The first 200 lines.
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
Το δίκιο είναι άδικο και τ' άδικο είναι δίκιο.
Τρέξε μέσα στην ομίχλη και το βρομερό αέρα.
Πότε θα ξανασυναντηθούμε οι τρεις μας; Σε βροντή, σε αστραπή ή σε βροχή;
Όταν ο σαματάς περάσει. Όταν η μάχη χαθεί και κερδηθεί.
- Αυτό θα γίνει πριν τη δύση του ηλίου. - Πού;
Στη χέρσα γη επάνω.
Εκεί θα συναντήσουμε το Μάκβεθ.
ΜΑΚΒΕΘ
- Ποιος ματωμένος άντρας είναι τούτος; - Χαίρε, φίλε!
Πες στο βασιλιά τη γνώση σου για τη συμπλοκή όπως την άφησες.
Ο άσπλαχνος Μακντόνουαλντ οδήγησε την ανταρσία του απ' τα δυτικά νησιά.
Και η τύχη χαμογέλασε στ' αναθεματισμένο μακελειό του.
- Μα, ο γενναίος Μάκβεθ... - Τ' αξίζει αυτό το όνομα.
...χάραξε ένα πέρασμα, μέχρι ν' αντικρίσει το σκλάβο.
Κι ποτέ δε χαιρέτησε, ούτε αποχαιρέτησε...
...αλλά τον έσκισε απ' τον αφαλό μέχρι τα σαγόνια.
Γενναίε ξάδελφε!
Με την ευκαιρία αυτήν, ο βασιλιάς των Νορβηγών...
...με παρθένα στρατιά ξεκίνησε νέα επίθεση.
Τούτο δε δείλιασε τους λοχαγούς μας Μάκβεθ και Μπάνκο;
Όσο τα σπουργίτια τους αετούς κι ο λαγός το λιοντάρι.
Τα λόγια σου ταιριάζουν με τις πληγές σου. Σε τιμούν.
Φωνάξτε τους γιατρούς.
- Ο Θεός να φυλάει το βασιλιά. - Τι νέα, τιμημένε μου θάνη;
Ο Νορβηγός με τρομερά πλήθη...
...και με τη βοήθεια του προδότη, το θάνη του Κώντορ...
...άνοιξε ζοφερή μάχη μέχρι που ο νυμφίος της νίκης ο Μάκβεθ...
...τον αντιμετώπισε λυγίζοντας το άφθονό του πνεύμα.
Τελικά, η νίκη έγινε δική μας.
Μεγάλη ευτυχία! Ο θάνης αυτός δε θα προδώσει πια τα συμφέροντά μας.
Βγάλε φιρμάνι για το θάνατό του.
Και με τον πρότερό του τίτλο, χαιρετά το Μάκβεθ.
Μέρα τόσο δίκαιη και συνάμα τόσο άτιμη δεν έχω ξαναδεί.
Τι είναι αυτά;
Τόσο περιφρονητικά και απείθαρχα στην όψη...
...που δε μοιάζουν γήινα.
Μιλήστε, αν μπορείτε. Τι είστε;
Χαίρε, Μάκβεθ! Χαίρε συ, θάνη του Γκλάμις!
Χαίρε, Μάκβεθ. Χαίρε συ, θάνη του Κώντορ.
Χαίρε, Μάκβεθ, που θα γίνεις βασιλιάς μας!
Είστε φανταστικά ή πραγματικά τα όντα αυτά που φαίνεστε;
Το συμμαχητή μου χαιρετάτε με τιμές και σπουδαία προμαντέματα...
...που τον έχουν συνεπάρει.
Σε μένα δε μιλάτε.
Αν μπορείτε να δείτε τους σπόρους του χρόνου...
...και να πείτε ποιος θα φυτρώσει, πείτε μου...
...που ούτε ζητιανεύω ούτε φοβάμαι τις χάρες ή την έχθρα σας.
Χαίρε! Ταπεινότερος απ' τον Μάκβεθ, μα πιο τρανός.
Όχι τόσο ευτυχής, μα ευτυχέστερος!
