The Last Duel

Gebaseerd op ware gebeurtenissen

Draai naar rechts, milady.

Zo.

PARIJS 29 december 1386

Hoort toe, allen.

Heren. Ridders. Schildknapen.

En alle andere mensen.

Op bevel van onze heer, de koning van Frankrijk...

...is het ten strengste verboden...

...op straffe van de dood en verlies van eigendom...

...om hier gewapend te zijn of een zwaard of dolk te dragen...

...tenzij het om iemand gaat die toestemming heeft...

...van onze heer, de koning.

Elke man vecht...

...te paard en te voet, gewapend op een hem welgevallige manier...

...met een wapen of instrument ter aanval of verdediging.

Behalve wapens of instrumenten van een zodanige vormgeving...

...of gemaakt met spreuken...

...of andere zaken die verboden zijn door God en de kerk...

...voor alle goede christenen.

Als een strijder het slagveld betreedt...

...met wapens die met spreuken zijn gesmeed...

...of met betoveringen of andere kwaadaardige kunsten...

...dan wordt de boosdoener bestraft als vijand van God...

...of als verrader...

...of als moordenaar.

Strakker.

Ridders, begint u maar.

Laat ze gaan. Laat ze gaan.

HOOFDSTUK EEN De waarheid volgens JEAN DE CARROUGES

Kom maar vechten. Jullie zullen allemaal sterven.

SLAG OM LIMOGES

Jullie zullen allemaal sterven als zwijnen.

Kom maar op.

Kom op, uitschot.

We moeten iets doen.

Vechten.

Pierre heeft ons bevolen de brug te bewaken.

Hij kan me wat. Voor de koning.

Voor de koning.

Voor de koning.

Bedankt.

Ik bied geen excuses aan voor hoe jullie vochten.

Het was een eer om bij jullie te zijn.

Limoges is verloren.

Onze bondgenoten hebben de haven van Brest niet ingenomen.

Onze nieuwe heer, Pierre...

...heeft de campagne afgeblazen. We moeten naar huis.

Bij dageraad gaan we.

Bravo.

Op de koning.

Pierre is duidelijk niet blij.

Er zijn levens gered. -Niet in Limoges.

We keren terug naar huis, vriend.

Je hebt vandaag mijn leven gered.

Bedankt.

Wie bent u?

Jonker Jean de Carrouges. Zoon van de kapitein van dit fort.

Open de poorten.

Het is een eer dat Pierre je vaders kasteel heeft gekozen.

Ik moet deze kapiteinspost op me nemen als mijn vader overlijdt.

Bid dat dat nog lang duurt.

Vader. Moeder.

Kapitein. Milady.

Jonkers.

Laat heer Pierre niet wachten.

...word uw man en dien u voor het leven.

Ik word uw man en zweer dat ik u voor het leven dien.

Ik word uw man en dien u voor het leven.

Ik word uw man en zweer dat ik u voor het leven dien.

Ik word uw man en zweer dat ik u voor het leven dien.

Heer... -Dichterbij.

Ik word uw man. Ik zweer dat ik u voor het leven dien.

Wie bent u?

Ik ben het. Helena van Troje.

Le Gris.

Fijn je weer te zien, vriend.

Maar ik kom niet alleen als vriend.

Mijn bezoek heeft meer om het lijf dan ik zei.

Zeg op.

Pierre laat mij schulden innen. -Aha.

Ik heb al zijn andere pachters al bezocht.

En nu...

Kom je naar mij. -Kom ik naar jou.

De heffingen zijn voor het leger.

Jij weet heel goed dat onze vijand nabij is.

We moeten klaar zijn. -Wanneer was ik ooit niet klaar?

Dat klopt. Meer dan wie dan ook.

Pierre wil meer.

Wat Pierre wil... -Pierre wil zijn geld.

Dat heb ik niet.

Door de pest stierven mijn arbeiders. Ik in minder pacht.

De velden leveren minder op. -En arbeidskosten zijn hoger.

Ja.

Hoezo hebben de anderen betaald? -Omdat ik heb aangedrongen.

Ik snap het. En nu dring je bij mij aan?

Ik praat met Pierre.

Hij is redelijk.

Ik leg je situatie uit.

Je bent een echte vriend.

Maar dat kan niet met lege handen. -Natuurlijk niet.

Dank je wel.

Eens kijken wat ik heb.

Denk erover na. -Heb ik gedaan.

