Team Bulldog: Off-Duty Investigation (번외수사)

[ Baru-baru ini di Seoul dan Wilayah Gyeonggi, ]

[ wanita kerap menghilang dengan kereta mereka di titik buta. ]

[ Oleh itu, ramai pemandu wanita sangat risau kebelakangan ini... ]

- Okey. - Baiklah.

Saya tak boleh balik sekarang.

Saya terlalu penat.

Tidur saja dalam kereta awak.

Masuklah.

Bawa dia pulang dengan selamat.

Selamat tinggal.

Tolong jangan cederakan saya.

Tolong lepaskan saya.

Keluarga saya sangat sayangkan saya.

Saya beri awak kad kredit saya

serta kod laluan akaun bank saya.

Saya mangsa paling baik yang awak pernah jumpa.

Jadi tolonglah...

Boleh lepaskan saya sekarang?

Tolonglah.

Tolonglah.

Awak pengarah program di PPO.

Pengarah jenis apa

ada baki negatif dalam akaun bank dan kad kredit tertunggak?

Tambahan pula, awak hanya ada

- tiga dolar tunai. - Sebab saya selalu disaman

ketika buat rancangan tentang hal ehwal semasa.

Saya belanjakan semua duit saya untuk bayar yuran guaman.

Saya pinjam sut ini untuk buat temu bual.

Ia tak boleh kotor begini.

Aduhai, biar betul.

Kenapa awak bawa banyak barang?

Awak nak pindah?

Kenapa awak memandu kereta mahal sedangkan awak tak berduit?

Saya tak ada kereta. Ia kereta kongsi.

Awak tahu maksudnya, bukan?

Ia tertulis di bahagian dalam.

Tak guna! Ia kereta yang dikongsi!

Maafkan saya. Saya tak nampak bahagian dalam.

Kenapa sewa kereta mahal sedangkan awak tak ada duit?

Awak dah siap?

Kami hampir selesai, tuan.

Apa? Awak takkan tanam saya, bukan?

Cuaca sangat sejuk.

Awak cepat faham. Mungkin kerana awak seorang pengarah.

Kami jual kebanyakan gadis yang datang sebelum awak.

Jadi kenapa bukan saya?

Kami jual organ-organ mangsa yang

nampak sihat.

- Tapi awak... - Tak, dengar sini.

Mungkin saya tak nampak begitu, tapi hati dan buah pinggang saya bagus.

Saya memang ada sedikit penyakit hati berlemak,

tapi yang lain okey saja.

Tapi awak seorang pengarah

di stesen penyiaran.

Kami tak nak tangani akibatnya.

Kenapa saya seorang saja yang nak ditanam?

Ini sangat tak adil!

Encik. Maksud saya, tuan.

Saya janji saya takkan cakap apa-apa.

- Saya tak nak mati. Tolong lepaskan saya. - Kamu semua.

- Ya, tuan. - Jangan rosakkan baju dia.

Pastikan awak tanam dia dengan baik.

Tidak. Jangan datang dekat. Tidak!

Tidak! Tuan!

Tidak, tolonglah! Tuan!

Hei! Lepaskan saya!

Lepaskan saya! Saya tak nak ditanam!

Lepaskan saya! Ayuh!

Sumpah, sut ini tak boleh kotor.

Lepaskan saya!

Lepaskan saya!

Sakitnya!

- Tanam dia. - Ya, tuan.

Kenapa menangis macam kuda?

Bunyinya macam kuda.

- Awak buat kami ketawa sebelum awak mati? - Di mana dia?

Bunyinya sama macam kuda.

- Tanam dia. - Hei!

Tidak, jangan! Hentikan!

Maafkan saya, Pengarah Kang.

Aduhai.

Boleh tak awak berhenti? Awak rosakkan jaket saya.

Aduhai.

Apa yang berlaku? Kenapa awak tertangkap?

Saya dah cakap, bukan? Pemprofilan saya betul.

- Apa? - Saya dah kata ia mesti kerja samseng.

Kalau mereka mahukan duit,

mereka takkan curi kereta mangsa juga.

Jadi saya tahu akan ada organisasi besar di sebalik apa yang berlaku.