Βασιλιάδες θα βγάλεις, αλλά βασιλιάς δε θα γίνεις.
Χαίρετε κι οι δύο, Μάκβεθ και Μπάνκο!
Μάκβεθ και Μπάνκο, χαίρετε.
Μη φεύγετε, ομιλήτριες ελλιπών λογιών! Πείτε μου κι άλλα!
Με το θάνατο του Σινέλ, ξέρω πως είμαι θάνης του Γκλάμις.
Μα πώς και του Κώντορ;
Πείτε μου πού μάθατε τούτα τα μαντάτα;
Γιατί μας σταματήσατε με τόσο προφητικούς χαιρετισμούς;
Πού χάθηκαν;
Στον αέρα.
Κι ό,τι φαινόταν εξαφανίστηκε, σαν ανάσα στον άνεμο.
Υπήρχαν εδώ αυτά τα πλάσματα για τα οποία μιλάμε;
Ή μήπως φάγαμε τρελόχορτο που τη λογική αιχμαλωτίζει;
Τα παιδιά σου θα γίνουν βασιλιάδες.
Βασιλιάς εσύ θα γίνεις. Και θάνης του Κώντορ. Έτσι δεν είπαν;
Μ' αυτά ακριβώς τα λόγια.
Ο θάνης του Κώντορ ζει.
Και να γίνω εγώ βασιλιάς...
...δε βρίσκεται στα όρια τ' αληθινού.
Πόσο μάλλον του Κώντορ.
Ο βασιλιάς δέχτηκε μετά χαράς την είδηση της νίκης σου.
Παχιά σαν το χαλάζι έφταναν τα μαντά- τα, και οι πάντες εσένα υμνούν.
Μας έστειλε ο βασιλιάς μας να σ' ευχα- ριστήσουμε, όχι να σ' ανταμείψουμε.
Και σα δείγμα ύψιστης τιμής, με διέταξε να σ' ονομάσω...
...θάνη του Κώντορ.
Πώς;
Λέει την αλήθεια ο σατανάς;
Μα ζει. Γιατί με ντύνετε με δανεικούς μανδύες;
Ο θάνης ζει ακόμη, αλλά μια ζωή που του αξίζει να χάσει.
Οι προδοσίες που ομολογήθηκαν και αποδείχτηκαν έφεραν την ανατροπή του.
Θάνης του Γκλάμις και του Κώντορ.
Το σπουδαιότερο δεν έφτασε ακόμη.
Ευχαριστώ για τους κόπους σας.
Δεν ελπίζεις τα παιδιά σου να γίνουν βασιλιάδες;
Εκείνες που μου έδωσαν το Κώντορ, υποσχέθηκαν και σε εκείνα.
Τέτοιες προφητείες μπορεί να σ' ανάψουν πόθο για το στέμμα...
...αφού έγινες θάνης του Κώντορ.
Συχνά, για να μας βλάψουν, τα όργανα του σκότους λένε αλήθειες.
Μας κερδίζουν με μικρότητες για να μας προδώσουν με δυσμενείς επιπτώσεις.
Τούτη η υπερφυσική συμβουλή δε μπορεί ούτε κακή...
...ούτε καλή να είναι.
Αν είναι κακή γιατί μου 'δωσε υπόσχεση επιτυχίας με μια αλήθεια;
Είμαι θάνης του Κώντορ.
Αν είναι καλή, γιατί να παραδίδομαι στον υπαινιγμό...
...η τρομερή εικόνα του οποίου με συγχύζει και κάνει την καρδιά μου...
...να χτυπά δυνατά αντίθετα στο φυσικό;
Οι υπάρχοντες φόβοι είναι μόνο τρομερές φαντασιώσεις.
Η σκέψη μου, όπου ο φόνος ωστόσο είναι μόλις φανταστικός...
...κλονίζει την ύπαρξη μου τόσο...
...που κάθε μου πράξη πνίγεται σε εικασίες...
...και τίποτα δεν ειν' αληθινό.
Σας ευχαριστώ, κύριοι.
