The first 200 lines.
پس دربارهاش باهام صحبت کن تا بتونم اون رو متوجه بشم.
- باشه تو یه ورزشکار بودی. - آره.
اما بعد تبدیل به کریس بازیگر شدی.
تو دبیرستان، میدونی، موج سواری میکردم
دو میدانی انجام میدادم، فوتبال بازی میکردم. از هر نظر تناسب اندام داشتم.
و وقتی به عنوان بازیگر ثور انتخاب داشتم یه کار خیلی خاص داشتم
این بود که شبیه یه شخصیت کارتونی باشم شبیه یه قهرمان کمیک بوکی.
درسته
برای ماموریت افزایش طول عمرم، برگشتم تو جاده
همراه با دانشمند ورزشی، راس اجلی.
قبل از این که فیلمبرداری قسمت بعدی ثور شروع بشه
اون میخواد کمتر به این فکر کنم که عضلههام چه شکلی باشن
و بیشتر به این فکر کنم که چطوری خرابیهای زمان از دست رفته رو جبران کنم.
راس، داریم چی کار میکنیم؟ داریم کجا میریم؟
کاری که الان داریم سعی میکنیم برای نسخه دوم کریس انجام بدیم
اینه که مطمئن شیم تو میتونی پا به پای پیری پیش بری
و، میدونی، چند دور رو ببری.
ممکنه مبارزه رو نبری اما چند دور رو میبری.
به نظر کار سختی میاد. برای من چه برنامهای داری؟
- قراره چند مرحله بالا ببریمش. - البته.
یه نگاه به این بنداز.
ریچارد
این یه طناب 100 فوتیه که تو ارتفاع 1000 فوتی آویزونه
مستقیم سمت دره.
پیشنهادم اینه که پایینش رو بگیری و خودت رو بالا بکشی.
ترسیدم
پس، قبلا کارهای زیادی مثل این انجام دادی؟
- تو همچین اندازهای یا... - آویزون بودن از یه ماشین کابلی روی یه طناب
- آره - ...تو ارتفاع 1000 فوتی؟ نه.
- نه - عجیبه
تو برنامه هفتگیم نیست.
قبل از این که این کار رو بکنیم چقدر وقت داریم؟
- تا فیلمبرداری ثور چقدر وقت داریم؟ - پنج ماه، فکر کنم، آره.
- دوست دارم این کار رو تو سه ماه و... - سه ماه تمرین.
- اما میخوام سنگین انجامش بدم. - چقدر بزرگ؟ چقدر... چقدر سنگین؟
نمیدونم. سنگینتر از چیزی که الان هستم.
این به نفعمونه یا به ضررمون؟
یا شاید جفتش، درسته؟
کاملا به ضررمونه. کاملا صادقانه میگم.
- نقطه ضعف... - کاملا به ضررمونه.
آدمهایی که اندازه تو هستن از یه طناب آویزون تو کوهستان بالا نمیرن.
اشتباه برداشت نکن. این خیلی سخته.
پس چی شد که به یه طناب صد فوتی که
از یه پرتگاه آویزونه زل زدم؟
بازی کردن نقشهای اکشن مثل ثور یعنی من
یه دهه صرف حفظ ماهیچههای ابرقهرمانی کردم.
اما چند ماه پیش تصمیم گرفتم بفهمم
که بدنم برای آینده تو یه مسیر سالم هست یا نه.
- سلام کریس، از دیدنت خوشحالم پسر. - از دیدنت خوشحالم.
پس با متخصص طول عمر، دکتر پیتر آتیا ملاقات کردم.
پس کریس، مشخصه که تو وقت زیادی
روی تمرینات قدرتی گذاشتی. روی چه برنامهای هستی؟
منظورم اینه من... طی سالها، برای نقشهای... متفاوت تمرین کردم.
میدونی، مخصوصا برای ثور، باید عضلههای بزرگی داشته باشم.
یه روز شونهها رو انجام میدم، روز بعد دست. پشت، سینه، پا.
فهمیدم. باشه.
خوبی؟
مشخصه که اون رو فرم شگفت انگیزیه.
بیشتر ما به کریس نگاه میکنیم و حاضریم هر کاری کنیم تا شبیه اون باشیم.
اما همیشه جایی برای پیشرفت هست.
