Kundun

Kundun (1997) OCR 23.976 fps runtime 02:14:24

ราชบุตรของเจงกิสข่าน ถวายพระนามแด่องค์ดาไลลามะ

มันหมายถึง "มหาสมุทรแห่งปัญญา"

ในเอเชียซึ่งเต็มไปด้วยสงคราม

ชาวทิเบตถือนโยบาย ไม่ใช้ความรุนแรงมานานกว่าพันปี

องค์ดาไลลามะคือผู้ปกครองของพวกเขา

พระองค์คือภาคจุติ ในร่างมนุษย์ของพระโพธิสัตว์

ในปี 1933 องค์ดาไลลามะ ที่ 13 สิ้นพระชนม์

4 ปีต่อมา นักบวชซึ่งปลอมตัวเป็นคนรับใช้

เดินทางไปถึงสุดชายแดนทิเบต เพื่อออกค้นหาองค์ดาไลลามะองค์ที่ 14

การค้นหาของเขาใกล้ยุติแล้ว

พระพุทธองค์มาจุติแล้ว

เล่าสิ

อีกหรือ

เล่าสิ

พ่อของลูกป่วยหนักมาก

เรานึกว่าเขาจะตาย ฝูงสัตว์ของเราล้มตาย

วัวเหรอ

ใช่จ้ะวัว

และม้า

จามรี

และไก่

ผลผลิตไม่ดีตลอด 4 ปี

ชาวไร่แย่กันทุกคน

ใช่

แล้ววันหนึ่ง แม่รู้ว่าลูกจะมา

ตอนรุ่งสาง ลูกก็เกิด

เล่าอีก

ลูกไม่ร้อง

ไม่ร้อง

ไม่ลูกไม่ร้อง

และวันนั้น อาการของพ่อก็ดีขึ้น

เขาให้ลูกชื่อ ลาโม ผู้ปกป้อง

ฉันรู้

นอนได้แล้วลาโม นอนได้แล้ว

ฉัน

ไม่

ฉัน

ไม่พอได้แล้ว

ฉันตรงนี้

ไม่พ่อเป็นพ่อลูกเป็นลูก ลูกนั่งนั่น

ไม่

ฉัน นั่งนี่

ไม่

โธ่เขาอยากนั่งก็ให้เขานั่งเถอะ

อีกหน่อยเขาจะเสียนิสัย

เธอเท่านั้นบริการเขา

เธอเท่านั้นแตะอาหารเขาได้ สะอาดเกิน

ทุกอย่างเป็นอย่างนั้น

เสียหายตรงไหนล่ะ

เขานึกว่าเป็นกษัตริย์

เล่าเรื่องฉันหน่อย

ไม่แล้วนะ

เอาอีก

เอาละลาโมพี่จะเล่าเอง

เธอเกิดตอนเช้ามืด ข้างนอกบ้านเงียบสงัด

พี่ช่วยแม่ แม่ขอร้องพี่

ตอนเธอเกิดเธอไม่ร้องเลย

เธอไม่เคยร้อง ซึ่งพี่แปลกใจ

แล้วเราให้เธอดื่มน้ำหวาน

แล้วเธออึเละเลย

หยุดได้ไหม

พ่อจะเดินทางกลับวัดไปกับพระนะ

ขอบคุณครับพ่อ

มีอีกา ฉันจำได้ มีอีกา

เมื่อไร

เช้าที่ลาโมเกิด จำได้ไหม

พี่ป่วยหนักและฉันอุ้มเขาไปหา

พี่ตั้งชื่อเขาว่าลาโม แล้วก็ไปสวดมนต์

ฉันหลับแล้วต่อมา ก็ออกไปเห็นพวกมัน

อีกาคู่หนึ่งมาทำรัง ที่หลังคาบ้านเรา

เหมือนกับมาเพื่อลาโม

เหมือนกับที่ทำเพื่อดาไลลามะ

วีวี้

พอได้แล้วนะลาโม

วีวี้ วีวี้

คะ

คะ

เราจะเดินทางไปลาซา

เชิญเข้ามาค่ะข้างนอกหนาว

คนรับใช้ท่านใช้ห้องครัวได้

นี่ของฉัน

ฉันจะยกให้เธอ ถ้าเธอรู้ว่าฉันเป็นใคร

ลามะ

ของฉัน

ไม่ๆ ๆ ลาโม

เอาคืนไป

ขอโทษค่ะปกติเขาไม่ทำแบบนี้หรอก

ลาซา เขาพูดเสมอว่าเขาอยากไปลาซา

ลาโม

ลาโม

ลาโม

ลาโม

ลาโม

มากับแม่มา

เบาๆ นะลูก

ขอบคุณที่มาร่วมวง

เธอบอกนี่ของเธอหรือ

มีอะไรเป็นของเธออีก

ใช่ นั่นของเธอ

ใช่ นั่นของเธอ

ใช่

นี่ของฉัน

ของฉันๆ ๆ ๆ

ใช่ คุนดุน

นี่ของฉัน

ของฉัน

ฉันต้องใช้

นี่ของฉันนะแม่

ลาโม แม่จะหาที่ดีกว่านี้ให้

2 ปีต่อมา 1939

มาเถอะลาโม เราต้องไปแล้ว

เธอจะเป็นลามะชั้นสูง พระทิเบตที่ยิ่งใหญ่

