Dead Ringers

‫آنچه گذشت...

‫ما داریم بچه‌دار میشیم، بورلی.

‫می‌دونم.

‫- یه بچه‌. ‫- می‌دونم.

‫و الیوت این‌جا نیست که گند بزنه به همه چی.

‫تو با دعا کردن...

‫عذاب وجدانت رو در مورد ‫قتل پیرزنا رو از بین بردی؟

‫خودت گفتی: چنین اتفاقی هیچ وقت نیفتاده.

‫هیچ جسدی پیدا نشد.

‫فقط یه توهم بد فاز بود.

‫مراکز زایمان سراسر کشور.

‫ما سریع میریم.

‫ما روی چی تحقیق می‌کنیم؟

‫همه چی.

‫یه موش آزمایشگاهی میخوای؟

‫چرا یه نوبت نمیگیری؟

‫ما گهگداری با یه سیستم ‫زایمان کار می‌کنیم.

‫اون تو رو می‌خواست، ‫برای همین من تو رو گرفتم.

‫جنویو.

‫نه.

‫بورلی.

‫هفده ماهه که یه کلمه هم ننوشتم.

‫حتی یه کلمه.

‫این یه مبالغه نیست.

‫من در تمام این مدت قلم رو روی کاغذ نیوردم.

‫از اضطراب مریض شدم.

‫عمیقا دچار چیزی شبیه افسردگی شدم.

‫بی تفاوت و بدگمان شدم.

‫به دنیا و هر کسی که توشه علاقه‌ای ندارم.

‫بیشتر از همه...

‫به خودم علاقه‌ای ندارم.

‫تا این‌که...

‫میخوام یه لطفی بکنی.

‫- سلام، ربکا. ‫- این کارو نکن.

‫حالت چطوره؟ سوزان چطوره؟

‫من قبل این‌که کیرتو بکنم داخل...

‫روش تف نمی‌کنم، سایلاس.

‫میخوام برام یه شرح حال بنویسی.

‫- نه، ممنون. ‫- دوقلوهای منتل.

‫دکترای عجیب و غریب کس.

‫- سرتیتر خوبیه. ‫- یه مقاله‌ی تحسین کننده.

‫ما داریم توی آلاباما یه ‫مرکز زایمان باز می‌کنیم...

‫و میخوام اونا رو دنبال کنی...

‫و در مورد این‌که چه‌قدر جذابن بنویسی.

‫- نه. ‫- این یه درخواست نیست.

‫به علاوه،

‫تو نمی‌تونی نه بگی.

‫صبح بخیر، دکتر منتل.

‫سلام.

‫حالت خوبه؟

‫مطمئنی؟

‫آره. آره.

‫انی یه معجزه‌ست.

‫تو به معجزه‌ها باور داری، بورلی؟

‫به سمت جنگل قدم بردار.

‫زیر پات صدای خورد شدن رو بشنو.

‫برگ‌ها. شاخه ها.

‫زمین نرم و غنی که لای انگشتای پاته.

‫حالا بالا رو نگاه کن.

‫درختا، پرنده‌ها و آسمون...

‫که فرای درخت‌هاست.

‫دستات رو بذاری جایی که بچه‌ات هست.

‫یه نفس عمیق بکش.

‫نفست رو بده بیرون.

‫به سمت فضای باز قدم بردار.

‫صدای آبشار رو بشنو.

‫اون‌جاست.

‫همین بالا.

‫نور آفتاب رو روی شونه‌هات...

‫روی پشتت،

‫و روی شکمت حس کن.

‫نور داره میاد.

‫نور داره میاد.

‫اوه.

‫حالت خوبه؟

‫- همه‌ی وسائلتون جمع شده. ‫-عالیه.

‫ممنون.

‫خوش بگذره.

‫حالت خوبه؟

‫هیجان داری؟

‫من عاشقتم، الی.

‫خواهر عزیزم.

‫- این... ‫- عالیه.

‫- افتضاحه. ‫- آره.

‫همه‌ی ما میریم جهنم.

‫تو خودت رو یه معتاد توصیف می‌کنی، الیوت؟

‫- نه. ‫- نه.

‫تو توی توانبخشی نیستی؟

‫من از این کلمات استفاده نمی‌کنم.

‫خب، تو مثل یه معتاد حرف میزنی.

‫تو توی یه برنامه‌ی ترک نیستی؟

‫- نه. ‫- نخیر.

‫حامی نداری؟

‫- نه. ‫- نه.

‫گروه حمایتی؟

‫من خواهرم رو دارم.

‫فقط همین؟

‫کل گروهت همینه؟

‫غیر ممکنه که این رابطه رو...

‫به کسی که بیرون اونه توضیح داد، سایلس.

‫ما به کس دیگه‌ای احتیاج نداریم.

‫ما هیچ وقت نداشتیم.

‫اون به یه چیز ناسالم تبدیل شد. ‫مصرف الکل و مواد.

‫آره، خوشایند نبود.

‫واقعا؟

‫من توهم میزدم.