Κοιτάτε πώς είναι συνεπαρμένος ο σύντροφός μας.
Αν η μοίρα με θέλει βασιλιά, ας με στέψει χωρίς την ανάμιξή μου.
Άξιε Μάκβεθ. Τις διαταγές σου περιμένουμε.
Συμπαθάτε με, στο θολό μυαλό μου τριγυρνούσαν πράγματα ξεχασμένα.
Οδηγήστε μας στο βασιλιά.
Πολλά τα χρόνια του βασιλιά.
Τίποτα στη ζωή του δεν του ταίριαζε όσο ο θάνατός του.
Πέταξε ό,τι πιο ακριβό είχε σα να ήταν κάτι ασήμαντο.
Στο πρόσωπο δε διαβάζεις τι σκέφτεται ο νους.
Στο πρόσωπό του έτρεφα απόλυτη εμπιστοσύνη.
"Χαίρε εσύ που θα γίνεις βασιλιάς.
Αυτό σκέφτηκα συνετό να μοιραστώ μαζί σου...
...αγαπημένη συντρόφισσα...
...για να γνωρίζεις το μεγαλείο που έταξαν σε σένα.
Φύλαξέ το στην καρδιά σου κι έχε γεια".
Γκλάμις είσαι και Κώντορ...
...και θα γίνεις αυτό που σου υποσχέθηκαν.
Κι όμως, η φύση σου με τρομάζει.
Είναι γεμάτη καλοσύνη για να πάρεις τον πιο σύντομο δρόμο.
Θέλεις να γίνεις τρανός...
...δε σου λείπει η φιλοδοξία, αλλά η μοχθηρία που τη συνοδεύει.
Αυτό που θέλεις πολύ, το θέλεις μ' αγιοσύνη.
Δε θέλεις να παίξεις άδικα, μα θέλεις να κερδίσεις άτιμα.
Έλα κοντά μου γρήγορα, να σου ψιθυρίσω το θάρρος στο αυτί.
Χαίρε, Μάκβεθ! Χαίρε, θάνη του Κώντορ!
Άξιε ξάδελφε! Την αμαρτία της αχαριστίας μου ένιωθα βαριά.
Ένα έχω να πω. Σου πρέπουν παραπάνω απ' αυτό που μπορώ να σου προσφέρω.
Η βοήθεια κι η αφοσίωση που οφείλω, είναι ανταμοιβή από μόνη της.
Εσείς να δέχεστε τα καθήκοντά μας.
Καλώς μας ήρθες. Από βλαστάρι, θα αγωνιστώ, θα σε κάνω μεγάλο δέντρο.
Ευγενικέ Μπάνκο, που λιγότερα δε σ' αξίζουν...
...άσε με να σ' αγκαλιάσω και να σε βάλω στην καρδιά μου.
Αν μεγαλώσω εκεί, η σοδειά δική σου να 'ναι.
Γιοι, συγγενείς, θάνηδες κι εσείς που κοντά μου έχετε θέση...
...θα στεριώσω την περιουσία μου...
...στο μεγαλύτερό μου γιο, το Μάλκομ.
Τον οποίο τώρα ονομάζω πρίγκιπα του Κάμπερλαντ.
Χαίρε, πρίγκιπα του Κάμπερλαντ!
Χαίρε, πρίγκιπα του Κάμπερλαντ!
Πορέψου στο Ινβερνές και δέσε μας κοντά σου.
Πηγαίνω να χαροποιήσω τη γυναίκα μου με τον ερχομό σας.
- Ζητώ ταπεινά την άδεια να αποχωρήσω. - Αξιέ μου Κώντορ!
Είναι ασύγκριτος συγγενής.
Πρίγκιπας του Κάμπερλαντ!
Σ' αυτό το βήμα θα σωριαστώ ή θα το ξεπεράσω.
Γιατί στο δρόμο μου βρίσκεται.
Μάκβεθ! Μάκβεθ!
Αστέρια, κρύψτε το φως σας.
Να μη δει το φως τους σκοτεινούς μου πόθους.
