The first 157 lines.
Frederik, het regent.
Niks zo schoon als het roffelen van de regen op het dak.
Oma? -Ik kom.
Ik kom.
En?
Je ziet er goed uit, mama.
Echt waar, je ziet er supergoed uit.
Er is veel volk. - Ja.
Ja, mevrouw. Ja.
Frederik was niet de eerste de beste.
Geen man van dertien in een dozijn…
…maar een uniek en uitzonderlijk iemand.
Niet veel mensen weten dat Frederik 'n begenadigd tekenaar was…
…en dat hij in zijn jonge jaren met veel succes zijn doctoraat behaalde…
…aan de KU Leuven.
Maar hij wilde meer dan een leven als academicus.
Veel meer.
En we weten allemaal wat hij bereikt heeft.
Ik heb heel veel van Frederik geleerd.
Hoe je een bedrijf runt, zaken doet…
…hoe je met personeel moet omgaan, maar wat mij altijd zal bijblijven…
…dat zijn ongetwijfeld onze maandelijkse etentjes.
Hij bestelde altijd een steak tartare.
En eh, toch…
…iedere keer als we gingen eten, vroeg hij naar de menukaart…
…hij bekeek de gerechten en deed dan alsof hij heel diep moest nadenken…
…en dan zei hij: 'Geef mij maar een steak tartare, mevrouw.'
En ik vroeg hem dat, ik zeg: 'Frederik, waarom wil jij het menu nog?
Je weet toch wat je wilt eten.' En hij antwoordde:
'Werner…
…je moet altijd alles doen…
…met de verwondering van de eerste keer.'
En als zijn opvolger neem ik die gedachte met mij mee.
Lieve Emma, je hebt hem veel moeten missen, hè?
Al die congressen, al die colloquia, al die reizen.
Maar jij weet als geen ander, lieve Emma…
…hoe belangrijk jij was in zijn leven.
En…
…en wat je voor hem betekend hebt.
Goh, wat moet ik daarmee? -Dan heb je morgen iets om te eten.
Kruip in je bed, mama. Je bent moe.
We zijn allemaal moe.
Weet je zeker dat ik niet moet blijven?
Ga maar, liefke.
Tot morgen, mama. -Ja. Dag, liefke.
Hm. -Gaat het, mama?
H-hm. -Slaap wel, hè.
Ja.
Allee, klaar?
Ik heb geen goesting.
Dat komt wel terug.
Gaan we terug naar de kamer?
Of nog eens proberen. Kom, het zal wel gaan.
Ik heb geen goesting, zeg ik.
Straks ben ik een plant.
Dan herken ik zelfs je mottige kop niet meer.
Karel, ik versta… -Jij verstaat niks.
Ehm…
En nu… Ja.
Ja. Pa…pas op.
Verdomme, hè. Ugh.
Ik ga dat nooit kunnen. Hoe klein is dat ook, zo'n parkeerplaats?
Je moet je bocht korter nemen. -Mijn rijinstructeur zegt dat dat zo moet.
Vraag hem dan om verder te oefenen. -Oma, doe niet zo.
Ik doe wel een kort rokje aan, dat is veel efficiënter dan al dat oefenen.
Dan buizen ze je om je benen terug te zien.
Kom, laat ons even pauzeren. Dan doen we straks verder.
En pak je sleutels.
Ooo…
Dus ja, hij is wel tof. Zeker in groep.
Maar soms als wij alleen zijn, dan…
Alstublieft. -Dank u.
Ja…
Soms lijkt dat alsof we niks te zeggen hebben tegen elkaar.
Dat is raar, hè?
Of dat hij niet geïnteresseerd is in de dingen waarin ik geïnteresseerd ben.
Ze hebben hier steak tartare.
Zie je hem graag?
Op een schaal van één tot tien? - Bijvoorbeeld.
Een dikke zes. -Met de hakken over de sloot dus.
Och ja, een zeven dan. Ik weet het niet.
Heb je hem er al eens over gesproken?
Niet echt.
Ik ga zo dik worden van al dat liefdesgedoe.
Er was een man op de begrafenis.
Misschien heb je hem ook gezien. Hij legde een dartspijltje op de kist.
Was dat een vriend van opa?
Zoiets.
Het is meer dan vijftig jaar geleden dat ik hem gezien had.
Woah.
Dat is toch lief, dat hij naar de begrafenis gekomen is?
Hm.
Hij wil mij zien.
Waarom?
Heeft hij niet gezegd. Het was een berichtje op Facebook.
Op Facebook?
Ik wist wel dat jij daarop zat, maar op mijn posts reageer jij nooit.
Vroeger hebben we elkaar, eh…
…goed gekend.
En ik weet niet wat ik moet doen.
Het zal je misschien deugd doen om over opa te praten.
Trouwens, ik zou mijn vrienden over honderd jaar ook graag terugzien.
Hela… -Je weet wat ik bedoel.
Dat is toch spannend om te zien wat er van iedereen geworden is.
Hm.
Maar… die is er al.
What the fuck ? -Is dat Björn?
Het lijkt meer een bronstige bizon. -Ha, ha.
Ga maar, liefje.
Salut, hè. -Salut.
Hier. Eet jij dat maar op. -Ja.
Hello, there.
Hi.
Come on in. It's great to see you again.
You alright?
I wanna say that…
…we're really sorry to hear about your husband's passing.
And that I believe I speak on behalf of everyone when I say…
…that we're all here for you, whenever you need us.
I'm sorry I'm late. - No, don't you worry about that.
Because you're just in time for Harry's presentation. So grab a chair.
Harry? Ready? -Yes, I'm ready.
For your presentation? Let's hear it.
Juist op tijd. - Thank you very much.
De regenwormen van Harry wil je toch niet missen?
I give a lecture about one of my favourite hobbies…
…which is night fishing.
But first of all I would like you to have a look…
…at these wonderful maggots.
Mijn deelneming.
Het begint te regenen.
Efkes schuilen? -Ja.
Ahh…
Kom, onder die luifel.
Wat is er zo grappig?
Ik weet niet.
Ik moet lachen om ons.
Zien we er zo belachelijk uit?
Niks zo schoon…
…als het roffelen van de regen op het dak.
Kebab?
Ooit gegeten? -Nee.
Daar zitten we tenminste droog.
Ik had het in de krant gelezen.
Je moest je schamen, met je vogelpikpijltje.
Dat was mijn manier om afscheid te nemen. We speelden altijd vogelpik.
Ik weet wel dat jullie dat speelden.
Ik heb het thuis onmiddellijk in de vuilnisbak gegooid.
En dan dat berichtje op Facebook…
Tja. Dat was misschien een beetje onbeleefd, dat geef ik toe.
Drie woorden.
'Wil je zien.'
En geen naam eronder. -Ik dacht…
Dat is niet onbeleefd, dat is…
Eerder onbeholpen misschien?
Gestoord, dat is een beter woord.
Ik was wel tien keer opnieuw begonnen.
No comments yet. Be the first to leave one.