Alfred Hitchcock Presents

‫عصر بخیر، خانم‌ها و آقایان

‫و به فصل جدید سریال ‫«آلفرد هیچکاک تقدیم میکند» خوش اومدین

‫طبق رسم همیشگیمون...

‫ما داستان‌های کوچیکی ارائه می‌کنیم ‫که ذات غیرعادی دارن

‫ما به مرد یا زن کوچیک قصه‌مون...

‫چیزی که لایقش هستن رو می‌دیم

‫وقتی هرازگاهی جرمی اتفاق میفته...

‫جرمی هست که مردم معمولی مرتکبش می‌شن

‫مثل همسایه‌هامون

‫فکر کنم تا بهار برسه...

‫تعداد خیلی زیادی از شما ‫به فکر اثاث‌کشی می‌افتین

‫یه جنبه از این برنامه هست که تغییر کرده

‫اگه منتظرین که من درباره...

‫یه حامی بی‌گناه، طعنه‌آمیز صحبت کنم...

‫به شدت ناامید می‌شین

‫با افتخار اعلام میکنم...

‫که دشمنیم رو با همه حل کردم...

‫و کاملاً به حامیان علاقه‌مند شدم

‫من حامی جدیدمون رو ملاقات کردم

‫و اون رو دلپذیر...

‫دلربا...

‫شوخ طبع...

‫صادق...

‫بی‌ریا...

‫باهوش...

‫قابل اتکا...

‫قابل اعتماد...

‫وفادار، شجاع...

‫تمیز و قابل احترام میبینم

‫اسم برنامه امشب اینه

‫خانم بیکسبی و کت سرهنگ

‫اما اول، متأسفانه...

‫ما یکی از اون...

‫اما اول، خوشبختانه...

‫ما یکی از اون تبلیغ‌های زیرکانه...

‫سرگرم کننده...

‫متین، بحث برانگیز...

‫به خوبی تهیه شده...

‫ولی بسیار کوتاه داریم

‫

‫صبح بخیر، بفرمایین داخل

‫- اگه سرش شلوغه میتونم منتظر بمونم ‫- اوه، نه

‫- ببخشید، ولی فکر کنم نوبت منه ‫- قطعاً همینطوره، آقای اوانز

‫فشارش نده. ‫باید بذاریم چند دقیقه سفت بشه

‫- زنت اینجاست ‫- اوه، خوبه

‫خب، اینجا چی داریم؟

‫ناهارت، عزیزم. ‫یه کم ماهی مونده بود

Oh, thank you, dear.

Oh, and I... have some bad news for you.

‫اون مرده میگه ماشین لباسشویی ارزش ‫درست کردن نداره، و اینم هست

‫اون مرده میگه ماشین لباسشویی ارزش ‫درست کردن نداره، و اینم هست

‫- این چیه؟ ‫- سازمان مالیات

‫پول بیشتری می‌خوان. ‫و این مال سه سال پیشه

‫یهویی تصمیم گرفتن که ما کلی پول بهشون بدهکاریم

‫- باشه عزیزم، ناراحت نشو ‫- میدونم

‫ولی تو همیشه داری سخت کار میکنی ‫و همیشه انگار یه کم عقب موندیم

‫زود باش عزیزم، به قطارت نمیرسی

All right.

Bye-bye.

‫اون کت جدیده، نه؟

‫نه خنگه، یه کت قدیمیه

‫الان پاییزه، فقط همین. ‫کت پاییزی قدیمیم رو دراوردم

‫خب خیلی بهت میاد. ‫و کاش این چیپس‌ها رو نمیاوردی

‫اوه، مسخره بازی در نیار

‫با این همه کاری که تو میکنی، ‫بد نیست یه کم به خودت برسی

‫- منظورت اینه که، ماهی یه بار میتونم چیپس بخورم؟ ‫- آره، عزیزم

‫بعضی وقت‌ها فکر نمیکنی ‫که به دیدنش نری؟

I'll see you tomorrow.

All right. I'll be home in time to get dinner.

Darling.

Don't you think sometime... you can give up this visit?

‫اوه، نه، فرد

‫اون تنها فامیلیه که دارم. ‫تو که میدونی

‫اون منو فرستاد دانشگاه، همه کار برام کرده

‫دو روز در ماه اونقدر هم زیاد نیست

‫ولی دو روز، یه شب

‫- یه شب که تو رو ندارم ‫- اوه، فرد

‫حالا اگه خونه بودم، ‫میخواستی بری بولینگ بازی کنی

‫اینقدر ناراحت نباش

‫تو مادرزن و پدرزن نداری

‫تنها چیزی که تو دنیا باید نگرانش باشی، ‫عمه پیر و بیچاره منه

All right. Goodbye.

I'll see you tomorrow night.

All right.

‫اوه، عجب خونه قشنگیه

‫واقعاً هیچوقت نمیتونی بفهمی ‫چه حسی بهم میده که...

‫تو یه اتاق با این اندازه هستم

‫چی میخوای؟ ‫همون همیشگی؟

‫اوه، درخت‌ها خیلی قشنگن

‫- رنگ برگ‌ها داره عوض میشه ‫- میدونی چیِ تو خیلی شگفت‌انگیزه؟

‫اوه، میبینم که درخت افرای طلایی هم گرفتی

‫هر دفعه که توی این هشت سال...

