The first 30 lines.
ما زیر نور مهتاب به دنیا اومدیم
خیالی نیست
زیر نور خورشید نمی تونیم نفس بکشیم
باید قلبت رو پنهان کنی
ما برای غمگین، غمگین بودن به دنیا اومدیم
برای راضی، راضی بودن زجر کشیدیم
بیخیال شما همه بچه های ماهید، بچه های ماه
این چیزیه که باید باشید
آره همه ی این درد ها و زجر کشیدن ها
سرنوشتمونه، می بینی؟
زندگی من و تو اینطوری بود
ما باید توی بارون می رقصیدیم توی دردامون می رقصیدیم
حتی با وجود سقوط کردن
توی هواپیما می رقصیم
ما منظره شب رو بیشتر از هرکس دیگه ای نیاز داریم
فقط من میتونم خودمو آروم کنم، نه کسِ دیگه ای
اشکالی نداره که اشک بریزی
اما خودت رو نابود نکن
بچه ی ماه، تو بدرخش
وقتی که ماه بیاد بالا، نوبت توئه
یالا همتون
بچه ی ماه
گریه نکن
وقتی که ماه بیاد بالا
دیگه نوبت توئه
یالا همتون
بچه ی ماه
تو بدرخش
وقتی که ماه بیاد بالا
نوبت توئه
No comments yet. Be the first to leave one.