The first 200 lines.
Hoe oud bent u?
Hoe oud ik ben? - Ja.
Ik ben 90 jaar.
Hoe was uw leven als klein meisje?
Ik ben zoveel vergeten. Ik kan het niet...
Zoveel vergeten.
Sorry. - Nee, het is goed.
Wat bent u vergeten?
Ik weet niet meer wat ik deed als jonge vrouw.
Ik ben zoveel vergeten. Ik weet het niet meer.
Ik ben hier nu al 90 jaar.
En als ik het me kon herinneren, zou ik het u vertellen, maar ik kan niet.
Ik kan het me niet herinneren.
Ik wil een experiment doen. - Wat?
Ik wil de muziek...
u terug laten brengen naar uw herinneringen.
Terug in de tijd reizen...
en wanneer we stoppen, vertelt u mij waar het u heen bracht.
Klaar?
Hij zingt: 'When the saints coming marching by'...
en het brengt me terug naar mijn school dagen.
Van mama mochten we niet luisteren naar hem...
en 's nachts keken we stiekem naar foto's van hem dansend.
Ik werkte 9 jaar in het E gebouw in Kingstown...
Mijn verjaardag 20 november... Dat was in de oorlog...
Ik werkte bij Ft. Jackson...
en mijn zoon, op 4 februari, was 69.
Ik wist niet dat ik zoveel kon praten.
Dit is Dan Cohen.
Zes jaar gelden, werkte hij als vrijwilliger in een verzorging tehuis...
wat hij daar zag, veranderde zijn leven.
Dan vroeg mij om hem te filmen gedurende één dag.
De camera goed neerzetten...
Hij wilde de mensen laten zien...
wat er gebeurde met mensen met dementie...
als zij de muziek hoorden waar zij van hielden.
Vertaling: Earth Rocker Sync en controle: pevi70
Muziek verbindt mensen met wie ze samen waren, wie zij zijn, en hun leven.
Als je oud wordt...
verdwijnen de dingen die je kent, je identiteit.
Wat die eerste dag gebeurde, maakte zoveel indruk...
dat ik Dan drie jaar volgde.
Heb je al eerder met ouderen gewerkt?
Ik ben sociaal werker en daarom werkte ik al met ouderen, maar dat voor mijn stage...
het grootste deel van mijn leven werkte ik in de IT.
En voor mij is dit, de twee dingen waar ik van houd, samen te brengen.
We willen zien welke muziek iemand herkent en ervan geniet.
Eén van de bewoners houdt van gospel muziek.
De kerk was zijn leven, en ik denk dat we bij hem kunnen beginnen.
Henry, praat met me. Ik wil uw stem horen.
Kun u met mij praten?
Zeg eens iets. Zeg me uw naam.
Henry is dement en hij heeft 24 uur begeleiding nodig met zijn dagelijkse activiteiten.
Hoi, papa.
Hoi, papa. Hoe gaat het?
Goed, met mij gaat het goed. - Wie ben ik?
Wie ben ik? Ik ben jouw dochter.
Dochter?
Welke?
Wacht even... Ik weet niet...
Ik heb er zo veel, ik weet het niet.
God weet het. - Heb je er zo veel?
Kleindochters misschien... - Nou, dat bedoel ik...
Ik weet het niet. - Het is Cherie.
Hoe lang zit hij al in het verzorgingstehuis? Ongeveer 10 jaar.
Het doet mij echt veel, omdat hij altijd grappig was en zong.
Altijd kwam hij met een liedje.
Hij liep vroeger met mij en broertje op straat en zong dan 'Singing in the rain.'...
en wij dansten en slingerden dan om de paaltjes heen.
Hij was goed. Hij was altijd met muziek bezig?
Hij hield van zingen, dansen.
Wil u uw muziek nu?
We proberen uw muziek.
Zegt u het maar als het te hard of te zacht is.
Muziek is onafscheidelijk van emotie.
Het is niet alleen een fysieke stimulus.
Als het werkt, roept het de gehele persoon aan...
de verschillende delen van hun hersenen en de herinneringen en emoties die daarbij komen.
Moet ik meezingen met dit? - Als u dat wilt.
Toen ik hem voor het eerst ontmoette, was hij erg op zichzelf...
zat daar altijd maar met zijn hoofd zo...
Hij praatte niet echt met veel mensen...
en toen ik met de muziek begon, heeft hij telkens zo gereageerd.
Het ontwaken van Henry deed ons allemaal iets...
Iedereen in de kamer voelde het.
De filosoof Kant noemde muziek 'De verkwikkende kunst'...
En Henry is verkwikt. Hij is weer tot leven gebracht.
Ik zet even de muziek af, om u een paar vragen te stellen.
Hoe wakker was hij? - Ik geeft het zo terug aan u.
Was hij nog steeds verloren in zijn dementie? Of had de muziek dat veranderd?
Henry? - Ja?
Vindt u de iPod prettig? Vindt u de muziek fijn die u hoort?
Ja. - Kunt u iets vertellen over uw muziek.
Ik heb geen... Ik heb er geen, bedoel ik.
Houdt u van muziek? - Ja, ik ben gek op muziek.
Ik heb mooie muziek gemaakt, mooie geluiden.
Hield u van muziek toen u jong was?
Jazeker. Ik ging naar dansen en optredens.
Wat was uw favoriete muziek toen u jong was? - Nou, ik denk...
