Stuart Little 2

Stuart Little II (2002) OCR 23.976 fps runtime 01:17:42

สจ๊วต ลิตเติ้ล เจ้าหนูแสนซน 2

จอร์จ ตื่นเหอะ

นี่วันเสาร์นะ

ฉันรู้ แต่วันนี้เรามีแข่งฟุตบอลนัดแรก

แข่งบอลเหรอ

ไม่ไหวล่ะ ฉันเริ่มเป็นหวัด ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

เดี๋ยวก็หายน่า

ไปกันเถอะ รับรองสนุกแน่

เราจะโชว์ลีลาแบบนักเตะแซมบ้า

- ได้แล้วจ้ะ - ขอบคุณฮะ

สจ๊วต เดี๋ยวอย่าลืมกระติกน้ำนะจ๊ะ จอร์จ...

อย่าลืมรองเท้าสตั๊ด

วันนี้คุณสวยเป็นพิเศษเลยนะที่รัก

แหม นี่ขนาดเลอะข้าวลูกแล้วนะคะ

เอาละ อ้าปากจ้ะ อ้าปาก

ได้ยินมั้ยคะ? ลูกพูดว่า "บ๊าบ้า"

ไม่อยากเชื่อเลยลูกพูดได้แล้ว

คำแรกของลูก

บันทึกลูกรักอยู่ไหนนะ? ฉันต้องจดไว้

ผมไม่แน่ใจว่านั่นเป็น "คำพูด" นะ

แหมเป็นสิคะ

ลุงเคร็นชอว์บอกว่าตระกูลลิตเติ้ลทุกคน เริ่มพูดได้ตอน 9 เดือน

อย่างลุงเคร็นชอว์แกก็จ้อไม่หยุด

พ่อแม่จะไปดูเราแข่งมั้ยฮะ

งานนี้ไม่พลาดอยู่แล้ว

เฟร็ดเดอริก...

ลูกต้องแข่งฟุตบอลฉันรู้สึก...

- ภูมิใจ? - เป็นห่วงน่ะ โดยเฉพาะเรื่องที่..

- ผมไม่เป็นไรฮะ - เขาไม่เป็นไร

เด็กๆ ใส่รองเท้าสตั๊ดย่ำกัน ถ้าเผื่อใคร..

โธ่ ที่รัก เขาเป็นลิตเติ้ล ตระกูลลิตเติ้ลทุกคนเป็นนักกีฬา

- ให้ช่วยมั้ย? - ก็ดีจ้ะ

โอเค ไม่หม่ำก็ไม่หม่ำ

สโนว์ มากินเร้ว!

ของกิน? วันนี้ปลาทูน่าหรือปลาเฮอริ่งล่ะ?

หรือจะดีกว่านั้น? แซลม่อนรมควัน

อุ๊ย ขอแซลม่อนเถอะนะ

สโนว์ กินให้อิ่มนะ

- ไงหนุ่มๆ จะไปเตะบอลกันรึยัง - ครับพ่อ

โธ่ถัง กินของตก

เราตกต่ำกลายเป็นปุกปุยผ้าเช็ดพื้นไปแล้ว

วอลเลซ! ลุกขึ้นมา! ตามลูก!

อย่างนั้นแหละ! ไป! ไป! วิ่งลงสนามไป!

ทุกคน กระจายกันออกไปสิ!

ฟุตบอลลีกนักเรียน

จอร์จได้ออกกำลังดีนะคะ

ผมไม่ชอบเลย สจ๊วตคนเดียวที่ไม่ได้ลง

มีเวลาอีกถมเถ

ถมเถที่ไหน? เหลืออีกแค่ 40 วินาที

เมื่อกี้เขาแจกส้มให้เพื่อนๆ ได้ดีไม่มีที่ติ

แจกส้มไม่ใช่งานง่ายๆ เลยนะ

เอาละฉันยอมรับ ฉันดีใจที่เขาไม่ได้ลง ฉันไม่อยากให้เขาเจ็บตัว

แข่งฟุตบอลรุ่นจิ๋ว ไม่มีใครเจ็บตัวหรอก

เออร์วิน เป็นไรรึเปล่า

เจ็บรึเปล่า เออร์วิน

ผมดูเหมือนไม่เจ็บรึไง

มาลุกขึ้น ลุกไหวนะ

ทีมคุณเปลี่ยนตัวดีกว่า

ใช่ ประตูเสมอกัน เหลือ 10 คนก็เอาอยู่น่ะ

มีจอร์จอยู่ทีมเรา 10 คนก็เหมือน 9

วอลเลซ อย่าว่าเพื่อนอย่างนั้น

เอาไง โค้ช

สจ๊วต! ลงมาแทนเออร์วิน!

