาความปลอดภัยของตัวเอง

นั่นคือความผิดของเจ้า

ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

ถ้าเจ้าอธิบายถึงเหตุอาเพศที่เกิดขึ้น

ในช่วงที่เจ้าไม่อยู่ได้ ข้าจะยกโทษให้

- ทรงตรัสถามเถิดพ่ะย่ะค่ะ - เมื่อคืน

มีนกฮูกกู่ร้องนอกพระที่นั่งอึนจอง

ว่ากันว่านกฮูกที่กู่ร้อง...

คือวิญญาณอาฆาต ที่ตายบนผืนแผ่นดินของเรานี่

ฝ่าบาท นกฮูกเป็นสัญลักษณ์ ของความมั่งคั่ง

เพราะพวกมันมีนิสัย กักตุนอาหารหลังออกล่า

แปลได้ว่าฝ่าบาทจะทรงมั่งคั่ง ด้วยทรัพย์สินและอำนาจ

อีกทั้งนกฮูกยังมีปัญญาส่องแสงนำทาง

หากสัตว์มงคลเช่นนี้ เกาะบนหลังคาพระที่นั่งอึนจอง

เจ้าจะบอกว่า...

นี่เป็นลางดีงั้นหรือ

แต่ในช่วงเวลานั้น มีคนดีนับสิบล้มหายตายจาก

ทั้งหมดเป็นเรื่องบังเอิญจริงหรือ

ฝ่าบาท

หากมิเป็นการละลาบละล้วง

สิ่งที่ทำให้ฝ่าบาททรงกังวลพระทัย

คือนกฮูกจริง ๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ

ข้าหลอกเจ้าไม่ได้เลยสินะ

นั่งตามสบายเถอะ