Pride and Vengeance (L'uomo, l'orgoglio, la vendetta)

Nu kan ik de medicijnen kopen die ik nodig heb.

Wacht hier.

Als er werk voor jullie is, worden jullie later geroepen.

- Jullie latens ons al drie dagen wachten. - Het is niet eerlijk.

Deze keer moet je ons binnenlaten.

Ik ben niet de baas. Ik heb mijn bevelen.

Zorg dan ook voor wat menselijkheid.

Gisteren stonden we hier vijf uur onder die zon.

Ze riepen de anderen. Waarom wij niet?

Het lijkt erop dat we een oorlog tegemoet gaan, sergeant.

Ze vertelden ons dat we troepenbewegingen konden verwachten.

Wat wil je nog meer?

Als ze mij in actie sturen met al die prachtige vrouwtjes... oh, jongen!

Meneer, kan ik u spreken?

Met mij?

Dat klopt, kapitein. Ik wil u graag even spreken.

Kijk. Ik ben een sergeant, geen kapitein.

Wat kan ik voor je doen, jongedame?

Wilt u dit alstublieft voor mij lezen?

Kijk, ik weet niet zeker of ze mij willen aannemen

of dat er staat dat er nog niets voor mij is.

Is dit je naam hier?

Ze vertellen mij dat dat is wat er staat, maar ik kan niet lezen.

Is het Carmen misschien?

Ja, de voornaam is Carmen,

Maar ik weet niet waarom ze je hebben gevraagd hierheen te komen.

Ik ben bang dat ik je niet kan gebruiken.

- Het spijt me. - Evengoed bedankt.

Ik wed dat je geboren bent in Navarra, Valladolid, toch?

In ieder geval niet ver daar vandaan.

Oh, ik wist meteen dat je net als ik uit het noorden kwam,

nog voordat ik je hoorde praten.

Ben je al lang in Sevilla?

We zijn allemaal twee dagen geleden overgeplaatst

van het fort in Cordova.

Ik ben hier zes maanden

sinds de dood van mijn arme moeder.

Wij zigeuners zijn niet erg geliefd

en het is moeilijk voor ons om regulier werk te krijgen.

Je krijgt een baan. Ik weet het. Ik ben er zeker van.

Wat doe je vanavond?

Misschien kunnen we elkaar ontmoeten en kun je mij vertellen of ik je geluk heb gebracht.

Ik ben bang dat dat gewoon niet mogelijk zou zijn.

Ik woon bij vrienden, zie je.

Ah, daar is de portier.

Je kunt nu binnenkomen en schiet een beetje op.

- Dus ze gaan mij aannemen? - Wacht daar maar.

Ze zullen je zien met alle andere vrouwen, begrijp je?

- Bedankt. - Kom op, lopen.

- Oke! - Je hoeft niet zo te schreeuwen!

We hebben lang genoeg gewacht!

Bedankt, kapitein. Dus je bracht mij toch geluk.

Oef, geen wonder dat ze de vrouwen zich lieten uitkleden

als ze hier komen werken.

Deze plek is als een oven.

Hey sergeant, waarom vragen wij ook geen toestemming om ons uit te kleden?

Het is hier net zo warm als in de fabriek.

Elke heer die de hitte voelt,

mag de bovenste knoop van zijn jasje losmaken

buiten dienst en buiten het publieke oog.

Het mooiste is dat ik aan al die vrouwen denk

die halfnaakt rondlopen, ik zo duizelig word dat ik de kaarten niet kan zien,

dus de korporaal is zonder twijfel aan het winnen.

- Let wel... - Sergeant, kom snel!

Die vrouwen vermoorden elkaar daarbinnen! Snel.

- Aan de kant. - Vuile heks!

- Ik zal het je laten zien! - Stilte! Stilte, jullie allemaal!

Je bent niets anders dan een smerige zigeuner!

- Zeg dat nog eens! Ik daag je uit! - Een smerige zigeuner!

- Stilte, zeg ik! - Een smerige heks!

Stilte! Stilte!

Ah! Ze is een smerige zigeunerheks, zeg ik je.

Ik weet dat ze op mijn bloed uit is!

- Wie is ermee begonnen? - Zij! Die zigeuner is ermee begonnen!

Kom op, herhaal wat je zei!

- Herhaal het! - Vuile hoer!

Vuile hoer!

- Vuile hypocriet! - Je bent een hoer!

Stilte! Stilte!

- Oh, mijn God, ik ga dood! Help! - Breng haar naar de ziekenboeg.

- Ik ga dood. Ze heeft mij vermoord. - Die vrouw is gewond.

Leugenaar!

En neem haar mee naar buiten.

Geef mij het mes.

Ik kan zelfstandig lopen.

Laat mij los. Ik zal niet weglopen.

- Laat mij los! - Zigeuner!

Stuk vuil! Smerige zigeuner, maak dat je wegkomt!

We willen jouw soort hier niet hebben.

Die zigeuners lijken allemaal op elkaar.

Eerst vragen ze om hulp, en dan veroorzaken ze alleen maar problemen.

Hier.

Regel een paar mannen en breng haar naar het politiebureau.

Ik stuur het mes later...

- met het rapport. - Erg goed, meneer.

Oh, alsjeblieft, waarom moeten we deze kant op gaan?

