Welcome to Marwen

(เหนือท้องฟ้าประเทศเบลเยี่ยม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง)

เรียนผู้บัญชาการทหารกองรบ นี่ฟ็อกทรอท ยูนิฟอร์ม ชาร์ลี คีโล

ผมต้องคอยเบี่ยงเครื่องไปมา ท่ามกลางห่ากระสุนระดับรุนแรง

อย่างกับพลุวันชาติอเมริกาเลยที่นี่

ผมเจอกระสุนปืนจากทุกทิศทุกทาง

ฉิบหายแล้ว

เมย์เดย์ เมย์เดย์ ผมถูกยิง

เครื่องของผมไฟไหม้ มีควันเต็มไปหมด

ควันกำลังเข้ามา

ควบคุมไม่ได้แล้ว

มีแม่น้ำกับหนองน้ำข้างล่าง

ผมจะดิ่งเครื่องลงที่นั่น

เอาละเว้ย

ผมจะลงไปแล้ว

บ้าเอ๊ย

ให้ทหารสวมรองเท้าบู๊ตติดไฟได้เนี่ยนะ

ชุดชั้นในมีระบาย

ไม่เลว

ไม่เลวเลย

ใช่แล้ว ฟริทซ์ อเมริกันเป็นนักลงมือ

โทษที ฉันไม่พูดภาษานาซี

ยกมือขึ้น

อะไรน่ะ

เอาเลย

หัวเราะเข้าไป ไอ้พวกเยอรมัน

แต่ส้นสูงนี้ไม่ได้มีไว้ขายนะ

ไหนๆ แกก็อยากจะเป็นคุณผู้หญิงมากกว่า

งั้นเราจะช่วยตัดไอ้จ้อนให้นาย

อ๋อเหรอ

ไอ้จ้อนของนายก่อนเลย

คุณเป็นใคร

ฉันชื่อเวนดี้

และคุณก็ปลอดภัยแล้ว

เฮ้ ดูดีจริงๆ

โอ้ ไม่นะ ไม่ๆ

พระเจ้า

ให้ตายเถอะ

ล้อเล่นใช่ไหมนี่

เฮ้อ

บ้าฉิบ

นึกว่าได้แล้วเชียว

ฉันคิดว่าในที่สุดก็ทำได้แล้ว

หลายปีที่ผ่านมานี้

นานเท่าไรละนะ

สามใช่ไหม สามปีแล้ว ให้ตายเหอะ

สามปี

ช่วงเวลาสนุกๆ ผ่านไปเร็วจริงๆ ใช่ไหม โฮกี้

ฉันจะเอารองเท้าส้นสูงไปไว้ที่บาร์

โทษทีนะ เวนดี้ เธอต้องกลับไปละ

นั่นมันอดีต ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว

เธอเป็นยังไงบ้าง เดจา

ไง

คุณมาถึงที่นี่เร็วจังเลย

รอแป๊บหนึ่งนะ ฉันต้องเปิดประตูให้

ก้มหัวลงไว้ เดจา

ฉันว่าเธอคงเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่

ผมแดง

คุณอิจฉาล่ะสิ คุณเป็นอย่างนี้เสมอ

บ้าหรอ พูดตลกอีกละ

เธอทำแบบนี้มาหลายศตวรรษละนะ

งานเข้าแล้วสิ

นิโคล

นี่มันอะไรกัน

ฉันขอให้คุณหยุดสักทีและขอให้กลับไปเดี๋ยวนี้

- กลับงั้นรึ - กลับไปได้แล้ว

- ทำไม - คุณต้องเลิกรังควานฉันได้แล้ว

ชื่อของเธอคือนิโคล ชื่อเพราะนะ

ฉันขอดีๆ แล้วนะ

นิโคล ผมนี่นะรังควานคุณ ถามจริง

- ฉันพูดจริงๆ - ผมกลับไปบ้าน คุณก็ไม่อยู่แล้ว

เธอคิดว่ายังไง เดจา

