Overcomer

SALA GIMNASTYCZNA

Walka aż do samego końca.

Pumy przegrywają czterema. Do końca 35 sekund.

Goście mają piłkę.

Atakujcie! Atakujcie!

Pójdą przy linii!

Do roboty, Ethan!

Chodźcie tu! Już! Chodźcie!

Goście korzystają z ostatniej przerwy na żądanie.

Będą trzymać piłkę, żeby zyskać na czasie.

Musicie atakować. Mocny atak!

Gdy odzyskamy piłkę, robicie zasłonę

dla Ethana albo Jeffa na trójkę, a potem zbiórka.

Atakujcie na całym boisku.

Pumy na trzy. Raz, dwa, trzy!

Pumy!

Dawać, dawać!

Goście zaczynają z boku, zostało 25 sekund.

Ty, bierz go! Bierz go, Ty!

Tak jest!

Jeff! Jeff!

- Za trzy! - Tak jest!

Trzymać! Trzymać!

Kryj go, Ty!

Ethan! Ethan!

Rzucaj! Rzucaj! Rzucaj!

Dobry mecz.

- Super. - Dobry mecz.

- Dobry mecz, trenerze. - Wynik końcowy: Goście 86,

Pumy z Brookshire 83.

Dziękujemy za kibicowanie. Wracajcie bezpiecznie do domu.

DUMNE PUMY REPREZENTACJA CHŁOPCÓW

Tato.

Tak, wiem. Chodź.

Spójrzcie na mnie.

Ja też tego chciałem.

Jestem z was dumny.

A teraz dobre wieści.

Największa nasza przeszkoda to ta drużyna w przyszłym roku.

Czwórka z tej drużyny kończy szkołę, a wy wszyscy tu zostajecie.

Będziemy mocniejsi.

Co znaczy, że w przyszłym roku

wygrywamy wszystko.

CHRZEŚCIJAŃSKA SZKOŁA BROOKSHIRE

Patrz, sędziowie pomylili się osiem razy.

Przecież to kroki!

Pokażesz sędziom to wideo?

Rozważam to.

Ale, myślę, że to i tak nic nie da.

Hej, John? Amy?

Powinniście to zobaczyć.

Idź, ja muszę coś dokończyć na lekcję.

- Zaraz wracam. - Dobrze.

Mamy potwierdzenie, że stalownia Tarsa,

najstarsza fabryka w mieście, zostanie zamknięta

i przeniesie się do innego miejsca w naszym stanie.

Lokalni pracownicy otrzymają możliwość

przeniesienia się do innej lokalizacji.

Ashley Graham z News 3 w centrum przekaże nam

najnowsze doniesienia.

Phil, stoję przed fabryką. Przedstawiciel stalowni twierdzi,

że zmiany zostaną dokonane przed 1 lipca.

W mieście o ludności 24 000, szacuje się,

że nastąpi utrata około 6000 miejsc pracy.

To już po footballu.

Jeszcze nie wiadomo.

Większość rodziców moich graczy pracuje w fabryce.

Zamkną nam fabrykę w Franklin.

Nie będzie miło.

Przenosimy produkcję do Sharpsville i Fairview,

ale damy pracownikom opcję

zatrudnienia w którejś z tych lokalizacji.

Miejscowe firmy zostały poinformowane

i przygotowują się do zmian.

5 MIESIĘCY PÓŹNIEJ

NA SPRZEDAŻ

- Mam cię. - Niżej na nogach, uważaj!

Tak jest, tak jest.

Hurra!

Idę sam, sam.

- Cofaj się. - Obrona.

Mam go, mam.

- Dawaj. - Tak jest!

Tak jest, tak trzymać.

- No, rzucaj! - Brawo!

- Do trzech wygranych. - Że co?

- Do trzech! - Żadnych trzech.

Śmieszny jesteś! Ciągle narzekasz.

Wszyscy narzekacie.

Gdzie moje słuchawki?

Widzieliście moje słuchawki? Były tutaj.

Nie ma mowy!

Ty tam, stój!

Oddawaj albo po tobie!

- Widzieliście ją? - Nie.

Słyszycie?

- Pewnie wbiegła do mieszkania. - Co to za jedna?

Nie wiem.

Gdzie byłaś, skarbie?

Myślałam, że kończysz o 16.00.

Poszłam przez park Webb.

Park Webb? Dlaczego?

Skąd się to wzięło?

