Mr. Holmes

บรรยายไทยโดย Anakin K.

เธอไม่ควรทำงั้นนะ

แตะกระจก

คุณรู้ได้ไงว่าผมจะทำ?

ยกโทษให้ลูกฉันนะคะ เขารักผึ้งน่ะ

มันไม่ใช่ผึ้ง มันคือต่อ

ต่างกันโดยสิ้นเชิง

นั่นเขารึ?

คนฟุ่มเฟือยกลับมาแล้ว

โอ้

ข้างนอก โรเจอร์ ลูกก็รู้ว่าไม่ได้รับอนุญาต

ซนอย่างกับลูกม้า

คุณจะขึ้นห้องหนังสือมั้ยคะ?

ไม่ ยังก่อน

กลับมาบ้านอีกครั้ง

กลับบ้านอีกครั้ง

คุณนาย มันโร!

ดูเหมือนปรากฎว่าเราจะมี ประชากรลดจำนวนลง

คุณฮีลี่แวะมารึเปล่า

มาดูแลโรงเลี้ยงผึ้ง ขณะผมไม่อยู่น่ะ?

มาค่ะ แต่เขาจะมาไม่ได้ในครั้งหน้า

- คุณฮีลี่พูดงั้นรึ? - เปล่า ลูกสาวเขาพูด

เธอมาพาเขาไปอยู่ด้วย อ่อนแรงไป เธอว่า

เขาน่ะรึอ่อนแรง? ดูกระฉับกระเฉงออก

ช่างพูดน่ะ อาจจะ กับคุณ?

กับตัวเขาเอง

ขอกุญแจห้องหนังสือ

นั่นมื้อเที่ยงรึ? อือ

ฮึ...

วัตสันแต่งงาน และฉันอยู่คนเดียว

ที่จริง นั่นเป็นวันที่เขา ย้ายออกจากถนนเบเกอร์

นั่นจะเป็นคดีสุดท้ายของฉัน ที่จะเริ่มคลี่คลาย

เป็นเวลาเกือบ 30 ปีมาแล้ว สงครามโลกสิ้นสุดลง

และพวกนักท่องเที่ยวก็กลับมายังถนนเบเกอร์

เพื่อมายลโฉม เชอร์ล็อค โฮล์มสตัวจริง

ต้องขอขอบคุณที่ในเรื่องของเขา

วัตสันมักจะตีพิมพ์ที่อยู่ผิดเสมอ

แทนที่จะใส่ที่อยู่จริงของเรา

งั้นคุณก็หาถูกที่แล้ว

ทำไมเธอถึงทำงั้น? ครับ?

เข้าไปในห้องหนังสือฉัน

ห้องหนังสือฉัน ถือเป็นที่หลบภัย อันศักดิ์สิทธิ์

ที่ส่วนตัว

ก่อนคุณไปญี่ปุ่น ผมเห็นคุณเขียนเรื่องนั่น

ผมไม่ยักรู้ว่าคุณเขียนเรื่องราว

โอ้ หมอวัตสัน ใช่ เขาเป็นคนเขียน

ผมก็เลยยืมกุญแจของแม่ แล้วเข้าไปในห้องหนังสือ

แล้วก็เจอมัน

และเธออ่านไปถึงไหนแล้วล่ะ?

แค่ถึงตรงที่คุณหยุด มันเป็นส่วนที่สนุกด้วย

ชายผู้มายังถนนเบเกอร์

คุณบอก "คุณมาด้วยเรื่องภรรยา"

คุณรู้ได้ไง? คุณทำแบบนั้นรึ?

แบบนั้นคือยังไงล่ะ?

"ไม้เท้าปรากฏรอยฟันสุนัข

ไม้ที่มาจากเกาะ Madeira ตะวันตกเฉียงใต้"

แบบนั้น

แล้วคุณบอกได้ไง

ว่าผู้ชายที่มาเพราะเรื่องภรรยาเขา?

เขาสวมแหวนแต่งงานหรือ?

