They Will Kill You

("เมื่อคนจนเป็นฝ่ายให้คนรวย ซาตานหัวเราะ" เบนเนวูโต เชลลินี)

มาเถอะ ไปกัน

ว้าว

หนูขออันนี้ได้มั้ย

ไม่

ของนั่นแพงเกินไป

เราต้องประหยัดเพื่อไปนิวยอร์ก

พี่คิดว่าเราจะไปถึงจริงๆ เหรอ

ใช่ เราไปถึงสิ

ถ้าเขาหาเราเจอ ซ้อมแล้วจับขังอีกล่ะ

เฮ้ เจ้าซื่อบื้อ

เขาจะซ้อมเราหนักกว่าครั้งก่อน

เฮ้

ชีวิตเก่าเราจบไปแล้ว โอเคมั้ย

เธอปลอดภัยแล้ว

เฮ้ ดูนี่สิ

พี่สักมาเหรอ

ใช่ เท่มั้ยล่ะ

ไม่มีใครจับเราขังกรงอีกแล้ว

พี่สัญญา

เอาละมาเถอะ ไปกัน

พ่อมา พ่อมา พ่อมา

มีเด็กผู้หญิงสองคนเข้ามาในร้าน พวกมันอยู่ไหน

อยู่หลังร้าน

เงียบนะ

เด็กๆ

ออกมาได้แล้ว

พ่อสัญญาว่าพ่อจะไม่โกรธ

พ่อรู้หลังจากแม่ตาย ทุกอย่างมันแย่

แต่เราเป็นครอบครัว เราต้องอยู่ด้วยกัน ใช่มั้ย

เฮ้ย!

ไป ไป!

- เฮ้ย! - ฉันโทรเรียกตำรวจนะ

หยุด!

มานี่!

ตัดหน้ามัน!

อีเด็กโง่แสบนักนะ

แกจะทำอะไร ยิงพ่อตัวเองเหรอ

แกจะไม่ได้แตะต้องเธออีก

ฉันไม่ให้แกเอาเธอไป

ถอยไปนะโว้ย!

