Gunpowder Milkshake

Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000

Er is een groep mannen die "De Firma" worden genoemd.

Ze regelen dingen al een hele lange tijd.

En als ze iemand nodig hebben om hun troep op te ruimen...

... sturen ze mij.

Ga je helm pakken. Laten we naar de winkel gaan.

Je ziet er zo schattig uit, Nit.

Sam!

Nathan?

Waar ben je?

Thuis. Aan het naaien.

Ontmoet me in het restaurant.

Waarom?

In hoeveel moeilijkheden zit ik?

- Een extra schep voor m'n favoriete klant. - Bedankt, Rose.

15 JAAR EERDER

Ik deed er een extra schep bij voor m'n favoriete klant.

Bedankt, Rose, - Ik weet zeker dat ze zo komt.

Je kent duidelijk mijn moeder niet erg goed.

Hé, vreemdeling.

- Kan ik je last verlichten? - Niets bij me vandaag, Rose.

Voor alles is een eerste keer. Ze zit daar.

Bedankt om op haar te passen.

Je zei dat je hier in 30 minuten zou zijn.

Ben een paar minuten te laat.

Drie uur.

Je bloedt.

Gewoon weer een dag op kantoor. Heb je het bij je?

Anna May weet ze wel uit te zoeken.

Het is geladen. - Brave meid.

Luister, ik, euh... moet een tijdje verdwijnen.

Dan ga ik met je mee. - Kan niet. Niet deze keer.

Nathan zal hier weldra zijn. Hij zal voor je zorgen als ik weg ben.

Ik wil niet met Nathan mee. - Ik doe dit voor je eigen bestwil.

Ik blijf in de bibliotheek met Anna May en de anderen.

Is te gevaarlijk.

Wat is er aan de hand?

- Het is... het is gecompliceerd. - Vertel het me.

Ik ben geen kind meer.

Nee, dat ben je niet.

Je hebt je milkshake niet aangeraakt.

Wilde hem niet opdrinken zonder jou.

Hoe lang ga je weg?

Ik moet even snel bellen.

Blijf hier.

Avond, heren. Kan ik uw last verlichten?

Sodemieter op.

Hallo, kleine meid.

Mammie zegt dat ik niet tegen vreemden mag praten.

Deze "mammie"... lijkt heel veel op jou.

Alleen groter en vinniger.

Heeft m'n vaders bloed helemaal over zich?

Ik mag jou niet.

Genoeg gespeeld.

Waar is ze?

Ga een varken kussen.

Vertel me waar ze is.

Doe je ogen dicht, kleine meid.

Mam!

Avond, lieverd.

- Kan ik uw last verlichten? - Ik ben schoon.

Gewoon schoon of diner schoon?

Had deze vergeten. - Natuurlijk, lieverd.

Jonge...

Oh, deze meiden zijn erger dan de Stasi.

Ben je gewond?

Gewoon weer een dag op kantoor.

Je klinkt net als je moeder.

- Ik heb geen moeder. - Nou, je hebt wel haar temperament.

- Wat is er vanavond verdomme gebeurd? - Slechte info.

Je zei vier of vijf idioten met proppenschieters.

Ja, en?

In godsnaam, kind.

Dit moest onopvallend zijn, geen bloedige slachtpartij.

De volgende keer, laat ik ze mij neerschieten.

De volgende keer, doe je gewoon wat je gezegd wordt.

Onthoud voor wie je werkt. Zolang zij blij zijn...

Dus riep je me hier, zo dringend, om me hier aan te herinneren?

Nee.

Je talenten zijn nodig, meteen.

Iemand heeft van ons gestolen.

Wie is er gek genoeg om van "De Firma" te stelen?

Iemand die niet weet wie we echt zijn.

Een accountant. Van de schone kant van de zaak.

Hoeveel heeft hij genomen? - Genoeg voor een bezoek van jou.

We moeten dat geld terug.

Brave meid. Ik sms je het adres later.

En raak die stenentijdperk wapens kwijt, die je bij je draagt.

- Maar die heb ik al jaren. - Zoek een verkoper.

En zorg voor wat schone wapens.

We kunnen je niet gelinkt hebben aan die oorlogszone die je achterliet, wel?

Wist je van deze kleine onderneming die mijn zoon ernaast had?

Sorry, Oom. Ik had geen idee.

Waar is de schoen?

Welke schoen?

De schoen die nu niet z'n linker voet bedekt.

Degene die precies op de rechter lijkt. Die kut schoen.

- Ik weet het niet. - Nou, vind hem.

Gevonden, meneer McAlester.

Niemand vertelt z'n moeder hier over.

We zeggen haar, dat hij er vandoor ging met een meisje.

Ik snap het.

Nu, breng me de hoofden van de mannen die mijn jongen vermoord hebben.

IK HOU VAN KITTENS

Hallo, lieverd. Wat kan ik voor je doen?