بیش از 600 عضله تو بدن انسان وجود داره.
و برای طول عمر، باید تا جایی که میتونی
از بیشترشون خوب استفاده کنی.
پس، وقتی قدرت و کارایی عضلانی کریس، انعطاف پذیری
و چابکیش رو ارزیابی کردم، متوجه شدم میتونه از طیف وسیعتری از اونها استفاده کنه.
خودشه. خب، دو... یک، خودشه. تمومه.
و اون میتونه استقامتش رو بهبود ببخشه.
خب کریس، خبر خوب اینه که در کل نتایج تو عالی به نظر میان.
اما معلوم شد که تو چندتا چیز خیلی مهم
نتایج آزمایشت با کسی که میخواد
بهترین و قویترین آدم 90 ساله باشه مطابقت نداره.
حس میکنم دارم کارنامه دبیرستانم رو میگیرم پس...
پس باید چی کار کنم تا به اون اعداد برسم؟
خب، خیلی از اینها رو میتونیم تغییر بدیم.
و با هدف گرفتن گروههای عضلانی بیشترت
و بهبود استقامتت
میتونیم کاری کنیم که بیشتر زندگی کنی و زندگی بهتری داشته باشی.
باشه. خب...
بیا شروع کنیم.
نبوغ چالش راس در واقع دو گانه ست.
تمرین برای طناب
قدرت ابر قهرمانی کریس رو حتی بیشتر هم میکنه.
و اون رو تو مسیر زندگی طولانی و سالمتر قرار میده.
اما برای شروع، توقع دارم که کریس واقعا درگیری داشته باشه.
برای تبدیل من به دستگاه صعود از طناب راس من رو با بهترینهای
این کار آشنا کرده.
آکروباتهای تحسین شده الکس فریث و مویرا کمپبل
ترفندهای هوایی رو برای صحنههای نمایشی و سینمایی آموزش میدن.
پس میخوام که پات رو بذاری رو دست من اون یکی پات رو بذاری اونجا.
با پاهات فشار بده، و خودشه.
خودشه، و برو بالا با پاهات فشار بده، فشار بده.
باید پام رو...
- بالا رفتن از این طناب... - نه
...شاید سختترین کارشون تا الان باشه.
بازوهات رو بکش بالا حالا دستت رو بلغزون.
خودشه. و فشار بده.
خوبه. زودباش. آره، بکش. آره، بازش کن.
دستهای من انگار...
عضلههام میگن "واو، واو، واو"
میدونی منظورم چیه؟ تو فقط یه جورایی...
- آره آره - این فقط... یه جورایی عجیبه.
یه عضله عجیبه میدونی منظورم چیه؟
انگار، نه انگار... "باشه، من میکشمش."
- نه - ...با اون عضلهها
فقط چیزهایی هستن که... قبلا ازشون استفاده نکردم.
پس، این واقعا سخته.
میتونم کل روز شنا برم، اما طناب
نگهداشتنش داره بازو و دستم رو از بین میبره.
و فشار بده.
راستش الان یه جورایی دارم نگران میشم.
یه چالشی شروع شده و من مشکل دارم و
نمیتونم چند متر برم بالا. و اگه این کار رو بکنم، خیلی دردناکه.
حالا یه دفعهای، کریس دوباره یه تازه کار شده
و قبول کردنش سخته اما لازمه که بهم اعتماد کنه
وقتی که میگم همه این دردها ارزشش رو دارن.
چون بالا رفتن از طناب مزایای زیادی رو همراه خودش داره
که تا پیری اون رو سالم نگه میداره.
معلوم شد که عضلهمون کار بیشتری نسبت به، به حرکت دراوردن ما انجام میدن.
تو اعماق، هر رشته یه عالمه نیروگاه کوچیک داره
که اجازه میده جلو زوال فیزیکی رو بگیریم.
و با هر خم شدن ماده شیمیاییای رو آزاد میکنن
که با هر نوع مریضیای مبارزه میکنه.
اگه کلی نگاه کنیم عضلهها از اعضای حیاتی بدن
برای مبارزه ما مقابل پیری هستن. و صعود از طناب اینجا به درد میخوره.
برای این کار نه تنها به عضله بزرگ نیاز دارم
بلکه به همه عضلههام نیاز دارم.
