The Glory of Tang Dynasty (大唐荣耀)

หนึ่งภูเขา หนึ่งลำธาร

งดงามวิจิตร

ฝันหนึ่งภพ คำนึงหนึ่งชาติ

บุปผาปลิดปลิว

น้ำขึ้นน้ำลงจันทราเต็มดวง อายุเพิ่มขึ้น

สง่างามเช่นต้นสน

มีเกิดมีดับ ได้มาก็ทิ้งไป

เฝ้ารอคนคู่เคียง

คนหมื่นพันชื่นชมสรรเสริญ

สายสัมพันธ์แน่นแฟ้น รีบเร่งเกินไป

ซัดมีดแกว่งกระบี่

จอกทองถ้วยหยกมิเปลี่ยน

ตื่นจากฝัน ลมคำรามไปทั่วฟ้า

ชีวิตสิ้นสุดเท่านี้

ลมพายุพัดพาไปไกลหมื่นลี้

หนึ่งก้าว หนึ่งโบกสะบัด หนึ่งชั่วขณะเพียงหันกลับไป

ได้มาซึ่งชั่วชีวิต

เวลาโอบกอดกันและกันช่างแสนสั้น

หายไปไร้ซึ่งเงา หนึ่งวันคืน

ท่ามกลางลมฝน

หายไปไร้ซึ่งเงา หนึ่งวันคืน

ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง

ตอนที่ 1

แม่ทัพตู๋กู ท่านมาแล้ว

เชิญทางนี้ขอรับ

ข้ามิใช่บอกแล้วหรือ

คราวหลังข้าจะให้คนส่งยาไป

ถึงจวนของท่านด้วยตัวเอง

ลำบากท่านแม่ทัพ

มาด้วยตัวเองเปล่าๆ

ยานี้เมื่อปรุงเสร็จใหม่ๆ

จะออกฤทธิ์ดีที่สุด

รีบไปเตรียมมาเถอะ

ข้าจะรอเอาไปส่งที่จวนกว่างผิงอ๋อง

ขอรับ

ท่านรอสักครู่

ตรวจสอบให้ดี อย่าให้ผิดพลาด

ท่านแม่ทัพ

โปรดวางใจ

หลายวันนี้

ท่านแม่ทัพมารับยาทุกวัน

ยาที่ท่านต้องการ

ข้าน้อยปรุงอย่างพิถีพิถันแต่แรก

ไม่มีข้อผิดพลาดเด็ดขาดขอรับ

ดีมาก

รีบไปเถอะ

ขอรับ

หยุด ยอมแล้ว ยอมแล้ว

เพิ่งจะแค่นี้เอง ซ้อมต่อ

เสด็จพี่ ท่านปล่อยข้าไปเถอะ

ไม่มีอะไร

ท่านเก็บทำไมเล่า

ข้ายังเห็นไม่ชัดเลย

ข้าว่านะ

มิน่าล่ะเสด็จพี่ถึงไม่สนใจ

แม่นางชุยกับแม่นางเสิ่น

ที่แท้

ในใจท่านก็ไม่รู้ว่า

มีแม่นางคนใดซ่อนอยู่

ใครกัน

เป็นท่านเองหรือ

สูญเสียน้องชาย เจ็บปวดหรือไม่

แต่จะเจ็บปวด

มากไปกว่าผู้ที่สูญเสียลูกชายได้อย่างไร

หลี่ชู่

ข้ารู้ว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะเจ้า

เจ้าสังหารน้องชายของตัวเอง

ลำบากพี่หญิงมาส่งยาด้วยตัวเอง

ตั้งแต่องค์ชายกลับจวนมาจนถึงตอนนี้

ก็มิอาจเข้าไปได้สักก้าว

เกลี้ยกล่อมอย่างไรก็ไม่ฟัง

นอกจากสุราแล้วก็ไม่ต้องการสิ่งใด

เขาเจ็บปวด

มิใช่ที่ร่างกาย

แต่เป็นที่จิตใจ

หากดื่มเช่นนี้ต่อไป

ต่อให้กายเป็นเหล็กก็ทานไม่ไหวหรอก

ในกำแพงวังมีแต่กลิ่นคาวเลือดเนื้อ

เพราะองค์ชายเห็นแก่ความสัมพันธ์

ถึงได้ลำบากเช่นนี้

ให้ข้าไปเกลี้ยกล่อมเขาดีกว่า

ได้

องค์ชาย

อย่าดื่มอีกเลย

แม่ทัพตู๋กู

ข้าไม่เป็นไร

เจ้ากลับไปเถอะ กลับไปซะ

ผ่านมาห้าวันแล้ว

ท่านยังจะจมทุกข์ไปอีกนานแค่ไหน

หรือว่ากว่างผิงอ๋องผู้สง่างาม

จะพ่ายแพ้อยู่เช่นนี้

หรือท่านจะยอมให้วิญญาณของหลี่ถาน

เห็นสภาพพี่ชาย

เป็นเหมือน

คนพเนจรขี้เมาเช่นนี้

หุบปาก

ข้าผิดต่อถานเอ๋อร์

ข้ามันเป็นพี่ชายที่ใช้ไม่ได้

หากมิใช่เพราะข้าเป็นพี่ชาย

ถานเอ๋อร์ก็คงไม่ถูกจางฮองเฮาใส่ความจนต้องตาย