Τρανέ Γκλάμις! Άξιε Κώντορ!
Πιο τρανό κι απ' τους δύο θα 'ναι ο χαιρετισμός που θα ακολουθήσει!
Η γραφή σου με μετέφερε πέρα απ' το παρόν...
...και νιώθω το μέλλον πολύ κοντινό.
Πολυαγαπημένη μου...
...ο Ντάνκαν θα έρθει εδώ απόψε.
- Και πότε αναχωρεί; - Αύριο, σκοπεύει.
Ο ήλιος δε θα δει ποτέ αυτό το αύριο.
Το πρόσωπό σου είναι βιβλίο όπου διαβάζονται αλλόκοτα πράγματα.
Πρέπει να φροντίσουμε τον επισκέπτη.
Άφησε στα χέρια μου το έργο αυτής της νύχτας.
Θα μιλήσουμε κι άλλο.
Δείξε σαν το αθώο λουλούδι, μα να είσαι το φίδι από κάτω.
Τ' άλλα άφησέ τα πάνω μου.
Ο κόρακας κράζει το μοιραίο ερχομό του Ντάνκαν στον πύργο μου.
Ελάτε, πνεύματα που καλλιεργείτε σκέψεις θνητών. Δώστε μου αναφροδισία.
Γεμίστε με απ' την κορυφή ως τα νύχια με φρικτή βαρβαρότητα.
Πήξτε το αίμα μου. Φράξτε την είσοδο και το διάβα της τύψης...
...να μη μ' επισκεφτούν ενδοιασμοί και το σκοπό μου κλονίσουν.
Σ' ωραία θέση είν' ο πύργος αυτός.
Ο αέρας γρήγορα γλυκαίνει τις αισθήσεις μας.
Έλα, σκοτεινή νύχτα, τυλίξου στους σταχτί καπνούς της κόλασης...
...να μη δει το κοφτερό μαχαίρι μου την πληγή που θ' ανοίξει...
...ούτε οι ουρανοί να κρυφοκοιτάξουν και να φωνάξουν "Στάσου"!
Ωραία και ευγενική οικοδέσποινα, φιλοξενούμενοί σου είμαστε απόψε.
Στις υπηρεσίες σας.
Δώσε μου το χέρι σου.
Οδήγησέ με στον οικοδεσπότη μου.
Τον αγαπάμε πολύ και θα συνεχίσουμε να του αποδίδουμε τιμές.
Αν είναι γραφτό να γίνει, τότε ας γίνει μια ώρα αρχύτερα.
Αν η δολοφονία παγίδευε τις συνέπειες...
...και στο τέλος έπιανε μόνο την επιτυχία.
Αυτό το χτύπημα θα ήταν το μοναδικό αλλά και το τέλος όλων.
Όμως εδώ, σε τούτη την όχθη και τον ύφαλο του χρόνου...
...θα πηδούσαμε στη ζωή που θα ερχόταν.
Υγεία σ' αυτό το σπίτι!
Μα σ' αυτές τις περιπτώσεις, έχουμε κρίση εδώ...
...απλά να διδάσκουμε αιματηρές πράξεις...
...που αφού μαθευτούν, γυρίζουν και βασανίζουν τον εφευρέτη.
Με διπλή εμπιστοσύνη βρίσκεται εδώ.
Πρώτον, συγγενείς και υπήκοός του είμαι...
...δυνατά εμπόδια στην πράξη.
Και σαν οικοδεσπότης του...
...να κλείσω την πόρτα στο φονιά, όχι να πάρω ο ίδιος το μαχαίρι.
Άλλωστε, ο Ντάνκαν έχει σταθεί στη δύναμή του τόσο υπομονετικός...
...έχει φανεί καθαρός στο μεγάλο του αξίωμα...
...που οι αρετές του σαν άγγελοι θα επικαλεστούν...
...τ' ανάθεμα για το χαμό του.
Η συμπόνια, σα νεογέννητο θα πετάξει στη ριπή ή σα χερουβίμ των ουρανών...
No comments yet. Be the first to leave one.