The Good Bad Mother (나쁜엄마)

THE GOOD BAD MOTHER

Mama, 'wag.

'Wag po, Mama.

Mama…

'Wag, Mama.

Kang-ho…

Kang-ho.

Kang-ho, naka…

Naka…

Kang-ho…

Nakatayo ka kanina,

hindi ba?

Anak ko…

Anak ko… Salamat.

Salamat.

Salamat.

Kang-ho, gawin mo ulit.

Tumayo ka ulit.

Kang-ho, kasi…

Kang-ho.

Kang-ho.

Kang-ho.

Kang-ho!

Kang-ho.

Kang-ho!

Kang-ho!

Kang-ho!

Kang-ho!

KABANATA 8

Patingin ng mga kuko mo.

Naayos ko na

pero baka maputol ulit.

Heto.

Lalagyan ko ng nail polish,

kaya ingatan mo ang kukong 'to, okay?

Inabandona ako ng mama ko.

Dinala niya ako sa hindi ko alam na lugar

at umalis siya para pumunta kung saan.

Hindi ka kailanman

aabandonahin ng mama mo.

Pero,

kung talagang

ginawa niya 'yon,

sigurado akong may dahilan.

Dahilan?

Oo.

Hindi mo man maintindihan ngayon,

pero balang-araw, maiintindihan mo rin.

Mi-joo, paano ka nakakasigurado?

Kasi inabandona rin ako.

Talaga?

Bakit?

Hindi rin ako sigurado.

Gusto ko rin malaman

kung bakit ako inabandona.

Pero hindi ko na malalaman pa.

Kang-ho!

Kang-ho.

Kang-ho.

Tungkol doon sa nangyari--

Ano po'ng dahilan?

Ano?

Bakit mo po ako inabandona?

Sinabi sa 'kin ni Mi-joo

na siguradong may dahilan.

Kang-ho.

Hindi kita

inabandona.

Kang-ho, tingnan mo ako.

Tingnan mo ako. Sige na.

Aaminin ko.

Kasi, Kang-ho…

Ang totoo niyan…

medyo masama ang pakiramdam ko.

Talaga po?

Saan?

Dito.

Medyo masakit ang tiyan ko.

Dahil sa sakit ko, kailangan kong uminom ng gamot at pumunta sa ospital.

Kailangang may magluto, maglaba, at mag-alaga sa 'kin.

Pero…

Ayokong maging pabigat sa 'yo.

'Yon ang dahilan.

Pabigat po ba ako sa 'yo…

dahil may sakit ako?

Ano?

Pinaiinom mo po ako ng gamot at dinadala sa ospital.

Nagluluto at naglalaba para sa 'kin.

Para sa 'kin, mama kita.

Pero siguro, pabigat na ako para sa 'yo.

Pasensiya na.

Mali ako.

Tama ka.

Ako ang mama mo,

at anak kita.

Mali na inisip ko 'yon.

At isa pa, maayos ka na.

Nakatayo ka na nga kanina.

At hindi magtatagal,

makakalakad at makakatakbo ka na.

At…

maaalagaan mo ako.

Tama.

May tagapag-alaga na rin ako, hindi ba?

"Tagapag-alaga"?

Oo.

Ikaw na ang tagapag-alaga ko.

Ang tagapag-alaga mo.

Kaya naman, Kang-ho,

subukan mong tumayo ulit

tulad ng ginawa mo kanina.

Okay lang 'yan. Kaya mo 'yan.

Dahan-dahan lang.

Okay.

'Wag kang susuko. Kaya mo 'yan.

Kaunti pa.

Hindi ko po kaya.

Hindi, kaya mo 'yan. Nagawa mo nga kanina.

Tumayo ka, Kang-ho.

Tayo.

'Wag mo akong iiwan, Mama.

Mama, saan tayo pupunta?

Ayoko po ro'n, Mama.

Di ba 'ko puwedeng mabuhay kasama ka? Pakiusap.

Mama.

Mama.

Mama!

Mama!

Mama!

Mama!

Mama! Iligtas mo ako!

Gusto mo bang mabuhay?

Gusto mo?

- Mama! - Tumayo ka.

Tumayo ka tulad ng ginawa mo kanina!

- Mama! - Tayo!

- Kang-ho, tingnan mo! - Mama!

Kung tatayo ka,

hanggang tuhod lang ang tubig!

- Mama. - Kaya tumayo ka na!

Tayo!

Mama.

Mama!

Wala ka nang wheelchair.

Kaya tumayo ka.

Tumayo ka na at maglakad!

Hindi ko po kaya.

Hindi sa hindi mo kaya. Ayaw mo lang.

Hindi po totoo 'yan.

Hindi ko po kaya, Mama.

- Talaga? - Mama!

Talaga?

Mama!

- Tayo! - Mama!

- Mama! - Tayo!

- Mama! - Tumayo ka at maglakad!

Mama!

Tayo!

Mama…

Hawakan mo siya sa baywang…

Mama…

Tayo.

Sige.

Ayos lang. Kaya mo 'yan.

Tayo.

- Magaling. - Kaunti na lang. Kaliwang paa.

Ganiyan nga.

'Yong mga binti mo.

Igalaw mo ang mga binti mo!

Hindi ko sila magalaw.

Dahan-dahan. Ayan.

Magaling.

- Magaling. - Ang galing mo.

Dahan-dahan.

Hala!

- Igalaw mo. - Mama.

Nagagalaw ko na sila, Mama.

Mama.

Ang galing mo. Sige pa.

- Ayoko! - Si Oh Tae-soo ng Jeilmirae Party

- Halika rito. Kang-ho! - ang nakatanggap

ng pinakamaraming boto sa paunang halalan.

Mr. Son!

Halika rito, Kang-ho.

Kang-ho.

Grabe na ang pinagdaanan niyang hirap.

Dahil sa lagay ng anak niya

at sa nangyari sa babuyan niya,

siguradong nahihirapan siya ngayon.

Grabe ang ginawa ko

para lang mapaalis ang babuyan niya.

Dapat mamatay na ako.

Tama ka riyan.

Ano?

'Wag mong sabihin 'yan.

Lahat naman tayo may kasalanan.

Wala namang inosente sa 'tin.

Dapat siguro bisitahin ko siya at damayan

pero nahihiya akong humarap sa kaniya.

Pero siguro,