The King Dae Joyoung (대조영)

‫ما تا سرحد مرگ با تجویونگ میجنگیم. ‫نبرد ما رو فرماندهی کنید و رهبری رو برعهده بگیرید!

‫ما رو رهبری کنید! ما رو هدایت کنید شاهزاده!

‫ماگو، رئیس روستا و تمام عاملان این شورش رو دستگیر کنید!

‫- ژنرال ‫- گومی!

‫اگه شما واقعاً به مردم کران اهمیت میدید ‫نمیتونید مردم رو به انتقام جویی تحریک کنید.

‫ژنرال!

‫خوب گوش کنید.

‫من هر غم و مشکلی که درآینده پیش ‫بیاد، باز هم کران ها رو رها نمیکنم.

‫اما اگر حالا شما شورش کنید ‫کران هرگز احیا نمیشه.

‫اگه شما میخواید از خواسته ی من سرپیچی ‫کنید و علیه ژنرال تجویونگ قیام کنید

‫این شمشیر رو بردارید و اول منو بکشید!

‫گومی!

‫زودباشید

‫بیاید جلو و سر منو قطع کنید!

‫ژنرال

‫میتونید به ما قول بدید که کشور ما دوباره احیا میشه؟

‫بهتون قول میدم.

‫بهم اعتماد و ازم پیروی کنید

‫من حتماً کران رو احیا میکنم.

‫ژنرال ما از شما پیروی میکنیم.

‫ما تا پایان از شما پیروی میکنیم شاهزاده.

‫زنده باد...زنده باد! ‫زنده باد کران!

‫جویونگ

‫چه اتفاقی افتاده؟

‫من درباره شورش کران چیزهایی شنیدم. چی شده؟

‫- گلسابیو رفته اونجا که وضع رو بررسی کنه ‫- گومی چی؟

‫- حقیقت داره که چولین و گومی هم اونجا هستن؟ ‫- بله پدر

‫اگه گومی علیه تو قیام کرد، میخوای چیکار کنی؟

‫من هیچ کار و اقدام دلبخواهی کران ها رو تحمل نمیکنم.

‫من درباره ی کران حرف نزدم...دارم گومی رو میگم.

‫تو دیگه نمیتونی به گومی به چشم یک کرانی نگاه کنی.

‫اون یک مبارز کرانی ــه، نه کمتر و نه بیشتر.

‫جویونگ!

‫اما من تا حالا چندین بار بهش اعتماد کردم

‫اگه اون به اعتمادِ من خیانت کنه ‫نمیتونم ازش دفاع کنم.

‫برادر

‫فوراً باید بیای بیرون. وضع اصلاً خوب نیست.

‫چی شده؟

‫کران ها دارن با سلاح وارد شهر میشن.

‫و گومی هم داره هدایت شون میکنه.

‫- هنوز نمیدونیم قصدشون چیه ‫- خب معلومه دیگه

‫ما از اول نباید به اون عوضیا اعتماد میکردیم

‫- بیاید بریم ‫- چشم ژنرال

‫من فکر نمیکردم اونا اینقدر زود علیه مون بشن.

‫این خیلی خوبه

‫این فرصتی برای ماست تا شَر ‫اونها رو برای همیشه کم کنیم.

‫باید اینو توضیح بدی.

‫چرا کران ها مسلح شدن و به شهر اومدن؟

‫مردم من نمیخوان که به کوهستان دونگ مو برن.

‫اونا میترسن اگه به جایی به اون دوری برن ‫دیگه برای همیشه کشورشون رو از دست بدن.

‫خب؟

‫تو باهاشون به اینجا اومدی چون خودتم همین ترس رو داری؟

‫ژنرال یک قولی جلوی مردم ام به من بدید.

‫زمانی که ما به کوهستان دونگ مو رفتیم و کشور جدید ‫برپا کردیم، قدرت حکمرانی بر کران ها رو به من بدید.

‫اون چی داره میگه؟

‫تو در کشور ما یک ایالت مستقل برای کران ها میخوای؟

‫مسخره است!