โปรดงดการเดินทางที่ไม่จำเป็น

สภาพอากาศรุนแรงที่กำลังจะเข้ามา

การอยู่ข้างนอกไม่ปลอดภัย

มีอะไรให้ช่วย

สวัสดีค่ะ

ฉันอิซาเบล เดวิสัน แม่บ้านคนใหม่

ฉันโทรคุยกับผู้ดูแลเมื่อสองสามวันก่อน

อ๋อฉันเอง ลิลลี่ วู้ดเฮาส์

ดีใจที่เจอตัวจริงเธอ อิซาเบล

มีบัตรแสดงตัวมามั้ย

อ๋อค่ะ แน่นอน

เสียงเธอไม่เหมือนที่คุยกัน

ฉันเพิ่งหายหวัดค่ะ

โอ้ ฉัน…

เหงาจับใจ โหยหาแต่เธอ…

ล็อกกุญแจแน่นเว่อร์

ของที่ระลึกจากยุคอดีต

เวอร์จิลถูกสร้างในปี 1923

ย่านนี้เปลี่ยนไปเยอะมาก

สมัยก่อนโจรขโมยชุกชุม

กลางวันแสกๆ มีคนหายไป

ไม่มีใครแคร์

แล้วการพัฒนาเมืองใหม่ก็มาถึง

ร้านกาแฟกับบาร์ฮิปสเตอร์ทั่วไปหมด

วันนี้เวอร์จิลกลายเป็นหนึ่งในตึก พิเศษสุดของแมนฮัตตัน

ฉันต้องขอเก็บมือถือเธอระหว่างที่เธออยู่ในตึกนี้

พูดจริงเหรอ

ผู้เช่าของเราต้องการความเป็นส่วนตัว

เธอคนนี้เหรอ

อิซาเบล แม่บ้านคนใหม่

ฉันขอแนะนำคุณชารอน

เจ้าของอีเทอร์นัส เครื่องสำอางชะลอวัยที่เติบโตเร็วที่สุด

คุณหมอชีปแมนและภรรยา ผู้เช่าคนโปรดของเรา

อุ๊ยตายแล้ว ตัวเปียกโชกเลย

เธอคงจะหนาวมาก

เราต้องให้เธอแข็งแรงนะ

ไม่ต้องขนาดนั้นมั้ง

ต้องสิ เธอใส่สวยนะ

ไว้เอามาคืนฉันทีหลัง

ตาเธอโดนอะไร

หกล้มในห้องน้ำ

ยอมรับว่าหนีปัญหามาได้ ไม่ต้องอาย

นี่เป็นพื้นที่ปลอดภัย

เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของจิตวิญญาณ

จิตเธอคงจะเศร้า

อย่าถือสาเมียฉันเลย เธอเป็นนักเขียน

ชั้นแรกเป็นห้องเฉพาะพนักงาน

คุณทำงานที่นี่นานแค่ไหนแล้วคะ

เหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์

สาวๆ

ขอเวลาเดี๋ยวนะ

มัน… มันคือ…

- โอเค - ฉันมีเครื่องเซ่นใหม่

ว่าไง หมูอ้วน

เธอพูดว่าไงนะ

นั่นไม่สุภาพนะ เดเมี่ยน

พวกเขากำลังจะฉลองอะไร

เป็นงานประเพณีเล็กๆ

คืนนี้แม่บ้านของเราคนนึงจะได้รางวัล จากความทุ่มเท

พวกนี้มาตัวเปล่ากันทั้งนั้น

ยากจนไม่มีที่ไป

ฉันให้พวกเขาได้อยู่ในที่เหมาะสม

อ๊ะ นี่ห้องเธอ

เรย์ คุณไปทำอะไรในนั้น

มาเก็บขยะ

ฉันเชื่อว่าฉันบอกคุณแล้ว

อยู่ให้ห่างจากเด็กใหม่

ผมก็บอกคุณแล้วอย่ายุ่งกับผม

เกรงว่าฉันจะทำแบบนั้นไม่ได้

ฉันยังเป็นหัวหน้าคุณ

และเป็นเมียคุณ

- รักนะ - ไปไกลๆ เลย

ขอโทษด้วยนะ

สามีฉันดื่มเหล้าแล้วพูดเพ้อเจ้อ

วางของที่ทำให้คนกลัวไปทั่ว

ถ้าเจออะไรแปลกๆ ก็อย่าไปสนใจ

พรุ่งนี้ฉันจะเอากุญแจให้และพาชมตึกส่วนที่เหลือ

ฝันดีนะจ๊ะ

พระเจ้า

บ้าชิบ

ซวยละ

หวัดดี

เธอสลบ

เขาก็สลบ

ทำไมเขาไม่รอพวกเรา

เขามาอึ้บผู้หญิงพวกนี้

ไอ้บ้ากาม

ฉันรู้

ทุกคน

แจ็คเก็ตฉัน

มีรอยเปื้อน

เกิดอะไรขึ้น

นังนี่อัดบ๊อบซะสลบ

อะไรเนี่ย

โคตรแม่งนี่มันอะไรวะ!

มันทำอะไรวะนั่น

อิซาเบล แกเข้าไปทำอะไร

โคตรไร้สาระ ออกมาได้แล้ว

ไปตายห่าซะ ไอ้หัวกระบวย!

โอ๊ย จะบ้าตาย!

ไม่เอาน่า ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว

ก็บอกบ๊อบสิ

เสร็จตู

แกเป็นใครกันวะ

พูดห่าอะไรฟังไม่ออกโว้ย

มาเหนือกว่าที่คิด

ฉันตะหงิดใจว่าแกไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด

แกก็ซุงแหลว่ะ

ขี้โกหกทั้งคู่เลยเนอะ

ฉันมีคำถามจะถาม

แกต้องตอบฉันก่อน

แก…

เป็นใคร…

กันวะ

สิบปีก่อน ฉันทำพลาดสุดชีวิต

ฉันควรปกป้องน้องสาวของฉัน แต่ฉันสติแตก หนีไปคนเดียว

นั่นคือครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นน้อง

ไอ้พ่อเชี่ยๆ ดันรอด

มาเรียกลับไปอยู่ในมือมัน

สุดท้ายฉันก็ถูกจับอยู่ดี

เธอโอเคมั้ย

ตอนนี้ถึงเวลาแก้ผิดให้เป็นถูก

รุมแม่ง

ใช่ ฉันฟังเรื่องนี้มาพันครั้งแล้ว

เธอจะได้ลดหย่อนโทษ ทำตัวดีๆ สิ

ฉันจ้างคุณมาสอนฉันเหรอ

รูปที่เห็นครั้งสุดท้าย มาเรีย รีฟส์

ถูกพาไปโมเต็ลในนิวเจอร์ซีย์ ก่อนหายตัวไป

ฉันตามจากมือถือ ไปถึงโลเคชั่นสุดท้าย

ตึกเช่าเอกชน ในอัปทาวน์แมนฮัตตัน

เวอร์จิล

ตึกนี้ก็มีข่าวเทาๆ อยู่

บางคนไปทำงานแล้วหายไปเลย

ก็พวกชนกลุ่มน้อยผิวสี ลักลอบเข้าเมือง คนเร่ร่อน

คุณจะบอกว่าน้องฉัน…

น้องเธอกำลังมีปัญหา

ตำรวจจะไม่ขยัน โดยเฉพาะคดีที่คนรวยมีเอี่ยว

ฟังนะ

ฉันคุยกับแม่บ้านที่รู้จักมาเรีย

ไม่กี่วันก่อน แม่บ้านคนนึง ได้รับสายจากลิลลี่ ผจก. ตึก

จ้างแม่บ้านทำความสะอาด

งั้นเหรอ

เธอจะเริ่มงานเดือนหน้า

แล้วเธอชื่ออะไร

อิซาเบล เดวิสัน

ใช่ค่ะ

ชื่อฉัน…

คือเอเชีย รีฟส์

และฉันมาตามหาน้องสาวฉัน มาเรีย

ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องระยำอะไรที่นี่

แต่ฉันรู้อย่างหนึ่ง

ถ้าน้องฉันยังอยู่ คืนน้องฉันมา

และสวดมนต์ ขอให้ฉันมีอารมณ์จะให้อภัยแก

เพราะถ้าเธอตาย…

แกคิดจะมาล้างแค้น

มันถึงได้เป็นทรงนี้สินะ

แกต้องรักน้องสาวมาก ถึงเสี่ยงชีวิตมาช่วย

น้องกูอยู่ไหน

ฉันอยากจะช่วยนะ