Young Ladies Don't Play Fighting Games

สไปรัลแอร์โรว์

นี่มันโอกิเซเมะบ้าอะไรกันเนี่ย อย่าขังกันแบบนี้สิ

ไปศึกษาคำนิยามของคำว่าขังก่อน แล้วค่อยกลับมาพูดใหม่นะ

ล็อกออน

ไจโรไดรฟ์สแมชเชอร์

น็อกเอาต์

บ้าเอ๊ยๆ ทำไมกัน

ร้องไห้ซะแล้ว

คราวหน้าฉันจะทำให้เธอแพ้ให้ได้เลย มิตสึกิ

จะตอนไหนก็เข้ามาได้เลย

เพราะฉันเปิดรับคำท้าประลอง ตลอด 365 วันอยู่แล้ว

รอบหน้าเจ้าพวกนั้น จะหาวิธีแก้ทางแบบไหนมานะ

อยากเห็นจนทนไม่ไหวแล้ว

(มือสมัครเล่นกับมืออาชีพ ต่างกันยังไงน่ะเหรอ)

ยังไงก็ชนะมิตสึกิไม่ได้เลยแฮะ

เก่งเกินไปจนขำแล้วเนี่ย

ใช่เลย

วันนี้เล่นสตรีท 4 กันแค่นี้เถอะ

งั้นฉันขอตัวกลับบ้านก่อนนะ

คราวหน้าฉันจะทำให้เธอแพ้ให้ได้เลย มิตสึกิ

เมื่อไรล่ะ

คิดหาวิธีรับมือสำหรับการเล่นคืนนี้ดีกว่า

ดีมาก

มาลุยกันเถอะ

เอาละนะ

มาลุยกันเถอะ

จะลุยละนะ

น็อกเอาต์

จูริชนะ

ทำได้แล้ว

ชนะอายะจินได้หนึ่งเซ็ตแล้ว

สำเร็จแล้วนะ ทามาเทีย

ทามาเทียนี่หมายถึงฉันเหรอคะ

ก็ชื่อทามากินี่นา

ตัดสินใจลีธัลได้ดีมากเลยนะคะเนี่ย

เชิญดีใจไปก่อนเถอะค่ะ รุ่นพี่

ก็แค่ชนะหนึ่งเซ็ตจากสามเซ็ตเท่านั้นเอง

ตามนั้นค่ะ

เดี๋ยวฉันจะชนะรวดเดียวนี่แหละ

น็อกเอาต์

เพอร์เฟกต์ น็อกเอาต์

แคมมีชนะ

กระซิกๆ

งั้นฉันขอต่อนะคะ

แคนนอนสไตรค์

ร่วงไปซะ

ฮาโชเงคิ

ตรงนั้น

ฉันจะใช้หมัดนี้...

ตัดสินเอง

บ้าเอ๊ย

ขอบคุณที่มาสู้กันนะคะ

ตอนเล่นเอฟทีสามแรกๆ เรายังชนะขาดอยู่แท้ๆ

จู่ๆ ก็รับมือได้เฉย

กลายเป็นคืนนี้เราดันแพ้มากกว่าชนะอีก

ขอบคุณที่มาสู้กันนะคะ

รุ่นพี่ พวกเราขอตัวก่อนนะ

อือ นั่นสินะ

ฉันเองก็ว่าจะงีบ ก่อนเช็กชื่อช่วงเช้าเหมือนกัน

เดี๋ยวนะ คุณอินุอิ ถ้าจะนอนก็กลับไปนอนห้องตัวเองสิ

ช่างมันละกัน

จะว่าไป ทั้งเมื่อวานและเมื่อวานซืน เราเห็นคุณอายะ

มักจะโผล่มาพร้อมกับ จิตสังหารที่แผ่ออกมาทั้งตัวทุกคืน

แต่พอแพ้ปุ๊บ ก็กลายเป็นเหมือนสิ่งที่สิงอยู่ได้หลุดออก

แล้วกลับห้องไปด้วยสีหน้าที่ดูสดชื่น

ราวกับว่า เขารู้สึกดีใจที่ได้แพ้ยังไงยังงั้น

คุณอายะ ช่วงนี้ดูมีความสุขจังเลยนะ

หน้าฉันมันออกขนาดนั้นเลยเหรอ

ดูน่ารักขึ้นตั้ง 30 เปอร์เซ็นต์แน่ะ

งั้นเหรอ

ฉันยังไม่ได้บอกใคร เรื่องที่คุณกลับมาตอนเช้าทุกวันนะคะ

ขอโทษค่ะ...

