French Exit

Mrs Price, u kunt niet zomaar midden in een semester uw zoon van school halen.

Ik wil en ga die niet invullen. En daarmee is de kwestie afgesloten.

Goedemorgen.

Wat wil je doen? -Dat weet ik niet.

Wil je met mij mee?

De regels zijn er niet voor niets, Mrs Price.

En m'n kleren dan? -Je krijgt nieuwe.

Heb je gedronken tot je bijna helder kon denken?

Dreef het geweld van je muze je tot insomnia?

Nee.

Je menstruatie?

Hoe gaat het met Susan?

We hebben een pauze ingelast, dat weet je.

Om enigszins jong en verliefd te zijn.

Zie je haar vandaag?

Ik kan sowieso niet mee. Mr Baker wil me per se spreken.

Om je tot zuinigheid te manen?

We zullen zien.

Alles is weg

Wat is weg?

Niet het geld op m'n rekening.

Het is niet lang meer jouw rekening. -Hij staat op mijn naam.

De naam mag je houden, maar elke cent op die rekening...

naast alle investeringen en vastgoed gaat terug naar de bank.

Vastgoed...

Uiterlijk op één januari kun je er niet meer bij.

En het geld dat ik zelf had toen ik trouwde?

Dat is lang geleden al opgegaan in het landgoed.

En neem me niet kwalijk, maar het was geen groot bedrag.

En Malcolms nalatenschap?

Nee.

Ik heb je al zeven jaar lang gewaarschuwd voor deze mogelijkheid.

Daarna drie jaar als iets wat onvermijdelijk was.

Frances, wat... Wat was je plan?

Om dood te gaan voor het geld op was, maar ik ging en ga maar niet dood en...

En hier zit ik nu.

Goed.

Dan is alles geregeld.

Nu wil ik dat je zegt wat ik moet doen.

Doen? -Ja, vertel het me.

Leen iets van een vriend.

Onmogelijk. Noem iets anders.

Je kunt maar één ding doen. Alles verkopen.

De sieraden, de kunst, de boeken. Doe het discreet, goedkoop.

Ik wissel alle cheques voor je in voor contant geld.

En dan? -En dan...

wat je maar wilt.

Pas op.

Susan... -We vertellen Frances over onze verloving.

Wij samen.

Jij en ik? -Samen. Ja.

Wanneer? -Nu.

Nu samen met m'n moeder praten?

Nee.

Waarom niet? -Het is een slecht idee.

Ik moet het haar alleen vertellen.

Waar ben je bang voor? -Waar jij ook bang voor bent.

Ik vertel het haar nu.

Ik moet je iets vertellen.

Ben je aan het koken? -Nee.

Ik hou gewoon van het geluid.

Wat is er?

Wat, meneer de mompelaar?

Mijn nieuws overtreft dat van jou.

Ben je er klaar voor?

We zijn insolvabel.

We hebben niets meer.

Niets meer.

...edele metalen zijn vaste activa. Goud is geld.

Dus goud hou je als een reservetegoed. Dat koop en verkoop je niet op één dag.

Mijn honorarium.

30 procent, en dat is niet onderhandelbaar.

Niet? -Nee.

Weet u het zeker? Dat zal toch moeten als u met mij wilt werken.

27 procent.

Ik geef u 15 procent of niets.

25. -Mr Rudy...

nog één getal boven de 15 en ik maak er 14 van.

Daarna naar 13 en zo verder, totdat uw honorarium...

en uw aandeel in mijn leven compleet verdwenen zijn.

Dat is geen onderhandelen. Deze opdracht kan mijn reputatie schaden.

Uw reputatie?

Dat is grappig. -Is dat zo?

Heeft u geruchten gehoord over mijn mentale gezondheid?

Nee.

Nou, ik heb gehoord dat u apart bent.

Apart? -Apart, ja. Lastig.

Lastig. -En dan is er nog het verhaal over uw man.

Welk verhaal is dat? -Dat u hem vond.

Ja?

U weet wel.

Ik vond hem, maar heb een tijd niks met z'n lichaam gedaan.

Wordt daar nog over gepraat? -Absoluut. Natuurlijk.

