Black Lagoon (BLACK LAGOON)

Ukończyłem uniwersytet państwowy

i udało mi się dostać do świata biznesmenów.

Przełożony mną pomiata.

Pragnę kiedyś być taki jak on, by nie stracić zmysłów w tym miejscu.

Mieszkałem w zimowym mieście.

Wszystko to wydaje się odległe.

Przed sobą widzę tylko lazur Morza Południowochińskiego, wiatr...

Zapytam cię raz jeszcze, Japończyku.

Przesyłka z siedziby Asahi Industries w Tokio.

Odpowiadasz za nią do chwili, gdy przekażesz ją szefowi na Borneo.

To ona?

Tak, ale chcę wiedzieć...

Tylko o to chcieliśmy cię zapytać.

Dutchu, to upierdliwe.

Przestrzel mu kolana, zacznie śpiewać jak ptaszek.

Nie ma takiej potrzeby. Jeden dysk wystarczy za zadośćuczynienie.

Zadośćuczynienie?

Dutchu, skończyłeś już?

Coś płynie w naszym kierunku z zatoki Subic Bay.

Pewnie patrol Marynarki Filipin.

Nie panikuj, Benny. Wszystko załatwione. Uruchom silniki.

Panowie!

Nastąpi koniec działań i będziecie mogli iść.

Jeśli ktoś popłynie za nami, umowa jest nieważna.

Tam widać wyrzutnię torped.

Jak nie chcecie eksplodować,

przez następne pół godziny nic nie róbcie.

Potem róbcie, co chcecie.

Jesteśmy uratowani.

Co się tak wyluzowałeś?

Idziesz z nami, cholerny durniu.

Żartujesz, prawda?

Zamknij się i chodź.

To żarty?

Japonia coraz bardziej się oddala.

Black Lagoon do Bałałajki. Słyszysz mnie?

Tak, Dutchu. Co z łupem?

Mam, oczywiście.

Kocham dobrze wykonaną robotę.

Wymiana pójdzie według planu.

Jak obiecano.

Połącz mnie z Tokio.

Kierowniku Działu Śledczego Kageyamo, wyjaśnienie proszę.

W kwestii sprawy, o której nas poinformowano.

Pozwolą państwo, że wyjaśnię.

Dziś o godzinie 16.00 firma handlowa Bougainvillea skontaktowała się z nami

w sprawie negocjacji, dotyczących dysku skradzionego z Melanesii.

Co to za firma?

Mafia rosyjska.

Przykrywka grupy, która zamierza zająć najwyższą pozycję

po wyrugowaniu mafii chińskiej z Azji Południowo-Wschodniej.

Czego dokładnie chcą? Pieniędzy?

Najprawdopodobniej dostępu do barteru w Azji Południowo-Wschodniej.

Chcą udziałów w naszych najbardziej podejrzanych interesach handlowych.

Szantaż.

Wstyd mieć powód, by inni nas szantażowali.

Wydaje się jednak, że naprawdę nie wiedzą, co jest na dysku.

Jeśli kiedyś się dowiedzą,

wybuchnie najgorszy skandal w historii Asahi Industries.

To prawda.

Właśnie przyszedł raport z Dżakarty.

Według lokalnego handlarza chińskiego,

mafia rosyjska nie ma jeszcze dysku.

Jest on wciąż w rękach piratów, którzy zaatakowali Melanesię.

To nasza szansa. Nie możemy ani na jotę wierzyć mafii.

Musimy zdobyć dysk, zanim do nich trafi.

Zanim do nich trafi? Jak to zrobić?

Rozumiem. Rada zostawia tę kwestię w twoich rękach, Kageyamo.

Do ciebie należy wybór podejmowanych działań.

Revy, co planujesz zrobić z zakładnikiem?

Nie rozumiesz, Dutchu.

Pomyśl! Za tę robotę dają nam tylko 20 kawałków!

Czemu nie pokusić się o premię w formie okupu?