ฉะนั้นนี่เป็นเรื่องดี ไม่ต้องกลัว

เธอไม่ใช่เด็กคนแรกที่ถูกพบแบบนี้

และไม่ใช่คนสุดท้ายแน่

ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอมีอันตราย

เธอต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่

ฉันรู้

ใครบอกว่านั่งนี่ได้

อุปราชเรติ้ง พณฯท่านขอรับ

ขบวนของเด็กนั่นใกล้แล้ว

เขาเติบโตจากทารก ที่ท่านส่งให้ผมไปหาแล้วครับ

เขาแข็งแรง

ช่างซักไซ้ แต่กลัวนิดหน่อย

เขาพร้อมจะพบกับผู้ที่ค้นพบเขาแล้ว

เราจะโกนหัวท่านแล้ว

ไม่ต้องกลัว

- ไม่ต้องกลัวนะครับ เราจะตัดผมท่าน - มานี่มานี่ จะไปไหน

มานี่มานี่มานี่

ท่องได้ไหม

"ขอให้ข้าเป็นหมอและยา"

"ขอเป็นผู้พยาบาลผู้ป่วยทั้งมวลในโลก"

"จนทุกคนได้รับการรักษา"

จำได้ไหม

"ขอข้าเป็นผู้ปกป้อง แก่ผู้ขาดที่พึ่ง"

ขอข้าเป็นสะพาน เรือบด เรือพาย

แก่ผู้ที่อยากจะข้ามลำน้ำ

หลายร้อยปีก่อน

เด็กคนหนึ่งเกิดในทิเบต

เขาชื่อว่าเก็นเด็บดรุบ

ในคืนที่เขาเกิด พวกโจรบุกมาที่บ้านเขา

และครอบครัวเขาต้องหนี เพื่อเอาชีวิตรอด

และซ่อนเด็กไว้

เมื่อกลับมาในวันรุ่งขึ้นเด็กยังมีชีวิต

กาดำคู่หนึ่งเฝ้าเขาไว้

เขาคือท่านแรก

เขาคือ "เชนเรซิก"

เราเรียกว่า "คุนดุน"

ผมเห็นท่านในนิมิต

ผมคือเรติ้ง อุปราช

ผมพบท่านนั้นยากมาก

แต่ท่านทิ้งสัญญาณดีไว้

หวังว่าคงไม่รอนานเกินไปนะ คุนดุน

ท่านได้เลือกที่จะกลับมาสู่ชีวิตนี้อีกครั้ง

ท่านจะอยู่นานเท่าที่อยู่ได้

จากนั้น ท่านจะกลับมาใหม่

ท่านจะมาเกิดครั้งแล้วครั้งเล่า

ตราบเท่าที่ทุกชีวิตคงอยู่

ท่านมาอยู่ เพื่อรัก

ทุกสรรพสัตว์ รักพวกเขา

ใส่ใจพวกเขา เมตตาพวกเขา

"ตราบเท่าที่ทุกสรรพสัตว์หายใจ"

"ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด"

"ในความเมตตา พระพุทธองค์จะปรากฏ"

พระโพธิสัตว์

ผู้มาเติมเต็มความหวัง

ดาไลลามะที่ 14

ขุนวังมาพบท่านแล้ว

ฝ่าบาท ผมพาล่า

ขุนวังของท่าน จะรับใช้ทุกสิ่งที่ทำได้

ดาไลลามะที่ 5

ดาไลลามะที่ 7

ดาไลลามะที่ 13

และเมื่อถึงวัยสมควร ท่านจะมีราชลัญจกร

ฤกษ์ดีมาก ดาไลลามะที่ 14

ผมฉีกนะ

นะ

ดูผมนะ

ตาท่าน เริ่มเลย

พลัง

ฉันอยู่บนภูเขาไล่เขวี้ยงคน

ผมกล้าหาญกว่า

ฉันคนมากกว่า

ผมมีทหารฉลาด ผมมีทั้งหมด

วันนี้ท่านแพ้แล้ว

พรุ่งนี้ท่านอาจชนะ

สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลง

คุนดุน

คุนดุน

เรติ้งเรียกร้องเรามากไป

เราต้องให้ที่ดิน และเงินเขาอีกเท่าไรในการตามหาเด็ก

มันมาจากกระเป๋าของเรา

และต้องมีทรัพย์สิน และที่ดินให้ครอบครัว ดาไลลามะอีก

ดูพ่อสิ

กระเป๋าเรากลวงแล้ว กองทัพเราหมดตัว

อุปราชเรียกร้องรางวัลสูง ไปในการพบ ดาไลลามะ

เขาจะให้เราดึงขนจมูกตัวเองแล้ว

คุณคงจะไม่แนะว่า ค่าใช้จ่ายในการตามหาเด็ก ควรมาจากกระเป๋าเรติ้งหรอกนะ

ท่านไม่ได้อยากได้ตำแหน่งนี้