Ik moet wat boeken... omruilen.

Nou, dat is fijn.

Niet veel mensen van jouw leeftijd lezen nog boeken.

- Heb je een pas bij ons? - Nee.

- Maar ik wil er graag een. - Prachtig.

Welk soort... boeken ben je in geïnteresseerd?

Vooral kleinere.

Een paar zware.

Nou, die zul je daar niet vinden. Dat is onze kinderafdeling.

Het Betoverde Bos…

... en de Nooit Eindigende Oceaan.

Die klinken leuk.

Hebben we elkaar eerder ontmoet?

Je lijkt zo... bekend.

Ik schaam me te zeggen dat het een tijd geleden is, dat ik een bibliotheek bezocht.

Nou... zo kun je niet leven, lieverd.

Laten we je een goed boek bezorgen.

Kom.

Anna May, deze mooie jongedame wil een lidmaatschap bij ons.

Nou...

Madeleine zou hebben moeten zeggen dat we geen nieuwe lezers aannemen,

- zonder referentie. - Madeleine had een voorgevoel.

Weg met je voorgevoelens, excuseer m'n Frans.

- Technisch geen Frans. - Altijd letterlijk?

- Natuurlijk literair. Ik ben een bibliothecaris. - Hoe het ook zij.

Florence, lieverd? Wil je komen?

Ik ben bang dat we een beslisser nodig hebben.

Madeleine denkt, dat dit meisje wat te lezen moet hebben.

Ik zei je, dat ik een voorgevoel had. Zij heeft iets zeer familiars.

Voorgevoel, de hele boel. Ik, overigens, denk dat we het lichaam kwijt moeten raken

en dan een lang gesprek moeten hebben over onze aannameprotocollen.

Je weet dat ik je kan horen, toch?

Stil, meisje. Niet zo onbeleefd.

Draai je om, schat.

En doe je hoed af.

- Wat zei je, was je naam? - Heeft ze niet gezegd.

- Dat is vreemd. - Nou, meisje?

Tong kwijt? Zeg op.

Het is Sam.

- Scarlet's kind. - Ja.

Ik wist het. Heb die ogen nooit vergeten.

We hebben je niet gezien, sinds je zo groot was.

- Hoe is het met je moeder? - Heb haar in 15 jaar niet gezien.

Nou, dat is iets wat we allebei gemeen hebben.

Nou, nou, nou, kleine Sam. We horen steeds over jou.

Je hebt jezelf een behoorlijke reputatie opgebouwd.

Kom hier. Geef tante Madeleine een knuffel.

Waarom kom je nu terug?

Ik had schone wapens nodig en...

... ik denk dat ik een excuus nodig had.

Mooie collectie.

En je zorgt er goed voor.

Laat me raden, jij bent het sentimentele type. Ro... man... tisch.

Sentimentele types houden dit niet lang vol.

Dus, nee. Ik denk niet dat ik het sentimentele type ben.

Tommy Tomahawk.

- Ik heb hem overal gezocht. - Ja, sorry daarvoor.

Dus...

- ... jij bent een idealist. - Nee.

- Misschien heb ik geen type. - Iedereen heeft een type.

Iedereen.

- Misschien ben ik het professionele type? - Ah. Oude school.

"Geen vrouw, geen kinderen" type.

- Vrouwen zijn eerlijk spel. - Geslachtsgelijkheid.

- Heel progressief. - Ze is een feministe.

- Fijn. - Je moet leven.

We zullen deze laten verdwijnen en je aan iets nieuws helpen, schone boeken.

Je hebt een Jane Austen nodig.

Een Charlotte Brontë.

En een Virginia Woolf.

En een Agatha Christie.

Om te lezen.

LE BONBON HOTEL Kamer 11

Alsjeblieft...

... ik moet dit beantwoorden.

Je moet weglopen en God danken dat ik niet in een moord bui ben.

Ik had geen keuze.

- Nee! - Genoeg!

"Moeilijk te krijgen" spelen? Niet erg slim, idioot.

Niet tenzij je wilt dat ik je kleine prinses in stukken terug stuur.

Je hebt precies 60 minuten om het geld naar de Gutterball bowlingbaan te brengen.

Een minuut te laat, en ze zal haar 9e verjaardag met de wormen vieren.

60 minuten.

Alsjeblieft...

... het is m'n dochter.

Val dood.

Ik zal de dokter halen.

Wapens gaan in de koekjestrommel.

Heb je een tijdje niet gezien.

En je bracht een nieuwe vriend mee.

- Wat is er verdomme gebeurd? - Ik ben gebeurd. Lap hem gewoon op.

Ik wil hem over tien minuten op de been hebben.

Hij gaat nergens naar toe. Niet in tien minuten.

- Misschien nooit weer. - Dus, wat kunnen we doen?

"We"? Nou, jij kunt beginnen met geen mensen meer neer te schieten.