‫بیاید اینا رو از اینجا بندازیم بیرون!

‫کافیه!

‫تو میخوای برای کران ها یک منطقه ی مستقل درست کنی؟

‫درسته.

‫به من و مبارزانم بگو چرا باید این اجازه رو بهت بدیم.

‫شما هم مردم گوگوریو که در کران بودن ‫رو تا آخر، ازشون محافظت کردید.

‫و بخاطر همون شما تونستید گوگوریو رو احیا کنید.

‫منم از مردم ام محافظت میکنم و یانگجو رو احیا میکنم.

‫همونطوری که در تأسیس کران به ما کمک کردین ‫من و مردم ام برای تأسیس

‫گوگوریوی جدید، هرتلاشی که بتونیم، میکنیم.

‫پس یک روزی دوباره به ما کمک کنید تا کران رو احیا کنیم.

‫- برادر این موضوعی نیست که با عجله درموردش تصمیم بگیری ‫- بله باید خوب درباره اش فکر کنی و...

‫نه.

‫وقتی که ما در یانگجو بودیم، پدربزرگت که ‫شاه کران بود، کمک های زیادی به ما کرد.

‫اگه بخاطر توجهات او به ما نبود، الآن ما اینجا نبودیم.

‫مردم کران... من خواسته ی شما رو انجام میدم.

‫اما یادتون باشه.

‫درمدتی که شما اینجا هستید ‫شما مردم من اید.

‫همونطوری که ما گوگوریویی ها وقتی که در یانگجو بودیم، از هیچ ‫تلاشی برای ساخت کشور دریغ نکردیم، شما هم باید همینکارو بکنید.

‫و منم برای احیای کران، از هیچ پشتیبانی ای دریغ نخواهم کرد.

‫ژنرال به ما قول دادن.

‫حالا نوبت ماست که به او وفاداری مونو نشون بدیم. ‫حالا سلاح هاتون رو به ژنرال تسلیم کنید.

‫شما باید غلاتی که جمع کردین رو هم بهشون برگردونین.

‫از حالا به بعد، ما مردمِ ژنرال تجویونگ هستیم!

‫ژنرال ما به شما اعتماد میکنیم!

‫این اتفاق دیگه تکرار نمیشه ژنرال.

‫ما بهتون اعتماد میکنیم!

‫- ما نمیتونیم این خواسته شون رو بپذیریم ‫- درسته!

‫اگه ما قدرت حکمرانی کران ها رو به گومی ‫بدیم، تمام اقوام دیگه هم قیام میکنن

‫و میخوان که ایالت(کشورشون) رو احیا کنن.

‫اگر ما قبل از اینکه کشور رو برپا کنیم، قدرت های حکمرانی ‫رو تقسیم کنیم، برامون مشکل به وجود میاد.

‫شما باید این تصمیم رو لغو کنید و نذارید ‫کران ها به کوهستان دونگ مو بیان.

‫اگه اینکار برای شما سخته، خودم انجامش میدم

‫اگه کسی دیگه هم برای مردمش، ایالتش رو بخواد ‫من درخواستشو میپذیرم.

‫منظورتون چیه؟

‫اما اونا باید با کار های بزرگ و به دست آوردن ‫موفقیت، اثبات کنن که درخور تاج و تخت هستن.

‫من که نمیفهمم...درخور تاج و تخت؟

‫ژنرال!

‫کشوری که من برای خودمون درنظر دارم ‫کشوری مثل کران نیست

‫ما داریم یک امپراطوری بزرگ میسازیم ‫که صرفاً یک پادشاه حاکمش نیست

‫بلکه یک امپراطور واقعی با ایالات ‫فئودالی با مرز هایی وسیع حاکمشه.

‫من به اصل و نسب شون اهمیتی نمیدم.

‫هرکسی که واقعاً مردمش رو دوست بداره و بتونه شایستگی شو ‫اثبات کنه، شانس پادشاه شدن رو خواهد داشت.