มิโอะ

คุณอายะ

คุณอายะ

โอเคขึ้นหรือยัง

ค่ะ

ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่านิสัยจริงๆ เป็นแบบนั้น

แต่พอเห็นสาวสวยร้องไห้ เราก็เผลอใจดีด้วยทุกที

แล้ว เอ่อ... เกิดอะไรขึ้นเหรอ

ถ้าให้เล่ามันก็ยาวอยู่ค่ะ

ไม่เป็นไร

เมื่อกี้ ก่อนเช็กชื่อกลางคืน มีประชุมกันใช่ไหมคะ

อือ

(กรรมการหอพักฝ่ายม.ปลาย รองประธาน อิจิโนเสะ ฮานะ)

นักเรียนชั้นปีหนึ่งทุกคน สวัสดีค่ะ

เนื่องจากสัปดาห์หน้าจะเข้าสู่ช่วงสอบ

วันนี้ฉันจึงขออธิบายรายละเอียดให้ทราบ

เรื่องก็เป็นแบบนี้ค่ะ

จบแล้วเหรอ

เอ่อ ฉันยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องราวเลยค่ะ

สรุปแล้วทำไมคุณชิรายูริถึงร้องไห้ล่ะ

มันไม่ใช่เรื่องเข้าใจ หรือไม่เข้าใจหรอกค่ะ รุ่นพี่

ผู้หญิงคนนี้ร้องไห้ เพราะไม่อยากอ่านหนังสือสอบ

เรื่องทั้งหมดมันก็แค่นี้ค่ะ

ร้องไห้เพราะไม่อยากอ่านหนังสือเหรอ

ไม่ใช่เด็กทารกแล้วนะคะ

มิโอะ ที่จริงฉันสงสัยมานานแล้ว

คนติดเกมที่สมองถูกเกมไฟท์ติ้งกัดกิน

ถึงขั้นเอาจอยอาร์เคด เข้ามาในโรงเรียนอย่างเธอ

ทำไมถึงมาเข้าเรียนคุโรมิที่ห้ามเล่นเกมกัน

คือฉัน...

พอขึ้นม.ต้นได้ไม่นาน

ฉันก็รู้ตัวว่า ตัวเองหลุดมาอยู่ในนรกสุดโหดซะแล้ว

คาบเรียนที่ยาวตั้ง 50 นาที มากกว่าตอนประถมถึงห้านาที

ที่บ้าคลั่งกว่านั้น คือตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์

ตารางเรียนถูกอัดแน่นถึงหกคาบทุกวัน

สิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือการสอบประจำภาค

มันเรียกร้องให้เราสังเวยเวลา ทั้งเวลาหลังเลิกเรียน ตอนกลางคืน

หรือแม้กระทั่งวันหยุด

ซึ่งควรเป็นเวลาเล่นเกม ไปกับการอ่านหนังสือสอบ

มันเป็นความทรมานทางจิตใจที่ฉันไม่อาจทนได้

นี่คือการละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยรัฐ

ประเทศนี้มันบ้าไปแล้ว

เพราะงั้นฉันก็เลยตัดสินใจ

ว่าฉันจะเมินมันค่ะ

เมินอะไร

การเรียนค่ะ

ตั้งแต่สอบปลายภาคเรียนแรกของปีหนึ่ง

ไม่ว่าจะถูกอาจารย์ เรียกไปพบหรือดุด่ากี่ครั้ง

ฉันก็ยืนหยัดอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่เรียนค่ะ

แล้วพอถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อนปีสาม

ก็มีเรื่องเกิดขึ้น

นี่ หม่าม้า

เห็นโน้ตบุ๊กของหนูไหม

กลับมาแล้วเหรอ มิโอะจัง

ถ้าหมายถึงคอมพิวเตอร์ละก็

อยู่ในตู้เซฟนี้จ้ะ

ทำไมล่ะ เอาคืนมานะหม่าม้า

นั่นสินะ มิโอะจัง

ยังไงก็อยากได้คืนใช่ไหม

หม่าม้าเข้าใจ เข้าใจมากๆ เลย

แม่

เอาแบบนี้แล้วกัน

ในบรรดาเงื่อนไขที่หม่าม้ากำลังจะบอก

ถ้าลูกทำสำเร็จได้สักข้อ หม่าม้าจะคืนให้

ข้อแรกคือสอบเข้าโรงเรียนม.ปลาย ที่หม่าม้าเป็นคนเลือกให้ได้

ส่วนอีกข้อก็คือ...