เปล่า เงื่อนงำทั้งหมดอยู่ในหน้านั้น

ประโยคนี้ ถ้าจะให้ถูก

"วันนึง มีชายหนุ่มเข้ามาในห้อง

ในเสื้อผ้าชุดใหม่ ราคาไม่แพง"

เสื้อผ้าเขาเพิ่งรีดมาใหม่ๆ แถมเขายังเป็นคนหนุ่ม

เสื้อผ้าไม่แพง

ภรรยาเขาคงเป็นคนรีด ผู้ชายไม่มีทักษะทางนี้

และเขาก็ไม่มีปัญญาจ้างคนใช้มาทำ

เก่งมาก

เพราะงี้คุณถึงได้รู้ว่าเป็นภรรยาเขา

เปล่าหรอก

เมื่อเราเป็นนักสืบ และมีคนแวะมาเยี่ยม...

ส่วนมากจะเป็นเรื่องภรรยา

แล้วทำไมคุณหยุดตรงที่เขียนไว้?

อา...

คุณได้ชุดเคมีมามั้ย?

ตามสั่งค่ะ เห็นว่าอีกสองสามวัน

เราจะรอต่อไป

ไม่งั้นคุณคงได้ภาคภูมินะ?

อย่างกับวันประกาศชัยชนะ

โอ้ คุณหมอมาแล้ว

- ติดหวัดมาจากญี่ปุ่นรึครับ? - ฟังเหมือนอย่างนั้นรึไง?

ผมคิดว่าคุณแยกจาก ส่วยท้ายสุดของอะไรบางอย่าง

แถมน้ำหนักลดด้วย อืม

คุณเจอสิ่งที่คุณหามั้ย

มะแขวะอันลึกลับ?

มะแขว่น

อ้อใช่ ขอโทษที

นั่นคือเหตุผมที่เพื่อนเชิญคุณ ไปญี่ปุ่น ใช่มั้ยครับ?

ขุดมาทั้งต้น ลักลอบเอากลับบ้าน?

ไม่เห็นไปแทรกแทรงอะไร ในใบสั่งของคุณนี่

แต่ที่แน่ๆคือมันไม่ทำให้ผมป่วย ภายในและนอกน่ะ ไม่

คุณหมายถึงว่า อาจมีผลข้างเคียง?

อาจจะ

- อย่างเช่น? - ความหวัง

เพื่อนคนที่เชิญคุณไปญี่ปุ่นชื่ออะไรนะ?

คุณเพิ่งใช้เวลากับเขามาอาทิตย์นึง

ตอบโต้กันทางจดหมายเป็นเดือนๆ

จำชื่อเขาได้ไหม?

มีแฟลตที่นึงข้างโรงผ่าตัด ที่เขาให้...

ไม่!

จะเกิดอะไร ถ้าคุณนึกไม่ออก ว่าโทรศัพท์อยู่ตรงไหน

หรือลืมปิดเตาแก๊ส?

คุณอยู่คนเดียวไม่ได้นะ ผมเปล่าอยู่คนเดียวนี่

ผมมีคนดูแลบ้าน

เอาไดอารีนี่ไป

แต่ละวันถ้าคุณนึกชื่อหรือสถานที่ไม่ออก

ให้ทำเครื่องหมายลงบนหน้าของวันนั้น

แล้วถ้าผมลืมทำเครื่องหมายล่ะ?

โอ้... อืม

ไม่เอาๆๆๆ

นมผึ้ง

ใช่ เราจะไม่ใช้มันอีกแล้ว

เราจะใช้นี่แทน

มันเรียกว่ามะแขว่น เป็นอาหารหรือคะ?

อืม...

ดูอย่างกับมาจากรางน้ำ

มันมาจากญี่ปุ่น

ต่างกันราวฟ้ากับดิน

เราเติมมันลงไปเหมือนกับน้ำผึ้ง

ใส่น้ำชาหรือกาแฟ

และคุณน่าลองเอาไปปรุงอาหารดู

จะได้เพิ่มความพิเศษของฝีมือ

คุณโฮล์มสครับ?

คุณโฮล์มส?

ผม ทามิกิ อุเมซากิ

ยินดีต้อนรับสู่ญี่ปุ่น

ผมถือเป็นเกียรติยิ่งนัก ที่คุณตอบรับคำเชิญ

เราไปพักหนึ่งคืนที่บ้านผม พรุ่งนี้ถึงเริ่มการค้นหา

ผมเก็บหนังสือคุณมา 20 ปี

ผมซื้อเล่มนี้ เมื่อตอนตีพิมพ์ครั้งแรก

หวังว่าคุณจะให้เกียรติ ลงข้อความจารึกไว้

อ้อ ได้ แน่นอน

เอ่อ...