‫این شامل کران هم میشه

‫اگه گومی بتونه کران ها رو متحد کنه و خدمات شایسته ای ‫در تأسیس کشور انجام بده، چرا من حق حکمرانی رو بهش ندم؟

‫از روح و عقل تون برای این هدف بزرگمون، مایه بذارید.

‫میموسا میتونه پادشاه باکجه باشه ‫هوک سودول میتونه پادشاه گوگوریو باشه

‫گلسابیو و که پیل سامون هرکدوم میتونن ‫شاه های قبایل مالگال و ترگول بشن.

‫این امپراطوری ای هستش که داریم اینجا میسازیم. ‫امپراطوری ای که بر کل زمین حکمرانی کنه.

‫شاید بهتره حالا که ژنرال اینقدر روی تصمیم شون ‫مصمم و محکم هستن، این موضوع رو به خودش بسپاریم.

‫اما باید زیرنظر داشتن کران ها رو ادامه بدیم

‫پتانسیل ایشون خیلی بیشتر از اون ‫چیزی هست که من قبلاً فکر میکردم.

‫منظورت چیه؟

‫گومی رو میگم

‫اون نه تنها کران ها رو از یک شورش بازداشت بلکه ‫هم جایگاهش رو محکمتر کرد و هم به مُرادش رسید.

‫من کمترین چیزی که میتونم بگم، اینه که حیرت زده شدم.

‫هیچی بهتر از این نیست که اون استعدادهاش رو ‫در خدمت به ما صرف کنه، اما اگه اینکارو نکنه...

‫اما اگه اینطور نشد، ما حتی یک دشمن ‫بزرگتر از ایی هگو در خانه مان نگه داشتیم.

‫من ترسیده بودم که مبادا شما ‫درخواست منو جلوی مردم نپذیرید.

‫من این لطف شما رو با وفاداری ‫همیشگی و ثابت جبران میکنم.

‫من امروز فهمیدم که تو نیاز به یک ارتش داری

‫جوانان کران رو سرباز کن و یک ارتش ازشون بساز.

‫ژنرال!

‫قدرت یک مبارز از شمشیرش نیست بلکه ‫از مردانی هست که بهش خدمت میکنن.

‫چطور تو میتونی بدون یک ارتش به کار بزرگ مون خدمت کنی؟

‫ممنونم

‫ممنونم ژنرال.

‫برادر...

‫بهش بگو که پدرش هستی و در آغوشش بگیر

‫و تا ابد ازش مراقبت کن برادر.

‫آروم باش.

‫این واقعاً برام دردناکه که حقیقت رو ‫بدونم اما وانمود کنم که هیچی نمیدونم.

‫(تانگ - چانگ آن)

‫سرورم، من سورینگی به شما سلام عرض میکنم.

‫بهتون سلام عرض میکنیم علیاحضرت.

‫خوش آمدید.

‫شنیدم که حالتون خوب نبوده

‫چرا این همه راه به اینجا اومدی؟

‫سرورم، یک موضوع فوری پیش اومده

‫تجویونگ آماده ی برپایی یک کشور جدیده.

‫چی؟ یک کشور جدید برپا کنه؟

‫درسته علیاحضرت

‫با این وضع چطور ممکنه من در بستر بمونم؟

‫بالاخره آرزو و جاه طلبی تجویونگ هم مشخص شد

‫چطور جرئت میکنه در حالی که من، چوچون ‫خوب و زنده ام، یک کشور جدید برپا کنه؟

‫ما شنیدیم که به دستور شما یک لشکر بزرگ جمع ‫شده. این لشکر باید فوراً به حرکت دربیاد.

‫چی داری میگی؟

‫ما این ارتش رو برای جنگ با ‫ترگول ها تشکیل دادیم، نه تجویونگ

‫نشنیدید چی گفتیم؟ تجویونگ در حال برپایی یک کشور جدیده.

‫تجویونگ در مقایسه با ترگول ها، یک جوجه است.

‫سرورم، همه چیز این کشور در این ارتش جمع شده.

‫ما باید از این لشکر برای متوقف کردن ‫موکچو استفاده کنیم، نه تجویونگ.