Ik ga u persoonlijk de waarheid vertellen.

Ik ben meer dan apart.

Een deel van mij wil dit gebouw in brand steken met mezelf en m'n zoon erin.

Wat vindt u daarvan?

Dat zijn mijn zaken niet.

Toch wel.

Want als ik mijn prijs niet krijg, wordt dat deel van mij nog groter.

Er gaan geruchten, Frances.

Zeggen ze dat ik blut ben? -Ja. Klopt het?

Ik heb een plan.

Mogelijk idioot, maar hoe meer opties, hoe beter.

M'n appartement in Parijs.

Ik ben er al een jaar niet geweest. Het staat leeg.

Je moet weg uit New York, schat.

Dat is verstandig.

Verstandig.

Verstandig.

Ik betaal. -Nee.

Frances...

Bedankt.

De cheque is weer niet gedekt, Mrs Price.

Mrs Price?

Kan ik contant geld krijgen?

Heb je contant geld voor Sylvia?

Hoeveel? -Zeshonderd.

Bedankt, Malcolm.

Het plan is veranderd, vriend.

Ik wist niet eens dat er een plan was.

Er is besloten dat we naar Parijs gaan.

Is dat zo?

Voor hoelang?

Moeilijk te zeggen. Misschien voor de rest van ons leven.

Wat heb je te melden, Malcolm?

Heb je je moeder over onze verloving verteld?

Dat wil ik.

Ik kom er maar niet achter...

of je verwacht dat ik op je wacht.

Natuurlijk doe ik dat.

Maar dat zou niet erg galant zijn om te vragen, toch?

Interesseert galant zijn je?

Mij interesseert veel.

Zou je jezelf als een lafaard omschrijven?

Nee.

Hoe dan wel?

Ik heb daar helemaal geen behoefte aan.

Weet dat ik m'n best doe om niet meer van je te houden.

Susan... -Wat?

Ik ga naar Parijs.

Parijs.

Wanneer ga je naar Parijs?

Snel.

Hoe snel? -Morgen, denk ik.

Morgen, denk je?

Wanneer kom je terug?

Dat is het hem. Dat weet ik niet echt.

Nou.

Het is vast allemaal heel ontroerend.

Wat? -Je toewijding aan een vrouw...

die zichzelf pas aan je voorstelde toen je twaalf was.

Je weigering om de voor haar gunstige regels te overtreden.

Je geeft geen bloemen aan iemand van wie je afscheid neemt.

Ga alsjeblieft weg.

Aan alle goede dingen komt een einde.

Moet je echt gaan? -Ja, en dat vinden we heel spijtig.

Zo jammer, en het was zo'n gezellige avond.

Echt waar? -Het was echt een gezellige avond.

Ik vind het vreselijk om te gaan, maar ik heb thuis een noodgeval...

en wat kun je daaraan doen?

Niets.

Ik ga dit missen.

Wat?

Dit.

Kunnen jullie wat missen?

Misschien wel.

Maar waar heb je het geld voor nodig?

Voor wat wijn, als u weten wilt.

Hoe heet je?

Dan.

Daniel, wat zou je doen als we je 20 dollar gaven?

Ik zou vier liter rosé kunnen kopen, een pakje sigaretten en een worstje.

En neem je dat mee naar je kamer?

Naar het park.

Daar slaap ik meestal.

Dan lig je dus onder een bosje...

rookt je sigaretten en drinkt je wijn.

Je kijkt naar de sterren.

Waarom niet?

Hij viel jullie toch niet lastig?

Hij leek bij jullie te bedelen. -Wie? Daniel?

Helemaal niet. Hij is een vriend van ons.

Ik dank God voor een man als hij.

Niet dat het u iets aangaat.

Kom.

Waarom euro's, Frances? -Ik ga naar Parijs.

Je laat er geen gras over groeien.

Kleine prins.

Ik zal je missen, Frances. -Jullie allemaal.

Zo worden ze niet meer gemaakt.

'Cochon' betekent varken.

Het spijt me.

Het spijt me zo.

Sorry.

Ik had het niet moeten doen.

Wat?

Pardon.

Van wie is die kat?

Ik ben Malcolm.