The first 200 lines.
Είναι, μμ...
Ναι, είναι...
Κάτι λίγο παράξενο.
Αυτό που πρόσεξες,
ότι δεν είναι μια γυναίκα σαν όλες τις άλλες.
Φαίνεται κλεισμένη στον εαυτό της.
Χαμένη...
σ' έναν κόσμο που κρύβει βαθιά μέσα της...
αλλά περικυκλωμένη από έναν κόσμο χλιδής.
Ένα πανάκριβο μπουντουάρ...
Το κρεβάτι της είναι ντυμένο με σατέν...
τούλια που κρέμονται.
Από το παράθυρό της μπορείς να δεις τον πύργο του Άιφελ.
Ξαφνικά, η υπηρέτριά της φέρνει ένα κουτί δώρου --
προσφορά ενός θαυμαστή.
Είναι μια σταρ του καμπαρέ της ψηλότερης κλάσης.
Ανοίγει το κουτί.
Είναι ένα διαμαντένιο μπρασελέ.
Αλλά το στέλνει πίσω.
Οι άντρες πέφτουν στα πόδια της. Ξέρει μερικούς.
Αλλά όχι αυτόν.
Όλη της τη ζωή περιμένει...
έναν πραγματικό άντρα.
Η υπηρέτριά της έχει ετοιμάσει γι' αυτήν ένα αφρόλουτρο.
Η σταρ παίρνει μια πετσέτα και την τυλίγει στα μαλλιά της..
σαν τουρμπάνι.
Τα νύχια της είναι βαμμένα ροδακινιά,
Λύνει τη ζώνη από το νυχτικό της...
που το αφήνει να κυλήσει από τους μηρούς της
στο πάτωμα.
Το δέρμα της λαμποκοπά.
Ο μικρός αστράγαλός της γλυστρά μέσα στο αρωματισμένο νερό.
Έπειτα τα αισθησιακά πόδια της και τελικά όλο της το σώμα...
χαϊδεύεται από τον αφρό.
Σου είπα -- όχι ερωτικές περιγραφές.
Εντάξει, αλλά είναι μια γοητευτική γυναίκα.
Ξέρεις τι θέλω να πω;
Θέλω να πω...
Η πιο γοητευτική γυναίκα στον κόσμο.
Ναι, βέβαια.
Είναι πραγματικά.
Τέλειο σώμα.
Κλασικά χαρακτηριστικά.
Αλλά μέσα σ' αυτά τα πράσινα...
μάτια.
Είναι μαύρα.
Εγώ είμαι που είδα την ταινία,
Αλλά αν είναι αυτό που θέλεις, μεγάλα μαύρα μάτια.
Ευγενικά μάτια.
Γλυκά μάτια.
Αλλά πρόσεξε -- μπορούν να δουν...
καθετί.
Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κρύψεις από αυτά.
Όσο μόνη κι αν είναι,
κρατάει τους άντρες... σε απόσταση.
Έχει μάλλον άσχημη αναπνοή ή κάτι τέτοιο.
Αν πρόκειται να κάνεις πλάκα για μια ταινία...
που συμβαίνει να την αγαπώ, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσω.
Εντάξει, εντάξει, συνέχισε.
Ξαφνικά...
είμαστε στο Παρίσι.
στρατεύματα βαδίζουν
κάτω ακριβώς από την Αψίδα του Θριάμβου.
Πραγματικά όμορφοι στρατιώτες,
και
και τα κορίτσια τους επευφημούν καθώς περνούν.
Ύστερα είμαστε σ' ένα τυπικό Παριζιάνικο δρομάκι --
αδιέξοδο, σαν -- σαν να βλέπει σ' ένα λόφο,
κι αυτοί οι πραγματικά άξεστοι Γάλλοι --
όχι οι τυπικοί με τα μπερέ --
ξεφορτώνουν ένα φορτηγό -- είναι περίοδος πολέμου, φυσικά --
και τα κουτιά έχουν λιχουδιές όπως καπνιστό κρέας,
τα καλύτερα τυριά...
Mμ, ροδάκινο σιροπιαστό...
Μη μιλάς για φαγητό.
Για να μην πω για χοιρομέρια.
Μιλάω σοβαρά.
Όχι φαγητά και όχι γυμνές γυναίκες.
Ακόμα είσαι ζαλισμένος;
Είναι η πλάτη μου.
Αιμορραγείς ξανά. Κοίτα το πουκάμισό σου.
Είναι βρεγμένο.
Είναι ιδρώτας. Είχα άλλη μια κρίση πυρετού.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται μέχρι τώρα; Δεν είναι θαυμάσιο;
Βοηθάει να περάσει η ώρα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι σου αρέσει;
Δεν βρήκα κανένα σπουδαίο λόγο, αλλά φαντάζομαι ότι είναι εντάξει.
Παναγία μου, αυτό μόνο μπορείς να πεις;
Θα πρέπει να έχεις σπουδάσει πολιτική φιλοσοφία στο σχολείο.
Ο όρος είναι "Πολιτικές επιστήμες",
Και η απάντηση είναι όχι. Σπούδασα δημοσιογραφία.
Α, ώστε μπορείς να αναγνωρίσεις μια καλή ιστορία.
Και εύκολα να ξεχωρίσω μια ασήμαντη.
Ξέρω ότι δεν είναι τίποτα τρομερά διανοουμενίστικο...
σαν κι αυτά που βλέπεις.
Είναι απλώς ένα...ρομάντσο,
Αλλά είναι τόσο όμορφο.
Τώρα...
ξαφνικά...
Αυτή η στρατιωτική φάλαγγα ορμάει μπροστά!