- Biar betul? - Hei, awak siapa?

Awak poliskah? Atau khinzir?

Pertama sekali, biar saya beritahu awak haiwan yang paling saya benci

ialah khinzir.

Jadi siapa awak? Suami dia?

- Tak mungkin. - Tak mungkin.

Kamu berdua nampak serasi.

- Kamu berdua saling mengenali? - Apa yang berlaku?

Kenapa bising sangat ini?

Siapa budak itu?

Okey, begini.

Anggap saja tiada apa-apa berlaku hari ini.

Kalau awak semua lepaskan kami,

saya janji kami akan diamkan saja.

Macam mana?

Apa yang awak cakap ini? Itu bukan satu perjanjian.

Perjanjian adalah apabila kita berdua dapat...

Apa di pergelangan tangannya?

Tuan terlalu tua untuk buat panggilan palsu.

Budak tak guna ini.

Memalukan betul.

Hei!

Tanam mereka berdua.

- Sakitlah. - Apa yang awak buat?

Cepat tanam!

- Berhenti rosakkan baju saya! - Kenapa awak lembab sangat?

Kuatlah sikit.

Aduhai, tempat ini sangat jauh.

- Siapa dia? - Kenapa awak buka kedai

di tempat yang begitu terpencil? Susah betul nak sampai ke sini.

Awak siapa?

Awak betul-betul nak buat begini pada usia awak sekarang?

Awak culik orang dan curi kereta. Ia buat orang tertekan.

Awak siapa?

Siapa lagi? Saya polis.

Saya tangkap orang tak guna macam awak.

Tak seperti awak semua, kerja saya ada insurans.

Awak tak cemburukah?

- Tanam dia juga. - Ya, tuan.

Tanam semua!

Ramainya.

Ayuh! Serang saya!

Tak guna!

Hei!

Mari sini!

Aduhai.

Lepaskan saya!

Aduhai. Kenapa awak selalu lambat?

Maaf. Saya terpaksa tutup kedai.

Saya tak cukup nafas selepas berjalan sekejap.

Hei, Tangan, Alat. Mari kita tamatkan cepat.

Ya, tuan.

Tak guna!

Siapa di sana?

Apa ini? Awak perempuankah?

Jika awak pandang rendah kerana saya seorang wanita,

awak akan menyesal.

Saya ingatkan kita akan mati.

Kenapa awak tertangkap?

Di sebelah kanan.

Hentikan!

Baling.

Aduhai, banyaknya mereka.

Hei, mana pergi semua orang kita?

- Mari ikut pintu itu. - Okey.

Awak nak ke mana?

Aduhai, letihnya.

Ikut sajalah saya sekarang.

Tak guna. Hei, buatlah sesuatu.

Pergilah.

Budak ini...

Hei.

Hei, berapa yang awak nak?

Saya akan bayar dengan banyak.

Maaf, tapi saya juga agak kaya.

Janganlah susahkan keadaan.

Awak tak ada tempat untuk lari sekarang.

Budak ini... Tak sangka betul.

Tak guna.

- Kenapa? - Belakang saya...

Ada... Ada batu di atas lantai.

- Batu... Aduhai! - Awak sedang berlakonkah?

Belakang saya...

Perlahan-lahan. Tolonglah.

Aduhai.

Ayuh, cepat.

Lepaskan saya!

Saya tak nak pergi.

Awak belasah mereka seorang diri?

Tak, maksud saya... Ia kebetulan saja.

Hei, awak tak perlu tahu.

Mari.

Aduh, sakitnya pinggang saya.

Aduhai.

Jalan cepat, tak guna.

Bila awak nak sedar diri?

Lepaskan saya.

Hei! Fikir cepat.

Nah.

Bisingnya!

Hei, ambil ini.

Kenapa berdiri?

Ramainya di sini.

Saya rasa macam kita ada buat kerja akhirnya.

Hebat rasanya dapat

selesaikan kes besar ini, bukan?

Awak seriuskah?

Berani awak cakap begitu

selepas mematahkan pinggang suspek utama?

Awak tak rasa bersalah kepada saya dan rakan-rakan awak?

Kenapa pula?