ผมไปก็ได้ ถ้าคุณต้องการแบบนั้น ผมจะไป

ใช่ ฉันต้องการให้คุณไป เคิร์ท

โอเค ผมไปก็ได้

เขาชื่อเคิร์ท

และเป็นคนเฮงซวย

- ไง แอนนา - สวัสดี มาร์ค

ฉันเอาของใช้กับจดหมายมาให้

นี่ ฉันเอานาฬิกาจับเวลามาให้

ใช้เพื่อจับจังหวะหายใจ สามสิบวินาที ห้ามเกินหนึ่งนาที

เวลาที่เธอเกิดอาการวิตกกังวล

มาร์ค รู้สึกยังไงบ้าง ดีไหม

โอเค ปกติ คิดว่านะ

แล้วร้อยเอกโฮกี้ล่ะ

- พวกเอ็สเอ็สทำร้ายเขา - อีกแล้วหรอ

แต่เวนดี้กับพวกผู้หญิงมาช่วยเขาไว้

เวนดี้

เธอกลับมาที่มาร์เวนอีกหรอ

เปล่าๆ เธอไม่มีวันกลับมาหรอก

ผมฟื้นคืนชีพให้เธอ เพราะอยากแก้รูปถ่ายเก่าๆ น่ะ

รูปถ่ายงานแสดงหรือ

งานแสดงดูดีนะ คุณไปไหม

ไม่มีทาง

นั่นเป็นงานที่โรเบอร์ตากับญาติของเธอจัดขึ้นเอง

ฉันไม่อยากไปงานแสดงไหนอีก

ไม่ไปสิโง่ เลือกผิดแล้ว

ฉันจะเอายามาให้เพิ่ม

เกิดอะไรขึ้น ทำไมยาหมดเร็วนักล่ะ

ผม... เทมันทิ้งลงในอ่างล่างหน้า

อีกแล้วหรอ

กินแค่เม็ดเดียวเท่านั้นนะ แค่วันละเม็ด

กินเยอะๆ ไม่ดี มันอันตราย

ฉันไม่รู้ว่าทำไมหมอยังสั่งยานี้ให้คุณ

ไม่ดีเลย

กินแล้วจะติด คุณอาจจะติดยานี่ก็ได้

- แล้วคุณออกกำลังมือบ้างหรือเปล่า - อื้ม

แล้วการกินเป็นยังไง กินข้าวบ้างหรือเปล่า

ไม่ได้นะ

ผอมเกินไปแล้ว คุณต้องเพิ่มเนื้อหนังสักหน่อย

ลุกขึ้น

เฮ้

ดี

เยี่ยมมาก

โอเค ฉันกลับละ

ฉันลืมบอก

ฉันเจอจูลี่

เธอเข้ามาทักทาย เธอไปวิ่งงานมาราธอนโรเชสเตอร์

จูลี่ เธอเป็นยังไงบ้าง ยังอยู่ที่อีทากาไหม

ใช่ ลูกๆ เธอโตแล้ว หกขวบกับแปดขวบ

- หกกับแปด ว้าว - โอเค ฉันไปละ

ได้โปรดอย่าทิ้งยานะ

และอย่าโง่ไปหน่อยเลย คุณเป็นศิลปิน

ไปแสดงโชว์ตัวเองสิ ภูมิใจหน่อย

โอเค เอาละ

เอาจริงกันได้ละ

คุณรู้วิธีละ

อย่างนั้นล่ะ คุณทำได้แล้ว มาร์ค

ก้าวเท้าข้างหนึ่งไปข้างหน้าอีกข้าง เร็วเข้า คุณทำได้

คุณทำได้แน่ เราจะเต้นแทงโก้กันเดือนหน้า

ฉันพยุงคุณอยู่ ฉันช่วยจับคุณอยู่

ฉันไม่ปล่อยให้คุณเป็นอะไรหรอก

- เจ็บเป็นบ้าเลย - ฉันรู้

แต่คุณต้องรับเอาความเจ็บปวดนั้น มาร์ค

คุณต้องรักความเจ็บปวด

คุณจะต้องรักความเจ็บปวด รักมัน

(ขอโทษครับแม่... สิ้นหวัง - "เมาครั้งสุดท้าย")