Υπέροχοι Γερμανοί στρατιώτες...
πιάνουν στα πράσα αυτούς τους άξεστους λεθρέμπορους...
και τους συλλαμβάνουν όλους.
Αλλά εκεί κοντά...
είναι αυτό το μικρό φορτηγό...
με τους δυο Γάλλους φονιάδες από την Αντίσταση...
που κατασκοπεύουν τους Γερμανούς.
Ο αδέξιος στραβοπόδης με τον μισόκουφο λακέ του.
Ένα λεπτό.
Αυτοί οι άξεστοι που συνέλαβαν οι Γερμανοί.
Ναι.
Τι εννοείς λέγοντας ότι δεν έμοιαζαν με Γάλλους;
Δεν έμοιαζαν με Γάλλους. Έμοιαζαν...
Μμ...Τούρκοι.
Δεν είμαι βέβαιος, αλλά είχαν αυτά,
σαν, αυτά τα καπέλα στα κεφάλια τους,
σαν αυτά -- σαν αυτά, μμ...
τα τουρκικά. Φέσια.
Αυτά τα καπέλα είναι εβραϊκοί σκούφοι.
Δεν καταλαβαίνεις ότι είναι μια βρωμερή αντι-σημιτική ταινία;
Α, έλα τώρα!
Περίμενε.
Θα πρέπει να είναι μια Γερμανική ταινία, έτσι;
Δεν ξέρω. Ήταν πριν από χρόνια.
Κοίταξε.
Δεν εξηγώ τις ταινίες μου. Αφήνω τα συναισθήματά μου.
Αυτή πρέπει να ήταν μια προπαγανδιστική ναζιστική ταινία,
που γυρίστηκε στη διάρκεια του πολέμου.
Δεν ξέρω. Αυτό είναι μόνο το φόντο.
Εδώ είναι που αρχίζει το σημαντικό μέρος,
το μέρος με τους εραστές.
Είναι θεϊκό.
Κάθε βράδυ, η σικάτη συντροφιά μαζεύεται σ' αυτό το εξαιρετικό κλαμπ,
με εραστές σε κάθε τραπέζι, κατασκόπους σε κάθε γωνία,
και τους ανώτατους αξιωματικούς της γερμανικής διοίκησης.
Ένας απ' αυτούς είναι ο Βέρνερ.
Βέρνερ -- τόσο απόμακρος, τόσο θεϊκός --
και ο αρχηγός της Αντικατασκοπείας...
για όλη τη Γαλλία.
Α και η Μισέλ, με το αγγελικό της πρόσωπο,
το κορίτσι που πουλά σπίρτα, πραγματικά αυτό κάνει, οι --
καλά, θα δεις.
Και ύστερα...
η στιγμή που όλοι περίμεναν.
Ντα ντα!
Περπατώντας στο φως του προβολέα είναι αυτή η μυθική σταρ,
αυτή η μυθική τραγουδίστρια,
Λένι...
Λαμεζόν.
Ναι;
Γιακόβ και Ναβίντ συνελήφθησαν.
Πήρες τον χάρτη;
Όχι. Δεν υπήρχε χρόνος.
Πάρ' τον. Τίποτε άλλο δεν ενδιαφέρει.
Ζήτω η Γαλλία!
Τα μάτια του Βέρνερ αρχίζουν να καίνε μέσα στην ψυχή της.
Μάτια σαν τα νύχια ενός αετού.
Αναπόφευκτα.
Γιατί γελάς;
Κάτι πρέπει να 'ναι
σε σένα,
και σε μένα.
Τι συμβαίνει;
Ησυχία!
Φέρνουν κάποιον καινούριο.
Τι ώρα είναι τελοσπάντων;
Πράγματι αιμορραγεί.
Είναι πολιτικός κρατούμενος;
Δεν σε μεταχειρίζονται έτσι γιατί έκλεψες μπανάνες.
Μμ. Τον γνωρίζεις;
Εμπρός, προχωρείτε.
Το όνομά σου; Ε! Εσύ!
Και το δικό σου όνομα;
Λουίς Μολίνα.
Βαλεντίν Αρέγκουι.
Θέλεις να ξυριστείς;
Δεν εννοούσα τα πόδια σου.
Τι συμβαίνει;
Δεν καταλαβαίνω γιατί σταμάτησαν την ανάκρισή μου.
Είναι σχεδόν μια βδομάδα.
Γιατί δεν μπορούσαν να μου δώσουν...
εκείνον τον όμορφο ξανθό νεαρό αρχηγό εδώ;
Να μου κρατάει συντροφιά αντί για σένα.
Τι στο διάολο λες;
Φοβάσαι να μιλήσεις για το σεξ;
Θέλεις πραγματικά να μάθεις, Μολίνα;
Σε βρίσκω βαρετό.
Αγάπη μου, δεν ξέρεις την πρώτη σελίδα.
Είμαι ένας ομοφυλόφιλος. Συγχαρητήρια.
Έχω λίγο διαφθαρεί.
Ακόμα και στην τηλεόραση, ταινία στα μεσάνυχτα.
Σου αρέσουν αυτοί οι ξανθοί Ναζί. Έτσι;
Όχι, γιατί σιχαίνομαι την πολιτική,
αλλά είμαι τρελός για κείνον τον ξανθό αρχηγό τους.
Είναι τόσο ρομαντικός.
Θα έπρεπε να τουφεκιστώ γι' αυτό;
Οι Ναζί σου είναι τόσο ρομαντικοί...
όσο ο γαμημένος φύλακας και το δωμάτιο των βασανιστηρίων του.
Μπορώ να φανταστώ.
Όχι.
No comments yet. Be the first to leave one.