برای بالا بردن شانسم تو بالا رفتن از طناب
و آینده من تو دوران پیری راس میخواد دامنه تمریناتم رو افزایش بده.
افسارم رو بگیر.
خوشحالم که یه روز خوب و خنک رو برای این کار انتخاب کردیم.
الان حدودا 45 درجه ست.
پس اون چندتا روال جدید جالب رو آورده.
عالیه
خودشه. خودشه. آره. خوبه گنده بک.
خوبه. خودشه. کارایی رو پیدا کن.
و وقتی سخت شد قدمهای کوچیک. قدمهای کوچیک.
قدمهای کوچیک، همین سرعت رو حفظ کن.
برون، برون،برون،برون،برون، برون،برون،برون.
خوبه
ممکنه روشهای اون غیر معمول به نظر بیان، ولی به اون اجازه میدن
که تا مرز توانایی انسان پیش بره.
اون تونست یه ماراتن کامل یه ماشین رو بکشه
رکورد پنج ماه شنا تو دریا. و ورزش سه گانه همراه یه کنده درخت.
تو یه چالش 24 ساعته اون 29000 فوت از طناب بالا رفت.
اون ارتفاع اورسته.
و من این یارو رو دعوت کردم تا، تا جایی که به خودش فشار میاره، به من هم بیاره.
بیا اینجا.
- خودشه. - بیا اینجا.
بریم. نفس بکش. بریم.
خوبه، اون، اون.
برای اینکه کریس روی طناب موفق بشه همه چیز باید کنار همدیگه قرار بگیره.
بریم سراغش.
قدرت گرفتن، عضله دوسر، پاها، شانه ها و پشت.
اون به تحرک، انعطاف پذیری و استقامت نیاز داره.
خوبه. بریم.
پس نقشه اینه که تمرکز رو از روتینهای باشگاهی دور کنیم
که فقط یه سری محدوده خاص رو هدف میگیره.
برای ورزشهای دنیای واقعی، یه دامنه بزرگتری از عضلات رو به چالش میکشه.
منم میتونم صعود کنم بابایی؟ منم میتونم صعود کنم؟
اوه خدای من. اوه خدای من.
اما این نوع قدرت همه جانبه دقیقا همون چیزیه که ما براش ساخته شدیم.
- اون شگفت انگیزه. - برو تریستان.
- برو تریستان. - یه رکورد جهانی جدید.
بدن انسان کامل با یه زندگی پر از تحرک مطابقت داره.
اون بزرگ بود.
و یه سری جاها اون تنها راه زنده موندنه.
آدمهایی که برای ورزش تو باشگاه پول میدن
فکر کنم دیوونه هستن.
مراقب باش. فقط پرتش نکن.
ما هر روز کار میکنیم.
کار سختیه.
این طوری قوی میشیم.
کاتالینا موتوچی با بچههاش
جیمنا و سوفی و مادرش و آنجلینا زندگی میکنه.
اونها متعلق به یه قوم مردم بومی آمریکا به اسم رارموری هستن.
این که هر روز از عضلههای مختلف استفاده کنی، کار سختیه.
مامان، تبر شکست.
اینجا بهشت راسه.
همین الان بگیرش.
دامها رو با پای پیاده میبرن
و تا نزدیکترین شهر یه روز با پای پیاده راهه.
اما چرا یه روز رو هدر بدی، وقتی میتونی بدوئی؟
اسم ما رارموریه.
یعنی آدمهایی که میدون.
وقتی تو کوهستان میدوئم
حس میکنم میتونم هر کاری بکنم.
به لطف سبک زندگیشون
رارموریها استقامت باور نکردنیای دارن.
دویدن تو فرهنگ اونها جای ویژهای داره
و همه نسلها برای مسابقات آیینی کنار همدیگه جمع میشن
که گاهی وقتها چند روز طول میکشه.
چی شد؟
تقریبا ردشون کردیم.
و تحقیقات نشون میدن
پدر بزرگ و مادر بزرگهای رارموری همون فشار خون
نه تنها بچههاشون، بلکه نوههاشون رو دارن.
اگه تو دوران پیریم به همچین چیزی برسم یه آدم خوشحال میشم.
باشه، پس اون طرف رو بکش...
- آره، پس از این طرف میریم. - آره
No comments yet. Be the first to leave one.