‫تجویونگ یا موکچو...

‫ما باید یکی شونو نابود کنیم.

‫موکچو شاید حالا قوی تر به نظر برسه اما زمانی که ‫کشور جدید تجویونگ برپا شد، همه چیز برعکس میشه.

‫و موکچو نشون خواهد داد که حتی رقیب تجویونگ هم نمیشه.

‫همه چیز برعکس میشه؟

‫تو فکر میکنی تجویونگ اینقدر قدرتمند خواهد شد؟

‫بله سرورم

‫چرا شما چنین فکری میکنی؟

‫سرورم، کشوری که تجویونگ سعی داره بسازه یک ‫ایالت کوچک در یک منطقه ی دورافتاده نیست.

‫اون داره گوگوریو رو احیا میکنه

‫- چی؟ گوگوریو؟ ‫- بله سرورم

‫یادتون هست؟

‫گوگوریو یک خاری در چشم ما بود که برای هزاران ‫سال سلسله های چینی رو احاطه میکرد.

‫و تجویونگ هم سعی داره همون گوگوریو رو احیا کنه.

‫گوگوریو؟

‫گفتی گوگوریو؟

‫نه، نمیتونم بذارم این اتفاق بیوفته

‫با هر فداکاری و از جان گذشتگی ای که شده، باید متوقف بشه!

‫اما سرورم، ترگول ها در یوبو مشتاقانه ‫منتظر فرصت هستن تا به ما حمله کنن.

‫ساکت شو! تو هیچی نمیدونی!

‫ترگول و موکچو در مقایسه با گوگوریو یک مشت راهزن بیش نیستن!

‫فوراً لشکرِ بسیج شده رو به یانگجو بفرستید ‫تجویونگ باید متوقف بشه!

‫سرورم، من درخواستی دارم.

‫چیه؟

‫به من اجازه بدید که فرمانده ی این لشکر رو منصوب کنم.

‫شما کسی رو درنظر داری؟

‫سرورم، این یک عمل حیاتی برای این امپراطوریه ‫و سرنوشت شمال رو رقم میزنه.

‫چطور ممکنه با این عجله کسی رو انتخاب کنم؟

‫باشه. شما فرمانده ی لشکر رو تعیین کن

‫تو باید کسی رو انتخاب کنی که بتونه تجویونگ رو نابود کنه.

‫سرورم، ممنونم.

‫تجویونگ داره یک کشور برپا میکنه...

‫اون داره گوگوریو رو احیا میکنه!

‫ژنرال، شما که ایی هگو رو برای ‫فرماندهی ارشد، درنظر ندارید، دارید؟

‫من میدونم که شما هرگز اینکارو نمیکنید پس...

‫علیاحضرت به من قدرت و اجازه خودشون رو ‫دادن. هیچکسی نمیتونه بهم بگه چیکار کنم.

‫ژنرال نکنه...

‫فقط بهم اعتماد کن و هرکاری بهت گفتم بکن.

‫ژنرال!

‫- ژنرال، اون که ایی هگو رو برای همچین کار مهمی انتخاب نمیکنه ‫- اون به احتمال زیاد بذاره ایی هگو نیرو های پیشتاز رو ببره

‫بله درسته

‫ژنرال، قدرت انتخاب کردن فرمانده ی این لشکر رو ‫داره و من مطمئنم اون منو فرمانده ی ارشد میکنه!

‫چطور پیش رفت؟

‫تا حالا همه چیز داره خوب پیش میره ‫من حالا باید اینکارو تموم کنم.

‫ژنرال، من فکر میکنم برای اینکار زیادی داریم فشار میاریم.

‫میدونم که کار راحتی نیست

‫شما ممکنه جون خودتونو به خطر بندازین

‫اگه بتونم تجویونگ رو نابود کنم ‫با خوشحالی جونمو هم میدم

‫- من بخاطرش میمیرم... ‫- اما ژنرال...

‫تو مطمئنی که آماده ای؟

‫اگه من شمشیر در دستت بذارم ‫میتونی سر تجویونگ رو برام بیاری؟