House of the Dragon

Ik moet de koningin spreken.

Uwe genade.

Hij is herrezen.

Wie? - Aegon.

Zonnevier leeft nog.

Wegwezen.

Zonnevier is dood en ligt ergens weg te rotten.

Ga zitten.

Aegon heeft het leger van huis Scaep verbrand bij Roekenrust.

Daarna is hij gevlucht.

Ik weet niet waarheen.

Zijn aanhangers hebben al talloze raven gestuurd...

om zijn terugkeer te verkondigen.

Het volk denkt dat de goden hem verkiezen.

Dat ze hem uit de dood hebben laten herrijzen om de troon op te eisen.

Mijn eigen onderdanen smeken de goden om duidelijkheid bij de Grote Sept.

Na alles wat ik voor ze heb opgeofferd. - Rhaenyra...

Die mindere goden zijn onbeduidend. Wij zijn het bloed van Oud-Valyria.

Jij beschikt over absolute macht.

Die hoef je slechts te laten gelden.

Die verdomde Viserys ook.

Dit is allemaal zijn schuld.

Die profetie stelt me keer op keer op de proef en ik blijf mezelf bewijzen.

Dit is de ware beproeving.

Het hier en nu.

Het moment waarop je je macht laat gelden.

Het enige wat dit rijk begrijpt, is macht.

Dat heb je altijd al geweten.

Laat men uitkijken naar de draken van Aegon...

en laat Hugo en Vermithor de wacht houden bij de Drakenkuil.

Jij leidt de aanval op Stortstede.

Ga van huis naar huis.

Verwijder elke Hoogtoren...

en slacht ze allemaal af.

De ogen van het rijk zijn op ons gericht.

Zorg dat men mij niet als een monster ziet.

Met alle liefde, uwe genade.

Als Ormund en Daeron dood zijn...

spoor ik die verraderlijke Aegon op...

en dan vermoord ik hem persoonlijk.

Uwe genade, is er al een plan om het Zeeserpent te redden?

U gaat hem toch zeker redden?

Je vader gaat hem zoeken als de stad heroverd is.

Tegen die tijd is hij al lang dood. Stuur mij, nu.

Jij en Addam moeten de stad beschermen...

voor het geval de geruchten kloppen en Zonnevier inderdaad nog leeft.

Corlys is uw Hand, uw oudste bondgenoot.

Ik wens je grootvader geen kwaad toe, maar dit is het gevolg van zijn keuzes.

Het is uw schuld.

Pardon? - Dat heer Corlys gevangen is genomen.

Hoe durf je?

U hebt uw onderdanen altijd al slecht behandeld.

Addam en ik hebben zonder enige rust gezocht naar uw vijanden...

en zijn enkel beloond met woede. - Omdat jullie niets hebben bereikt.

Ondertussen zijn mijn vijanden almaar sterker geworden.

Als iemand nuttig is, gebruikt u diegene.

Zo niet, dan laat u diegene vallen. Net als Rhaena.

Nu is zij net zo gebroken als mijn grootvader.

Ik had jou ook moeten laten vallen na de Geul.

Wellicht wel...

maar u hebt mijn draak nodig.

Brutale vlegel.

Ik kan het je niet aanrekenen. Het zit immers in je bloed.

Daar heeft je zuster ons ook al aan herinnerd.

Gegroet, heren. - Gegroet.

We zijn de hele nacht doorgevaren toen we van het lot van onze heer hoorden.

De koningin vraagt jullie de orde te bewaren in Koningslanding.

Dat kan onze heer het leven kosten.

Heer Corlys was bekend met de risico's van zijn avonturen.

Hij acht de eer van huis Velaryon belangrijker dan zijn leven.

En waarom spreek jij namens onze heer?

Ik ben zijn oudste zoon...

en beoogde erfgenaam.

Jullie toekomstige Heer der Getijden.

Open de poort.

Rechtsomkeert.

Voorwaarts, mars.

Dat alles...

doet men voor u.

Uitzonderlijk, nietwaar?

Maar...

u moet eerst geridderd worden...

alvorens u gekroond kunt worden.

Kniel.

Daeron Targaryen...

zweert u in naam van de goden en de mens de weerlozen te verdedigen...

Iedereen naar binnen.

...vrouwen en kinderen te beschermen...

uw kapiteins en opperheer te gehoorzamen...

Sluit de poort.

...dapper te strijden, waar nodig...

en elke taak op u te nemen... - Rustig.

...hoe zwaar, onbenullig of gevaarlijk die ook moge zijn?

Halt.

Dat zweer ik.

Sta dan op als ridder...

ser Daeron de Dappere...

en verlicht het pad.

Het leger van de Koningin der Bastaarden nadert onze poorten.

Haar oom zal ze naar hun ondergang leiden.

Nee, haar minnaar.

Nee, haar echtgenoot.

Die verdomde Daemon Targaryen.

