Dungeons & Dragons: Honor Among Thieves

มากันแล้ว

เตรียมตัวให้พร้อม

มีนักโทษเข้ามาอีกสองราย

เตรียมการรับคน

ประจำที่

ค่อยๆ

ประตูปลอดภัย

นักโทษเดินไป

เยี่ยมเลย เพื่อนร่วมห้องอีกคน

ไม่ได้ว่านะ เพื่อน เจ้าดูน่ารักดี

เดี๋ยวข้าพาชม ช่วยเจ้าปรับตัว

นี่คือถังที่ฉี่ของเราแข็งในนั้น และ…

ใช่ แค่นี้แหละ

เจ้าชื่ออะไร สาวน้อย

นั่นโฮลก้า ส่วนข้าเอ็ดกิน เจ้าล่ะ

ข้าติดคุกมาไม่รู้กี่ครั้ง แต่ไม่เคยติดร่วมกับผู้หญิงเลย

ข้าว่าข้าต้องชอบแน่

ขอแนะนำนะ

โฮลก้าไม่ชอบถูกกวนตอนที่นางกินมันฝรั่งอยู่

- ช่วงแสนสุขของนางน่ะ - หุบปาก

ได้สิ ตามสบายเลย

เขินนิดๆ สินะ

ถ้าได้รู้จัก ข้าก็ไม่เลวร้ายนักหรอก

อย่าทำแบบนั้นสิ

เราคงเพลินแน่ๆ ถ้า…

ข้าว่าจะถักแบบไม่มีนิ้วมือ แบบถุงมือแยกนิ้วโป้งน่ะ

ข้าอวดใครอยู่เนี่ย

ไม่มีสิ่งไหนจากโชคชะตาใด

จะเพลิดเพลินเท่าการจิบไวน์

กับเหล่าผองเพื่อน เราดื่มเฮฮา

มาดื่มคลายกังวลให้สุขอุรา

หยุดร้องสักที

ได้เลย โทไบอัส

พรุ่งนี้จะมีสภานิรโทษแล้ว

อย่าหวังไปเลย เอ็ด

พูดอะไรของเจ้าเนี่ย

คราวนี้จาร์นาธานก็อยู่ในสภา เขาเป็นแอราคอกร้า

ถ้าจะมีใครพาเราออกไปได้ ก็เขานี่แหละ

ไม่มีทางซะหรอก

จะบอกให้นะ โฮลก้า นี่เป็นวันสุดท้ายที่เจ้าจะได้สับน้ำแข็ง

ด้วยอำนาจแห่งสมาพันธ์ประมุข

สภานิรโทษจะเริ่มพิจารณา

ในคดีของเอ็ดกิน ดาร์วิสและโฮลก้า คิลกอร์

นี่คือปีที่สองของการจำคุก จากคดีอาชญากรรมในความผิด

ข้อหาโจรกรรมและต้มตุ๋นหลอกลวง

เป็นภารกิจของสภาแห่งนี้ ในการตัดสินคุณสมบัติรับนิรโทษกรรมของพวกเจ้า

เจ้าคิดว่าไง

ขอบคุณ สมุหนายกแอนเดอร์ตัน สมาชิกผู้ทรงเกียรติแห่งสภา

ก่อนที่จะเริ่ม ข้าสังเกตว่าสมุหนายกจาร์นาธานยังไม่มา

เราควรรอกันก่อนไหม

สมุหนายกจาร์นาธานติดพายุอยู่ เจ้าเริ่มได้เลย

เข้าใจ ก็แค่ว่าข้า…

เราคาดหวังให้เขาเข้าร่วมด้วยจริงๆ

ถ้าไม่เริ่มก็สละสิทธิ์ไป

เยี่ยมเลย

ข้าควรเริ่มด้วยการเล่าที่มาที่ไปก่อน

ท่านอาจแปลกใจ ที่ได้รู้ว่าข้าไม่ได้เป็นโจรมาตลอด

หลายปีก่อน ข้าได้เป็นสมาชิกของกลุ่มฮาร์เปอร์

เครือข่ายสายลับที่ให้คำสาบาน ว่าจะต่อสู้กับทรราชย์

ปกป้องผู้ถูกกดขี่ และไม่หวังสิ่งตอบแทน

เซีย ภรรยาข้าก็สนับสนุนการตัดสินใจนั้น แม้จะรู้ถึงความเสี่ยง

ตอนกลางวัน ข้าจะลอบฟังทหารรับจ้าง

ขัดขวางพวกโจร…

หรือแม้กระทั่งนำตัว จอมเวทย์แดงแห่งเธย์มาลงโทษ

ตกกลางคืน ข้าจะกลับบ้านไปหาภรรยา และลูกสาวข้า เคียร่า

จะว่าไป มีหลายครั้งที่ข้าเกิดคำถามในใจ

กับคำสาบานที่ว่า "ไม่หวังสิ่งตอบแทน"

แต่ภรรยาข้าก็จะพูดเสมอ

"เจ้าไม่ต้องให้เราทุกอย่าง แค่ให้ตัวเจ้าก็พอ"