Wat is er mis mee?

Mijn vrienden wonen hier in de buurt.

Ik wil niet dat ze mij zien lopen

tussen die twee soldaten alsof ik een rotte dief ben.

Ik ben bang dat er geen andere weg naar het politiebureau is.

Ik vertelde je dat die vrouw ermee begon door

mij een heks en een vuile zigeuner te noemen.

Wat zou jij gedaan hebben als je in mijn plaats was?

Alsjeblieft, sergeant.

Oké, loop zelf maar verder, dan volgen wij.

- Jullie blijven verder achter. - Erg dank, sergeant.

Je hebt gelijk. Ze is tenslotte geen slecht kind.

Dat zou ik niet zeggen.

Ze was maar al te bereid geweest om die vrouw te vermoorden, dat verzeker ik je.

Ze is weg!

Ik had het misschien kunnen weten.

Hier. Dit is je eten.

Ik wil het niet, dus je kunt het net zo goed weer meenemen.

Nou, voor mij is het allemaal hetzelfde.

Eén van je relaties heeft je zojuist

wat zelfgebakken brood gebracht.

Je wilt het niet alleen eten.

Ik heb geen familie in Sevilla.

Maar het werd op de gebruikelijke manier door de officier doorgegeven.

Dus alleen iemand uit jouw familie kan het meegebracht hebben.

- Dat weet je. - Ik zeg je, het is niets voor mij.

Laat mij met rust, Pedro.

Ik weet hoe je je voelt, José,

en de zaken zullen nog veel ruiger worden

voordat je hiermee klaar bent.

Ze zullen hun messen in je steken, José.

Het is echter slechts een kwestie van tijd voordat je weer strepen krijgt.

Hallo daar, sergeant!

Nou, ik vind het leuk om jou wachtdienst te zien hebben.

Oh, ik weet dat we wat rekeningen moeten vereffenen,

maar wees niet boos op mij.

We kunnen er vanavond toch niets aan doen.

Kom op! Het heeft geen zin om er een tragedie van te maken.

Ik wil met je praten. Kom hier.

Het zou niet verstandig zijn.

Wil je wat van mijn wijn?

Hier!

Ik giet het voor je voeten, mijn liefste.

Er is vast wel iets dat je graag zou willen doen.

Ik zal het je zeggen: je over mijn knie leggen en je een pak slaag geven.

Ik verwachtte al zoiets.

Allemaal vanwege een paar nietszeggende strepen.

Zeg mij dat je mij niet mag, maar maak je niet druk om niets.

Dat zou eerlijker zijn, vind je niet?

Carmen!

Luister, als je mij wilt bedanken voor het kleine cadeautje dat ik je stuurde...

Ik ga vaak naar Lillas in Triana.

Waarom kom je mij daar niet opzoeken?

Het is beter voor jou als ik dat niet doe.

Kom je of niet?

Ik zal komen.

Nou, nu moet ik weer gaan dansen.

Sommige gelukkige mannen worden door het leger vastgehouden, maar ik niet.

Ik ben een werkend meisje.

Hey, soldaat, kom hier!

Rechtstreeks uit de wieg.

Nee, het spijt me.

José!

Ik dacht dat je hier nooit zou komen.

Ik ga het Lillas vertellen, en dan kunnen we meteen vertrekken.

Oh, deze plek ruikt naar een viswinkel!

Lillas, dit is mijn sergeant

die mij die dag in de fabriek verdedigde.

Kun je vanavond zonder mij?

Ik wil nu graag gaan.

Oké, ga maar.

Prachtig. We gaan. Ik ben klaar.

Weet je, ik hoopte dat we elkaar weer zouden ontmoeten.

Ik ben zo blij om je te zien.

Waar gaan we naartoe?

- Naar het politiebureau. - Oh, je maakt een grapje!

Dacht je echt dat je mij zo gemakkelijk kon afkopen?

Maar wie wil jou afkopen?

Ik wilde je alleen maar een aardigheidje bewijzen.

Je hielp mij ontsnappen, en wij zigeuners betalen onze schulden.

Ontsnappen was niet mijn idee.

Ik wil dat er gerechtigheid geschiedt, dus reken ik je in.

Alles om je dierbare kleine streepjes weer terug te krijgen.

Je bent zo grappig!

Verspil geen tijd.

Luister, het spijt me dat je gestraft werd.

Maar nu zit ik in een nog slechtere positie dan jij,

want nu kan ik nooit meer terug naar de fabriek.

En waar kan ik tegenwoordig nog meer werk vinden?

En als je het echt wilt weten,

ik ben zelf al naar het politiebureau geweest

en ik sprak met de kolonel.

Ik werd uitgenodigd bij hem thuis

en zo kreeg ik toestemming om je het brood te sturen.

Ik geloof het niet.

Weet je, ik dacht dat je het zou begrijpen.

Ik wilde je zien.

Het was dom, ik weet het, maar ik dacht dat jij mij ook wilde zien.

Kijk, we zijn rijk vanavond.

En ik had zin in wat leuks.

Blijf bij mij, oke?

Je weet dat ik het zal doen. Waarom denk je dat ik hier kwam?

Oh, je bent verschrikkelijk!

Je had mij even echt bang gemaakt.