Znalazłam to w kieszeni twoich dżinsów.

Znalazłam.

Hanno Scott, tylko nie kłam.

Przecież ci taki kupiłam.

Brookshire daje ci szansę.

Oby cię stąd też nie wyrzucili.

Oddaj to.

Spóźnię się do pracy. Jedzenie masz na kuchence.

Wrócę o 22.00.

Hanno, koniecznie to oddaj.

Tak, babciu.

WSPOMNIENIA NA CAŁE ŻYCIE

Ostrożnie, są gorące.

- Will, umyłeś ręce? - Tak jest.

Słyszałeś, tato? Trener Wright przenosi się do Fairview.

Z 32 graczy zostało mu 13, to co ma robić?

Czyli nie będziemy mieli footballu?

Umyj ręce, nim usiądziesz.

Większość z nich gra w nożną albo baseball.

A więc będzie ok.

Mogą biegać na przełaj. Gary by się ucieszył.

Jasne.

- A co z naszą drużyną? - Jesteśmy w dobrej kondycji.

Mamy twojego brata. Jest Ty i bliźniaki. Mamy najlepszych graczy.

- Jak w pracy? - W porządku.

Przyjechały dwie grupy, ale żadna sobie nie poradziła.

Za trudne zadanie.

Wiesz, ilu będzie uczniów?

Około 240. W zeszłym roku było 550.

Przestań, bo to takie smutne.

Będzie dobrze, o ile nie odejdzie więcej.

Gary odchodzi.

Dlaczego odchodzi?

Dostał pracę w Teksasie.

Brakuje mi trzech trenerów i dwóch nauczycieli,

a szkoła zaczyna się za tydzień.

Footballu nie da się uratować,

ale może biegi przełajowe tak.

No to kto?

- Nie. - Wierzę, że dasz radę.

Olivia, nie znam się na tym. Nawet nie lubię biegać.

Amy kupiła mi bieżnię trzy lata temu. Nigdy jej nie użyłem.

Nie chcę likwidować kolejnego programu.

Jesteś jedyną opcją.

Przecież to nawet nie sport.

To nie fair. Daj spokój.

Twoi koszykarze nigdy nie wymiotują po meczach.

Bo nikt tego nie chce. Ani robić, ani widzieć.

No i to koliduje z koszykówką.

Nie całkiem.

John, słyszałam, jak motywujesz swoich graczy,

by walczyli z presją i dali z siebie wszystko.

Teraz oczekujemy tego od zespołu nauczycieli.

Witam. Przyszliście na testy?

- Na testy? - Do przełaju.

Nie, proszę pana. Tak sobie gadamy.

- Nikt nie chce się spróbować? - Nie, nikt.

- Ty na bieg przełajowy? - Tak, proszę pana.

Czy jest ktoś jeszcze?

Nie, proszę pana.

- Jak się nazywasz? - Hanna Scott.

Witaj, Hanna. Jestem trenerem.

To jest formularz?

Dobra, druga klasa.

Biegałaś przedtem w szkole średniej Franklin.

Tak, proszę pana.

Urodziłaś się w walentynki.

Przepraszam, czy to...?

To na astmę.

- Masz astmę? - Tak, proszę pana.

Dobra.

Olivia.

- Nie ma żadnych przełajów. - Jak mam to rozumieć?

Przyszła jedna dziewczyna. Z astmą.

- Mówisz o Hannie Scott. - Tak.

Chce biegać?

Tak, ale nie możemy na to pozwolić. Jak ma biegać?

Jej babcia przedstawiła zaświadczenie lekarskie.

Biegała w szkole Franklin. Tyle że musi mieć inhalator.

I tak nie mamy drużyny, więc co z tego?

Jeden biegacz może zdobyć medal. Nie trzeba drużyny.

No tak, ale po co trenować jedną biegaczkę?

Bo to ważne.

John, jesteś dobrym trenerem i wychowawcą.

Chce spróbować, to jej pozwól.

Zgoda.

Pokaż, na co cię stać. No, dawaj.

Myślisz, że ci pozwolę?

Nie pozwól się odpychać. Idź na kosz.

Dobra. A to coś nowego.

Hej! To masz.

Może obaj będą grać w college'u.

- Cześć. - Hej.

Ethan to dobry starszy brat.

Jasne, że tak. Jak tam testy?

Zebrałem wszystkich

i powiedziałem jej: „Dzięki za przyjście”.