เธอต้องล้มฉันตรงนี้ให้ได้

สำหรับฉันแล้ว ตัวเลือกนั้น...

มันไม่ต่างกับมีแค่ข้อเดียวเลย

คิดถึงจังเลยแฮะ

ลูกเลิกเรียนคาราเต้ หลังจากเรียนได้ปีกว่าๆ สินะ

ในสายตาหม่าม้าที่มีประสบการณ์

มิโอะจังเป็นคนที่ดูมีพรสวรรค์มาก

ทั้งไวโอลิน ทั้งบัลเลต์

ตอนแรกก็ดูสนใจแท้ๆ แต่สนได้แป๊บเดียวก็เบื่อทุกอย่าง

หม่าม้า นั่นมันเรื่องตั้งแต่สมัยไหน...

แต่ว่านะ เพราะงั้นหม่าม้าถึงคิดได้

ว่าหม่าม้าจะเลิกยัดเยียด แล้วปล่อยให้มิโอะจังตัดสินใจเอง

ถ้าลูกค้นพบสิ่งที่ตัวเองอยากทำ นั่นย่อมดีที่สุด

แต่ว่า... ขอโทษนะ

เตะตรง

เปลี่ยนวิถี

แต่ช้ามาก ยังพอกันได้อยู่

จากการโจมตีเมื่อกี้

แขนเรา...

มิโอะจัง

เอ่อ มันเรียกว่าโน้ตบุ๊กเกมมิ่งใช่ไหม

ลูกจำตอนที่ซื้อเครื่องนั้นได้หรือเปล่า

หม่าม้าบอกว่าถ้าสอบกลางภาคครั้งแรก

หนูได้คะแนนสูงกว่า ค่าเฉลี่ยทุกวิชาจะซื้อให้

มิโอะจังทำได้สำเร็จตามที่ตกลงไว้เลยเนอะ

แต่หลังจากนั้น กลายเป็นว่าลูก หมกมุ่นอยู่กับเกมมากกว่าเดิม

หม่าม้าเองก็คอยบอกตัวเองมาตลอด

ว่าคงไม่เป็นไรหรอก

มิโอะจังก็มีจังหวะชีวิตของมิโอะจัง

แต่ว่านะ ตอนนี้หม่าม้าเข้าใจแล้ว

ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป

มิโอะจังก็จะโตเป็นผู้ใหญ่ ที่ทำได้แค่เล่นเกม

หลังจากนั้นฉันก็อ่านหนังสือสอบ

และสุดท้ายฉันก็สอบติดโรงเรียนคุโรมิ จากสิทธิ์รายชื่อตัวสำรองอะไรทำนองนั้น

กว่าจะรู้ว่าคุโรมิเป็นโรงเรียนประจำ แถมยังห้ามเล่นเกม

ก็ผ่านไปหลายวันอยู่ค่ะ

คือว่า...

เรื่องเมื่อกี้ฉันควรตั้งใจฟังจริงจัง ถึงตรงไหนเหรอ

ฉันจริงจังตั้งแต่ต้นจนจบเลยนะคะ

ว่าไง ทามาเทีย

เอ่อคือ... แอบยากอยู่นะคะ

แค่ตามเรื่องให้ทันก็เต็มกลืนแล้วค่ะ

- แล้วอายะจินล่ะ - สำหรับฉัน...

มันคือความรุนแรงในครอบครัวค่ะ

แต่คนที่เลือกต่อสู้คือคุณมิโอะเองนะคะ

แค่ให้ตัวเลือก ไม่ได้แปลว่า จะทำลายแขนข้างถนัดของลูกสาวได้นะคะ

อีกอย่าง ถ้าให้เลือกระหว่าง อ่านหนังสือสอบกับต่อสู้

แม่ก็น่าจะรู้ว่า ลูกสาวคนนี้เลือกต่อสู้อยู่แล้ว

ลูกสาวที่เลือกต่อสู้หากต้องเลือก ระหว่างอ่านหนังสือสอบกับต่อสู้สินะ