(เดียวดาย แตกสลาย)

(บอกแล้วเราจะจบมัน ไร้ค่า)

(แวง ดู เดจา คุณเป็นของฉัน)

(ประทุษร้ายอย่างสาหัส ชายในท้องที่ถูกทำร้ายอย่างทารุณ)

โฮกี้

นี่เอลซ่านะ

เธอเป็นคนรีดนมวัว

นายเจอเธอทางตะวันออกของแม่น้ำไปสองกิโล

กลุ่มทหารเอ็สเอ็ส อยากจะเลี้ยงปาร์ตี้ไส้กรอกกับเธอ

แต่นายยิงพวกมัน

คุณคะ

คุณชื่ออะไร

ร้อยเอกมาร์ค โฮเกินแคมป์ กองทัพอากาศทหารบกของสหรัฐฯ

แต่คนอื่นเรียกผมว่าโฮกี้

ยินดีรับใช้ครับ คุณผู้หญิง

คุณผู้หญิง เชิญครับ

เรามาถึงที่นี่แล้ว

ตัวเมืองมาร์เวนที่สวยงาม...

สวนแห่งหนึ่งของเบลเยี่ยม

และเป็นสวรรค์น้อยๆ ของผม

มีทุกอย่างที่คุณต้องการ

น้ำพุ ร้านขายขนมปัง โบสถ์ แน่ล่ะ

ตลาด โรงแรม ร้านกาแฟข้างทาง

ส่วนตรงนั้นก็คือที่ประจำของผม

ร้านรูนสตอคกิ้งชื่อดังระดับโลก

บาร์ที่เป็นมิตรที่สุดในยุโรป

นั่นคือจูลี่ เฮ้ จูลส์ ว่าไง

ซูเซตต์ อรุณสวัสดิ์ เบคอนเป็นยังไงบ้าง

ตุ๊กตาแสนสวยเหล่านี้

คือสตรีแห่งมาร์เวน

น้องใหม่นี่ใครกัน

เธอเป็นหญิงรีดนมวัว ฉันเจอเธอ ที่ทางตะวันออกของแม่น้ำไปสองกิโล

ไอ้พวกหารระยำลามก กำลังจะฉลองปาร์ตี้ไส้กรอกกับเธอ

แต่ฉันยิงมันเหี้ยน

เธอมีวัวด้วยไหม

มันติดอยู่ท่ามกลางดงกระสุน

วัวโดนลูกหลงน่ะ

แล้วเธอเป็นใครมาจากไหน

เธอจับปืนเป็นไหม

ไม่ได้ แต่จับหัวนมเป็นแน่ๆ ล่ะ

เธอเป็นสาวรีดนมวัว คงทำได้แค่บีบนมวัวเท่านั้น

แต่พวกเธอจะต้องสอนให้เธอรู้จัก บีบคอไอ้พวกเลว

นาซีอำมหิตนั่น

แต่เธอดูติ๋มๆ นะ

บางทีอาจจะอาบน้ำนมมาตลอดชีวิต

บอบบางเกิ๊น

- มีแต่กระดูก - เอาละๆ

พอแล้วเรื่องผอมเผิมอะไรนี่ พวกเธอทุกคนก็บอบบางกันหมดแหละ

ฉันไม่ชอบออกคำสั่งหรอกนะ แต่เธอคนนี้ต้องอยู่ที่นี่

เข้าใจไหม

มาเถอะ ที่รัก ฉันมีเสื้อที่เหมาะกับเธอ

ส่วนฉันมีกางเกงที่เข้ากับเธอแน่ๆ

ฟังนะ เรามีกฎ

กฎข้อแรก ห้ามเข้าใกล้โฮกี้มากเกินไป

เพราะเธอจะถูกฆ่าแน่ๆ

ร้อยเอกคะ

ขอบคุณมากค่ะ

ขอบคุณๆ

อย่าๆ

อย่า

อย่า

ที่โบสถ์

ตรงยอดหลังคานั่น

แข็งใจเข้าไว้ เราจะซ่อมเธอเอง