คุณอุเมซากิ ใกล้เมืองแค่ไหน

ที่มะแขว่นเติบโต?

ส่วนมากจะพบอยู่ใกล้ทะเล

แล้วเราต้องไปกันไกลแค่ไหน?

ที่ผมคิดคือเดินทางสองวันโดยรถไฟ

คุณกระตือรือร้นมากรึครับ?

ผมอยู่ระหว่างกลางโครงการ ที่อยากทำให้เสร็จน่ะ

และจะต้องมีความรอบรู้ แบบเฉียบคมที่สุด

ผมอยากจะทำประโยชน์

จากผลที่ได้ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

- เร่งรีบขนาดนั้นเชียวรึครับ? - ผมกลัวว่าจะเป็นงั้นแหละ

คุณเป็นนักสืบที่เยี่ยมมากค่ะ!

ขอบคุณมากนะครับ

คุณแม่ผม สงสัยว่า

คุณได้เอาหมวกเลื่องชื่อมาด้วยรึเปล่า

อ้อ หมวกล่ากวาง

นั่นมันเป็นการแต่งเติมในภาพประกอบ

ผมไม่เคยสวมเลย

- แล้วไปป์ล่ะ? - ผมชอบซิการ์มากกว่า

ผมเคยบอกวัตสัน ว่าถ้าผมได้เขียนเรื่องด้วยตัวเอง

จะต้องมีการแก้ไข ความคิดผิดๆ นับล้าน

ที่สร้างขึ้นโดย ลิขสิทธิ์ทางจินตนาการของเขา

คุณได้เขียนเรื่องราวมั้ย?

แต่ผมก็พยายามจะเขียนอยู่ในตอนนี้

ผมต้องเขียนเรื่องคุณให้จบก่อนผมตาย

"งั้นคุณมาด้วยเรื่องภรรยา"

"คุณมาด้วยเรื่องภรรยา"

"คุณมา..."

โรเจอร์

เอ้านี่

เจอกันหลังมื้อเที่ยง

ฉันต้องให้ช่วยดูผึ้งหน่อย

งั้นคุณก็เจอถูกที่แล้ว

คนเฝ้าประตูผู้เป็นมิตรแห่ง 221B

ก็แค่แต่งเรื่อง ให้พวกขี้สงสัยไปผิดทาง

ส่วนใหญ่จะเป็นอเมริกัน

เชิญนั่งก่อน คุณเคลมอท

แล้ว...

คุณมาด้วยเรื่องภรรยา

- คุณรู้ได้ไงครับ? - ไม่สำคัญหรอก

บอกสิ่งที่คุณจะเล่ามา

เมียผมชื่อแอนน์

แม่เธอตายตอนคลอดลูก

พ่อเธอเป็นนายพัน

เสียชีวิตที่ Waziristan.

เราต้องการ ที่จะมีลูกด้วยกันมาก

เธอแท้งลูกคนแรกในเดือนที่สาม...

แท้งคนที่สองในเดือนสี่

หมอบอกว่า มันอันตรายเกินไปที่จะมีอีก

แอนน์ก็เลย... ว้าวุ่นใจ

ถึงจะเสียไปทั้งคู่

แต่ก็ยังเป็นลูกแท้ๆ...

ขอบคุณ

มีอยู่ช่วงนึง เธอยืนยันให้ผม

ทำหินสลักชื่อคู่นึง

และนำไปไว้ในสุสาน

ให้เหมือนร่างของพวกเขาถูกฝังอยู่

เธออยู่ในช่วงที่ต้องการอย่างที่สุด

ที่จะมีอะไรมาบรรเทาความเศร้าโศก

เธอชอบดนตรี ผมจึงเสนออาร์โมนิก้าแก้ว

อาร์โมนิก้ารึ?

ของมีค่าที่สุดของพ่อผม

เขามักเล่นมันอยู่บ่อยๆ จนวันที่เขาเสีย

ผมขนมันมาไว้ที่บ้าน

และจัดแจง บทเรียนหนึ่งเดือน

สัปดาห์ละชั่วโมง