‫اومدی اینجا، چه تابستون، چه زمستون...

‫همیشه اول میای دقیقاً ‫همینجایی که هستی وایمیستی

‫و منظره رو تحسین میکنی

‫میدونی چیِ تو خیلی شگفت‌انگیزه؟

‫تو همیشه دقت میکنی که من به منظره دقت میکنم

‫هر مرد دیگه‌ای بود...

‫خب، راستش، اگه به خاطر شستن لباس‌هاشون...

‫یا درست کردن ناهارشون، ‫یا دعوا سر قبض‌ها نبود...

‫اونا اصلاً نمی‌فهمیدن که وجود دارم

‫بهم گوش نمیکنی؟

‫متأسفم. ‫داشتم به چشم‌هات نگاه میکردم

‫حرف‌هات رو نشنیدم

‫بیخیال، تو اصلاً نمیدونی چشم‌هام چه رنگیه

عزیزم

‫ببین گل‌های رودودندرون‌ها چقدر بزرگ شدن

‫درخت‌های فرانکلین رو دیدی؟ ‫بهترین شکوفه‌های این چند سال رو دارن

‫آره، اونا خیلی دوست داشتنین

‫اون سالی که با همدیگه آشنا شدیم اونا رو کاشتم

‫- یادت میاد؟ ‫- چی رو یادم بیاد؟

‫منو روی تخت بیمارستان، ‫و تو با لباس سفید پرستاری؟

‫واقعاً یونیفرم خیلی قشنگی بود

‫خیلی با کلاس بود! ‫یونیفرم رو نمیگم، دختری که اونو پوشیده بود رو میگم

‫اوه، عزیزم، لطفاً بیشتر از این نگو

‫یا اگه میگی، خواهشاً یه چیز احمقانه بگو، ‫مثلاً اینکه دندون‌هات چطورن؟

‫چون اگه بازم از اون حرف‌ها بزنی، ‫زانوهام می‌لرزن و...

‫این نوشیدنی دوست داشتنی رو ‫میریزم روی ترانس دوست داشتنیت

‫اینا با گندم درست شدن، عزیزم. ‫الان دیگه تو بالتیموری

‫- ما نوشیدنی گندمی می‌خوریم ‫- آره

‫میدونستم که نیویورک نیستم

‫- عزیزم، من یه کاری دارم که باید انجام بدم ‫- الان؟

‫نگران نباش. برو بالا، لباست رو عوض کن، ‫و راحت باش. منم الان برمیگردم

‫- چه کاری داری؟ ‫- یه اتفاق فوق‌العاده افتاده

‫یکی از همسایه‌هام مرده. ‫هرینگتون پیر رو یادت میاد؟

‫یه اسطبل تو ساحل شرقی داره

‫خب، دیروز صبح دفنش کردیم، و زنش...

‫مجبور نیستی که بری، هستی؟

‫زنش از اسب‌هاش حتی بیشتر از خودش متنفر بود

‫تصمیم گرفت تک تک اونا رو ‫قبل از اینکه بدنش سرد بشه بفروشه

‫- یعنی، همین الان؟ ‫- اوه نه، فردا تو «تیمونیم»

‫تو شهربازی. ‫یه مزایده‌ست

‫- ولی من همین الان رسیدم ‫- عزیزم، ناراحت نشو

‫باید قبل از اینکه تو مزایده شرکت کنم ‫اسب‌ها رو بررسی کنم

‫ولی من ناراحتم

‫کی برمیگردی؟

‫برای نوشیدنی قبل از شاممون برمیگردم

Excuse me.

‫وسایلتون رو مرتب کردم، خانم بیکسبی، ‫و حمامتون آماده است

‫مرسی، الوییز

‫راستش، تنها اسب وحشی، یعنی واقعاً وحشی...

‫اجدادش اسب‌های اهلی نبودن، مثل یه موستانگ...

‫تنها اسب وحشی تارپانه. ‫میشه اونا رو تو بیابون گوبی پیدا کرد

‫کوتاهه، یالش هم کوتاه و سیخه

‫تو گله‌های پنج تایی یا بیشتر حرکت می‌کنن، ‫هر گله رو یه اسب نر رهبری میکنه

‫- عزیزم، جان اومده ‫- صبح بخیر، جان

‫عزیزم، خیلی متأسفم که قبل از اینکه ‫آماده رفتن بشی دارم میرم

‫ولی میدونی که یه مزایده مثل این، ‫دو بار تو عمر آدم اتفاق نمیفته

‫ببخشید، من یه لحظه باید برم داخل، ‫سریع میام بیرون. الان میام، جان

‫- الوییز ‫- بله، قربان؟

‫- جعبه رو داری؟ ‫- همینجاست، قربان

‫- به محض اینکه رفتم، اونو بده به خانم بیکسبی ‫- چشم

‫و این نامه رو هم همراهش بده. ‫حتماً حواست باشه نامه رو هم بدی

‫به روی چشم، قربان

‫خیلی متأسفم. دوست داشتم ‫تا ایستگاه باهات بیام، ولی واقعاً نمیتونم