แล้วอย่างไร

ทุกวันนี้ท่านก็เลยไม่กินข้าวดื่มน้ำ

ใช้สุราดับทุกข์หรือ

หนีปัญหา หลบหน้าฮองเฮา

ข้าไม่ได้หลบ

เพียงแต่ข้าคิดไม่ถึงว่าฮองเฮา

จะโหดร้ายอำมหิตเช่นนี้

นางถึงกับฆ่าลูกตัวเอง

เพื่อใช้เป็นเหตุผล

ป้ายสีผู้อื่น

ปกป้องตัวเอง

ข้าเดินหมากพลาด

ไม่ผิด

ข้าแพ้แล้ว

ข้าแพ้แล้ว

ท่านแพ้แล้ว

แต่หากท่านยังจมทุกข์อยู่เช่นนี้ต่อไป

ท่านก็จะยิ่งน่าเวทนา

วังหลวงเดิมทีก็เป็นที่ที่ต้องตลบตะแลง

ต่อสู้เพื่อให้มีชีวิตรอด

จางฮองเฮาในตอนนั้น

หากไม่ฆ่าลูกชายของตัวเองเสีย

โยนความผิดให้เจี้ยนหนิงอ๋อง

คนที่จะตายไม่ได้มีเพียงนาง

ยังมีอำนาจทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังนาง

นางไม่เพียงทะเยอทะยานในตำหนักใน

แต่ยังต้องการราชสำนักด้วย

ครั้งนี้จางฮองเฮา

เอาชนะท่านได้

เพราะนางเข้าใจดีว่า

มีเพียงปกป้องตัวเองเท่านั้น

ถึงจะมีสิทธิ์อยู่ต่อได้

ท่านดูสิ

หากนางไม่บรรลุเป้าหมาย

ก็ไม่มีวันรามือ

ครั้งนี้เป็นเจี้ยนหนิงอ๋อง

แล้วครั้งหน้าล่ะ

ครั้งหน้าจะเป็นใคร

เสิ่นเจินจูหรือ

ดังนั้น

ท่านควรรีบลุกขึ้นมาสู้ได้แล้ว

ข้ารู้

ความสัมพันธ์ระหว่างเจี้ยนหนิงอ๋องกับท่าน

เขาเป็นบ่าซ้ายไหล่ขวาของท่าน

ตอนนี้

ข้ายินดีแทนที่เขา

เป็นบ่าซ้ายไหล่ขวาของท่าน

โยกย้ายสกุลตู๋กูของข้า

นำกำลังทั้งหมดให้ท่านใช้งานได้

แต่ว่า

การโยกย้ายกองทัพสกุลตู๋กูไม่อาจทำได้โดยพลการ

เพื่อแผนการแก้แค้นขององค์ชาย

เพื่อบรรลุการใหญ่

จิ้งเหยา

ยินดีแต่งเข้าจวนกว่างผิงอ๋อง

แม้จะเป็นอนุก็ตาม

เจตนาดีของท่านแม่ทัพ

ข้าซาบซึ้งนัก

แต่ข้าไม่อาจทำผิดต่อเจินจู

ดังนั้น ก็ได้แต่ขอบคุณท่านแม่ทัพ

แต่ว่า

เรื่องของถานเอ๋อร์

ทำให้เสด็จพ่อทรงเป็นกังวล

หลายวันนี้

ท่านแม่ทัพคงต้องลำบากแล้ว

ข้าไม่ส่งล่ะ

องค์ชายยังคงโศกเศร้า

ต่อไปเราต้องให้กำลังใจให้มาก

พรุ่งนี้ข้าจะมาเยี่ยมองค์ชายอีก

ลำบากพี่หญิงเป็นห่วงแล้ว

พี่หญิงเป็นแม่ทัพ

ทั้งในวังนอกวัง

คงมีหลายเรื่องต้องจัดการ

ยังมาเยี่ยมได้ทุกวันแบบนี้

เจินจูขอบคุณพี่หญิงแทนองค์ชายด้วย

ข้ามาที่จวนทุกวัน

น้องหญิงคงเข้าใจเจตนาของข้า

เหตุใดถึงพูดว่าลำบากล่ะ

เช่นนั้น

ความคิดเห็นขององค์ชายล่ะ

องค์ชายมั่นคง

ต่อน้องหญิงมาก

คิดว่าหากรับข้าเข้าจวน

จะเป็นการทำผิดต่อเจ้า

ข้าไม่ได้มีเจตนาจะแก่งแย่งองค์ชายกับเจ้า

แต่ข้าจริงใจต่อองค์ชาย

ไม่อาจปล่อยวางได้

จิ้งเหยาขอลา

เหตุใดท่านแม่ทัพตู๋กูจึงมีเจตนาเช่นนี้

ท่านแม่ทัพตู๋กูใจกว้างซื่อสัตย์

แม้จะล่วงเกินข้า

แต่ก็พูดความในใจ

ออกมาชัดแจ้ง

คบหากับผู้ที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้

ดีกว่าคบหากับผู้ที่

หน้าไหว้หลังหลอกเหล่านั้น

มากนัก

ดวงใจพิสุทธิ์ฉาบความเศร้า

กระดูกเหล็กกล้าดังกระทบ

จากไปมิหวนกลับ