‫افسرده بودم. درد داشتم.

‫و همه چیز برای ما سریع پیش میرفت.

‫- مرکز. ‫- آزمایشگاه.

‫ما هر چیزی که می‌خواستیم ‫رو گرفتیم.

‫ما قراره مادر بشیم.

‫منظورت از ما کیه؟

‫من دوقلو حامله‌ هستم، سایلس.

‫ما اونا رو با هم بزرگ می‌کنیم.

‫- مادر یک، مادر دو. ‫- خیلی خب.

‫- دو تا بچه‌ی کوچولو، سایلس. ‫- شنیدم.

‫ما فقط همینو می‌خواستیم.

‫احساس دلواپسی ندارین؟

‫راستشو بگم؟ نه.

‫یا گیجی؟

‫هواپیمای شخصی ربکا پارک داره ‫با تشریفات شما رو میبره...

‫که مرکز زایمان شماره‌ی ۲ رو افتتاح کنین...

‫توی شهری که هیچ وقت اون‌جا نبودین...

‫توی ایالتی که هیچ وقت به اون‌جا نرفتین...

‫قبل از این‌که ۳ ماه حساس حاملگی بگذره؟

‫این چیزیه که می‌خواستی؟

‫بله.

‫این چیزیه که همیشه می‌خواستی؟

‫بله.

‫پروازتون چطور بود؟

‫این هواپیما یه هدیه از طرف ربکا بود.

‫اون قشنگه، مگه نه؟

‫به مونتگومری خوش اومدین.

‫آماده‌این که همدیگه رو بکشین؟

‫البته.

‫یکمی از هم خسته شدیم.

‫تو خسته‌ای، بورلی؟

‫- نه، من خوبم. ‫- خب، اتاقت آماده‌ست...

‫اگه می‌خوای دراز بکشی. ‫خواستی بگو.

‫من دیشب یه خوابی دیدم...

‫- خوبه. ‫- که هواپیما سقوط کرد...

‫و وسط یه زمینی...

‫داشت میسوخت و هیچ کدوم از ما ‫اینو نمی‌دونستیم...

‫برای همین منتظر بودیم که بیاین.

‫داستان خوبیه.

‫امیدوارم به منتل‌های من سخت نگیری، سایلس.

‫این یه مقاله‌ی تحسین‌آمیزه، درسته؟

‫البته. من یادمه.

‫از اون چرت و پرتایی که توی نیویورکر ‫می‌نوشتی نمیخوام. فقط تعریف و تمجید.

‫خب بیاین داخل و بابا رو ملاقات کنین.

‫اون مشتاقه که شما رو ببینه. ‫اونم یه دکتره.

‫- واقعا؟ ‫- نگفته بودی.

‫دخترا...

‫من گفته بودم.

‫بابایی،

‫دوقلوها این‌جا هستن.

‫بورلی، الیوت، این باباییه.

‫دکتر ماریون جیمز.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫و اینا خواهرای من هستن...

‫و اون مامان‌بزرگه.

‫حالتون چطوره؟

‫و این سایلس جوردنه.

‫تو در موردش شنیدی.

‫نه، اصلا نشنیدم.

‫بابا، چرا شنیدی. ‫اون جایزه‌ی پولیتزر برنده شده.

‫و اون الان داره برای ما یه مقاله ‫در مورد دوقلو‌ها می‌نویسه...

‫و قراره توش فقط چیزای خوب بگه.

‫خب، این نباید کار سختی باشه.

‫اونا فوق‌العاده هستن، مگه نه؟

‫بله.

‫بله، واقعا حرف ندارن.

‫حالت چطوره، فلورنس؟

‫من حالم خوبه.

‫ممنون، دکتر.

‫من هیجان‌زده هستم.

‫خیلی معذبی؟

‫من نمی‌خوام غر بزنم.

‫من خیلی خوش‌شانسم.

‫و ما الان دیگه آخر راهیم.

‫می‌تونم یه شب دیگه تحملش کنم.

‫دوست دارین مادر رو معاینه‌ کنین، دکتر؟

‫ام...

‫خب، این ضروری نیست.

‫ما اطلاعات ثبت شده رو خوندیم.

‫همه چیز برای فردا آماده‌ست.

‫تا وقتی که فلورنس حالش خوب باشه.

‫- واقعا خوبم. ‫- تا جایی که من میبینم...

‫- اون مراقبت پزشکی خیلی خوبی داشته. ‫- همین‌طور بوده.

‫همین‌طور بوده.

‫بابایی خیلی خوب به من رسیدگی کرده.

‫این...

‫- آره. ‫- فکر نمی‌کنم معاینه‌ی جسمی...

‫خیلی ضروری باشه.

‫خب، تو قراره...

‫صبح چهارقلوی این زن رو به دنیا بیاری.

‫اولین مراجع مرکزه.

‫بدیهیه که بخوای یه سرشماری انجام بدی.

‫خب، اون میخواد ۴ قلو به دنیا بیاره...

‫پس حداقل یه بچه...