พ่อฮะ แม่ฮะ ผมได้ลงสนามแล้ว!

สู้เขา สจ๊วต!

ว้าย กลุ้ม

ระวังถูกเหยียบหางกลางสนามล่ะ

อย่าห่วง ผมจะไม่ทำให้โค้ชผิดหวัง

เอาละ ลงไปลุยเลย

วูลฟ์

เอาเลยๆ ไปเร็ว เร็วๆ เข้า

ทางนี้! ฉันยังว่างอยู่!

ฉันเตะเอง ฉันเตะเอง

- ฉันจะไปเอาเขาออกจากสนาม - ที่รักๆ

ผมรู้นิสัยเด็กผู้ชาย ถ้าคุณทำงั้นเขาจะ..

เสียหน้า

เอาเลย จอร์จ!

เข้าไปเอาบอลสิ

ส่งลูกมา เจ้าโง่ ยืนซื่อบื้ออยู่ได้!

จอร์จ เตะ!

ฉันเตะเอง ฉันเตะเอง!

เตะ!

ฉันเอง ฉันเอง!

เย้ ผมทำได้แล้ว!

ผมต้องหัดใส่กระจับแล้วล่ะฮะ

เขาดูตัวเล็กกระจิ๊ดริดในสนาม

ยังกับคนแคระในเมืองยักษ์ อาทิตย์หน้าเขาต้องลงแข่งอีกเหรอ

เราต้องให้เขาโตเป็นผู้ใหญ่

ใครว่าฉันไม่ให้ ฉันให้เขาหั่นกล้วยกินเอง

หั่นด้วยช้อนเนี่ยนะ?

ฉันให้เขาขับรถไปเรียน มีแม่ที่ไหนใจถึงเท่านี้

แต่ให้จอร์จเดินขนาบเขาไปตลอดทาง

แล้วฉันต้องให้โอกาสเขาแค่ไหน

มากกว่าที่คุณให้ตอนนี้

อาจจะจริงของแม่ ฉันไม่น่าลงเตะบอลอีก

แล้วแม่อยากให้นายทำอะไรล่ะ?

วาดรูป หรือไม่ก็เต้นรำ

มันเป็นความผิดฉันเองแหละ

ขอโทษนะที่ฉันเตะนายตุงตาข่าย

ไม่เป็นไรหรอก เฮ้ นายแข่งชนะ มันสำคัญตรงนี้ล่ะ

เปล่า สิ่งสำคัญคือ... ฉันได้เตะบอลอัดหน้าเจ้าวอลเลซ

ศัตรูอยู่ที่ 12 นาฬิกา! ฉันซิวเอง บรู้คลิน!

ถ้าขับได้จริงก็แจ๋วเลยเนอะ

ใช่ แต่มันติดปัญหาอยู่ที่..

แม่

- หวัดดีฮะ คุณนายลิตเติ้ล - ไงจ๊ะ วิล

- จอร์จอยู่มั้ยฮะ - อยู่ข้างในกับสจ๊วต

ขันน็อตให้แน่นก็บินได้แล้ว

หวัดดีจอร์จ หวัดดีสจ๊วต

ไงวิล

อยากพักสักเดี๋ยวมั้ย? ฉันเอาวีดีโอเกมมา

เอาสิ มาเล่นกัน

แล้วเครื่องบินของเราล่ะ?

ฉันจะไปเล่นกับวิลแป๊บนึง นายเล่นกับสโนว์เบลซิ

"เหมียวหง่าวอยู่คนเดียวมันเหง่งหง่าง"

สงสัยต้องทำคนเดียวแล้วสิ

อีก..นิด..เดียว..ก็จะ...

"ปิด-เปิด"

อุ๋ยโหย๋!

เฮ้ เสียงอะไรน่ะ?

เสียงเหมือนเครื่องตัดหญ้า

ในบ้านเนี่ยนะ?

สจ๊วต!!

สจ๊วต! นายทำอะไรน่ะ?

ฉันไม่ได้ทำอะไรมันเลย

ดึงคันเบรคสิ

อ่านคู่มือเร็ว!

มันส์ดีแฮะ พี่ฉันน่าเบื่อชอบเล่นยัดสีเทียนใส่จมูก

คู่มือบอก "ถ้าจะบินขึ้น ดึงคันเร่งเข้าหาตัว"

บินขึ้นเหรอ? ฉันบินอยู่แล้วนะ!