จาร์นาธานอยู่ที่ไหนแล้ว

ใกล้ถึงหรือยัง เพราะว่าข้ารอได้

ไม่ได้ยินที่เราพูดเหรอ

ได้ยิน พายุไง ก็แค่จากที่ข้ารู้จักจาร์นาธาน

ข้าคิดว่าเขาจะรับฟังเรื่องราวของข้า

และข้าคงไม่ชอบเท่าไรที่ต้องรออีกปี เพื่อกลับมาในนี้และ…

พูดต่อไป

ได้เลย พูดต่อนะ

เมื่อเป็นฮาร์เปอร์ เรามักจะก่อศัตรู

และบางครั้งศัตรูก็จะตามเอาคืน

ไม่มีนักบวชคนไหนรักษาบาดแผล จากอาวุธของจอมเวทย์แดงได้

ไม่มีทางฟื้นคืนชีวิตนางได้

เมื่อเซียจากไป ความศรัทธาต่อคำสาบานของข้าก็จากไปเช่นกัน

ข้าขอโทษ มันไม่ง่ายเลยที่จะนึกถึงเรื่องนี้…

โดยที่ไม่มีจาร์นาธาน

อีกแล้วเหรอ

แต่เขาพลาดส่วนสำคัญที่สุดในเรื่องของข้านะ

เขาจะตัดสินข้าได้ยังไงถ้าไม่รู้แรงจูงใจของข้า

เรามีสิทธิ์เต็มที่ที่จะตัดสินคดีของเจ้า ถึงจะไม่มีจาร์นาธาน

- เล่าต่อไป - ก็ได้ ถึงไหนแล้วนะ

ตกกลางคืน ข้าจะกลับบ้านไปหาภรรยา และลูกสาวข้า เคียร่า

ย้อนไกลไป เลิกถ่วงเวลาสักที

ใช่ โทษที ใช่แล้ว คร่าวๆ นะ

ไม่กี่เดือนต่อมาเป็นช่วงที่น่าอับอายที่สุดของข้า

ข้าได้เจอโฮลก้าตอนนั้นแหละ

นางสงสารข้า

แบบว่า นางสงสารเด็กน่ะ

โฮลก้าเข้าใจชีวิตที่ตกต่ำดี

หลายปีก่อน นางถูกขับออกจากเผ่า

เพราะไปตกหลุมรักคนนอกเผ่า

เรากลายเป็นเหมือนพี่น้องในทันที

ด้วยความสัมพันธ์ที่เกิดจากความเชื่อใจ และการให้เกียรติกัน

เราทั้งคู่ไม่มีเงิน หรือวิธีที่ขาวสะอาดที่จะหามันด้วย

เราเลยตัดสินใจลบ "ขาวสะอาด" ออก และลองทำอะไรใหม่ๆ

มันฟินจริงๆ นะที่ได้รู้

ว่าสิ่งที่แยกเราจากสิ่งที่เราต้องการมาตลอด

อาจจะบางแค่กระจกแผ่นเดียว

ท่านอาจสงสัยว่าเราใช้ชีวิตวิถีโจรแบบนี้

โดยมีสาวน้อยอยู่ที่บ้านได้ยังไง

เราไม่ได้ทิ้งนางไว้ที่บ้านไง

เร็วเข้าๆ วิ่งเลย วิ่งๆ

เคียร่าไม่ใช่เด็กใหม่แค่คนเดียว เรายังมีไซมอน พ่อมดฝีมือดาดๆ

และนักต้มตุ๋นที่ชื่อฟอร์จที่ผลักดันให้เราหวังสูงขึ้น

และไม่นาน เราก็กลายเป็นทีม

ใช่ เราเป็นโจร แต่ข้าพยายามยึดเราไว้ในมาตรฐานหนึ่ง

เราไม่ทำร้ายใคร

และเราจะปล้นจากคนที่รู้สึกเดือดร้อนน้อยที่สุด

แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เมื่อเราได้พบจอมเวทย์โซฟิน่า

เราแทบไม่รู้เรื่องของนางเลย

รู้แค่นางอยากให้เราช่วยปล้นคลังของคอรินน์

นั่นคือที่มั่นของฮาร์เปอร์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินไหมนะ

แต่จาร์นาธานเคยแน่นอน

คลังนั้นเต็มไปด้วยสมบัติประเมินค่ามิได้ ที่ยึดมาจากพวกคนชั่ว

และมีเพียงกลุ่มฮาร์เปอร์ที่เข้าห้องนิรภัยได้

โซฟิน่าถึงได้มาหาเรา

ตอนแรกข้าก็ปฏิเสธ ข้าไม่ยอมดูถูกตัวเองแบบนั้นหรอก

แต่แล้วฟอร์จก็มาบอกข้า ว่าจากสมบัติในคลังของคอรินน์

มันมีจารึกแห่งการฟื้นคืน

ที่สามารถชุบชีวิตคนตายได้หนึ่งคน

แม้แต่คนที่ถูกฆ่าด้วยอาวุธของจอมเวทย์แดง

คงพอจะรู้แล้วนะว่าเป็นยังไงต่อ

- ทำไมข้าถึงไปไม่ได้ - โทษที เคีย งานนี้อันตรายเกินไป

งั้นพ่อก็ไม่ควรไปสิ

เรามีทุกอย่างที่เราต้องการแล้ว

ยังหรอก แต่นี่เป็นสิ่งสุดท้าย

เชื่อพ่อเถอะ

ไม่ต้องเศร้า ยัยหนู เราไปไม่นานหรอก

ข้าไม่ได้บอกนางเรื่องจารึก

นางคงใจสลายถ้าเรื่องนี้ไม่สำเร็จ

แล้ว

มันก็ไม่สำเร็จ

แล้วเจอกันนะ ที่รัก

มีผู้บุกรุก

อยู่นั่นไง

เราไม่ทำร้ายใครนะ

นางติดอยู่ในมนตร์หยุดเวลา ย้อนกลับมันสิ ไซมอน

ข้าทำไม่ได้ โซฟิน่าแข็งแกร่งเกินไป

เอาจารึกไป ปกป้องเคียร่าด้วย

ข้าขอสัญญา

ความจริงก็คือ ถึงสภานี้จะลงโทษข้าไปอีกสองปี

หรือ 20 ปีในข้อหานั้น

ก็คงไม่สาสมพอกับเรื่องเลวร้ายที่สุดที่ข้าเคยทำ…

ขโมยพ่อมาจากลูกสาวข้า

แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าท่านเลือกที่จะปล่อยข้า

ข้าจะขอใช้ชีวิตที่เหลือพยายามแก้ไขสิ่งที่ผิด

มีอะไรอยากเพิ่มเติมไหม

ข้าโอเค

แต่ที่จะประกาศคำตัดสิน ข้าขอร้องให้ท่านรอ…

- จาร์นาธาน - ขออภัยที่มาช้า

บอกไม่ถูกเลยว่าข้าดีใจแค่ไหนที่ได้เจอท่าน

- โฮลก้า เอาเลย - ผู้คม

ปล่อยข้าเถอะ

นางขว้างมันฝรั่ง

จาร์นาธาน

แต่เราให้เจ้าได้รับนิรโทษกรรมนะ

บินสิ เจ้านก บิน

ยังหายใจอยู่

บอกแล้วว่าเขาต้องพาเราออกมาได้

(ดันเจียนส์ & ดรากอนส์ เกียรติยศในหมู่โจร)

มีวี่แววเคียร่าไหม

ร้างมาสักพักแล้ว

คิดว่าฟอร์จพานางไปไหน

ข้านึกภาพเขาไปจากซอร์ดโคสต์ไม่ออกเลย ฟอร์จชอบเมืองมาตลอด

มื้อเย็นสำหรับท่านและภรรยาไหม

- อะไรนะ ไม่ - ข้ากับหมอนี่น่ะนะ

- ริมฝีปากแบบนี้เนี่ยนะ - ขนลุก แค่เครื่องดื่มก็พอ

งั้นเราจะนั่งเรือไปยังบัลเดอร์ส เกต

และมุ่งไปทางเหนือ

และในขณะที่ตามหาฟอร์จ ข้าจะแวะไปหามาร์ลามิน

แน่ใจเหรอว่าอยากไปเจออะไรแบบนั้น

- ถ้าเขาไม่อยากคุยกับเจ้าล่ะ - ไม่ใช่เรื่องว่าเขาต้องการอะไร

- โอเค - แต่เป็นเรื่องการจบกัน

เขาส่งจดหมายมาบอก ว่าเขาไม่ใช่สามีของเจ้าอีกแล้ว

นั่นยังไม่จบอีกเหรอ

- เจ้าไม่เข้าใจหรอก - ก็ใช่สิ

ข้าไม่เข้าใจเอาซะเลย

นี่มัน…

อะไรวะเนี่ย

ฟอร์จเป็นเจ้าเมืองเนเวอร์วินเทอร์

เจ้าตัวตลกนั่นทำได้ยังไง

ถ้าเคียร่ายังอยู่กับเขา ข้าก็ไม่สน

เร็วเข้า ไปกัน

ขอบใจ เพื่อน ริมฝีปากข้ามันทำไม

- ใหญ่ไปสำหรับหน้าเจ้า - อะไรนะ

มีแต่คนชอบมันเหอะ

ไม่เคยเห็นที่นี่คนแน่นแบบนี้เลย

คงมางานไฮซันเกมส์

ใช่ พ่อข้าเคยพามาครั้งล่าสุด ก่อนที่พวกมันจะถูกสั่งห้าม

มีผู้ชนะไหม

ผู้แข่งขันคนหนึ่งเข้าถึงรอบสุดท้าย

ก่อนที่สัตว์ประหลาดจะเขมือบ ท่อนบนของเขา ก็สรุปว่า…