Tale of the Nine Tailed 1938 (Gumihodyeon 1938 / 구미호뎐1938)

Masarap, bigyan mo pa 'ko.

Inom pa.

Hindi ito 'yon!

Halika rito!

Gusto mong subukan? Inom na.

Pwede mong inumin.

Tagay.

Bakit? Hoy, ikaw.

Ano'ng problema?

Ayaw mo ba sa'kin?

Gawin mo na lang!

Ano 'to?

Gusto mo ba siyang bilhin para sa gabing 'to?

Ikaw pala 'yung Madame?

Wala siyang kwentang kausap.

Magaling kang magsalita ng Korean.

Marami na kasi akong nakasamang mga puta sa Joseon.

At ngayong gabi, siya ang makakasama ko.

Hindi sila bayaran.

Mga artista sila.

Kapag sinabi kong magbabayad ako,

dapat ibenta n'yo ang katawan at galing n'yo.

At kung hindi?

Tataniman ko siya ng bala sa ulo.

Paano kung ako na lang?

Kung ako na lang kaysa ang babaeng 'yan.

Wow. Magaling!

Magkano ka naman?

Mas makakamura ka. Libre lang.

Mumurahin ka lang pala?

Hubaran siya.

Opo, sir.

Sa isang kondisyon.

Kondisyon?

Kapag natalo mo ako sa inuman,

pwede mong gawin ang kahit ano sa'kin.

Nakakatuwa ka. Kapag nanalo ako, sa'kin ka na…

at puputulin ko rin ang brasong 'to.

- Kung saan ka masaya, sir. - Sa isang kondisyon.

Ako ang masusunod.

Magdahan-dahan ka nga sa pagkain.

IKATLONG EPISODE

Ang daming nangyayari sa buhay mo, ah?

Kararating mo lang pero may trabaho ka na

at nanakawan ka pa?

Bilihan mo 'ko ng baril.

Para saan? Hindi ba takot ka sa baril?

Lalaban ako para sa kalayaan.

Nandito tayo…

para sa isang misyon na protektahan ang panahong ito.

Hulihin ang naka-pula't puting maskara,

hanapin ang Batong Gabay, at bumalik nang ligtas.

- 'Yon ang misyon natin. - Pero…

Kung ipipilit mo pa ring lumaban, 'wag mo nang asahang makakauwi ka pa.

Dito ka lang at tanggapin mo ang responsibilidad.

Binubuwis ng mga tao rito ang buhay nila para makipaglaban.

Sigurado ka bang makakabalik tayo?

Kailangan nating makabalik.

Ni wala silang Wi-Fi rito.

Wala ring mint chocolate.

Wala rin si Ji-ah.

Pero nandito si Panginoong Lee Rang.

Muntik na nga siyang mamatay.

Sobra ang kaba ko.

Pero nailigtas mo siya.

Sana maging ayos lang siya kahit wala ako.

Pero lider siya ng mga tulisan.

Hindi ko alam kung pwede ko siyang pabayaang mag-isa.

Kailan mo sasabihin sa kanya?

Sabihin ang ano?

Na mawawala ako makalipas ang isang buwan?

Kailangan malaman niya na hindi ka magtatagal dito.

Naku po.

- Kain na. - Paano kung matalo siya?

- Ano'ng gagawin natin? - Naku. Masama 'to.

Rang.

Rang.

Ano'ng gagawin natin?

Di ba natin siya pipigilan?

Magsimula na tayo!

Hindi.

Baka mamatay siya!

Ano'ng gagawin natin?

Mga walang silbi.

Ayos lang ako. Makakainom pa ako.

Ikuha mo ako ng banga.

Hoy! Ikuha n'yo kami ng banga!

Wow!

Ganyan nga, Ryu Hong-joo.

Saan ba nagpunta ang lokong 'yon? Rang? Rang!

Ang hina ng mga tauhan mo.

Magagawa ba nila nang maayos ang trabaho nila?

Kawawang geisha!

Sira na.

Pwede mo bang ibigay sa'kin?

Naman.

Bruha ka, sa susunod…

Sino ka?

Gusto mo ang gayageum, di ba?

Buhay ka. Buhay ka sa panahong 'to.