สโนว์เบล หลบฉากไปก่อน

ขอร้อง อย่าชนปุกปุยนะ

มีอะไรกัน?

เปล่าครับ สจ๊วตขับเครื่องบินอยู่ในบ้าน

ขับเครื่องบินอยู่ในบ้าน?!

อย่างน้อยอยู่ในบ้านก็ไม่หวาดเสียวนะครับ

ระวัง!!

ทุกคนหมอบลง!

สจ๊วต

หมอบ!!

- เป็นไรรึเปล่า - เจ็บตรงไหนมั้ย

ผมไม่เป็นไร

ทุกอย่างเรียบร้อยดี

ดีเหรอ? สจ๊วต นายทำเครื่องบินพัง

ขอโทษที่ทำของนายพังนะ จอร์จ

ไม่พัง เอากาวตราช้างทาก็ใช้ได้แล้ว

ไม่ได้นะ ทิ้งไปเลย ของชำรุดอันตราย

ขอบใจนะสจ๊วต

คุณพาเด็กๆ กลับบ้านก่อนนะ ผมกับสจ๊วตมีอะไรคุยกันหน่อย

ก็ดีเหมือนกัน

ไปเด็กๆ กลับบ้านกันนะ

แม่ทำเหมือนผมเป็นเด็กเล็กๆ

แม่จะทำอาหารเที่ยงให้ทาน

แม่รักลูกมากจนยอมให้ลูกมีอันตรายไม่ได้

โธ่ วันนี้ไม่มีอะไรดีเลย

แม่โมโห จอร์จก็ไม่อยากเล่นกับผม

พ่อรู้ แต่หลังเมฆฝนจะมีสายรุ้งอยู่

แล้วเมฆฝนไม่หนักแย่เหรอฮะ

เปล่า มันเป็นสำนวนน่ะ สจ๊วต

ข้อดีของคนตระกูลลิตเติ้ลก็คือ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องร้ายยังไง...

โศกเศร้าหรือสิ้นหวังแค่ไหน...

เราก็ยังมองเห็นสิ่งดีๆ ได้ ซึ่งนั่นก็คือสายรุ้ง

ถ้างั้นในเหตุการณ์นี้ สายรุ้งที่ว่าก็คือ..

พ่อช่วยคิดหน่อยซิ ผมคิดไม่ออกเลย

จอร์จเค้ามีเพื่อนใหม่ ลูกก็มีเพื่อนใหม่ได้เหมือนกัน

พ่อสายตากว้างไกลกว่าผม

พ่อเป็นลิตเติ้ลมานานกว่าลูกนี่นา สจ๊วต อีกหน่อยลูกก็มองออกเองแหละ

แต่ตอนนี้ลูกควรเชิดหน้า

ยืดตัวให้สง่า และเปิดใจให้กว้าง

- แล้วไงฮะ? - ค่อยเป็นค่อยไปสิลูก

แคนาดาแยกตัวออกจากสหรัฐก็เพราะ...

ชาวแคนาดารักที่จะอยู่ตามลำพัง

พรุ่งนี้เราจะทวนของเก่านะ วันศุกร์สอบ

เอาอาหารกลางวันที่เหลือออกไปทิ้งด้วย

สามีครูไม่ชอบให้ครูตัวเหม็นซาละเปาเน่า

โทนี่ เลิกเรียนแล้วไปเล่นบ้านฉันมั้ย

โทษทีเพื่อน ฉันมีซ้อมคาราเต้

เฮ้ มาร์ค

ฉันติดเรียนกีตาร์

สจ๊วต ฉันจะไปเล่นบาสที่บ้านวิลนะ

ฉันไปด้วยคนสิ

พวกเขาไม่ได้ให้ชวนนายไปนะ

อ้อ งั้นไม่เป็นไร ฉันก็ไม่ว่างอยู่แล้ว

บอกแม่ว่าฉันเดินไปส่งนายที่บ้านนะ

ขอบใจมากเลย

ได้

เหวอ!

คุณครับ

คุณ

คุณยังไม่ตายใช่มั้ย

เธอยังไม่ตาย!

ขอทางหน่อย ขอทางให้นกเจ็บไปหน่อย!

นี่มันอะไรกัน?

โอย เจ็บปีกจัง

ฉันอยู่ที่ไหน? แล้วเหยี่ยวล่ะ?

เหยี่ยวเหรอ เหยี่ยวที่ไหน?

เหยี่ยวนั่นยังไงล่ะ! ไป รีบเผ่นเร็ว!

แย่แล้ว

ไปให้พ้นนะ เจ้าอีแร้งสกปรก!