Zachowujesz się głupio.

- Chcesz zginąć, Benny? - Niespecjalnie.

Kto będzie z nimi negocjował? Ty?

Masz numer do nich?

A numer konta na okup?

No dobra!

Zabijemy dupka i wyrzucimy za burtę!

Przestań!

- Idiotko, przestań niszczyć łódź. - Zamknij się!

Dutchu, rozumiem.

Co rozumiesz?

Twoje stanowisko, puść.

OK, Revy. Bez wygłupów.

Nie wiem, jakim cudem, ale żyję.

Dobra, chodź zapalimy na pokładzie.

Co ze mną będzie?

Skontaktuj się ze swoją firmą i ustal szczegóły wymiany.

Okup? Na zawsze będę miał to w aktach.

Mamy własne priorytety. Najważniejsze to dostarczyć dysk.

Macie więc klienta.

Jesteśmy chłopcami na posyłki.

Czasem łamiemy prawo, by mieć co do garnka włożyć.

Taki to interes.

Chyba dlatego nazywa się to syndromem sztokholmskim.

Czuję się teraz, jakby ten wielkolud obok

był jedynym, któremu mogę zaufać.

Jak się nazywasz?

Okajima. Rokuro Okajima.

Jak nazywa się ten pracownik?

Rokuro Okajima, panie dyrektorze.

To całkowicie wina moich umiejętności kierowniczych.

Czemu nie wiedziałem o tym wcześniej?

Dopiero niedawno mnie poinformowano.

Nie mogliśmy powierzyć kluczowych informacji innym pracownikom,

straciliśmy cenny czas, potwierdzając źródła.

Dość już. Kageyamo, co sądzisz?

Nasza firma przechodzi kryzys.

Nie możemy godzić się na więcej opóźnień.

Firma E.O., z którą mamy podpisane poufne umowy,

już przysłała specjalistów.

Ty jesteś za to odpowiedzialny.

Przykro mi z powodu tego pracownika. Jak się nazywa?

Rokuro Okajima, panie dyrektorze.

Chodź, Rocku.

Rocku?

Ma na myśli ciebie.

Chodźmy więc.

Gdzie?

Gdzieś na drinka. Nie chcesz?

Nie jestem zakładnikiem?

- Idziemy. - Poczekajcie, ja też!

Gdzie ja, do diabła, jestem?

Nie rozumiem.

Czemu na każdym stole jest broń?

To bar na końcu świata, jakie widzi się w westernach?

Dobra analogia.

Knajpę założyli żołnierze z południa Wietnamu,

którzy przetrwali wojnę.

Zaczęli też przygarniać dezerterów,

i nim się obejrzeli, zeszli na psy.

Dziwki, ćpuny, najemnicy, płatni zabójcy.

Zatwardziali przestępcy. Czujesz się z tym nieswojo?

Puby japońskie...

Kocham te niebaczne uśmiechy.

W takich miejscach...

Zamknij się, albo wywalę cię na plażę. Do diabła.

Nie lubię konfrontacji.

Twoja mina mówi wszystko. Idę zadzwonić, Benny.

OK.

Wielkolud jest nieco nietypowy.

Po dwóch latach znajomości wiem o nim tylko,

że jest twardy, inteligentny i ekscentryczny.

Nawet nie próbuj go zrozumieć.

Dzięki. Wydajesz się inny niż reszta. Gdzie byłeś wcześniej?

Na uniwersytecie na Florydzie.

Wygłupiałem się i wkurzałem mafię i FBI...

Potem uratowałam mu dupę, zanim wyrzucili go za burtę w walizce.

Przestań paplać bez sensu.

Jesteś za młody, by wspominać przeszłość.

Jeden dla ciebie, jeden dla mnie.

Tak daleko się zapuściliśmy na drinka.

Pogadajmy o czymś bardziej na czasie, Japończyku.

Czemu...

Piwo nie różni się od szczochów.

Ile by się nie wypiło, nie da się uwalić.