Hinding hindi kita susukuan.

Isa pa, dito mo rin mahahanap ang sagot sa mga tanong mo.

Siya si Lee Yeon…

Pero hindi rin.

Kung gan'on, sino siya?

Isang sirena?

Ipapakita ko sa'yo kung paano itatali.

Ano 'to? Sirko?

Bakit ka may buntot?

Tumahimik ka nga!

Tahimik!

Gawin mo na!

Tingnan nga natin kung tunay na buntot 'yan?

- Naku po! - Pwede bang tumahimik ka?

Peste!

CLUB PARADISE

- Totoong sirena ka? - Kalahati lang. Mangingisda ang tatay ko.

- At nandito ka para? - Gusto kong maging mang-aawit.

Maging mang-aawit ka man o isang palabas,

isa lang ang gawin mo.

Sandali lang!

Kaliskis ko 'to.

- Kung kailangan mo 'ko… - Hindi ko kailangan.

Kunin mo.

Hindi ko nga kailangan.

Paalam.

Bagay sa'yo 'yang kurbata.

Bakit mo ginawa 'yon para sa'kin?

Kasi dalawa lang ang pakahulugan ko sa mundo.

'Yong mga nasa panig ko at hindi.

Ibubuwis ko ang buhay ko para magprotekta o manira.

Ikaw ang unang tao.

Ikaw ang kauna-unahang tao na rumespeto sa mga gisaeng.

Umiyak ka ba?

Hindi, hanggang sa huli.

Gaya ng turo n'yo, Madame.

Magaling.

- Busog na ba kayo? - Hindi pa.

Uminom lang ako nang wala pang kain.

Gusto mo bang mag-ihaw ako ng neobiani?

Saan naman siya nagpunta?

Ang lokong 'yon.

Hindi ba tulog ka na?

- Ano bang pinaggagawa mo? - Uminom ako. Bakit?

Simula ngayon hanggan 10 p.m. ka na lang.

Baliw.

Wala akong tiwala sa'yo.

Sino'ng nandiyan?

Ikaw siguro ang tagapagbantay.

Amoy dugo ka.

Tigreng Siberian ba ang ninuno mo,

bakit gusto mo ng masasamang bagay?

Kasi masama ako.

Umalis ka na.

Poot at pagsisisi na lang

ang laman ng banga na 'yon.

'Yon na lang rin ang nararamdaman ko.

Hindi pa nasisira ang selyo sa loob ng 500 taon.

Pero sa araw na 'to…

masisira na 'yon.

Tanggapin mo 'to!

Tama na 'yan, sir.

Nagluluto ako ng nurungji, kaya kailangan ko nang umalis.

Sugurin siya!

May apoy.

Nakakaawa ka.

Sige na.

Ipakita mo kay Lee Yeon ang magaganda mong mata.

Ano'ng gusto mo?

Ito?

Espesyal siguro 'to sa'yo.

Nasaan ka?

Nasaan ka?

Nahanap na kita.

Tumingin ka sa'kin.

Tumingin ka sa'kin.

Bakit mo ginawa 'yon? Bakit hindi mo tinupad ang pangako mo?

- Ano? Ano'ng nangyayari? - May ibang tao sa kwarto natin.

Wala naman akong nakikita. Nananaginip ka ba?

Sigurado akong may tao rito.

Ano? Sino?

Hindi ko alam.

Hindi ko alam kung ano pero…

Parang may nakita ako na di ko dapat makita.

Naman.

Tingnan mo nga naman.

Ano'ng ginagawa mo rito, Master?

Sa akin ang lugar na 'to.

Kaya pala. Di ako nakatulog nang maayos kagabi.

Ang lakas ng loob mong takasan ako para kay Lee Yeon?

- Sinubukan mo 'kong patayin! - Sabi ko, 'wag kang magpapakita sa'kin.

Halika rito! Koo Shin-ju!

Hindi. Sa akin ang lahat ng nasa kagubatan ko.

Koo Shin-ju.

Tandaan mo ang sasabihin ko.

Sa susunod na makita kita,

mawawalan ka ng braso at binti.

Maawa kayo!

Bubugbugin muna kita.

Huwag!