Niet waar. -Ik vecht onder admiraal De Vienne.

De Engelsen plunderen Cotentin.

De pest nam je vrouw en zoon.

Ik kijk niet toe hoe Normandië valt. -Niet zo koppig.

Je hebt geen erfgenaam. Na je dood krijgt graaf Pierre alles.

Dat weet Pierre ook. Hij mag mij minder dan jou.

Je hebt veel om voor te leven. -Wat dan? Wat?

Een naam.

Die is te roemrucht om roekeloos te behandelen.

Je vader is kapitein van Bellême.

Jij erft dat garnizoen en alles erbij.

En ik ben je vriend.

En velen met mij willen niet dat je sterft.

Ik ga niet roekeloos.

Ik ga niet om te vechten.

Waarom dan?

Jacques.

Ik ben...

...platzak.

Ik heb geld nodig.

NORMANDIË

Lang leve de koning.

Lang leve de koning.

Ze zijn terug. -Snel. Kom. Ze zijn er.

Ik neem dit wel aan. -Ik help u.

Omdraaien, alstublieft.

Til uw arm op.

Breng meer brood.

Hier. Ze willen meer.

Robert de Thibouville. Hij geeft ons onderdak en eten.

De Thibouville?

Die vocht toch tegen ons in Poitiers?

Ja, maar hij kreeg ook gratie. Nu hoort hij bij ons.

En dat blijft zo als hij slim is.

Rustig, Jean. Een dak boven ons hoofd.

Trouwens...

...hij heeft een mooie wijnkelder.

Wat een schoonheid.

Een De Thibouville?

Ja. Haar naam is ouder dan de jouwe. Ze is zijn enige dochter.

Ze heeft een flinke bruidsschat.

Haar man moet de schande van haar vader dragen.

Maar een erfgenaam produceren zou niet onprettig zijn.

Heren, welkom.

Er is dapper gevochten.

Bedankt dat u ons ontvangt. Ik wil voorstellen...

Jean de Carrouges. Uw reputatie snelt u vooruit.

De uwe ook.

Een genoegen jullie te ontvangen.

Het is juist om de troepen van de koning te steunen.

Sommige lessen leren we later.

Dit is mijn dochter. Marguerite.

Marguerite, dit is Jean de Carrouges.

Milady, aangenaam.

Het genoegen is aan mij.

De bruidsschat omvat dit perceel ook. Het begint bij het jachtterrein.

En dit hier? Noordelijk? Aunou-le-Faucon.

Zoals ik zei: het begint bij het jachtterrein.

Ik wil dat stuk land ook.

Uitstekend.

Amen.

Ik ben een jaloers man, milady.

Vanavond ben je van mij. Je danst niet met anderen.

En elke avond hierna.

Geen zorgen.

Dit is het.

Het terrein begint bij de riviermonding, helemaal naar de heuvel.

Dit is dus Aunou-le-Faucon.

Dit hoorde bij Marguerites bruidsschat. Ze vond het hier geweldig.

En Pierre gaf het jou. -Als dank voor mijn diensten.

Zijn boekhouding was een puinhoop.

Toen ik die geordend had en de pacht inde, keerde zijn fortuin zich ten goede.

Hij gaf me dit als teken van zijn dankbaarheid.

Het was niet mijn idee. De graaf is gul en impulsief.

Laten we eten.

Had je de tuinen in Aunou-le-Faucon maar gezien.

We hadden rozen en lavendel.

Dan planten we die hier ook.

Mijn vader bouwde een schommel aan de hoogste boom.

Die zoek ik en dan doe ik dat ook.

Ik heb zulke mooie herinneringen aan mijn zomers daar.

Jammer dat Pierre je vader dat land afnam. Ik weet dat je het mist.

Alleen daarmee kon hij zijn schuld aflossen.

Toen gaf Pierre het aan Jacques Le Gris als geschenk.

Krijgen alle jonkers zulke geschenken?

Le Gris meer dan anderen.

Hij is Pierres vertrouweling.

Misschien is Aunou-le-Faucon niet voorgoed weg.

Misschien laat ik dat niet rusten.

Jean.

Liefste, ik heb voor de koning gebloed.

Hij kent me.

Ik heb meer macht dan je denkt.

Ik weet hoe machtig je bent.

Dit land is me beloofd als bruidsschat van mijn vrouw.

De petitie is geweigerd.