Cab Calloway was mijn favoriete band.
Mooi? - Ja.
Wat was uw lievelingslied?
Henry? - Ja?
Wat was het leukste gedeelte van uw leven?
Mijn leven?
Mijn leven was fietsen, als groente jongen...
Wat vond je leuk aan fietsen? - Zo verdiende ik mijn geld.
Dus op een bepaalde manier kreeg Henry zijn identiteit weer terug...
door de kracht van muziek.
Wat doet muziek met u?
Het geeft mij het gevoel van liefde, romantiek.
Ik denk dat de wereld muziek nodig heeft, zang.
Je hebt hier mooie muziek... prachtig, fantastisch.
En ik voel een band van liefde, van dromen.
De heer kwam tot mij, maakte mij heilig. Ik ben een heilige man.
Daarom gaf hij mij deze geluiden.
Laten we zeggen, ik ontmoet jou...
laat eens zien...
Wat denk jij dat er met Henry gebeurde? Wat zagen we net gebeuren met Henry?
We maakten contact met Henry. Contact met Henry zelf.
In een verpleeghuis of met Alzheimer vecht je echt met je gedachten en verwarring...
Dan was opgewonden. Ik was opgewonden.
Wat als al deze mensen die we gezien hadden...
wakker konden worden, net als Henry?
Plotseling, valt alles op zijn plek...
en je bent samen met die muziek, je snapt het. Het is plezier.
Je denkt aan niets anders, je vecht niet.
Te gek.
Dit is geen klein probleem.
Er zijn 5 miljoen mensen in Amerika met dementie.
Tien miljoen mensen spenderen een groot deel van hun leven om voor hen te zorgen.
Er zijn misschien een miljoen mensen in verpleeghuizen...
die contact verliezen met het leven.
Ik wil je een kus geven.
Komop, lieverd.
Pap.
Hallo.
Johnny?
Johnny? Hoe gaat het met je?
Ik bedoel, is dit verlangen...
een verlangen om een ander mens te wekken...
tot wat ze zijn...
tot wat ze kunnen worden...
niet meer dan menselijk?
Hoe vaak heeft iemand de kans het leven van miljoenen mensen te beïnvloeden?
Ik hoop dat mensen klaar zijn voor deze reis...
Houd dit maar vast.
Daarzo.
Muziek is voor iedereen magisch.
Ik voel me één met de wereld.
En voor hen met dementie...
kan het een achterdeur zijn naar hun geheugen.
Die gedeeltes van de hersenen die betrokken zijn bij het onthouden van muziek...
en reageren op muziek, worden niet teveel aangetast...
bij Alzheimer of andere vormen van dementie.
De reden waarom muzikale herinneringen zo sterk zijn...
heeft te maken met hoe muziek in onze hersenen binnenkomt.
Muziek kan makkelijker meerdere gedeelten van de hersenen activeren dan andere stimuli.
Muziek lijkt een culturele uitvinding te zijn die gebruik maakt...
van delen van de hersenen die ontwikkeld zijn voor andere doeleinden.
Niet alleen delen van het gehoor, maar ook delen van het zicht, van emoties.
Op een lager niveau op delen van het cerebellum: basisonderdelen voor coördinatie.
Als wij jong zijn, nestelt muziek zich in onze bewegingen en emoties.
Gelukkig zijn dit de laatste delen van de hersenen die geraakt worden door Alzheimer.
Mooi lied. - Ja.
Zullen we elkaars handen vasthouden?
Dat is beter.
We zijn te ver van elkaar.
Voor patiënten met Alzheimer...
moet het muziek zijn die betekenis heeft voor hen...
en gekoppeld is aan geheugen en gevoel.
En door die zenuwpaden aan te wakkeren, hebben we een mogelijkheid om...
iemand te stimuleren en te bereiken die anders onbereikbaar blijft.
Ja, het is niet makkelijk voor jou.
Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.
Ik heb een bewoner die nauwelijks haar ogen open doet, nauwelijks reageert.
Wat ik ook probeer, ik ken haar nu twee jaar...
Maakt niet uit wat ik probeer, massage werkt niet, niets werkt.
Maar toen we begonnen met de iPod en de familie vertelde waar ze van hield...
was het gewoon geweldig, toen we de iPod op haar hoofd zette.
Ze begon met haar voeten te bewegen...
Ze bewoog haar hoofd.
Haar zoon was verbaasd...
Kunnen we even stoppen? Ik zie het weer helemaal opnieuw.
Wat wij uitgeven aan drugs die meestal niet werken...
is veel meer dan om persoonlijke muziek te leveren aan verzorgingstehuizen in Amerika.
Dat is om te pauzeren en om weer te starten, weer de knop indrukken.
Makkelijker kan niet.
Ja.
Waarom hebben deze mensen hun muziek nog niet?
En waarom moet een buitenstaander als Dan het voor ze halen?
In het hedendaagse doorgedraaide systeem...
kan ik antidepressiva voorschrijven voor $1000 per maand...
Geen enkel probleem. Niemand zal vragen stellen.
Als ik een persoon voor 40 dollar met persoonlijke muziek wil voorzien...
moet ik daar heel wat werk voor verzetten.
Want persoonlijke muziek telt niet als medische interventie middel.
Snap je wat ik bedoel? Het hangt er maar een beetje bij.
De echte handel zit in de pilletjes.
Doe maar open...
No comments yet. Be the first to leave one.