En z'n draak. - Natuurlijk heeft hij een verdomde draak.

Maar die gaat hij niet gebruiken.

Hoe weet jij dat nou?

Omdat z'n lieftallige vrouwtje de koningin dat nooit zou toestaan.

Rhaenyra heeft Daemon volledig onder de duim.

Hij is als een onderdanig teefje.

Nog een biertje voor de drakenheer.

De rebelse prins zal het in z'n broek doen...

als hij de machtige, schrikbarende heer Ulf de Witte onder ogen komt.

Uwe genade.

Uwe genade, is er iets? - Wat is er?

Het betreft prinses Helaena.

Ze heeft nog steeds niks tot zich genomen.

De maesters zijn bezorgd om haar welzijn. En om dat van haar kind.

Ontbied ser Alyn.

Ik wil naar de Grote Sept begeleid worden.

De Hoge Septon gaat mij daar vandaag zalven...

en mijn bewind zegenen in ieders bijzijn.

Dan bestaat er geen twijfel meer over de wil van de goden.

Onmiddellijk, uwe genade.

Is dat alles?

Nee.

Wat heeft dit te betekenen? Sers? Sers.

Mijn excuses, vrouwe. We hebben niet lang.

Waarvoor? - U gaat mee met de Zeemeerminskus.

Met de avondschemering vertrekt u naar Pentos.

Ik moet u mededelen dat uw verdiensten hier niet langer nodig zijn.

U hebt de koningin en het rijk trouw gediend...

en daar is hare genade u zeer dankbaar voor.

U krijgt genoeg goud mee voor een landhuis en bedienden.

Schiet op.

Ik begrijp het ook niet, vrouwe.

Uw tijd zit erop, vrouwe.

Ik moet u naar uw vertrek begeleiden.

Hierheen, prinses.

Vertrouw de koningin niet. Aegon is teruggekeerd. Zijn draak leeft nog.

Uw ongeboren kind is een gijzelaar die haar macht geeft over haar vijanden.

Ze zal u nooit vrijlaten.

Wat weet je nog?

Wat weet je nog?

Help me.

Geen zorgen. Je leeft nog.

Hier. Drink dit.

Over een uur krijg je er nog een.

Ze heeft me vergiftigd.

Je beseft eindelijk dat je alleen bent. Dat is hetgeen wat ons verbindt.

Ik wil niet meer alleen zijn.

Jij wel? - Wat maakt het uit of ik alleen ben?

Of ik leef of sterf?

Ik ben een verwantendoder, Alys.

Ik heb mijn eigen broer vermoord.

Ik ben vervloekt voor mijn zonden.

Je zou me in de steek moeten laten.

Anders is jou eenzelfde lot toebedeeld.

Balerion heeft deze plek afgebrand om een eind te maken aan huis Harren...

maar dat was zo makkelijk nog niet.

Een kind...

een jongen...

heeft het overleefd.

Hij was ernstig verbrand, maar leefde nog.

Zijn moeder wilde hem koste wat het kost redden.

Ze liet maesters uit heel de Zeven Koninkrijken komen, tevergeefs.

Dus wendde ze zich tot oudere middelen.

Ze ontdekte bezweringen die nog ouder waren dan het land zelve.

Ze onderhandelde met wezens die in het woud woonden...

maar niets kon de schade van het drakenvuur ongedaan maken.

Toen de jongen dood was...

probeerde ze zich bij hem te voegen.

Toen kwam ze erachter wat de prijs was.

Toen ontdekte ze dat ze gedoemd was om voort te leven.

Om eeuwig binnen het gebied van de oude Rivierkoningen te blijven.

Vervloekt wegens Harrens hebzucht. Zonder naam, titel of kasteel.

Ze moest elke nietige heer dienen die het kasteel opeiste.

Dat was honderd jaar geleden. - Een lange tijd om alleen te zijn.

Je moet iets eten, zuster.

Denk aan het kind.

Denk jij nu ook al aan hem?

Dus het is een jongen? Weet je dat zeker?

Kijk me aan.

Denk je echt dat ik je zou doden?

Denk je dat sterven het ergste is wat mij kan overkomen?

Onze vader zou je hiervoor verachten.

En toch heeft hij niets gedaan om dit te voorkomen.

Ik heb zijn visie nagestreefd, tot ik inzag dat het rijk eronder leed.

Er is een kever die zich altijd vlak voor de zomer laat zien.

Hij heeft meerdere kleuren. Blauw, goud, paars...

Hij ziet eruit als een schildpad.

Heb je die al eens gezien?

Ik meen van niet. - Hij komt enkel voor in Koningslanding.

Hij houdt zichzelf in leven met de uitwerpselen van andere wezens.

Hij is prachtig.

Als de zomer nadert, kun je hem me laten zien.

Jij geeft niets om die kever.

Je doet alsof.

Alles waar jij om geeft, is afschuwelijk.

Deze plek...

is afschuwelijk.